पतत्रितीर्थम् आख्यातं रोगघ्नं पापनाशनम् तस्य श्रवणमात्रेण कृतकृत्यो भवेन् नरः ॥
patatritīrtham ākhyātaṃ rogaghnaṃ pāpanāśanam tasya śravaṇamātreṇa kṛtakṛtyo bhaven naraḥ //
बभूवतुः कश्यपस्य सुताव् अरुणाव् ईश्वरौ संपातिश् च जटायुश् च संभवेतां तदन्वये ॥
babhūvatuḥ kaśyapasya sutāv aruṇāv īśvarau saṃpātiś ca jaṭāyuś ca saṃbhavetāṃ tadanvaye //
तार्क्ष्यप्रजापतेः पुत्राव् अरुणो गरुडस् तथा तदन्वये संभूतः च संपातिः पतगोत्तमः ॥
tārkṣyaprajāpateḥ putrāv aruṇo garuḍas tathā tadanvaye saṃbhūtaḥ ca saṃpātiḥ patagottamaḥ //
जटायुर् इति विख्यातो ह्य् अपरः सोदरो ऽनुजः अन्योन्यस्पर्धया युक्ताव् उन्मत्तौ स्वबलेन तौ ॥
jaṭāyur iti vikhyāto hy aparaḥ sodaro 'nujaḥ anyonyaspardhayā yuktāv unmattau svabalena tau //
संजग्मतुर् दिनकरं नमस्कर्तुं विहायसि यावत् सूर्यस्य सामीप्यं प्राप्तौ तौ विहगोत्तमौ ॥
saṃjagmatur dinakaraṃ namaskartuṃ vihāyasi yāvat sūryasya sāmīpyaṃ prāptau tau vihagottamau //
दग्धपक्षाव् उभौ श्रान्तौ पतितौ गिरिमूर्धनि बान्धवौ पतितौ दृष्ट्वा निश्चेष्टौ गतचेतसौ ॥
dagdhapakṣāv ubhau śrāntau patitau girimūrdhani bāndhavau patitau dṛṣṭvā niśceṣṭau gatacetasau //
तावद् दुःखाभिभूतो ऽसाव् अरुणः प्राह भास्करम् तौ दृष्ट्वा त्व् अरुणः सूर्य्.अम् प्राहेदं पतितौ भुवि आश्वासयैतौ तिग्मांशो यावन् नैतौ मरिष्यतः ॥
tāvad duḥkhābhibhūto 'sāv aruṇaḥ prāha bhāskaram tau dṛṣṭvā tv aruṇaḥ sūry.am prāhedaṃ patitau bhuvi āśvāsayaitau tigmāṃśo yāvan naitau mariṣyataḥ //
तथेत्य् उक्त्वा दिनकरो जीवयाम् आस तौ खगौ गरुडो ऽपि तयोः श्रुत्वा अवस्थां सह विष्णुना ॥
tathety uktvā dinakaro jīvayām āsa tau khagau garuḍo 'pi tayoḥ śrutvā avasthāṃ saha viṣṇunā //
आगत्याश्वासयाम् आस सुखं चक्रे च नारद सर्व एव तदा जग्मुर् गङ्गां तापापनुत्तये ॥
āgatyāśvāsayām āsa sukhaṃ cakre ca nārada sarva eva tadā jagmur gaṅgāṃ tāpāpanuttaye //
जटायुश् चारुणश् चैव संपातिर् गरुडस् तथा सूर्यो विष्णुस् तत् प्रययौ तत् तीर्थं बहुपुण्यदम् ॥
jaṭāyuś cāruṇaś caiva saṃpātir garuḍas tathā sūryo viṣṇus tat prayayau tat tīrthaṃ bahupuṇyadam //
पतत्रितीर्थम् आख्यातं विषघ्नं सर्वकामदम् स्वयं सूर्यस् तथा विष्णुः सुपर्णेनारुणेन च ॥
patatritīrtham ākhyātaṃ viṣaghnaṃ sarvakāmadam svayaṃ sūryas tathā viṣṇuḥ suparṇenāruṇena ca //
आसते गौतमीतीरे तथैव वृषभध्वजः त्रयाणाम् अपि देवानां स्थितेस् तत् तीर्थम् उत्तमम् ॥
āsate gautamītīre tathaiva vṛṣabhadhvajaḥ trayāṇām api devānāṃ sthites tat tīrtham uttamam //
तत्र स्नात्वा शुचिर् भूत्वा नमस्कुर्यात् सुरान् इमान् आधिव्याधिविनिर्मुक्तः स परं सौख्यम् आप्नुयात् ॥
tatra snātvā śucir bhūtvā namaskuryāt surān imān ādhivyādhivinirmuktaḥ sa paraṃ saukhyam āpnuyāt //