अप्सरोयुगम् आख्यातम् अप्सरासंगमं ततः तीरे च दक्षिणे पुण्यं स्मरणात् सुभगो भवेत् ॥
apsaroyugam ākhyātam apsarāsaṃgamaṃ tataḥ tīre ca dakṣiṇe puṇyaṃ smaraṇāt subhago bhavet //
मुक्तो भवत्य् असंदेहं तत्र स्नानादिना नरः स्त्री सती संगमे तस्मिन्न् ऋतुस्नाता च नारद ॥
mukto bhavaty asaṃdehaṃ tatra snānādinā naraḥ strī satī saṃgame tasminn ṛtusnātā ca nārada //
वन्ध्यापि जनयेत् पुत्रं त्रिमासात् पतिना सह स्नानदानेन वर्तन्ती नान्यथा मद्वचो भवेत् ॥
vandhyāpi janayet putraṃ trimāsāt patinā saha snānadānena vartantī nānyathā madvaco bhavet //
अप्सरोयुगम् आख्यातं तीर्थं येन च हेतुना तत्रेदं कारणं वक्ष्ये शृणु नारद यत्नतः ॥
apsaroyugam ākhyātaṃ tīrthaṃ yena ca hetunā tatredaṃ kāraṇaṃ vakṣye śṛṇu nārada yatnataḥ //
स्पर्धासीन् महती ब्रह्मन् विश्वामित्रवसिष्ठयोः तपस्यन्तं गाधिसुतं ब्राह्मण्यार्थे यतव्रतम् ॥
spardhāsīn mahatī brahman viśvāmitravasiṣṭhayoḥ tapasyantaṃ gādhisutaṃ brāhmaṇyārthe yatavratam //
गङ्गाद्वारे समासीनं प्रेरितेन्द्रेण मेनका तं गत्वा तपसो भ्रष्टं कुरु भद्रे ममाज्ञया ॥
gaṅgādvāre samāsīnaṃ preritendreṇa menakā taṃ gatvā tapaso bhraṣṭaṃ kuru bhadre mamājñayā //
तदोक्तेन्द्रेण सा मेना विश्वामित्रं तपश्च्युतम् कृत्वा कन्यां तथा दत्त्वा जगामेन्द्रपुरं पुनः ॥
tadoktendreṇa sā menā viśvāmitraṃ tapaścyutam kṛtvā kanyāṃ tathā dattvā jagāmendrapuraṃ punaḥ //
तस्यां गतायां सस्मार गाधिपुत्रो ऽखिलं कृतम् तं तु देशं परित्यज्य तीर्थं तु सुरवल्लभम् ॥
tasyāṃ gatāyāṃ sasmāra gādhiputro 'khilaṃ kṛtam taṃ tu deśaṃ parityajya tīrthaṃ tu suravallabham //
जगाम दक्षिणां गङ्गां यत्र कालञ्जरो हरः तपस्यन्तं तदोवाच पुनर् इन्द्रः सहस्रदृक् ॥
jagāma dakṣiṇāṃ gaṅgāṃ yatra kālañjaro haraḥ tapasyantaṃ tadovāca punar indraḥ sahasradṛk //
उर्वशीं च ततो मेनां रम्भां चापि तिलोत्तमाम् नैवेत्य् ऊचुर् भयत्रस्ताः पुनर् आह शचीपतिः ॥
urvaśīṃ ca tato menāṃ rambhāṃ cāpi tilottamām naivety ūcur bhayatrastāḥ punar āha śacīpatiḥ //
गम्भीरां चातिगम्भीराम् उभे ये गर्विते तदा ते ऊचतुर् उभे देवं सहस्राक्षं पुरंदरम् ॥
gambhīrāṃ cātigambhīrām ubhe ye garvite tadā te ūcatur ubhe devaṃ sahasrākṣaṃ puraṃdaram //
आवां गत्वा तपस्यन्तं गाधिपुत्रं महाद्युतिम् च्यावयावो नृत्यगीतै रूपयौवनसंपदा ॥
āvāṃ gatvā tapasyantaṃ gādhiputraṃ mahādyutim cyāvayāvo nṛtyagītai rūpayauvanasaṃpadā //
यासाम् अपाङ्गे हसिते वाचि विभ्रमसंपदि नित्यं वसति पञ्चेषुस् ताभिः को ऽत्र न जीयते ॥
yāsām apāṅge hasite vāci vibhramasaṃpadi nityaṃ vasati pañceṣus tābhiḥ ko 'tra na jīyate //
तथेत्य् उक्ते सहस्राक्षे ते आगत्य महानदीम् ददृशाते तपस्यन्तं विश्वामित्रं महामुनिम् ॥
tathety ukte sahasrākṣe te āgatya mahānadīm dadṛśāte tapasyantaṃ viśvāmitraṃ mahāmunim //
मृत्योर् अपि दुराधर्षं भूमिस्थम् इव धूर्जटिम् सहस्रम् एकं वर्षाणाम् ईक्षितुं न च शक्नुतः ॥
mṛtyor api durādharṣaṃ bhūmistham iva dhūrjaṭim sahasram ekaṃ varṣāṇām īkṣituṃ na ca śaknutaḥ //
दूरे स्थिते नृत्यगीतचाटुकाररते तदा विलोक्य मुनिशार्दूलस् ततः कोपाकुलो ऽभवत् ॥
dūre sthite nṛtyagītacāṭukārarate tadā vilokya muniśārdūlas tataḥ kopākulo 'bhavat //
प्रतीपाचरणं दृष्ट्वा क्रोधः कस्य न जायते निस्पृहो ऽपि महाबाहुस् तम् इन्द्रं प्रहसन्न् इव ॥
pratīpācaraṇaṃ dṛṣṭvā krodhaḥ kasya na jāyate nispṛho 'pi mahābāhus tam indraṃ prahasann iva //
आभ्यां मुक्तः सहस्राक्षो ह्य् अप्सरोभ्यां ब्रुवन्न् इव शशाप ते स गाधेयो द्रवरूपे भविष्यथः ॥
ābhyāṃ muktaḥ sahasrākṣo hy apsarobhyāṃ bruvann iva śaśāpa te sa gādheyo dravarūpe bhaviṣyathaḥ //
द्रवितुं मां समायाते यतस् त्व् इह ततो लघु ततः प्रसादितस् ताभ्यां शापमोक्षं चकार सः ॥
dravituṃ māṃ samāyāte yatas tv iha tato laghu tataḥ prasāditas tābhyāṃ śāpamokṣaṃ cakāra saḥ //
भवेतां दिव्यरूपे वां गङ्गया संगते यदा तच्छापात् ते नदीरूपे तत्क्षणात् संबभूवतुः ॥
bhavetāṃ divyarūpe vāṃ gaṅgayā saṃgate yadā tacchāpāt te nadīrūpe tatkṣaṇāt saṃbabhūvatuḥ //
अप्सरोयुगम् आख्यातं नदीद्वयम् अतो ऽभवत् ताभ्यां परस्परं चापि ताभ्यां गङ्गासुसंगमः ॥
apsaroyugam ākhyātaṃ nadīdvayam ato 'bhavat tābhyāṃ parasparaṃ cāpi tābhyāṃ gaṅgāsusaṃgamaḥ //
सर्वलोकेषु विख्यातो भुक्तिमुक्तिप्रदः शिवः तत्रास्ते दृष्ट एवासौ सर्वसिद्धिप्रदायकः ॥
sarvalokeṣu vikhyāto bhuktimuktipradaḥ śivaḥ tatrāste dṛṣṭa evāsau sarvasiddhipradāyakaḥ //
तत्र स्नात्वा तु तं दृष्ट्वा मुच्यते सर्वबन्धनात् ॥
tatra snātvā tu taṃ dṛṣṭvā mucyate sarvabandhanāt //