Chapter 31

रक्षां स्वस्य परेषाञ्च वक्ष्ये तां मार्जनाह्वयां

rakṣāṃ svasya pareṣāñca vakṣye tāṃ mārjanāhvayāṃ

यया विमुच्यते दुःखैः सुखञ्च प्राप्नुयान्नरः

yayā vimucyate duḥkhaiḥ sukhañca prāpnuyānnaraḥ

ओं नमः परमार्थाय पुरुषाय महात्मने

oṃ namaḥ paramārthāya puruṣāya mahātmane

अरूपबहुरूपाय व्यापिने परमात्मने

arūpabahurūpāya vyāpine paramātmane

निष्कल्मषाय शुद्धाय ध्यानयोगरताय च

niṣkalmaṣāya śuddhāya dhyānayogaratāya ca

नमस्कृत्य प्रवक्ष्यामि यत् तत्सिध्यतु मे वचः

namaskṛtya pravakṣyāmi yat tatsidhyatu me vacaḥ

वराहाय नृसिंहाय वामनाय महामुने

varāhāya nṛsiṃhāya vāmanāya mahāmune

नमस्कृत्य प्रवक्ष्यामि यत्तत्सिध्यतु मे वचः

namaskṛtya pravakṣyāmi yattatsidhyatu me vacaḥ

त्रिविक्रमाय रामाय वैकुण्ठाय नराय च

trivikramāya rāmāya vaikuṇṭhāya narāya ca

नमस्कृत्य प्रवक्ष्यामि यत्तत् सिध्यतु मे वचः

namaskṛtya pravakṣyāmi yattat sidhyatu me vacaḥ

वराह नरसिंहेश वामनेश त्रिविक्रम

varāha narasiṃheśa vāmaneśa trivikrama

हरग्रीवेश सर्वेश हृषीकेश हराशुभम्

haragrīveśa sarveśa hṛṣīkeśa harāśubham

अपराजितचक्राद्यैश् चतुर्भिः परमायुधैः

aparājitacakrādyaiś caturbhiḥ paramāyudhaiḥ

अखण्डितानुभावैस्त्वं सर्वदुष्टहरो भव

akhaṇḍitānubhāvaistvaṃ sarvaduṣṭaharo bhava

हरामुकस्य दुरितं सर्वञ्च कुशलं कुरु

harāmukasya duritaṃ sarvañca kuśalaṃ kuru

मृत्युबन्धार्तभयदं दुरितस्य च यत् फलम्

mṛtyubandhārtabhayadaṃ duritasya ca yat phalam

पराभिध्यानसहितैः प्रयुक्तञ्चाभिचारकम्

parābhidhyānasahitaiḥ prayuktañcābhicārakam

गदस्पर्शमहारोगप्रयोगं जरया जर

gadasparśamahārogaprayogaṃ jarayā jara

ओं नमो वासुदेवाय नमः कृष्णाय खड्गिने

oṃ namo vāsudevāya namaḥ kṛṣṇāya khaḍgine

नमः पुष्करनेत्राय केशवायादिचक्रिणे

namaḥ puṣkaranetrāya keśavāyādicakriṇe

नमः कमलकिञ्जल्कपीतनिर्मलवाससे

namaḥ kamalakiñjalkapītanirmalavāsase

महाहररिपुस्कन्धसृष्टचक्राय चक्रिणे

mahāhararipuskandhasṛṣṭacakrāya cakriṇe

द्ंष्ट्रोद्धृतक्षितिभृते त्रयीमूर्तिमते नमः

dṃṣṭroddhṛtakṣitibhṛte trayīmūrtimate namaḥ

महायज्ञवराहाय शेषभोगाङ्कशायिने

mahāyajñavarāhāya śeṣabhogāṅkaśāyine

तप्तहाटककेशाग्रज्वलत्पावकलोचन

taptahāṭakakeśāgrajvalatpāvakalocana

वज्राधिकनखस्पर्शं दिव्यसिंह नमोस्तु ते

vajrādhikanakhasparśaṃ divyasiṃha namostu te

काश्यपायातिह्रस्वाय ऋग्यजुःसामभूषित

kāśyapāyātihrasvāya ṛgyajuḥsāmabhūṣita

तुभ्यं वामनरूपायाक्रमते गां नमो नमः

tubhyaṃ vāmanarūpāyākramate gāṃ namo namaḥ

वराहाशेषदुष्टानि सर्वपापफलानि वै

varāhāśeṣaduṣṭāni sarvapāpaphalāni vai

मर्द मर्द महादंष्ट्र मर्द मर्द च तत्फलम्

marda marda mahādaṃṣṭra marda marda ca tatphalam

नरसिंह करालाख्य दन्तप्रान्तानलोज्ज्वल

narasiṃha karālākhya dantaprāntānalojjvala

भञ्ज भञ्ज निनादेन दुष्टान्यस्यार्तिनाशन

bhañja bhañja ninādena duṣṭānyasyārtināśana

ऋग्यजुःसामगर्भाभिर्वाग्भिर्वामनरूपधृक्

ṛgyajuḥsāmagarbhābhirvāgbhirvāmanarūpadhṛk

प्रशमं सर्वदुःखानि नयत्त्वस्य जनार्दनः

praśamaṃ sarvaduḥkhāni nayattvasya janārdanaḥ

ऐकाहिकं द्व्याहिकञ्च तथा त्रिदिवसं ज्वरम्

aikāhikaṃ dvyāhikañca tathā tridivasaṃ jvaram

चातुर्थकन्तथात्युग्रन्तथैव सततज्वरम्

cāturthakantathātyugrantathaiva satatajvaram

दोषोत्थं सन्निपातोत्थं तथैवागन्तुकं ज्वरम्

doṣotthaṃ sannipātotthaṃ tathaivāgantukaṃ jvaram

शमं नयाशु गोविन्द च्छिन्धि च्छिन्ध्यस्य वेदनाम्

śamaṃ nayāśu govinda cchindhi cchindhyasya vedanām

नेत्रदुःखं शिरोदुःखं दुःखञ्चोदरसम्भवम्

netraduḥkhaṃ śiroduḥkhaṃ duḥkhañcodarasambhavam

अन्तःश्वासमतिश्वासं परितापं सवेपथुम्

antaḥśvāsamatiśvāsaṃ paritāpaṃ savepathum

गुदघ्राणाङ्घ्रिरोगांश् च कुष्ठरोगांस् तथा क्षयं

gudaghrāṇāṅghrirogāṃś ca kuṣṭharogāṃs tathā kṣayaṃ

कामलादींस् तथा रोगान् प्रमेहांश्चातिदारुणान्

kāmalādīṃs tathā rogān pramehāṃścātidāruṇān

भगन्दरातिसारांश् च मुखरोगांश् च वल्गुलीम्

bhagandarātisārāṃś ca mukharogāṃś ca valgulīm

अश्मरीं मूत्रकृच्छ्रांश् च रोगानन्यांश् च दारुणान्

aśmarīṃ mūtrakṛcchrāṃś ca rogānanyāṃś ca dāruṇān

ये वातप्रभवा रोगा ये च पित्तसमुद्भवाः

ye vātaprabhavā rogā ye ca pittasamudbhavāḥ

कफोद्भवाश् च ये केचित् ये चान्ये सान्निपातिकाः

kaphodbhavāś ca ye kecit ye cānye sānnipātikāḥ

आगन्तुकाश् च ये रोगा लूता विस्फोटकादयः

āgantukāś ca ye rogā lūtā visphoṭakādayaḥ

ते सर्वे प्रशमं यान्तु वासुदेवापमार्जिताः

te sarve praśamaṃ yāntu vāsudevāpamārjitāḥ

विलयं यान्तु ते सर्वे विष्णोरुच्चारणेन च

vilayaṃ yāntu te sarve viṣṇoruccāraṇena ca

क्षयं गछ्हन्तु चाशेषास्ते चक्राभिहता हरेः

kṣayaṃ gachhantu cāśeṣāste cakrābhihatā hareḥ

अच्युतानन्तगोविन्दनामोच्चारणभीषिताः

acyutānantagovindanāmoccāraṇabhīṣitāḥ

नश्यन्ति सकला रोगाः सत्यं सत्यं वदाम्यहम्

naśyanti sakalā rogāḥ satyaṃ satyaṃ vadāmyaham

स्थावरं जङ्गमं वापि कृत्रिमं चापि यद्विषम्

sthāvaraṃ jaṅgamaṃ vāpi kṛtrimaṃ cāpi yadviṣam

दन्तोद्भवं नखभवमाकाशप्रभवं विषम्

dantodbhavaṃ nakhabhavamākāśaprabhavaṃ viṣam

लूतादिप्रभवं यच्च विषमन्यत्तु दुःखदं

lūtādiprabhavaṃ yacca viṣamanyattu duḥkhadaṃ

शमं नयतु तत् सर्वं कीर्तितोस्य जनार्दनः

śamaṃ nayatu tat sarvaṃ kīrtitosya janārdanaḥ

ग्रहान् प्रेतग्रहांश्चापि तथा वै डाकिनीग्रहान्

grahān pretagrahāṃścāpi tathā vai ḍākinīgrahān

वेतालांश् च पिशाचांश् च गन्धर्वान् यक्षराक्षसान्

vetālāṃś ca piśācāṃś ca gandharvān yakṣarākṣasān

शकुनीपूतनाद्यांश् च तथा वैनायकान् ग्रहान्

śakunīpūtanādyāṃś ca tathā vaināyakān grahān

मुखमण्डीं तथा क्रूरां रेवतीं वृद्धरेवतीम्

mukhamaṇḍīṃ tathā krūrāṃ revatīṃ vṛddharevatīm

वृद्धकाख्यान् ग्रहांश्चोग्रांस् तथा मातृग्रहानपि

vṛddhakākhyān grahāṃścogrāṃs tathā mātṛgrahānapi

बालस्य विष्णोश् चरितं हन्तु बालग्रहानिमान्

bālasya viṣṇoś caritaṃ hantu bālagrahānimān

वृद्धाश् च ये ग्रहाः केचिद्ये च बालग्रहाः क्वचित्

vṛddhāś ca ye grahāḥ kecidye ca bālagrahāḥ kvacit

नरसिंहस्य ते दृष्ट्या दग्धा ये चापि यौवने

narasiṃhasya te dṛṣṭyā dagdhā ye cāpi yauvane

सदा करालवदनो नरसिंहो महाबलः

sadā karālavadano narasiṃho mahābalaḥ

ग्रहानशेषान्निःशेषान् करोतु जगतो हितः

grahānaśeṣānniḥśeṣān karotu jagato hitaḥ

नरसिंह महासिंह ज्वालामालोज्ज्वलानन

narasiṃha mahāsiṃha jvālāmālojjvalānana

ग्रहानशेषान् सर्वेश खाद खादाग्निलोचन

grahānaśeṣān sarveśa khāda khādāgnilocana

ये रोगा ये महोत्पाता यद्विषं ये महाग्रहाः

ye rogā ye mahotpātā yadviṣaṃ ye mahāgrahāḥ

यानि च क्रूरभृतानि ग्रहपीडाश् च दारुणाः

yāni ca krūrabhṛtāni grahapīḍāś ca dāruṇāḥ

शस्त्रक्षतेषु ये दोषा ज्वालागर्दभकादयः

śastrakṣateṣu ye doṣā jvālāgardabhakādayaḥ

तानि सर्वाणि सर्वात्मा परमात्मा जनार्दनः

tāni sarvāṇi sarvātmā paramātmā janārdanaḥ

किञ्चिद्रूपं समास्याय वासुदेवास्य नाशय ॥37

kiñcidrūpaṃ samāsyāya vāsudevāsya nāśaya //37

क्षिप्त्वा सुदर्शनञ् चक्रं ज्वालामालातिभीषणम्

kṣiptvā sudarśanañ cakraṃ jvālāmālātibhīṣaṇam

सर्वदुष्टोपशमनं कुरु देववराच्युत

sarvaduṣṭopaśamanaṃ kuru devavarācyuta

सुदर्शन महाज्वाल च्छिन्धि च्छिन्धि महारव

sudarśana mahājvāla cchindhi cchindhi mahārava

सर्वदुष्टानि रक्षांसि क्षयं यान्तु विभीषण

sarvaduṣṭāni rakṣāṃsi kṣayaṃ yāntu vibhīṣaṇa

प्राच्यां प्रतीच्यां च दिशि दक्षिणोत्तरतस् तथा

prācyāṃ pratīcyāṃ ca diśi dakṣiṇottaratas tathā

रक्षाङ्करोतु सर्वात्मा नरसिंहः सुगर्जितः

rakṣāṅkarotu sarvātmā narasiṃhaḥ sugarjitaḥ

दिवि भुव्यन्तरीक्षे च पृष्ठतः पार्श्वतोग्रतः

divi bhuvyantarīkṣe ca pṛṣṭhataḥ pārśvatogrataḥ

रक्षाङ्करोतु भगवान् बहुरूपी जनार्दनः

rakṣāṅkarotu bhagavān bahurūpī janārdanaḥ

यथा विष्णुर्जगत्सर्वं सदेवासुरमानुषं

yathā viṣṇurjagatsarvaṃ sadevāsuramānuṣaṃ

तेन सत्येन दुष्टानि शममस्य व्रजन्तु वै

tena satyena duṣṭāni śamamasya vrajantu vai

यथा विष्णौ स्मृते सद्यः सङ्क्षयं यान्ति पातकाः

yathā viṣṇau smṛte sadyaḥ saṅkṣayaṃ yānti pātakāḥ

सत्येन तेन सकलं दुष्टमस्य प्रशाम्यतु

satyena tena sakalaṃ duṣṭamasya praśāmyatu

परमात्मा यथा विष्णुर्वेदान्तेषु च गीयते

paramātmā yathā viṣṇurvedānteṣu ca gīyate

तेन सत्येन सकलं दुष्टमस्य प्रशाम्यतु

tena satyena sakalaṃ duṣṭamasya praśāmyatu

यथा यज्ञेश्वरो विष्णुर्देवेष्वपि हि गीयते

yathā yajñeśvaro viṣṇurdeveṣvapi hi gīyate

सत्येन तेन सकलं यन्मयोक्तं तथास्तु तत्

satyena tena sakalaṃ yanmayoktaṃ tathāstu tat

शान्तिरस्तु शिवञ्चास्तु दुष्टमस्य प्रशाम्यतु

śāntirastu śivañcāstu duṣṭamasya praśāmyatu

वासुदेवशरीरोत्थैः कुशैर् निर्मथितं मया

vāsudevaśarīrotthaiḥ kuśair nirmathitaṃ mayā

अपमार्जतु गोविन्दो नरो नारायणस् तथा

apamārjatu govindo naro nārāyaṇas tathā

तथास्तु सर्वदुःखानां प्रशमो जपनाद्धरेः

tathāstu sarvaduḥkhānāṃ praśamo japanāddhareḥ

अपमार्जनकं शस्त्रं सर्वरोगादिवारणम्

apamārjanakaṃ śastraṃ sarvarogādivāraṇam

अयं हरिः कुशो विष्णुर्हता रोगा मया तव

ayaṃ hariḥ kuśo viṣṇurhatā rogā mayā tava