सिद्धतीर्थम् इति ख्यातं यत्र सिद्धेश्वरो हरः तस्य प्रभावं वक्ष्यामि सर्वसिद्धिकरं नृणाम् ॥
siddhatīrtham iti khyātaṃ yatra siddheśvaro haraḥ tasya prabhāvaṃ vakṣyāmi sarvasiddhikaraṃ nṛṇām //
पुलस्त्यवंशसंभूतो रावणो लोकरावणः दिशो विजित्य सर्वाश् च सोमलोकम् अजीगमत् ॥
pulastyavaṃśasaṃbhūto rāvaṇo lokarāvaṇaḥ diśo vijitya sarvāś ca somalokam ajīgamat //
सोमेन सह योत्स्यन्तं दशास्यम् अहम् अब्रवम् मन्त्रं दास्ये निवर्तस्व सोमयुद्धाद् दशानन ॥
somena saha yotsyantaṃ daśāsyam aham abravam mantraṃ dāsye nivartasva somayuddhād daśānana //
इत्य् उक्त्वाष्टोत्तरं मन्त्रं शतनामभिर् अन्वितम् शिवस्य राक्षसेन्द्राय प्रादां नारद शान्तये ॥
ity uktvāṣṭottaraṃ mantraṃ śatanāmabhir anvitam śivasya rākṣasendrāya prādāṃ nārada śāntaye //
निःश्रीकाणां विपन्नानां नानाक्लेशजुषां नृणाम् शरणं शिव एवात्र संसारे ऽन्यो न कश्चन ॥
niḥśrīkāṇāṃ vipannānāṃ nānākleśajuṣāṃ nṛṇām śaraṇaṃ śiva evātra saṃsāre 'nyo na kaścana //
ततो निवृत्तः स ह मन्त्रियुक्तस् तत् सोमलोकाज् जयम् आप्य रक्षः स पुष्पकारूढगतिः सगर्वो लोकान् पुनः प्राप जवाद् दशास्यः
tato nivṛttaḥ sa ha mantriyuktas tat somalokāj jayam āpya rakṣaḥ sa puṣpakārūḍhagatiḥ sagarvo lokān punaḥ prāpa javād daśāsyaḥ
स प्रेक्षमाणो देवम् अन्तरिक्षं भुवं च नागांश् च गजांश् च विप्रान् आलोकयाम् आस नगं महान्तं कैलासम् आवास उमापतेर् यः
sa prekṣamāṇo devam antarikṣaṃ bhuvaṃ ca nāgāṃś ca gajāṃś ca viprān ālokayām āsa nagaṃ mahāntaṃ kailāsam āvāsa umāpater yaḥ
को वा गिराव् अत्र वसेन् महात्मा गिरिं नयाम्य् एनम् अथाधि भूमेः लङ्कागतो ऽयं गिरिर् आशु शोभां लङ्कापि सत्यं श्रियम् आतनोति
ko vā girāv atra vasen mahātmā giriṃ nayāmy enam athādhi bhūmeḥ laṅkāgato 'yaṃ girir āśu śobhāṃ laṅkāpi satyaṃ śriyam ātanoti
इत्थं वचो राक्षसमन्त्रिणौ तौ निशम्य रक्षोधिपतेश् च भावम् न युक्तम् इत्य् ऊचतुर् इष्टबुद्ध्या निशाचरस् तद्वचनं न मेने
itthaṃ vaco rākṣasamantriṇau tau niśamya rakṣodhipateś ca bhāvam na yuktam ity ūcatur iṣṭabuddhyā niśācaras tadvacanaṃ na mene
संस्थाप्य तत् पुष्पकम् आशु रक्षः पुप्लाव कैलासगिरेश् च मूले हिन्दोलयाम् आस गिरिं दशास्यो ज्ञात्वा भवः कृत्यम् इदं चकार
saṃsthāpya tat puṣpakam āśu rakṣaḥ puplāva kailāsagireś ca mūle hindolayām āsa giriṃ daśāsyo jñātvā bhavaḥ kṛtyam idaṃ cakāra
जित्वा दिगीशांश् च सगर्वितस्य कैलासम् आन्दोलयतः सुरारेः अङ्गुष्ठकृत्यैव रसातलादि लोकांश् च यातस्य दशाननस्य
jitvā digīśāṃś ca sagarvitasya kailāsam āndolayataḥ surāreḥ aṅguṣṭhakṛtyaiva rasātalādi lokāṃś ca yātasya daśānanasya
आलूनकायस्य गिरं निशम्य विहस्य देव्या सह दत्तम् इष्टम् तस्मै प्रसन्नः कुपितो ऽपि शंभुर् अयुक्तदातेति न संशयो ऽत्र
ālūnakāyasya giraṃ niśamya vihasya devyā saha dattam iṣṭam tasmai prasannaḥ kupito 'pi śaṃbhur ayuktadāteti na saṃśayo 'tra
ततो ऽयम् आवाप्य वरान् सुवीरो भवप्रसादात् कुसुमं जगाम गच्छन् स लङ्कां भवपूजनाय गङ्गाम् अगाच् छंभुजटाप्रसूताम्
tato 'yam āvāpya varān suvīro bhavaprasādāt kusumaṃ jagāma gacchan sa laṅkāṃ bhavapūjanāya gaṅgām agāc chaṃbhujaṭāprasūtām
संपूजयित्वा विविधैश् च मन्त्रैर् गङ्गाजलैः शंभुम् अदीनसत्त्वः असिं स लेभे शशिखण्डभूषात् सिद्धिं च सर्वर्द्धिम् अभीप्सितां च
saṃpūjayitvā vividhaiś ca mantrair gaṅgājalaiḥ śaṃbhum adīnasattvaḥ asiṃ sa lebhe śaśikhaṇḍabhūṣāt siddhiṃ ca sarvarddhim abhīpsitāṃ ca
मद्दत्तमन्त्रं शशिरक्षणाय स साधयाम् आस भवं प्रपूज्य सिद्धे तु मन्त्रे पुनर् एव लङ्काम् अयात् स रक्षोधिपतिः स तुष्टः
maddattamantraṃ śaśirakṣaṇāya sa sādhayām āsa bhavaṃ prapūjya siddhe tu mantre punar eva laṅkām ayāt sa rakṣodhipatiḥ sa tuṣṭaḥ
ततः प्रभृत्य् एतद् अतिप्रभावं तीर्थं महासिद्धिदम् इष्टदं च समस्तपापौघविनाशनं च सिद्धैर् अशेषैः परिसेवितं च
tataḥ prabhṛty etad atiprabhāvaṃ tīrthaṃ mahāsiddhidam iṣṭadaṃ ca samastapāpaughavināśanaṃ ca siddhair aśeṣaiḥ parisevitaṃ ca