गाः पालयन्तौ च पुनः सहितौ रामकेशवौ भ्रममाणौ वने तत्र रम्यं तालवनं गतौ ॥
gāḥ pālayantau ca punaḥ sahitau rāmakeśavau bhramamāṇau vane tatra ramyaṃ tālavanaṃ gatau //
तच् च तालवनं नित्यं धेनुको नाम दानवः नृगोमांसकृताहारः सदाध्यास्ते खराकृतिः ॥
tac ca tālavanaṃ nityaṃ dhenuko nāma dānavaḥ nṛgomāṃsakṛtāhāraḥ sadādhyāste kharākṛtiḥ //
तत्र तालवनं रम्यं फलसंपत्समन्वितम् दृष्ट्वा स्पृहान्विता गोपाः फलादाने ऽब्रुवन् वचः ॥
tatra tālavanaṃ ramyaṃ phalasaṃpatsamanvitam dṛṣṭvā spṛhānvitā gopāḥ phalādāne 'bruvan vacaḥ //
हे राम हे कृष्ण सदा धेनुकेनैव रक्ष्यते भूप्रदेशो यतस् तस्मात् त्यक्तानीमानि सन्ति वै ॥
he rāma he kṛṣṇa sadā dhenukenaiva rakṣyate bhūpradeśo yatas tasmāt tyaktānīmāni santi vai //
फलानि पश्य तालानां गन्धमोदयुतानि वै वयम् एतान्य् अभीप्सामः पात्यन्तां यदि रोचते ॥
phalāni paśya tālānāṃ gandhamodayutāni vai vayam etāny abhīpsāmaḥ pātyantāṃ yadi rocate //
इति गोपकुमाराणां श्रुत्वा संकर्षणो वचः कृष्णश् च पातयाम् आस भुवि तालफलानि वै ॥
iti gopakumārāṇāṃ śrutvā saṃkarṣaṇo vacaḥ kṛṣṇaś ca pātayām āsa bhuvi tālaphalāni vai //
तालानां पततां शब्दम् आकर्ण्यासुरराट् ततः आजगाम स दुष्टात्मा कोपाद् दैतेयगर्दभः ॥
tālānāṃ patatāṃ śabdam ākarṇyāsurarāṭ tataḥ ājagāma sa duṣṭātmā kopād daiteyagardabhaḥ //
पद्भ्याम् उभाभ्यां स तदा पश्चिमाभ्यां च तं बली जघानोरसि ताभ्यां च स च तेनाप्य् अगृह्यत ॥
padbhyām ubhābhyāṃ sa tadā paścimābhyāṃ ca taṃ balī jaghānorasi tābhyāṃ ca sa ca tenāpy agṛhyata //
गृहीत्वा भ्रामणेनैव चाम्बरे गतजीवितम् तस्मिन्न् एव प्रचिक्षेप वेगेन तृणराजनि ॥
gṛhītvā bhrāmaṇenaiva cāmbare gatajīvitam tasminn eva pracikṣepa vegena tṛṇarājani //
ततः फलान्य् अनेकानि तालाग्रान् निपतन् खरः पृथिव्यां पातयाम् आस महावातो ऽम्बुदान् इव ॥
tataḥ phalāny anekāni tālāgrān nipatan kharaḥ pṛthivyāṃ pātayām āsa mahāvāto 'mbudān iva //
अन्यान् अप्य् अस्य वै ज्ञातीन् आगतान् दैत्यगर्दभान् कृष्णश् चिक्षेप तालाग्रे बलभद्रश् च लीलया ॥
anyān apy asya vai jñātīn āgatān daityagardabhān kṛṣṇaś cikṣepa tālāgre balabhadraś ca līlayā //
क्षणेनालंकृता पृथ्वी पक्वैस् तालफलैस् तदा दैत्यगर्दभदेहैश् च मुनयः शुशुभे ऽधिकम् ॥
kṣaṇenālaṃkṛtā pṛthvī pakvais tālaphalais tadā daityagardabhadehaiś ca munayaḥ śuśubhe 'dhikam //
ततो गावो निराबाधास् तस्मिंस् तालवने द्विजाः नवशष्पं सुखं चेरुर् यत्र भुक्तम् अभूत् पुरा ॥
tato gāvo nirābādhās tasmiṃs tālavane dvijāḥ navaśaṣpaṃ sukhaṃ cerur yatra bhuktam abhūt purā //