अविघ्नं तीर्थम् आख्यातं सर्वविघ्नविनाशनम् तत्रापि वृत्तम् आख्यास्ये शृणु नारद भक्तितः ॥
avighnaṃ tīrtham ākhyātaṃ sarvavighnavināśanam tatrāpi vṛttam ākhyāsye śṛṇu nārada bhaktitaḥ //
देवसत्त्रे प्रवृत्ते तु गौतम्याश् चोत्तरे तटे समाप्तिर् नैव सत्त्रस्य संजाता विघ्नदोषतः ॥
devasattre pravṛtte tu gautamyāś cottare taṭe samāptir naiva sattrasya saṃjātā vighnadoṣataḥ //
ततः सुरगणाः सर्वे माम् अवोचन् हरिं तदा ततो ध्यानगतो ऽहं तान् अवोचं वीक्ष्य कारणम् ॥
tataḥ suragaṇāḥ sarve mām avocan hariṃ tadā tato dhyānagato 'haṃ tān avocaṃ vīkṣya kāraṇam //
विनायककृतैर् विघ्नैर् नैतत् सत्त्रं समाप्यते तस्मात् स्तुवन्तु ते सर्वे आदिदेवं विनायकम् ॥
vināyakakṛtair vighnair naitat sattraṃ samāpyate tasmāt stuvantu te sarve ādidevaṃ vināyakam //
तथेत्य् उक्त्वा सुरगणाः स्नात्वा ते गौतमीतटे अस्तुवन् भक्तितो देवा आदिदेवं गणेश्वरम् ॥
tathety uktvā suragaṇāḥ snātvā te gautamītaṭe astuvan bhaktito devā ādidevaṃ gaṇeśvaram //
यः सर्वकार्येषु सदा सुराणाम् अपीशविष्ण्वम्बुजसंभवानाम् पूज्यो नमस्यः परिचिन्तनीयस् तं विघ्नराजं शरणं व्रजामः
yaḥ sarvakāryeṣu sadā surāṇām apīśaviṣṇvambujasaṃbhavānām pūjyo namasyaḥ paricintanīyas taṃ vighnarājaṃ śaraṇaṃ vrajāmaḥ
न विघ्नराजेन समो ऽस्ति कश्चिद् देवो मनोवाञ्छितसंप्रदाता निश्चित्य चैतत् त्रिपुरान्तको ऽपि तं पूजयाम् आस वधे पुराणाम्
na vighnarājena samo 'sti kaścid devo manovāñchitasaṃpradātā niścitya caitat tripurāntako 'pi taṃ pūjayām āsa vadhe purāṇām
करोतु सो ऽस्माकम् अविघ्नम् अस्मिन् महाक्रतौ सत्वरम् आम्बिकेयः ध्यातेन येनाखिलदेहभाजां पूर्णा भविष्यन्ति मनोभिलाषाः
karotu so 'smākam avighnam asmin mahākratau satvaram āmbikeyaḥ dhyātena yenākhiladehabhājāṃ pūrṇā bhaviṣyanti manobhilāṣāḥ
महोत्सवो ऽभूद् अखिलस्य देव्या जातः सुतश् चिन्तितमात्र एव अतो ऽवदन् सुरसंघाः कृतार्थाः सद्योजातं विघ्नराजं नमन्तः
mahotsavo 'bhūd akhilasya devyā jātaḥ sutaś cintitamātra eva ato 'vadan surasaṃghāḥ kṛtārthāḥ sadyojātaṃ vighnarājaṃ namantaḥ
यो मातुर् उत्सङ्गगतो ऽथ मात्रा निवार्यमाणो ऽपि बलाच् च चन्द्रम् संगोपयाम् आस पितुर् जटासु गणाधिनाथस्य विनोद एषः
yo mātur utsaṅgagato 'tha mātrā nivāryamāṇo 'pi balāc ca candram saṃgopayām āsa pitur jaṭāsu gaṇādhināthasya vinoda eṣaḥ
पपौ स्तनं मातुर् अथापि तृप्तो यो भ्रातृमात्सर्यकषायबुद्धिः लम्बोदरस् त्वं भव विघ्नराजो लम्बोदरं नाम चकार शंभुः
papau stanaṃ mātur athāpi tṛpto yo bhrātṛmātsaryakaṣāyabuddhiḥ lambodaras tvaṃ bhava vighnarājo lambodaraṃ nāma cakāra śaṃbhuḥ
संवेष्टितो देवगणैर् महेशः प्रवर्ततां नृत्यम् इतीत्य् उवाच संतोषितो नूपुररावमात्राद् गणेश्वरत्वे ऽभिषिषेच पुत्रम्
saṃveṣṭito devagaṇair maheśaḥ pravartatāṃ nṛtyam itīty uvāca saṃtoṣito nūpurarāvamātrād gaṇeśvaratve 'bhiṣiṣeca putram
यो विघ्नपाशं च करेण बिभ्रत् स्कन्धे कुठारं च तथा परेण अपूजितो विघ्नम् अथो ऽपि मातुः करोति को विघ्नपतेः समो ऽन्यः
yo vighnapāśaṃ ca kareṇa bibhrat skandhe kuṭhāraṃ ca tathā pareṇa apūjito vighnam atho 'pi mātuḥ karoti ko vighnapateḥ samo 'nyaḥ
धर्मार्थकामादिषु पूर्वपूज्यो देवासुरैः पूज्यत एव नित्यम् यस्यार्चनं नैव विनाशम् अस्ति तं पूर्वपूज्यं प्रथमं नमामि
dharmārthakāmādiṣu pūrvapūjyo devāsuraiḥ pūjyata eva nityam yasyārcanaṃ naiva vināśam asti taṃ pūrvapūjyaṃ prathamaṃ namāmi
यस्यार्चनात् प्रार्थनयानुरूपां दृष्ट्वा तु सर्वस्य फलस्य सिद्धिम् स्वतन्त्रसामर्थ्यकृतातिगर्वं भ्रातृप्रियं त्व् आखुरथं तम् ईडे
yasyārcanāt prārthanayānurūpāṃ dṛṣṭvā tu sarvasya phalasya siddhim svatantrasāmarthyakṛtātigarvaṃ bhrātṛpriyaṃ tv ākhurathaṃ tam īḍe
यो मातरं सरसैर् नृत्यगीतैस् तथाभिलाषैर् अखिलैर् विनोदैः संतोषयाम् आस तदातितुष्टं तं श्रीगणेशं शरणं प्रपद्ये
yo mātaraṃ sarasair nṛtyagītais tathābhilāṣair akhilair vinodaiḥ saṃtoṣayām āsa tadātituṣṭaṃ taṃ śrīgaṇeśaṃ śaraṇaṃ prapadye
सुरोपकारैर् असुरैश् च युद्धैः स्तोत्रैर् नमस्कारपरैश् च मन्त्रैः पितृप्रसादेन सदा समृद्धं तं श्रीगणेशं शरणं प्रपद्ये
suropakārair asuraiś ca yuddhaiḥ stotrair namaskāraparaiś ca mantraiḥ pitṛprasādena sadā samṛddhaṃ taṃ śrīgaṇeśaṃ śaraṇaṃ prapadye
जये पुराणाम् अकरोत् प्रतीपं पित्रापि हर्षात् प्रतिपूजितो यः निर्विघ्नतां चापि पुनश् चकार तस्मै गणेशाय नमस्करोमि
jaye purāṇām akarot pratīpaṃ pitrāpi harṣāt pratipūjito yaḥ nirvighnatāṃ cāpi punaś cakāra tasmai gaṇeśāya namaskaromi
इति स्तुतः सुरगणैर् विघ्नेशः प्राह तान् पुनः ॥
iti stutaḥ suragaṇair vighneśaḥ prāha tān punaḥ //
इतो निर्विघ्नता सत्त्रे मत्तः स्याद् असुरारिणः ॥
ito nirvighnatā sattre mattaḥ syād asurāriṇaḥ //
देवसत्त्रे निवृत्ते तु गणेशः प्राह तान् सुरान् ॥
devasattre nivṛtte tu gaṇeśaḥ prāha tān surān //
स्तोत्रेणानेन ये भक्त्या मां स्तोष्यन्ति यतव्रताः तेषां दारिद्र्यदुःखानि न भवेयुः कदाचन ॥
stotreṇānena ye bhaktyā māṃ stoṣyanti yatavratāḥ teṣāṃ dāridryaduḥkhāni na bhaveyuḥ kadācana //
अत्र ये भक्तितः स्नानं दानं कुर्युर् अतन्द्रिताः तेषां सर्वाणि कार्याणि भवेयुर् इति मन्यताम् ॥
atra ye bhaktitaḥ snānaṃ dānaṃ kuryur atandritāḥ teṣāṃ sarvāṇi kāryāṇi bhaveyur iti manyatām //
तद्वाक्यसमकालं तु तथेत्य् ऊचुः सुरा अपि निवृत्ते तु मखे तस्मिन् सुरा जग्मुः स्वम् आलयम् ॥
tadvākyasamakālaṃ tu tathety ūcuḥ surā api nivṛtte tu makhe tasmin surā jagmuḥ svam ālayam //
ततः प्रभृति तत् तीर्थम् अविघ्नम् इति गद्यते सर्वकामप्रदं पुंसां सर्वविघ्नविनाशनम् ॥
tataḥ prabhṛti tat tīrtham avighnam iti gadyate sarvakāmapradaṃ puṃsāṃ sarvavighnavināśanam //