बाणो ऽपि प्रणिपत्याग्रे ततश् चाह त्रिलोचनम् ॥
bāṇo 'pi praṇipatyāgre tataś cāha trilocanam //
देव बाहुसहस्रेण निर्विण्णो ऽहं विनाहवम् कच्चिन् ममैषां बाहूनां साफल्यकरणो रणः भविष्यति विना युद्धं भाराय मम किं भुजैः ॥
deva bāhusahasreṇa nirviṇṇo 'haṃ vināhavam kaccin mamaiṣāṃ bāhūnāṃ sāphalyakaraṇo raṇaḥ bhaviṣyati vinā yuddhaṃ bhārāya mama kiṃ bhujaiḥ //
मयूरध्वजभङ्गस् ते यदा बाण भविष्यति पिशिताशिजनानन्दं प्राप्स्यसि त्वं तदा रणम् ॥
mayūradhvajabhaṅgas te yadā bāṇa bhaviṣyati piśitāśijanānandaṃ prāpsyasi tvaṃ tadā raṇam //
ततः प्रणम्य मुदितः शंभुम् अभ्यागतो गृहात् भग्नं ध्वजम् अथालोक्य हृष्टो हर्षं परं ययौ ॥
tataḥ praṇamya muditaḥ śaṃbhum abhyāgato gṛhāt bhagnaṃ dhvajam athālokya hṛṣṭo harṣaṃ paraṃ yayau //
एतस्मिन्न् एव काले तु योगविद्याबलेन तम् अनिरुद्धम् अथानिन्ये चित्रलेखा वरा सखी ॥
etasminn eva kāle tu yogavidyābalena tam aniruddham athāninye citralekhā varā sakhī //
कन्यान्तःपुरमध्ये तं रममाणं सहोषया विज्ञाय रक्षिणो गत्वा शशंसुर् दैत्यभूपतेः ॥
kanyāntaḥpuramadhye taṃ ramamāṇaṃ sahoṣayā vijñāya rakṣiṇo gatvā śaśaṃsur daityabhūpateḥ //
व्यादिष्टं किंकराणां तु सैन्यं तेन महात्मना जघान परिघं लौहम् आदाय परवीरहा ॥
vyādiṣṭaṃ kiṃkarāṇāṃ tu sainyaṃ tena mahātmanā jaghāna parighaṃ lauham ādāya paravīrahā //
हतेषु तेषु बाणो ऽपि रथस्थस् तद्वधोद्यतः युध्यमानो यथाशक्ति यदा वीरेण निर्जितः ॥
hateṣu teṣu bāṇo 'pi rathasthas tadvadhodyataḥ yudhyamāno yathāśakti yadā vīreṇa nirjitaḥ //
मायया युयुधे तेन स तदा मन्त्रचोदितः ततश् च पन्नगास्त्रेण बबन्ध यदुनन्दनम् ॥
māyayā yuyudhe tena sa tadā mantracoditaḥ tataś ca pannagāstreṇa babandha yadunandanam //
द्वारवत्यां क्व यातो ऽसाव् अनिरुद्धेति जल्पताम् यदूनाम् आचचक्षे तं बद्धं बाणेन नारदः ॥
dvāravatyāṃ kva yāto 'sāv aniruddheti jalpatām yadūnām ācacakṣe taṃ baddhaṃ bāṇena nāradaḥ //
तं शोणितपुरे श्रुत्वा नीतं विद्याविदग्धया योषिता प्रत्ययं जग्मुर् यादवा नाम वैरिति ॥
taṃ śoṇitapure śrutvā nītaṃ vidyāvidagdhayā yoṣitā pratyayaṃ jagmur yādavā nāma vairiti //
ततो गरुडम् आरुह्य स्मृतमात्रागतं हरिः बलप्रद्युम्नसहितो बाणस्य प्रययौ पुरम् ॥
tato garuḍam āruhya smṛtamātrāgataṃ hariḥ balapradyumnasahito bāṇasya prayayau puram //
पुरीप्रवेशे प्रमथैर् युद्धम् आसीन् महाबलैः ययौ बाणपुराभ्याशं नीत्वा तान् संक्षयं हरिः ॥
purīpraveśe pramathair yuddham āsīn mahābalaiḥ yayau bāṇapurābhyāśaṃ nītvā tān saṃkṣayaṃ hariḥ //
ततस् त्रिपादस् त्रिशिरा ज्वरो माहेश्वरो महान् बाणरक्षार्थम् अत्यर्थं युयुधे शार्ङ्गधन्वना ॥
tatas tripādas triśirā jvaro māheśvaro mahān bāṇarakṣārtham atyarthaṃ yuyudhe śārṅgadhanvanā //
तद्भस्मस्पर्शसंभूततापं कृष्णाङ्गसंगमात् अवाप बलदेवो ऽपि समं संमीलितेक्षणः ॥
tadbhasmasparśasaṃbhūtatāpaṃ kṛṣṇāṅgasaṃgamāt avāpa baladevo 'pi samaṃ saṃmīlitekṣaṇaḥ //
ततः संयुध्यमानस् तु सह देवेन शार्ङ्गिणा वैष्णवेन ज्वरेणाशु कृष्णदेहान् निराकृतः ॥
tataḥ saṃyudhyamānas tu saha devena śārṅgiṇā vaiṣṇavena jvareṇāśu kṛṣṇadehān nirākṛtaḥ //
नारायणभुजाघातपरिपीडनविह्वलम् तं वीक्ष्य क्षम्यताम् अस्येत्य् आह देवः पितामहः ॥
nārāyaṇabhujāghātaparipīḍanavihvalam taṃ vīkṣya kṣamyatām asyety āha devaḥ pitāmahaḥ //
ततश् च क्षान्तम् एवेति प्रोच्य तं वैष्णवं ज्वरम् आत्मन्य् एव लयं निन्ये भगवान् मधुसूदनः ॥
tataś ca kṣāntam eveti procya taṃ vaiṣṇavaṃ jvaram ātmany eva layaṃ ninye bhagavān madhusūdanaḥ //
मम त्वया समं युद्धं ये स्मरिष्यन्ति मानवाः विज्वरास् ते भविष्यन्तीत्य् उक्त्वा चैनं ययौ हरिः ॥
mama tvayā samaṃ yuddhaṃ ye smariṣyanti mānavāḥ vijvarās te bhaviṣyantīty uktvā cainaṃ yayau hariḥ //
ततो ऽग्नीन् भगवान् पञ्च जित्वा नीत्वा क्षयं तथा दानवानां बलं विष्णुश् चूर्णयाम् आस लीलया ॥
tato 'gnīn bhagavān pañca jitvā nītvā kṣayaṃ tathā dānavānāṃ balaṃ viṣṇuś cūrṇayām āsa līlayā //
ततः समस्तसैन्येन दैतेयानां बलेः सुतः युयुधे शंकरश् चैव कार्त्तिकेयश् च शौरिणा ॥
tataḥ samastasainyena daiteyānāṃ baleḥ sutaḥ yuyudhe śaṃkaraś caiva kārttikeyaś ca śauriṇā //
हरिशंकरयोर् युद्धम् अतीवासीत् सुदारुणम् चुक्षुभुः सकला लोकाः शस्त्रास्त्रैर् बहुधार्दिताः ॥
hariśaṃkarayor yuddham atīvāsīt sudāruṇam cukṣubhuḥ sakalā lokāḥ śastrāstrair bahudhārditāḥ //
प्रलयो ऽयम् अशेषस्य जगतो नूनम् आगतः मेनिरे त्रिदशा यत्र वर्तमाने महाहवे ॥
pralayo 'yam aśeṣasya jagato nūnam āgataḥ menire tridaśā yatra vartamāne mahāhave //
जृम्भणास्त्रेण गोविन्दो जृम्भयाम् आस शंकरम् ततः प्रणेशुर् दैतेयाः प्रमथाश् च समन्ततः ॥
jṛmbhaṇāstreṇa govindo jṛmbhayām āsa śaṃkaram tataḥ praṇeśur daiteyāḥ pramathāś ca samantataḥ //
जृम्भाभिभूतश् च हरो रथोपस्थम् उपाविशत् न शशाक तदा योद्धुं कृष्णेनाक्लिष्टकर्मणा ॥
jṛmbhābhibhūtaś ca haro rathopastham upāviśat na śaśāka tadā yoddhuṃ kṛṣṇenākliṣṭakarmaṇā //
गरुडक्षतबाहुश् च प्रद्युम्नास्त्रेण पीडितः कृष्णहुंकारनिर्धूतशक्तिश् चापययौ गुहः ॥
garuḍakṣatabāhuś ca pradyumnāstreṇa pīḍitaḥ kṛṣṇahuṃkāranirdhūtaśaktiś cāpayayau guhaḥ //
जृम्भिते शंकरे नष्टे दैत्यसैन्ये गुहे जिते नीते प्रमथसैन्ये च संक्षयं शार्ङ्गधन्वना ॥
jṛmbhite śaṃkare naṣṭe daityasainye guhe jite nīte pramathasainye ca saṃkṣayaṃ śārṅgadhanvanā //
नन्दीशसंगृहीताश्वम् अधिरूढो महारथम् बाणस् तत्राययौ योद्धुं कृष्णकार्ष्णिबलैः सह ॥
nandīśasaṃgṛhītāśvam adhirūḍho mahāratham bāṇas tatrāyayau yoddhuṃ kṛṣṇakārṣṇibalaiḥ saha //
बलभद्रो महावीर्यो बाणसैन्यम् अनेकधा विव्याध बाणैः प्रद्युम्नो धर्मतश् चापलायतः ॥
balabhadro mahāvīryo bāṇasainyam anekadhā vivyādha bāṇaiḥ pradyumno dharmataś cāpalāyataḥ //
आकृष्य लाङ्गलाग्रेण मुशलेन च पोथितम् बलं बलेन ददृशे बाणो बाणैश् च चक्रिणः ॥
ākṛṣya lāṅgalāgreṇa muśalena ca pothitam balaṃ balena dadṛśe bāṇo bāṇaiś ca cakriṇaḥ //
ततः कृष्णस्य बाणेन युद्धम् आसीत् समासतः परस्परं तु संदीप्तान् कायत्राणविभेदिनः ॥
tataḥ kṛṣṇasya bāṇena yuddham āsīt samāsataḥ parasparaṃ tu saṃdīptān kāyatrāṇavibhedinaḥ //
कृष्णश् चिच्छेद बाणांस् तान् बाणेन प्रहिताञ् शरैः बिभेद केशवं बाणो बाणं विव्याध चक्रधृक् ॥
kṛṣṇaś ciccheda bāṇāṃs tān bāṇena prahitāñ śaraiḥ bibheda keśavaṃ bāṇo bāṇaṃ vivyādha cakradhṛk //
मुमुचाते तथास्त्राणि बाणकृष्णौ जिगीषया परस्परक्षतिपरौ परिघांश् च ततो द्विजाः ॥
mumucāte tathāstrāṇi bāṇakṛṣṇau jigīṣayā parasparakṣatiparau parighāṃś ca tato dvijāḥ //
छिद्यमानेष्व् अशेषेषु शस्त्रेष्व् अस्त्रे च सीदति प्राचुर्येण हरिर् बाणं हन्तुं चक्रे ततो मनः ॥
chidyamāneṣv aśeṣeṣu śastreṣv astre ca sīdati prācuryeṇa harir bāṇaṃ hantuṃ cakre tato manaḥ //
ततो ऽर्कशतसंभूततेजसा सदृशद्युति जग्राह दैत्यचक्रारिर् हरिश् चक्रं सुदर्शनम् ॥
tato 'rkaśatasaṃbhūtatejasā sadṛśadyuti jagrāha daityacakrārir hariś cakraṃ sudarśanam //
मुञ्चतो बाणनाशाय तच् चक्रं मधुविद्विषः नग्ना दैतेयविद्याभूत् कोटरी पुरतो हरेः ॥
muñcato bāṇanāśāya tac cakraṃ madhuvidviṣaḥ nagnā daiteyavidyābhūt koṭarī purato hareḥ //
ताम् अग्रतो हरिर् दृष्ट्वा मीलिताक्षः सुदर्शनम् मुमोच बाणम् उद्दिश्य छेत्तुं बाहुवनं रिपोः ॥
tām agrato harir dṛṣṭvā mīlitākṣaḥ sudarśanam mumoca bāṇam uddiśya chettuṃ bāhuvanaṃ ripoḥ //
क्रमेणास्य तु बाहूनां बाणस्याच्युतचोदितम् छेदं चक्रे ऽसुरस्याशु शस्त्रास्त्रक्षेपणाद् द्रुतम् ॥
krameṇāsya tu bāhūnāṃ bāṇasyācyutacoditam chedaṃ cakre 'surasyāśu śastrāstrakṣepaṇād drutam //
छिन्ने बाहुवने तत् तु करस्थं मधुसूदनः मुमुक्षुर् बाणनाशाय विज्ञातस् त्रिपुरद्विषा ॥
chinne bāhuvane tat tu karasthaṃ madhusūdanaḥ mumukṣur bāṇanāśāya vijñātas tripuradviṣā //
स उत्पत्याह गोविन्दं सामपूर्वम् उमापतिः विलोक्य बाणं दोर्दण्डच्छेदासृक्स्राववर्षिणम् ॥
sa utpatyāha govindaṃ sāmapūrvam umāpatiḥ vilokya bāṇaṃ dordaṇḍacchedāsṛksrāvavarṣiṇam //
कृष्ण कृष्ण जगन्नाथ जाने त्वां पुरुषोत्तमम् परेशं परमात्मानम् अनादिनिधनं परम् ॥
kṛṣṇa kṛṣṇa jagannātha jāne tvāṃ puruṣottamam pareśaṃ paramātmānam anādinidhanaṃ param //
देवतिर्यङ्मनुष्येषु शरीरग्रहणात्मिका लीलेयं तव चेष्टा हि दैत्यानां वधलक्षणा ॥
devatiryaṅmanuṣyeṣu śarīragrahaṇātmikā līleyaṃ tava ceṣṭā hi daityānāṃ vadhalakṣaṇā //
तत् प्रसीदाभयं दत्तं बाणस्यास्य मया प्रभो तत् त्वया नानृतं कार्यं यन् मया व्याहृतं वचः ॥
tat prasīdābhayaṃ dattaṃ bāṇasyāsya mayā prabho tat tvayā nānṛtaṃ kāryaṃ yan mayā vyāhṛtaṃ vacaḥ //
अस्मत्संश्रयवृद्धो ऽयं नापराधस् तवाव्यय मया दत्तवरो दैत्यस् ततस् त्वां क्षमयाम्य् अहम् ॥
asmatsaṃśrayavṛddho 'yaṃ nāparādhas tavāvyaya mayā dattavaro daityas tatas tvāṃ kṣamayāmy aham //
इत्य् उक्तः प्राह गोविन्दः शूलपाणिम् उमापतिम् प्रसन्नवदनो भूत्वा गतामर्षो ऽसुरं प्रति ॥
ity uktaḥ prāha govindaḥ śūlapāṇim umāpatim prasannavadano bhūtvā gatāmarṣo 'suraṃ prati //
युष्मद्दत्तवरो बाणो जीवताद् एष शंकर त्वद्वाक्यगौरवाद् एतन् मया चक्रं निवर्तितम् ॥
yuṣmaddattavaro bāṇo jīvatād eṣa śaṃkara tvadvākyagauravād etan mayā cakraṃ nivartitam //
त्वया यद् अभयं दत्तं तद् दत्तम् अभयं मया मत्तो ऽविभिन्नम् आत्मानं द्रष्टुम् अर्हसि शंकर ॥
tvayā yad abhayaṃ dattaṃ tad dattam abhayaṃ mayā matto 'vibhinnam ātmānaṃ draṣṭum arhasi śaṃkara //
यो ऽहं स त्वं जगच् चेदं सदेवासुरमानुषम् अविद्यामोहितात्मानः पुरुषा भिन्नदर्शिनः ॥
yo 'haṃ sa tvaṃ jagac cedaṃ sadevāsuramānuṣam avidyāmohitātmānaḥ puruṣā bhinnadarśinaḥ //
इत्य् उक्त्वा प्रययौ कृष्णः प्राद्युम्निर् यत्र तिष्ठति तद्बन्धफणिनो नेशुर् गरुडानिलशोषिताः ॥
ity uktvā prayayau kṛṣṇaḥ prādyumnir yatra tiṣṭhati tadbandhaphaṇino neśur garuḍānilaśoṣitāḥ //
ततो ऽनिरुद्धम् आरोप्य सपत्नीकं गरुत्मति आजग्मुर् द्वारकां रामकार्ष्णिदामोदराः पुरीम् ॥
tato 'niruddham āropya sapatnīkaṃ garutmati ājagmur dvārakāṃ rāmakārṣṇidāmodarāḥ purīm //