चिन्तयन्न् इति गोविन्दम् उपगम्य स यादवः अक्रूरो ऽस्मीति चरणौ ननाम शिरसा हरेः ॥
cintayann iti govindam upagamya sa yādavaḥ akrūro 'smīti caraṇau nanāma śirasā hareḥ //
सो ऽप्य् एनं ध्वजवज्राब्जकृतचिह्नेन पाणिना संस्पृश्याकृष्य च प्रीत्या सुगाढं परिषस्वजे ॥
so 'py enaṃ dhvajavajrābjakṛtacihnena pāṇinā saṃspṛśyākṛṣya ca prītyā sugāḍhaṃ pariṣasvaje //
कृतसंवदनौ तेन यथावद् बलकेशवौ ततः प्रविष्टौ सहसा तम् आदायात्ममन्दिरम् ॥
kṛtasaṃvadanau tena yathāvad balakeśavau tataḥ praviṣṭau sahasā tam ādāyātmamandiram //
सह ताभ्यां तदाक्रूरः कृतसंवन्दनादिकः भुक्तभोज्यो यथान्यायम् आचचक्षे ततस् तयोः ॥
saha tābhyāṃ tadākrūraḥ kṛtasaṃvandanādikaḥ bhuktabhojyo yathānyāyam ācacakṣe tatas tayoḥ //
यथा निर्भर्त्सितस् तेन कंसेनानकदुन्दुभिः यथा च देवकी देवी दानवेन दुरात्मना ॥
yathā nirbhartsitas tena kaṃsenānakadundubhiḥ yathā ca devakī devī dānavena durātmanā //
उग्रसेने यथा कंसः स दुरात्मा च वर्तते यं चैवार्थं समुद्दिश्य कंसेन स विसर्जितः ॥
ugrasene yathā kaṃsaḥ sa durātmā ca vartate yaṃ caivārthaṃ samuddiśya kaṃsena sa visarjitaḥ //
तत् सर्वं विस्तराच् छ्रुत्वा भगवान् केशिसूदनः उवाचाखिलम् एतत् तु ज्ञातं दानपते मया ॥
tat sarvaṃ vistarāc chrutvā bhagavān keśisūdanaḥ uvācākhilam etat tu jñātaṃ dānapate mayā //
करिष्ये च महाभाग यद् अत्रौपायिकं मतम् विचिन्त्यं नान्यथैतत् ते विद्धि कंसं हतं मया ॥
kariṣye ca mahābhāga yad atraupāyikaṃ matam vicintyaṃ nānyathaitat te viddhi kaṃsaṃ hataṃ mayā //
अहं रामश् च मथुरां श्वो यास्यावः समं त्वया गोपवृद्धाश् च यास्यन्ति आदायोपायनं बहु ॥
ahaṃ rāmaś ca mathurāṃ śvo yāsyāvaḥ samaṃ tvayā gopavṛddhāś ca yāsyanti ādāyopāyanaṃ bahu //
निशेयं नीयतां वीर न चिन्तां कर्तुम् अर्हसि त्रिरात्राभ्यन्तरे कंसं हनिष्यामि सहानुगम् ॥
niśeyaṃ nīyatāṃ vīra na cintāṃ kartum arhasi trirātrābhyantare kaṃsaṃ haniṣyāmi sahānugam //
समादिश्य ततो गोपान् अक्रूरो ऽपि सकेशवः सुष्वाप बलभद्रश् च नन्दगोपगृहे गतः ॥
samādiśya tato gopān akrūro 'pi sakeśavaḥ suṣvāpa balabhadraś ca nandagopagṛhe gataḥ //
ततः प्रभाते विमले रामकृष्णौ महाबलौ अक्रूरेण समं गन्तुम् उद्यतौ मथुरां पुरीम् ॥
tataḥ prabhāte vimale rāmakṛṣṇau mahābalau akrūreṇa samaṃ gantum udyatau mathurāṃ purīm //
दृष्ट्वा गोपीजनः सास्रः श्लथद्वलयबाहुकः निश्वसंश् चातिदुःखार्तः प्राह चेदं परस्परम् ॥
dṛṣṭvā gopījanaḥ sāsraḥ ślathadvalayabāhukaḥ niśvasaṃś cātiduḥkhārtaḥ prāha cedaṃ parasparam //
मथुरां प्राप्य गोविन्दः कथं गोकुलम् एष्यति नागरस्त्रीकलालापमधु श्रोत्रेण पास्यति ॥
mathurāṃ prāpya govindaḥ kathaṃ gokulam eṣyati nāgarastrīkalālāpamadhu śrotreṇa pāsyati //
विलासिवाक्यजातेषु नागरीणां कृतास्पदम् चित्तम् अस्य कथं ग्राम्यगोपगोपीषु यास्यति ॥
vilāsivākyajāteṣu nāgarīṇāṃ kṛtāspadam cittam asya kathaṃ grāmyagopagopīṣu yāsyati //
सारं समस्तगोष्ठस्य विधिना हरता हरिम् प्रहृतं गोपयोषित्सु निघृणेन दुरात्मना ॥
sāraṃ samastagoṣṭhasya vidhinā haratā harim prahṛtaṃ gopayoṣitsu nighṛṇena durātmanā //
भावगर्भस्मितं वाक्यं विलासललिता गतिः नागरीणाम् अतीवैतत् कटाक्षेक्षितम् एव तु ॥
bhāvagarbhasmitaṃ vākyaṃ vilāsalalitā gatiḥ nāgarīṇām atīvaitat kaṭākṣekṣitam eva tu //
ग्राम्यो हरिर् अयं तासां विलासनिगडैर् यतः भवतीनां पुनः पार्श्वं कया युक्त्या समेष्यति ॥
grāmyo harir ayaṃ tāsāṃ vilāsanigaḍair yataḥ bhavatīnāṃ punaḥ pārśvaṃ kayā yuktyā sameṣyati //
एषो हि रथम् आरुह्य मथुरां याति केशवः अक्रूरक्रूरकेणापि हताशेन प्रतारितः ॥
eṣo hi ratham āruhya mathurāṃ yāti keśavaḥ akrūrakrūrakeṇāpi hatāśena pratāritaḥ //
किं न वेत्ति नृशंसो ऽयम् अनुरागपरं जनम् येनेमम् अक्षराह्लादं नयत्य् अन्यत्र नो हरिम् ॥
kiṃ na vetti nṛśaṃso 'yam anurāgaparaṃ janam yenemam akṣarāhlādaṃ nayaty anyatra no harim //
एष रामेण सहितः प्रयात्य् अत्यन्तनिर्घृणः रथम् आरुह्य गोविन्दस् त्वर्यताम् अस्य वारणे ॥
eṣa rāmeṇa sahitaḥ prayāty atyantanirghṛṇaḥ ratham āruhya govindas tvaryatām asya vāraṇe //
गुरूणाम् अग्रतो वक्तुं किं ब्रवीषि न नः क्षमम् गुरवः किं करिष्यन्ति दग्धानां विरहाग्निना ॥
gurūṇām agrato vaktuṃ kiṃ bravīṣi na naḥ kṣamam guravaḥ kiṃ kariṣyanti dagdhānāṃ virahāgninā //
नन्दगोपमुखा गोपा गन्तुम् एते समुद्यताः नोद्यमं कुरुते कश्चिद् गोविन्दविनिवर्तने ॥
nandagopamukhā gopā gantum ete samudyatāḥ nodyamaṃ kurute kaścid govindavinivartane //
सुप्रभाताद्य रजनी मथुरावासियोषिताम् यासाम् अच्युतवक्त्राब्जे याति नेत्रालिभोग्यताम् ॥
suprabhātādya rajanī mathurāvāsiyoṣitām yāsām acyutavaktrābje yāti netrālibhogyatām //
धन्यास् ते पथि ये कृष्णम् इतो यान्तम् अवारिताः उद्वहिष्यन्ति पश्यन्तः स्वदेहं पुलकाञ्चितम् ॥
dhanyās te pathi ye kṛṣṇam ito yāntam avāritāḥ udvahiṣyanti paśyantaḥ svadehaṃ pulakāñcitam //
मथुरानगरीपौरनयनानां महोत्सवः गोविन्दवदनालोकाद् अतीवाद्य भविष्यति ॥
mathurānagarīpauranayanānāṃ mahotsavaḥ govindavadanālokād atīvādya bhaviṣyati //
को नु स्वप्नः सभाग्याभिर् दृष्टस् ताभिर् अधोक्षजम् विस्तारिकान्तनयना या द्रक्ष्यन्त्य् अनिवारितम् ॥
ko nu svapnaḥ sabhāgyābhir dṛṣṭas tābhir adhokṣajam vistārikāntanayanā yā drakṣyanty anivāritam //
अहो गोपीजनस्यास्य दर्शयित्वा महानिधिम् उद्धृतान्य् अद्य नेत्राणि विधात्राकरुणात्मना ॥
aho gopījanasyāsya darśayitvā mahānidhim uddhṛtāny adya netrāṇi vidhātrākaruṇātmanā //
अनुरागेण शैथिल्यम् अस्मासु व्रजतो हरेः शैथिल्यम् उपयान्त्य् आशु करेषु वलयान्य् अपि ॥
anurāgeṇa śaithilyam asmāsu vrajato hareḥ śaithilyam upayānty āśu kareṣu valayāny api //
अक्रूरः क्रूरहृदयः शीघ्रं प्रेरयते हयान् एवम् आर्तासु योषित्सु घृणा कस्य न जायते ॥
akrūraḥ krūrahṛdayaḥ śīghraṃ prerayate hayān evam ārtāsu yoṣitsu ghṛṇā kasya na jāyate //
हे हे कृष्ण रथस्योच्चैश् चक्ररेणुर् निरीक्ष्यताम् दूरीकृतो हरिर् येन सो ऽपि रेणुर् न लक्ष्यते ॥
he he kṛṣṇa rathasyoccaiś cakrareṇur nirīkṣyatām dūrīkṛto harir yena so 'pi reṇur na lakṣyate //
इत्य् एवम् अतिहार्देन गोपीजननिरीक्षितः तत्याज व्रजभूभागं सह रामेण केशवः ॥
ity evam atihārdena gopījananirīkṣitaḥ tatyāja vrajabhūbhāgaṃ saha rāmeṇa keśavaḥ //
गच्छन्तो जवनाश्वेन रथेन यमुनातटम् प्राप्ता मध्याह्नसमये रामाक्रूरजनार्दनाः ॥
gacchanto javanāśvena rathena yamunātaṭam prāptā madhyāhnasamaye rāmākrūrajanārdanāḥ //
अथाह कृष्णम् अक्रूरो भवद्भ्यां तावद् आस्यताम् यावत् करोमि कालिन्द्याम् आह्निकार्हणम् अम्भसि ॥
athāha kṛṣṇam akrūro bhavadbhyāṃ tāvad āsyatām yāvat karomi kālindyām āhnikārhaṇam ambhasi //
तथेत्य् उक्ते ततः स्नातः स्वाचान्तः स महामतिः दध्यौ ब्रह्म परं विप्राः प्रविश्य यमुनाजले ॥
tathety ukte tataḥ snātaḥ svācāntaḥ sa mahāmatiḥ dadhyau brahma paraṃ viprāḥ praviśya yamunājale //
फणासहस्रमालाढ्यं बलभद्रं ददर्श सः कुन्दामलाङ्गम् उन्निद्रपद्मपत्त्रायतेक्षणम् ॥
phaṇāsahasramālāḍhyaṃ balabhadraṃ dadarśa saḥ kundāmalāṅgam unnidrapadmapattrāyatekṣaṇam //
वृतं वासुकिडिम्भौघैर् महद्भिः पवनाशिभिः संस्तूयमानम् उद्गन्धिवनमालाविभूषितम् ॥
vṛtaṃ vāsukiḍimbhaughair mahadbhiḥ pavanāśibhiḥ saṃstūyamānam udgandhivanamālāvibhūṣitam //
दधानम् असिते वस्त्रे चारुरूपावतंसकम् चारुकुण्डलिनं मत्तम् अन्तर्जलतले स्थितम् ॥
dadhānam asite vastre cārurūpāvataṃsakam cārukuṇḍalinaṃ mattam antarjalatale sthitam //
तस्योत्सङ्गे घनश्यामम् आताम्रायतलोचनम् चतुर्बाहुम् उदाराङ्गं चक्राद्यायुधभूषणम् ॥
tasyotsaṅge ghanaśyāmam ātāmrāyatalocanam caturbāhum udārāṅgaṃ cakrādyāyudhabhūṣaṇam //
पीते वसानं वसने चित्रमाल्यविभूषितम् शक्रचापतडिन्मालाविचित्रम् इव तोयदम् ॥
pīte vasānaṃ vasane citramālyavibhūṣitam śakracāpataḍinmālāvicitram iva toyadam //
श्रीवत्सवक्षसं चारुकेयूरमुकुटोज्ज्वलम् ददर्श कृष्णम् अक्लिष्टं पुण्डरीकावतंसकम् ॥
śrīvatsavakṣasaṃ cārukeyūramukuṭojjvalam dadarśa kṛṣṇam akliṣṭaṃ puṇḍarīkāvataṃsakam //
सनन्दनाद्यैर् मुनिभिः सिद्धयोगैर् अकल्मषैः संचिन्त्यमानं मनसा नासाग्रन्यस्तलोचनैः ॥
sanandanādyair munibhiḥ siddhayogair akalmaṣaiḥ saṃcintyamānaṃ manasā nāsāgranyastalocanaiḥ //
बलकृष्णौ तदाक्रूरः प्रत्यभिज्ञाय विस्मितः अचिन्तयद् अथो शीघ्रं कथम् अत्रागताव् इति ॥
balakṛṣṇau tadākrūraḥ pratyabhijñāya vismitaḥ acintayad atho śīghraṃ katham atrāgatāv iti //
विवक्षोः स्तम्भयाम् आस वाचं तस्य जनार्दनः ततो निष्क्रम्य सलिलाद् रथम् अभ्यागतः पुनः ॥
vivakṣoḥ stambhayām āsa vācaṃ tasya janārdanaḥ tato niṣkramya salilād ratham abhyāgataḥ punaḥ //
ददर्श तत्र चैवोभौ रथस्योपरि संस्थितौ रामकृष्णौ यथा पूर्वं मनुष्यवपुषान्वितौ ॥
dadarśa tatra caivobhau rathasyopari saṃsthitau rāmakṛṣṇau yathā pūrvaṃ manuṣyavapuṣānvitau //
निमग्नश् च पुनस् तोये ददृशे स तथैव तौ संस्तूयमानौ गन्धर्वैर् मुनिसिद्धमहोरगैः ॥
nimagnaś ca punas toye dadṛśe sa tathaiva tau saṃstūyamānau gandharvair munisiddhamahoragaiḥ //
ततो विज्ञातसद्भावः स तु दानपतिस् तदा तुष्टाव सर्वविज्ञानमयम् अच्युतम् ईश्वरम् ॥
tato vijñātasadbhāvaḥ sa tu dānapatis tadā tuṣṭāva sarvavijñānamayam acyutam īśvaram //
तन्मात्ररूपिणे ऽचिन्त्यमहिम्ने परमात्मने व्यापिने नैकरूपैकस्वरूपाय नमो नमः ॥
tanmātrarūpiṇe 'cintyamahimne paramātmane vyāpine naikarūpaikasvarūpāya namo namaḥ //
शब्दरूपाय ते ऽचिन्त्यहविर्भूताय ते नमः नमो विज्ञानरूपाय पराय प्रकृतेः प्रभो ॥
śabdarūpāya te 'cintyahavirbhūtāya te namaḥ namo vijñānarūpāya parāya prakṛteḥ prabho //
भूतात्मा चेन्द्रियात्मा च प्रधानात्मा तथा भवान् आत्मा च परमात्मा च त्वम् एकः पञ्चधा स्थितः ॥
bhūtātmā cendriyātmā ca pradhānātmā tathā bhavān ātmā ca paramātmā ca tvam ekaḥ pañcadhā sthitaḥ //
प्रसीद सर्वधर्मात्मन् क्षराक्षर महेश्वर ब्रह्मविष्णुशिवाद्याभिः कल्पनाभिर् उदीरितः ॥
prasīda sarvadharmātman kṣarākṣara maheśvara brahmaviṣṇuśivādyābhiḥ kalpanābhir udīritaḥ //
अनाख्येयस्वरूपात्मन्न् अनाख्येयप्रयोजन अनाख्येयाभिधान त्वां नतो ऽस्मि परमेश्वरम् ॥
anākhyeyasvarūpātmann anākhyeyaprayojana anākhyeyābhidhāna tvāṃ nato 'smi parameśvaram //
न यत्र नाथ विद्यन्ते नामजात्यादिकल्पनाः तद् ब्रह्म परमं नित्यम् अविकारि भवान् अजः ॥
na yatra nātha vidyante nāmajātyādikalpanāḥ tad brahma paramaṃ nityam avikāri bhavān ajaḥ //
न कल्पनाम् ऋते ऽर्थस्य सर्वस्याधिगमो यतः ततः कृष्णाच्युतानन्त विष्णुसंज्ञाभिर् ईड्यसे ॥
na kalpanām ṛte 'rthasya sarvasyādhigamo yataḥ tataḥ kṛṣṇācyutānanta viṣṇusaṃjñābhir īḍyase //
सर्वात्मंस् त्वम् अज विकल्पनाभिर् एतैर् देवास् त्वं जगद् अखिलं त्वम् एव विश्वम् विश्वात्मंस् त्वम् अतिविकारभेदहीनः सर्वस्मिन् नहि भवतो ऽस्ति किंचिद् अन्यत्
sarvātmaṃs tvam aja vikalpanābhir etair devās tvaṃ jagad akhilaṃ tvam eva viśvam viśvātmaṃs tvam ativikārabhedahīnaḥ sarvasmin nahi bhavato 'sti kiṃcid anyat
त्वं ब्रह्मा पशुपतिर् अर्यमा विधाता त्वं धाता त्रिदशपतिः समीरणो ऽग्निः तोयेशो धनपतिर् अन्तकस् त्वम् एको भिन्नात्मा जगद् अपि पासि शक्तिभेदैः
tvaṃ brahmā paśupatir aryamā vidhātā tvaṃ dhātā tridaśapatiḥ samīraṇo 'gniḥ toyeśo dhanapatir antakas tvam eko bhinnātmā jagad api pāsi śaktibhedaiḥ
विश्वं भवान् सृजति हन्ति गभस्तिरूपो विश्वं च ते गुणमयो ऽयम् अज प्रपञ्चः रूपं परं सदितिवाचकम् अक्षरं यज् ज्ञानात्मने सदसते प्रणतो ऽस्मि तस्मै
viśvaṃ bhavān sṛjati hanti gabhastirūpo viśvaṃ ca te guṇamayo 'yam aja prapañcaḥ rūpaṃ paraṃ saditivācakam akṣaraṃ yaj jñānātmane sadasate praṇato 'smi tasmai
ओं नमो वासुदेवाय नमः संकर्षणाय च प्रद्युम्नाय नमस् तुभ्यम् अनिरुद्धाय ते नमः ॥
oṃ namo vāsudevāya namaḥ saṃkarṣaṇāya ca pradyumnāya namas tubhyam aniruddhāya te namaḥ //
एवम् अन्तर् जले कृष्णम् अभिष्टूय स यादवः अर्घयाम् आस सर्वेशं धूपपुष्पैर् मनोमयैः ॥
evam antar jale kṛṣṇam abhiṣṭūya sa yādavaḥ arghayām āsa sarveśaṃ dhūpapuṣpair manomayaiḥ //
परित्यज्यान्यविषयं मनस् तत्र निवेश्य सः ब्रह्मभूते चिरं स्थित्वा विरराम समाधितः ॥
parityajyānyaviṣayaṃ manas tatra niveśya saḥ brahmabhūte ciraṃ sthitvā virarāma samādhitaḥ //
कृतकृत्यम् इवात्मानं मन्यमानो द्विजोत्तमाः आजगाम रथं भूयो निर्गम्य यमुनाम्भसः ॥
kṛtakṛtyam ivātmānaṃ manyamāno dvijottamāḥ ājagāma rathaṃ bhūyo nirgamya yamunāmbhasaḥ //
रामकृष्णौ ददर्शाथ यथापूर्वम् अवस्थितौ विस्मिताक्षं तदाक्रूरं तं च कृष्णो ऽभ्यभाषत ॥
rāmakṛṣṇau dadarśātha yathāpūrvam avasthitau vismitākṣaṃ tadākrūraṃ taṃ ca kṛṣṇo 'bhyabhāṣata //
किं त्वया दृष्टम् आश्चर्यम् अक्रूर यमुनाजले विस्मयोत्फुल्लनयनो भवान् संलक्ष्यते यतः ॥
kiṃ tvayā dṛṣṭam āścaryam akrūra yamunājale vismayotphullanayano bhavān saṃlakṣyate yataḥ //
अन्तर् जले यद् आश्चर्यं दृष्टं तत्र मयाच्युत तद् अत्रैव हि पश्यामि मूर्तिमत् पुरतः स्थितम् ॥
antar jale yad āścaryaṃ dṛṣṭaṃ tatra mayācyuta tad atraiva hi paśyāmi mūrtimat purataḥ sthitam //
जगद् एतन् महाश्चर्यरूपं यस्य महात्मनः तेनाश्चर्यपरेणाहं भवता कृष्ण संगतः ॥
jagad etan mahāścaryarūpaṃ yasya mahātmanaḥ tenāścaryapareṇāhaṃ bhavatā kṛṣṇa saṃgataḥ //
तत् किम् एतेन मथुरां प्रयामो मधुसूदन बिभेमि कंसाद् धिग् जन्म परपिण्डोपजीविनः ॥
tat kim etena mathurāṃ prayāmo madhusūdana bibhemi kaṃsād dhig janma parapiṇḍopajīvinaḥ //
इत्य् उक्त्वा चोदयाम् आस तान् हयान् वातरंहसः संप्राप्तश् चापि सायाह्ने सो ऽक्रूरो मथुरां पुरीम् विलोक्य मथुरां कृष्णं रामं चाह स यादवः ॥
ity uktvā codayām āsa tān hayān vātaraṃhasaḥ saṃprāptaś cāpi sāyāhne so 'krūro mathurāṃ purīm vilokya mathurāṃ kṛṣṇaṃ rāmaṃ cāha sa yādavaḥ //
पद्भ्यां यातं महावीर्यौ रथेनैको विशाम्य् अहम् गन्तव्यं वसुदेवस्य नो भवद्भ्यां तथा गृहे युवयोर् हि कृते वृद्धः कंसेन स निरस्यते ॥
padbhyāṃ yātaṃ mahāvīryau rathenaiko viśāmy aham gantavyaṃ vasudevasya no bhavadbhyāṃ tathā gṛhe yuvayor hi kṛte vṛddhaḥ kaṃsena sa nirasyate //
इत्य् उक्त्वा प्रविवेशासाव् अक्रूरो मथुरां पुरीम् प्रविष्टौ रामकृष्णौ च राजमार्गम् उपागतौ ॥
ity uktvā praviveśāsāv akrūro mathurāṃ purīm praviṣṭau rāmakṛṣṇau ca rājamārgam upāgatau //
स्त्रीभिर् नरैश् च सानन्दलोचनैर् अभिविक्षितौ जग्मतुर् लीलया वीरौ प्राप्तौ बालगजाव् इव ॥
strībhir naraiś ca sānandalocanair abhivikṣitau jagmatur līlayā vīrau prāptau bālagajāv iva //
भ्रममाणौ तु तौ दृष्ट्वा रजकं रङ्गकारकम् अयाचेतां स्वरूपाणि वासांसि रुचिराणि तौ ॥
bhramamāṇau tu tau dṛṣṭvā rajakaṃ raṅgakārakam ayācetāṃ svarūpāṇi vāsāṃsi rucirāṇi tau //
कंसस्य रजकः सो ऽथ प्रसादारूढविस्मयः बहून्य् आक्षेपवाक्यानि प्राहोच्चै रामकेशवौ ॥
kaṃsasya rajakaḥ so 'tha prasādārūḍhavismayaḥ bahūny ākṣepavākyāni prāhoccai rāmakeśavau //
ततस् तलप्रहारेण कृष्णस् तस्य दुरात्मनः पातयाम् आस कोपेन रजकस्य शिरो भुवि ॥
tatas talaprahāreṇa kṛṣṇas tasya durātmanaḥ pātayām āsa kopena rajakasya śiro bhuvi //
हत्वादाय च वस्त्राणि पीतनीलाम्बरौ ततः कृष्णरामौ मुदायुक्तौ मालाकारगृहं गतौ ॥
hatvādāya ca vastrāṇi pītanīlāmbarau tataḥ kṛṣṇarāmau mudāyuktau mālākāragṛhaṃ gatau //
विकासिनेत्रयुगलो मालाकारो ऽतिविस्मितः एतौ कस्य कुतो यातौ मनसाचिन्तयत् ततः ॥
vikāsinetrayugalo mālākāro 'tivismitaḥ etau kasya kuto yātau manasācintayat tataḥ //
पीतनीलाम्बरधरौ दृष्ट्वातिसुमनोहरौ स तर्कयाम् आस तदा भुवं देवाव् उपागतौ ॥
pītanīlāmbaradharau dṛṣṭvātisumanoharau sa tarkayām āsa tadā bhuvaṃ devāv upāgatau //
विकाशिमुखपद्माभ्यां ताभ्यां पुष्पाणि याचितः भुवं विष्टभ्य हस्ताभ्यां पस्पर्श शिरसा महीम् ॥
vikāśimukhapadmābhyāṃ tābhyāṃ puṣpāṇi yācitaḥ bhuvaṃ viṣṭabhya hastābhyāṃ pasparśa śirasā mahīm //
प्रसादसुमुखौ नाथौ मम गेहम् उपागतौ धन्यो ऽहम् अर्चयिष्यामीत्य् आह तौ माल्यजीविकः ॥
prasādasumukhau nāthau mama geham upāgatau dhanyo 'ham arcayiṣyāmīty āha tau mālyajīvikaḥ //
ततः प्रहृष्टवदनस् तयोः पुष्पाणि कामतः चारूण्य् एतानि चैतानि प्रददौ स विलोभयन् ॥
tataḥ prahṛṣṭavadanas tayoḥ puṣpāṇi kāmataḥ cārūṇy etāni caitāni pradadau sa vilobhayan //
पुनः पुनः प्रणम्यासौ मालाकारोत्तमो ददौ पुष्पाणि ताभ्यां चारूणि गन्धवन्त्य् अमलानि च ॥
punaḥ punaḥ praṇamyāsau mālākārottamo dadau puṣpāṇi tābhyāṃ cārūṇi gandhavanty amalāni ca //
मालाकाराय कृष्णो ऽपि प्रसन्नः प्रददौ वरम् श्रीस् त्वां मत्संश्रया भद्र न कदाचित् त्यजिष्यति ॥
mālākārāya kṛṣṇo 'pi prasannaḥ pradadau varam śrīs tvāṃ matsaṃśrayā bhadra na kadācit tyajiṣyati //
बलहानिर् न ते सौम्य धनहानिर् अथापि वा यावद् धरणिसूर्यौ च संततिः पुत्रपौत्रिकी ॥
balahānir na te saumya dhanahānir athāpi vā yāvad dharaṇisūryau ca saṃtatiḥ putrapautrikī //
भुक्त्वा च विपुलान् भोगांस् त्वम् अन्ते मत्प्रसादतः ममानुस्मरणं प्राप्य दिव्यलोकम् अवाप्स्यसि ॥
bhuktvā ca vipulān bhogāṃs tvam ante matprasādataḥ mamānusmaraṇaṃ prāpya divyalokam avāpsyasi //
धर्मे मनश् च ते भद्र सर्वकालं भविष्यति युष्मत्संततिजातानां दीर्घम् आयुर् भविष्यति ॥
dharme manaś ca te bhadra sarvakālaṃ bhaviṣyati yuṣmatsaṃtatijātānāṃ dīrgham āyur bhaviṣyati //
नोपसर्गादिकं दोषं युष्मत्संततिसंभवः अवाप्स्यति महाभाग यावत् सूर्यो भविष्यति ॥
nopasargādikaṃ doṣaṃ yuṣmatsaṃtatisaṃbhavaḥ avāpsyati mahābhāga yāvat sūryo bhaviṣyati //
इत्य् उक्त्वा तद्गृहात् कृष्णो बलदेवसहायवान् निर्जगाम मुनिश्रेष्ठा मालाकारेण पूजितः ॥
ity uktvā tadgṛhāt kṛṣṇo baladevasahāyavān nirjagāma muniśreṣṭhā mālākāreṇa pūjitaḥ //