जरासंधसुते कंस उपयेमे महाबलः अस्तिः प्राप्तिश् च भो विप्रास् तयोर् भर्तृहणं हरिम् ॥
jarāsaṃdhasute kaṃsa upayeme mahābalaḥ astiḥ prāptiś ca bho viprās tayor bhartṛhaṇaṃ harim //
महाबलपरीवारो मागधाधिपतिर् बली हन्तुम् अभ्याययौ कोपाज् जरासंधः सयादवम् ॥
mahābalaparīvāro māgadhādhipatir balī hantum abhyāyayau kopāj jarāsaṃdhaḥ sayādavam //
उपेत्य मथुरां सो ऽथ रुरोध मगधेश्वरः अक्षौहिणीभिः सैन्यस्य त्रयोविंशतिभिर् वृतः ॥
upetya mathurāṃ so 'tha rurodha magadheśvaraḥ akṣauhiṇībhiḥ sainyasya trayoviṃśatibhir vṛtaḥ //
निष्क्रम्याल्पपरीवाराव् उभौ रामजनार्दनौ युयुधाते समं तस्य बलिनौ बलिसैनिकैः ॥
niṣkramyālpaparīvārāv ubhau rāmajanārdanau yuyudhāte samaṃ tasya balinau balisainikaiḥ //
ततो बलश् च कृष्णश् च मतिं चक्रे महाबलः आयुधानां पुराणानाम् आदाने मुनिसत्तमाः ॥
tato balaś ca kṛṣṇaś ca matiṃ cakre mahābalaḥ āyudhānāṃ purāṇānām ādāne munisattamāḥ //
अनन्तरं चक्रशार्ङ्गे तूणौ चाप्य् अक्षयौ शरैः आकाशाद् आगतौ वीरौ तदा कौमोदकी गदा ॥
anantaraṃ cakraśārṅge tūṇau cāpy akṣayau śaraiḥ ākāśād āgatau vīrau tadā kaumodakī gadā //
हलं च बलभद्रस्य गगनाद् आगमत् करम् बलस्याभिमतं विप्राः सुनन्दं मुशलं तथा ॥
halaṃ ca balabhadrasya gaganād āgamat karam balasyābhimataṃ viprāḥ sunandaṃ muśalaṃ tathā //
ततो युद्धे पराजित्य स्वसैन्यं मगधाधिपम् पुरीं विविशतुर् वीराव् उभौ रामजनार्दनौ ॥
tato yuddhe parājitya svasainyaṃ magadhādhipam purīṃ viviśatur vīrāv ubhau rāmajanārdanau //
जिते तस्मिन् सुदुर्वृत्ते जरासंधे द्विजोत्तमाः जीवमाने गते तत्र कृष्णो मेने न तं जितम् ॥
jite tasmin sudurvṛtte jarāsaṃdhe dvijottamāḥ jīvamāne gate tatra kṛṣṇo mene na taṃ jitam //
पुनर् अप्य् आजगामाथ जरासंधो बलान्वितः जितश् च रामकृष्णाभ्याम् अपकृत्य द्विजोत्तमाः ॥
punar apy ājagāmātha jarāsaṃdho balānvitaḥ jitaś ca rāmakṛṣṇābhyām apakṛtya dvijottamāḥ //
दश चाष्टौ च संग्रामान् एवम् अत्यन्तदुर्मदः यदुभिर् मागधो राजा चक्रे कृष्णपुरोगमैः ॥
daśa cāṣṭau ca saṃgrāmān evam atyantadurmadaḥ yadubhir māgadho rājā cakre kṛṣṇapurogamaiḥ //
सर्वेष्व् एव च युद्धेषु यदुभिः स पराजितः अपक्रान्तो जरासंधः स्वल्पसैन्यैर् बलाधिकः ॥
sarveṣv eva ca yuddheṣu yadubhiḥ sa parājitaḥ apakrānto jarāsaṃdhaḥ svalpasainyair balādhikaḥ //
तद् बलं यादवानां वै रक्षितं यद् अनेकशः तत् तु संनिधिमाहात्म्यं विष्णोर् अंशस्य चक्रिणः ॥
tad balaṃ yādavānāṃ vai rakṣitaṃ yad anekaśaḥ tat tu saṃnidhimāhātmyaṃ viṣṇor aṃśasya cakriṇaḥ //
मनुष्यधर्मशीलस्य लीला सा जगतः पतेः अस्त्राण्य् अनेकरूपाणि यद् अरातिषु मुञ्चति ॥
manuṣyadharmaśīlasya līlā sā jagataḥ pateḥ astrāṇy anekarūpāṇi yad arātiṣu muñcati //
मनसैव जगत्सृष्टिसंहारं तु करोति यः तस्यारिपक्षक्षपणे कियान् उद्यमविस्तरः ॥
manasaiva jagatsṛṣṭisaṃhāraṃ tu karoti yaḥ tasyāripakṣakṣapaṇe kiyān udyamavistaraḥ //
तथापि च मनुष्याणां धर्मस् तदनुवर्तनम् कुर्वन् बलवता संधिं हीनैर् युद्धं करोत्य् असौ ॥
tathāpi ca manuṣyāṇāṃ dharmas tadanuvartanam kurvan balavatā saṃdhiṃ hīnair yuddhaṃ karoty asau //
साम चोपप्रदानं च तथा भेदं च दर्शयन् करोति दण्डपातं च क्वचिद् एव पलायनम् ॥
sāma copapradānaṃ ca tathā bhedaṃ ca darśayan karoti daṇḍapātaṃ ca kvacid eva palāyanam //
मनुष्यदेहिनां चेष्टाम् इत्य् एवम् अनुवर्तते लीला जगत्पतेस् तस्य च्छन्दतः संप्रवर्तते ॥
manuṣyadehināṃ ceṣṭām ity evam anuvartate līlā jagatpates tasya cchandataḥ saṃpravartate //