द्वारवत्यां ततः शौरिं शक्रस् त्रिभुवनेश्वरः आजगामाथ मुनयो मत्तैरावतपृष्ठगः ॥
dvāravatyāṃ tataḥ śauriṃ śakras tribhuvaneśvaraḥ ājagāmātha munayo mattairāvatapṛṣṭhagaḥ //
प्रविश्य द्वारकां सो ऽथ समीपे च हरेस् तदा कथयाम् आस दैत्यस्य नरकस्य विचेष्टितम् ॥
praviśya dvārakāṃ so 'tha samīpe ca hares tadā kathayām āsa daityasya narakasya viceṣṭitam //
त्वया नाथेन देवानां मनुष्यत्वे ऽपि तिष्ठता प्रशमं सर्वदुःखानि नीतानि मधुसूदन ॥
tvayā nāthena devānāṃ manuṣyatve 'pi tiṣṭhatā praśamaṃ sarvaduḥkhāni nītāni madhusūdana //
तपस्विजनरक्षायै सो ऽरिष्टो धेनुकस् तथा प्रलम्बाद्यास् तथा केशी ते सर्वे निहतास् त्वया ॥
tapasvijanarakṣāyai so 'riṣṭo dhenukas tathā pralambādyās tathā keśī te sarve nihatās tvayā //
कंसः कुवलयापीडः पूतना बालघातिनी नाशं नीतास् त्वया सर्वे ये ऽन्ये जगदुपद्रवाः ॥
kaṃsaḥ kuvalayāpīḍaḥ pūtanā bālaghātinī nāśaṃ nītās tvayā sarve ye 'nye jagadupadravāḥ //
युष्मद्दोर्दण्डसंबुद्धिपरित्राते जगत्त्रये यज्ञे यज्ञहविः प्राश्य तृप्तिं यान्ति दिवौकसः ॥
yuṣmaddordaṇḍasaṃbuddhiparitrāte jagattraye yajñe yajñahaviḥ prāśya tṛptiṃ yānti divaukasaḥ //
सो ऽहं सांप्रतम् आयातो यन्निमित्तं जनार्दन तच् छ्रुत्वा तत्प्रतीकारप्रयत्नं कर्तुम् अर्हसि ॥
so 'haṃ sāṃpratam āyāto yannimittaṃ janārdana tac chrutvā tatpratīkāraprayatnaṃ kartum arhasi //
भौमो ऽयं नरको नाम प्राग्ज्योतिषपुरेश्वरः करोति सर्वभूतानाम् अपघातम् अरिंदम ॥
bhaumo 'yaṃ narako nāma prāgjyotiṣapureśvaraḥ karoti sarvabhūtānām apaghātam ariṃdama //
देवसिद्धसुरादीनां नृपाणां च जनार्दन हत्वा तु सो ऽसुरः कन्या रुरोध निजमन्दिरे ॥
devasiddhasurādīnāṃ nṛpāṇāṃ ca janārdana hatvā tu so 'suraḥ kanyā rurodha nijamandire //
छत्त्रं यत् सलिलस्रावि तज् जहार प्रचेतसः मन्दरस्य तथा शृङ्गं हृतवान् मणिपर्वतम् ॥
chattraṃ yat salilasrāvi taj jahāra pracetasaḥ mandarasya tathā śṛṅgaṃ hṛtavān maṇiparvatam //
अमृतस्राविणी दिव्ये मातुर् मे ऽमृतकुण्डले जहार सो ऽसुरो ऽदित्या वाञ्छत्य् ऐरावतं द्विपम् ॥
amṛtasrāviṇī divye mātur me 'mṛtakuṇḍale jahāra so 'suro 'dityā vāñchaty airāvataṃ dvipam //
दुर्नीतम् एतद् गोविन्द मया तस्य तवोदितम् यद् अत्र प्रतिकर्तव्यं तत् स्वयं परिमृश्यताम् ॥
durnītam etad govinda mayā tasya tavoditam yad atra pratikartavyaṃ tat svayaṃ parimṛśyatām //
इति श्रुत्वा स्मितं कृत्वा भगवान् देवकीसुतः गृहीत्वा वासवं हस्ते समुत्तस्थौ वरासनात् ॥
iti śrutvā smitaṃ kṛtvā bhagavān devakīsutaḥ gṛhītvā vāsavaṃ haste samuttasthau varāsanāt //
संचिन्तितम् उपारुह्य गरुडं गगनेचरम् सत्यभामां समारोप्य ययौ प्राग्ज्योतिषं पुरम् ॥
saṃcintitam upāruhya garuḍaṃ gaganecaram satyabhāmāṃ samāropya yayau prāgjyotiṣaṃ puram //
आरुह्यैरावतं नागं शक्रो ऽपि त्रिदशालयम् ततो जगाम सुमनाः पश्यतां द्वारकौकसाम् ॥
āruhyairāvataṃ nāgaṃ śakro 'pi tridaśālayam tato jagāma sumanāḥ paśyatāṃ dvārakaukasām //
प्राग्ज्योतिषपुरस्यास्य समन्ताच् छतयोजनम् आचितं भैरवैः पाशैः परसैन्यनिवारणे ॥
prāgjyotiṣapurasyāsya samantāc chatayojanam ācitaṃ bhairavaiḥ pāśaiḥ parasainyanivāraṇe //
तांश् चिच्छेद हरिः पाशान् क्षिप्त्वा चक्रं सुदर्शनम् ततो मुरः समुत्तस्थौ तं जघान च केशवः ॥
tāṃś ciccheda hariḥ pāśān kṣiptvā cakraṃ sudarśanam tato muraḥ samuttasthau taṃ jaghāna ca keśavaḥ //
मुरोस् तु तनयान् सप्त सहस्रास् तांस् ततो हरिः चक्रधाराग्निनिर्दग्धांश् चकार शलभान् इव ॥
muros tu tanayān sapta sahasrās tāṃs tato hariḥ cakradhārāgninirdagdhāṃś cakāra śalabhān iva //
हत्वा मुरं हयग्रीवं तथा पञ्चजनं द्विजाः प्राग्ज्योतिषपुरं धीमांस् त्वरावान् समुपाद्रवत् ॥
hatvā muraṃ hayagrīvaṃ tathā pañcajanaṃ dvijāḥ prāgjyotiṣapuraṃ dhīmāṃs tvarāvān samupādravat //
नरकेनास्य तत्राभून् महासैन्येन संयुगः कृष्णस्य यत्र गोविन्दो जघ्ने दैत्यान् सहस्रशः ॥
narakenāsya tatrābhūn mahāsainyena saṃyugaḥ kṛṣṇasya yatra govindo jaghne daityān sahasraśaḥ //
शस्त्रास्त्रवर्षं मुञ्चन्तं स भौमं नरकं बली क्षिप्त्वा चक्रं द्विधा चक्रे चक्री दैतेयचक्रहा ॥
śastrāstravarṣaṃ muñcantaṃ sa bhaumaṃ narakaṃ balī kṣiptvā cakraṃ dvidhā cakre cakrī daiteyacakrahā //
हते तु नरके भूमिर् गृहीत्वादितिकुण्डले उपतस्थे जगन्नाथं वाक्यं चेदम् अथाब्रवीत् ॥
hate tu narake bhūmir gṛhītvāditikuṇḍale upatasthe jagannāthaṃ vākyaṃ cedam athābravīt //
यदाहम् उद्धृता नाथ त्वया शूकरमूर्तिना त्वत्संस्पर्शभवः पुत्रस् तदायं मय्य् अजायत ॥
yadāham uddhṛtā nātha tvayā śūkaramūrtinā tvatsaṃsparśabhavaḥ putras tadāyaṃ mayy ajāyata //
सो ऽयं त्वयैव दत्तो मे त्वयैव विनिपातितः गृहाण कुण्डले चेमे पालयास्य च संततिम् ॥
so 'yaṃ tvayaiva datto me tvayaiva vinipātitaḥ gṛhāṇa kuṇḍale ceme pālayāsya ca saṃtatim //
भारावतरणार्थाय ममैव भगवान् इमम् अंशेन लोकम् आयातः प्रसादसुमुख प्रभो ॥
bhārāvataraṇārthāya mamaiva bhagavān imam aṃśena lokam āyātaḥ prasādasumukha prabho //
त्वं कर्ता च विकर्ता च संहर्ता प्रभवो ऽव्ययः जगत्स्वरूपो यश् च त्वं स्तूयसे ऽच्युत किं मया ॥
tvaṃ kartā ca vikartā ca saṃhartā prabhavo 'vyayaḥ jagatsvarūpo yaś ca tvaṃ stūyase 'cyuta kiṃ mayā //
व्यापी व्याप्यः क्रिया कर्ता कार्यं च भगवान् सदा सर्वभूतात्मभूतात्मा स्तूयसे ऽच्युत किं मया ॥
vyāpī vyāpyaḥ kriyā kartā kāryaṃ ca bhagavān sadā sarvabhūtātmabhūtātmā stūyase 'cyuta kiṃ mayā //
परमात्मा त्वम् आत्मा च भूतात्मा चाव्ययो भवान् यदा तदा स्तुतिर् नास्ति किमर्थं ते प्रवर्तताम् ॥
paramātmā tvam ātmā ca bhūtātmā cāvyayo bhavān yadā tadā stutir nāsti kimarthaṃ te pravartatām //
प्रसीद सर्वभूतात्मन् नरकेन कृतं च यत् तत् क्षम्यताम् अदोषाय मत्सुतः स निपातितः ॥
prasīda sarvabhūtātman narakena kṛtaṃ ca yat tat kṣamyatām adoṣāya matsutaḥ sa nipātitaḥ //
तथेति चोक्त्वा धरणीं भगवान् भूतभावनः रत्नानि नरकावासाज् जग्राह मुनिसत्तमाः ॥
tatheti coktvā dharaṇīṃ bhagavān bhūtabhāvanaḥ ratnāni narakāvāsāj jagrāha munisattamāḥ //
कन्यापुरे स कन्यानां षोडशातुलविक्रमः शताधिकानि ददृशे सहस्राणि द्विजोत्तमाः ॥
kanyāpure sa kanyānāṃ ṣoḍaśātulavikramaḥ śatādhikāni dadṛśe sahasrāṇi dvijottamāḥ //
चतुर्दंष्ट्रान् गजांश् चोग्रान् षट् सहस्राणि दृष्टवान् काम्बोजानां तथाश्वानां नियुतान्य् एकविंशतिम् ॥
caturdaṃṣṭrān gajāṃś cogrān ṣaṭ sahasrāṇi dṛṣṭavān kāmbojānāṃ tathāśvānāṃ niyutāny ekaviṃśatim //
कन्यास् ताश् च तथा नागांस् तान् अश्वान् द्वारकां पुरीम् प्रापयाम् आस गोविन्दः सद्यो नरककिंकरैः ॥
kanyās tāś ca tathā nāgāṃs tān aśvān dvārakāṃ purīm prāpayām āsa govindaḥ sadyo narakakiṃkaraiḥ //
ददृशे वारुणं छत्त्रं तथैव मणिपर्वतम् आरोपयाम् आस हरिर् गरुडे पतगेश्वरे ॥
dadṛśe vāruṇaṃ chattraṃ tathaiva maṇiparvatam āropayām āsa harir garuḍe patageśvare //
आरुह्य च स्वयं कृष्णः सत्यभामासहायवान् अदित्याः कुण्डले दातुं जगाम त्रिदशालयम् ॥
āruhya ca svayaṃ kṛṣṇaḥ satyabhāmāsahāyavān adityāḥ kuṇḍale dātuṃ jagāma tridaśālayam //