श्रीशुक उवाच नाभागो नभगापत्यं यं ततं भ्रातरः कविम् । यविष्ठं व्यभजन् दायं ब्रह्मचारिणमागतम् ॥
śrīśuka uvāca nābhāgo nabhagāpatyaṃ yaṃ tataṃ bhrātaraḥ kavim / yaviṣṭhaṃ vyabhajan dāyaṃ brahmacāriṇamāgatam //
भ्रातरो ऽभाङ्क्त किं मह्यं भजाम पितरं तव । त्वां ममार्यास्तताभाङ्क्षुर्मा पुत्रक तदादृथाः ॥
bhrātaro 'bhāṅkta kiṃ mahyaṃ bhajāma pitaraṃ tava / tvāṃ mamāryāstatābhāṅkṣurmā putraka tadādṛthāḥ //
इमे अङ्गिरसः सत्रमासते ऽद्य सुमेधसः । षष्ठं षष्ठमुपेत्याहः कवे मुह्यन्ति कर्मणि ॥
ime aṅgirasaḥ satramāsate 'dya sumedhasaḥ / ṣaṣṭhaṃ ṣaṣṭhamupetyāhaḥ kave muhyanti karmaṇi //
तांस्त्वं शंसय सूक्ते द्वे वैश्वदेवे महात्मनः । ते स्वर्यन्तो धनं सत्र परिशेषितमात्मनः ॥
tāṃstvaṃ śaṃsaya sūkte dve vaiśvadeve mahātmanaḥ / te svaryanto dhanaṃ satra pariśeṣitamātmanaḥ //
दास्यन्ति ते ऽथ तान् अर्च्छ तथा स कृतवान् यथा । तस्मै दत्त्वा ययुः स्वर्गं ते सत्रपरिशेषणम् ॥
dāsyanti te 'tha tān arccha tathā sa kṛtavān yathā / tasmai dattvā yayuḥ svargaṃ te satrapariśeṣaṇam //
तं कश्चित् स्वीकरिष्यन्तं पुरुषः कृष्णदर्शनः । उवाचोत्तरतो ऽभ्येत्य ममेदं वास्तुकं वसु ॥
taṃ kaścit svīkariṣyantaṃ puruṣaḥ kṛṣṇadarśanaḥ / uvācottarato 'bhyetya mamedaṃ vāstukaṃ vasu //
ममेदमृषिभिर्दत्तमिति तर्हि स्म मानवः । स्यान् नौ ते पितरि प्रश्नः पृष्टवान् पितरं यथा ॥
mamedamṛṣibhirdattamiti tarhi sma mānavaḥ / syān nau te pitari praśnaḥ pṛṣṭavān pitaraṃ yathā //
यज्ञवास्तुगतं सर्वमुच्छिष्टमृषयः क्वचित् । चक्रुर्हि भागं रुद्राय स देवः सर्वमर्हति ॥
yajñavāstugataṃ sarvamucchiṣṭamṛṣayaḥ kvacit / cakrurhi bhāgaṃ rudrāya sa devaḥ sarvamarhati //
नाभागस्तं प्रणम्याह तवेश किल वास्तुकम् । इत्याह मे पिता ब्रह्मञ् छिरसा त्वां प्रसादये ॥
nābhāgastaṃ praṇamyāha taveśa kila vāstukam / ityāha me pitā brahmañ chirasā tvāṃ prasādaye //
यत् ते पितावदद्धर्मं त्वं च सत्यं प्रभाषसे । ददामि ते मन्त्रदृशो ज्ञानं ब्रह्म सनातनम् ॥
yat te pitāvadaddharmaṃ tvaṃ ca satyaṃ prabhāṣase / dadāmi te mantradṛśo jñānaṃ brahma sanātanam //
गृहाण द्रविणं दत्तं मत्सत्रपरिशेषितम् । इत्युक्त्वान्तर्हितो रुद्रो भगवान् धर्मवत्सलः ॥
gṛhāṇa draviṇaṃ dattaṃ matsatrapariśeṣitam / ityuktvāntarhito rudro bhagavān dharmavatsalaḥ //
य एतत् संस्मरेत् प्रातः सायं च सुसमाहितः । कविर्भवति मन्त्रज्ञो गतिं चैव तथात्मनः ॥
ya etat saṃsmaret prātaḥ sāyaṃ ca susamāhitaḥ / kavirbhavati mantrajño gatiṃ caiva tathātmanaḥ //
नाभागादम्बरीषो ऽभून् महाभागवतः कृती । नास्पृशद्ब्रह्मशापो ऽपि यं न प्रतिहतः क्वचित् ॥
nābhāgādambarīṣo 'bhūn mahābhāgavataḥ kṛtī / nāspṛśadbrahmaśāpo 'pi yaṃ na pratihataḥ kvacit //
श्रीराजोवाच भगवन् छ्रोतुमिच्छामि राजर्षेस्तस्य धीमतः । न प्राभूद्यत्र निर्मुक्तो ब्रह्मदण्डो दुरत्ययः ॥
śrīrājovāca bhagavan chrotumicchāmi rājarṣestasya dhīmataḥ / na prābhūdyatra nirmukto brahmadaṇḍo duratyayaḥ //
श्रीशुक उवाच अम्बरीषो महाभागः सप्तद्वीपवतीं महीम् । अव्ययां च श्रियं लब्ध्वा विभवं चातुलं भुवि ॥
śrīśuka uvāca ambarīṣo mahābhāgaḥ saptadvīpavatīṃ mahīm / avyayāṃ ca śriyaṃ labdhvā vibhavaṃ cātulaṃ bhuvi //
मेने ऽतिदुर्लभं पुंसां सर्वं तत् स्वप्नसंस्तुतम् । विद्वान् विभवनिर्वाणं तमो विशति यत् पुमान् ॥
mene 'tidurlabhaṃ puṃsāṃ sarvaṃ tat svapnasaṃstutam / vidvān vibhavanirvāṇaṃ tamo viśati yat pumān //
वासुदेवे भगवति तद्भक्तेषु च साधुषु । प्राप्तो भावं परं विश्वं येनेदं लोष्ट्रवत् स्मृतम् ॥
vāsudeve bhagavati tadbhakteṣu ca sādhuṣu / prāpto bhāvaṃ paraṃ viśvaṃ yenedaṃ loṣṭravat smṛtam //
स वै मनः कृष्णपदारविन्दयोर् वचांसि वैकुण्ठगुणानुवर्णने । करौ हरेर्मन्दिरमार्जनादिषु श्रुतिं चकाराच्युतसत्कथोदये ॥
sa vai manaḥ kṛṣṇapadāravindayor vacāṃsi vaikuṇṭhaguṇānuvarṇane / karau harermandiramārjanādiṣu śrutiṃ cakārācyutasatkathodaye //
मुकुन्दलिङ्गालयदर्शने दृशौ तद्भृत्यगात्रस्पर्शे ऽङ्गसङ्गमम् । घ्राणं च तत्पादसरोजसौरभे श्रीमत्तुलस्या रसनां तदर्पिते ॥
mukundaliṅgālayadarśane dṛśau tadbhṛtyagātrasparśe 'ṅgasaṅgamam / ghrāṇaṃ ca tatpādasarojasaurabhe śrīmattulasyā rasanāṃ tadarpite //
पादौ हरेः क्षेत्रपदानुसर्पणे शिरो हृषीकेशपदाभिवन्दने । कामं च दास्ये न तु कामकाम्यया यथोत्तमश्लोकजनाश्रया रतिः ॥
pādau hareḥ kṣetrapadānusarpaṇe śiro hṛṣīkeśapadābhivandane / kāmaṃ ca dāsye na tu kāmakāmyayā yathottamaślokajanāśrayā ratiḥ //
एवं सदा कर्मकलापमात्मनः परे ऽधियज्ञे भगवत्यधोक्षजे । सर्वात्मभावं विदधन् महीमिमां तन्निष्ठविप्राभिहितः शशास ह ॥
evaṃ sadā karmakalāpamātmanaḥ pare 'dhiyajñe bhagavatyadhokṣaje / sarvātmabhāvaṃ vidadhan mahīmimāṃ tanniṣṭhaviprābhihitaḥ śaśāsa ha //
ईजे ऽश्वमेधैरधियज्ञमीश्वरं महाविभूत्योपचिताङ्गदक्षिणैः । ततैर्वसिष्ठासितगौतमादिभिर् धन्वन्यभिस्रोतमसौ सरस्वतीम् ॥
īje 'śvamedhairadhiyajñamīśvaraṃ mahāvibhūtyopacitāṅgadakṣiṇaiḥ / tatairvasiṣṭhāsitagautamādibhir dhanvanyabhisrotamasau sarasvatīm //
यस्य क्रतुषु गीर्वाणैः सदस्या ऋत्विजो जनाः । तुल्यरूपाश्चानिमिषा व्यदृश्यन्त सुवाससः ॥
yasya kratuṣu gīrvāṇaiḥ sadasyā ṛtvijo janāḥ / tulyarūpāścānimiṣā vyadṛśyanta suvāsasaḥ //
स्वर्गो न प्रार्थितो यस्य मनुजैरमरप्रियः । शृण्वद्भिरुपगायद्भिरुत्तमश्लोकचेष्टितम् ॥
svargo na prārthito yasya manujairamarapriyaḥ / śṛṇvadbhirupagāyadbhiruttamaślokaceṣṭitam //
संवर्धयन्ति यत् कामाः स्वाराज्यपरिभाविताः । दुर्लभा नापि सिद्धानां मुकुन्दं हृदि पश्यतः ॥
saṃvardhayanti yat kāmāḥ svārājyaparibhāvitāḥ / durlabhā nāpi siddhānāṃ mukundaṃ hṛdi paśyataḥ //
स इत्थं भक्तियोगेन तपोयुक्तेन पार्थिवः । स्वधर्मेण हरिं प्रीणन् सर्वान् कामान् शनैर्जहौ ॥
sa itthaṃ bhaktiyogena tapoyuktena pārthivaḥ / svadharmeṇa hariṃ prīṇan sarvān kāmān śanairjahau //
गृहेषु दारेषु सुतेषु बन्धुषु द्विपोत्तमस्यन्दनवाजिवस्तुषु । अक्षय्यरत्नाभरणाम्बरादिष्व् अनन्तकोशेष्व् अकरोदसन्मतिम् ॥
gṛheṣu dāreṣu suteṣu bandhuṣu dvipottamasyandanavājivastuṣu / akṣayyaratnābharaṇāmbarādiṣv anantakośeṣv akarodasanmatim //
तस्मा अदाद्धरिश्चक्रं प्रत्यनीकभयावहम् । एकान्तभक्तिभावेन प्रीतो भक्ताभिरक्षणम् ॥
tasmā adāddhariścakraṃ pratyanīkabhayāvaham / ekāntabhaktibhāvena prīto bhaktābhirakṣaṇam //
आरिराधयिषुः कृष्णं महिष्या तुल्यशीलया । युक्तः सांवत्सरं वीरो दधार द्वादशीव्रतम् ॥
ārirādhayiṣuḥ kṛṣṇaṃ mahiṣyā tulyaśīlayā / yuktaḥ sāṃvatsaraṃ vīro dadhāra dvādaśīvratam //
व्रतान्ते कार्तिके मासि त्रिरात्रं समुपोषितः । स्नातः कदाचित् कालिन्द्यां हरिं मधुवने ऽर्चयत् ॥
vratānte kārtike māsi trirātraṃ samupoṣitaḥ / snātaḥ kadācit kālindyāṃ hariṃ madhuvane 'rcayat //
महाभिषेकविधिना सर्वोपस्करसम्पदा । अभिषिच्याम्बराकल्पैर्गन्धमाल्यार्हणादिभिः ॥
mahābhiṣekavidhinā sarvopaskarasampadā / abhiṣicyāmbarākalpairgandhamālyārhaṇādibhiḥ //
तद्गतान्तरभावेन पूजयामास केशवम् । ब्राह्मणांश्च महाभागान् सिद्धार्थान् अपि भक्तितः ॥
tadgatāntarabhāvena pūjayāmāsa keśavam / brāhmaṇāṃśca mahābhāgān siddhārthān api bhaktitaḥ //
गवां रुक्मविषाणीनां रूप्याङ्घ्रीणां सुवाससाम् । पयःशीलवयोरूप वत्सोपस्करसम्पदाम् ॥
gavāṃ rukmaviṣāṇīnāṃ rūpyāṅghrīṇāṃ suvāsasām / payaḥśīlavayorūpa vatsopaskarasampadām //
प्राहिणोत् साधुविप्रेभ्यो गृहेषु न्यर्बुदानि षट् । भोजयित्वा द्विजान् अग्रे स्वाद्व् अन्नं गुणवत्तमम् ॥
prāhiṇot sādhuviprebhyo gṛheṣu nyarbudāni ṣaṭ / bhojayitvā dvijān agre svādv annaṃ guṇavattamam //
लब्धकामैरनुज्ञातः पारणायोपचक्रमे । तस्य तर्ह्यतिथिः साक्षाद्दुर्वासा भगवान् अभूत् ॥
labdhakāmairanujñātaḥ pāraṇāyopacakrame / tasya tarhyatithiḥ sākṣāddurvāsā bhagavān abhūt //
तमानर्चातिथिं भूपः प्रत्युत्थानासनार्हणैः । ययाचे ऽभ्यवहाराय पादमूलमुपागतः ॥
tamānarcātithiṃ bhūpaḥ pratyutthānāsanārhaṇaiḥ / yayāce 'bhyavahārāya pādamūlamupāgataḥ //
प्रतिनन्द्य स तां याच्ञां कर्तुमावश्यकं गतः । निममज्ज बृहद्ध्यायन् कालिन्दीसलिले शुभे ॥
pratinandya sa tāṃ yācñāṃ kartumāvaśyakaṃ gataḥ / nimamajja bṛhaddhyāyan kālindīsalile śubhe //
मुहूर्तार्धावशिष्टायां द्वादश्यां पारणं प्रति । चिन्तयामास धर्मज्ञो द्विजैस्तद्धर्मसङ्कटे ॥
muhūrtārdhāvaśiṣṭāyāṃ dvādaśyāṃ pāraṇaṃ prati / cintayāmāsa dharmajño dvijaistaddharmasaṅkaṭe //
ब्राह्मणातिक्रमे दोषो द्वादश्यां यदपारणे । यत् कृत्वा साधु मे भूयादधर्मो वा न मां स्पृशेत् ॥
brāhmaṇātikrame doṣo dvādaśyāṃ yadapāraṇe / yat kṛtvā sādhu me bhūyādadharmo vā na māṃ spṛśet //
अम्भसा केवलेनाथ करिष्ये व्रतपारणम् । आहुरब्भक्षणं विप्रा ह्यशितं नाशितं च तत् ॥
ambhasā kevalenātha kariṣye vratapāraṇam / āhurabbhakṣaṇaṃ viprā hyaśitaṃ nāśitaṃ ca tat //
इत्यपः प्राश्य राजर्षिश्चिन्तयन् मनसाच्युतम् । प्रत्यचष्ट कुरुश्रेष्ठ द्विजागमनमेव सः ॥
ityapaḥ prāśya rājarṣiścintayan manasācyutam / pratyacaṣṭa kuruśreṣṭha dvijāgamanameva saḥ //
दुर्वासा यमुनाकूलात् कृतावश्यक आगतः । राज्ञाभिनन्दितस्तस्य बुबुधे चेष्टितं धिया ॥
durvāsā yamunākūlāt kṛtāvaśyaka āgataḥ / rājñābhinanditastasya bubudhe ceṣṭitaṃ dhiyā //
मन्युना प्रचलद्गात्रो भ्रुकुटीकुटिलाननः । बुभुक्षितश्च सुतरां कृताञ्जलिमभाषत ॥
manyunā pracaladgātro bhrukuṭīkuṭilānanaḥ / bubhukṣitaśca sutarāṃ kṛtāñjalimabhāṣata //
अहो अस्य नृशंसस्य श्रियोन्मत्तस्य पश्यत । धर्मव्यतिक्रमं विष्णोरभक्तस्येशमानिनः ॥
aho asya nṛśaṃsasya śriyonmattasya paśyata / dharmavyatikramaṃ viṣṇorabhaktasyeśamāninaḥ //
यो मामतिथिमायातमातिथ्येन निमन्त्र्य च । अदत्त्वा भुक्तवांस्तस्य सद्यस्ते दर्शये फलम् ॥
yo māmatithimāyātamātithyena nimantrya ca / adattvā bhuktavāṃstasya sadyaste darśaye phalam //
एवं ब्रुवाण उत्कृत्य जटां रोषप्रदीपितः । तया स निर्ममे तस्मै कृत्यां कालानलोपमाम् ॥
evaṃ bruvāṇa utkṛtya jaṭāṃ roṣapradīpitaḥ / tayā sa nirmame tasmai kṛtyāṃ kālānalopamām //
तामापतन्तीं ज्वलतीमसिहस्तां पदा भुवम् । वेपयन्तीं समुद्वीक्ष्य न चचाल पदान् नृपः ॥
tāmāpatantīṃ jvalatīmasihastāṃ padā bhuvam / vepayantīṃ samudvīkṣya na cacāla padān nṛpaḥ //
प्राग् दिष्टं भृत्यरक्षायां पुरुषेण महात्मना । ददाह कृत्यां तां चक्रं क्रुद्धाहिमिव पावकः ॥
prāg diṣṭaṃ bhṛtyarakṣāyāṃ puruṣeṇa mahātmanā / dadāha kṛtyāṃ tāṃ cakraṃ kruddhāhimiva pāvakaḥ //
तदभिद्रवदुद्वीक्ष्य स्वप्रयासं च निष्फलम् । दुर्वासा दुद्रुवे भीतो दिक्षु प्राणपरीप्सया ॥
tadabhidravadudvīkṣya svaprayāsaṃ ca niṣphalam / durvāsā dudruve bhīto dikṣu prāṇaparīpsayā //
तमन्वधावद्भगवद्रथाङ्गं दावाग्निरुद्धूतशिखो यथाहिम् । तथानुषक्तं मुनिरीक्षमाणो गुहां विविक्षुः प्रससार मेरोः ॥
tamanvadhāvadbhagavadrathāṅgaṃ dāvāgniruddhūtaśikho yathāhim / tathānuṣaktaṃ munirīkṣamāṇo guhāṃ vivikṣuḥ prasasāra meroḥ //
दिशो नभः क्ष्मां विवरान् समुद्रान् लोकान् सपालांस्त्रिदिवं गतः सः । यतो यतो धावति तत्र तत्र सुदर्शनं दुष्प्रसहं ददर्श ॥
diśo nabhaḥ kṣmāṃ vivarān samudrān lokān sapālāṃstridivaṃ gataḥ saḥ / yato yato dhāvati tatra tatra sudarśanaṃ duṣprasahaṃ dadarśa //
अलब्धनाथः स सदा कुतश्चित् सन्त्रस्तचित्तो ऽरणमेषमाणः । देवं विरिञ्चं समगाद्विधातस् त्राह्यात्मयोने ऽजिततेजसो माम् ॥
alabdhanāthaḥ sa sadā kutaścit santrastacitto 'raṇameṣamāṇaḥ / devaṃ viriñcaṃ samagādvidhātas trāhyātmayone 'jitatejaso mām //
श्रीब्रह्मोवाच स्थानं मदीयं सहविश्वमेतत् क्रीडावसाने द्विपरार्धसंज्ञे । भ्रूभङ्गमात्रेण हि सन्दिधक्षोः कालात्मनो यस्य तिरोभविष्यति ॥
śrībrahmovāca sthānaṃ madīyaṃ sahaviśvametat krīḍāvasāne dviparārdhasaṃjñe / bhrūbhaṅgamātreṇa hi sandidhakṣoḥ kālātmano yasya tirobhaviṣyati //
अहं भवो दक्षभृगुप्रधानाः प्रजेशभूतेशसुरेशमुख्याः । सर्वे वयं यन्नियमं प्रपन्ना मूर्ध्न्यार्पितं लोकहितं वहामः ॥
ahaṃ bhavo dakṣabhṛgupradhānāḥ prajeśabhūteśasureśamukhyāḥ / sarve vayaṃ yanniyamaṃ prapannā mūrdhnyārpitaṃ lokahitaṃ vahāmaḥ //
प्रत्याख्यातो विरिञ्चेन विष्णुचक्रोपतापितः । दुर्वासाः शरणं यातः शर्वं कैलासवासिनम् ॥
pratyākhyāto viriñcena viṣṇucakropatāpitaḥ / durvāsāḥ śaraṇaṃ yātaḥ śarvaṃ kailāsavāsinam //
श्रीशङ्कर उवाच वयं न तात प्रभवाम भूम्नि यस्मिन् परे ऽन्ये ऽप्यजजीवकोशाः । भवन्ति काले न भवन्ति हीदृशाः सहस्रशो यत्र वयं भ्रमामः ॥
śrīśaṅkara uvāca vayaṃ na tāta prabhavāma bhūmni yasmin pare 'nye 'pyajajīvakośāḥ / bhavanti kāle na bhavanti hīdṛśāḥ sahasraśo yatra vayaṃ bhramāmaḥ //
अहं सनत्कुमारश्च नारदो भगवान् अजः । कपिलो ऽपान्तरतमो देवलो धर्म आसुरिः ॥
ahaṃ sanatkumāraśca nārado bhagavān ajaḥ / kapilo 'pāntaratamo devalo dharma āsuriḥ //
मरीचिप्रमुखाश्चान्ये सिद्धेशाः पारदर्शनाः । विदाम न वयं सर्वे यन्मायां माययावृताः ॥
marīcipramukhāścānye siddheśāḥ pāradarśanāḥ / vidāma na vayaṃ sarve yanmāyāṃ māyayāvṛtāḥ //
तस्य विश्वेश्वरस्येदं शस्त्रं दुर्विषहं हि नः । तमेवं शरणं याहि हरिस्ते शं विधास्यति ॥
tasya viśveśvarasyedaṃ śastraṃ durviṣahaṃ hi naḥ / tamevaṃ śaraṇaṃ yāhi hariste śaṃ vidhāsyati //
ततो निराशो दुर्वासाः पदं भगवतो ययौ । वैकुण्ठाख्यं यदध्यास्ते श्रीनिवासः श्रिया सह ॥
tato nirāśo durvāsāḥ padaṃ bhagavato yayau / vaikuṇṭhākhyaṃ yadadhyāste śrīnivāsaḥ śriyā saha //
सन्दह्यमानो ऽजितशस्त्रवह्निना तत्पादमूले पतितः सवेपथुः । आहाच्युतानन्त सदीप्सित प्रभो कृतागसं मावहि विश्वभावन ॥
sandahyamāno 'jitaśastravahninā tatpādamūle patitaḥ savepathuḥ / āhācyutānanta sadīpsita prabho kṛtāgasaṃ māvahi viśvabhāvana //
अजानता ते परमानुभावं कृतं मयाघं भवतः प्रियाणाम् । विधेहि तस्यापचितिं विधातर् मुच्येत यन्नाम्न्युदिते नारको ऽपि ॥
ajānatā te paramānubhāvaṃ kṛtaṃ mayāghaṃ bhavataḥ priyāṇām / vidhehi tasyāpacitiṃ vidhātar mucyeta yannāmnyudite nārako 'pi //
श्रीभगवान् उवाच अहं भक्तपराधीनो ह्यस्वतन्त्र इव द्विज । साधुभिर्ग्रस्तहृदयो भक्तैर्भक्तजनप्रियः ॥
śrībhagavān uvāca ahaṃ bhaktaparādhīno hyasvatantra iva dvija / sādhubhirgrastahṛdayo bhaktairbhaktajanapriyaḥ //
नाहमात्मानमाशासे मद्भक्तैः साधुभिर्विना । श्रियं चात्यन्तिकीं ब्रह्मन् येषां गतिरहं परा ॥
nāhamātmānamāśāse madbhaktaiḥ sādhubhirvinā / śriyaṃ cātyantikīṃ brahman yeṣāṃ gatirahaṃ parā //
ये दारागारपुत्राप्त प्राणान् वित्तमिमं परम् । हित्वा मां शरणं याताः कथं तांस्त्यक्तुमुत्सहे ॥
ye dārāgāraputrāpta prāṇān vittamimaṃ param / hitvā māṃ śaraṇaṃ yātāḥ kathaṃ tāṃstyaktumutsahe //
मयि निर्बद्धहृदयाः साधवः समदर्शनाः । वशे कुर्वन्ति मां भक्त्या सत्स्त्रियः सत्पतिं यथा ॥
mayi nirbaddhahṛdayāḥ sādhavaḥ samadarśanāḥ / vaśe kurvanti māṃ bhaktyā satstriyaḥ satpatiṃ yathā //
मत्सेवया प्रतीतं ते सालोक्यादिचतुष्टयम् । नेच्छन्ति सेवया पूर्णाः कुतो ऽन्यत् कालविप्लुतम् ॥
matsevayā pratītaṃ te sālokyādicatuṣṭayam / necchanti sevayā pūrṇāḥ kuto 'nyat kālaviplutam //
साधवो हृदयं मह्यं साधूनां हृदयं त्व् अहम् । मदन्यत् ते न जानन्ति नाहं तेभ्यो मनाग् अपि ॥
sādhavo hṛdayaṃ mahyaṃ sādhūnāṃ hṛdayaṃ tv aham / madanyat te na jānanti nāhaṃ tebhyo manāg api //
उपायं कथयिष्यामि तव विप्र शृणुष्व तत् । अयं ह्यात्माभिचारस्ते यतस्तं याहि मा चिरम् । साधुषु प्रहितं तेजः प्रहर्तुः कुरुते ऽशिवम् ॥
upāyaṃ kathayiṣyāmi tava vipra śṛṇuṣva tat / ayaṃ hyātmābhicāraste yatastaṃ yāhi mā ciram / sādhuṣu prahitaṃ tejaḥ prahartuḥ kurute 'śivam //
तपो विद्या च विप्राणां निःश्रेयसकरे उभे । ते एव दुर्विनीतस्य कल्पेते कर्तुरन्यथा ॥
tapo vidyā ca viprāṇāṃ niḥśreyasakare ubhe / te eva durvinītasya kalpete karturanyathā //
ब्रह्मंस्तद्गच्छ भद्रं ते नाभागतनयं नृपम् । क्षमापय महाभागं ततः शान्तिर्भविष्यति ॥
brahmaṃstadgaccha bhadraṃ te nābhāgatanayaṃ nṛpam / kṣamāpaya mahābhāgaṃ tataḥ śāntirbhaviṣyati //