अहो कृष्णस्य माहात्म्यं श्रुतम् अस्माभिर् अद्भुतम् सर्वपापहरं पुण्यं धन्यं संसारनाशनम् ॥
aho kṛṣṇasya māhātmyaṃ śrutam asmābhir adbhutam sarvapāpaharaṃ puṇyaṃ dhanyaṃ saṃsāranāśanam //
संपूज्य विधिवद् भक्त्या वासुदेवं महामुने कां गतिं यान्ति मनुजा वासुदेवार्चने रताः ॥
saṃpūjya vidhivad bhaktyā vāsudevaṃ mahāmune kāṃ gatiṃ yānti manujā vāsudevārcane ratāḥ //
किं प्राप्नुवन्ति ते मोक्षं किं वा स्वर्गं महामुने अथवा किं मुनिश्रेष्ठ प्राप्नुवन्त्य् उभयं फलम् ॥
kiṃ prāpnuvanti te mokṣaṃ kiṃ vā svargaṃ mahāmune athavā kiṃ muniśreṣṭha prāpnuvanty ubhayaṃ phalam //
छेत्तुम् अर्हसि सर्वज्ञ संशयं नो हृदि स्थितम् छेत्ता नान्यो ऽस्ति लोके ऽस्मिंस् त्वदृते मुनिसत्तम ॥
chettum arhasi sarvajña saṃśayaṃ no hṛdi sthitam chettā nānyo 'sti loke 'smiṃs tvadṛte munisattama //
साधु साधु मुनिश्रेष्ठा भवद्भिर् यद् उदाहृतम् शृणुध्वम् आनुपूर्व्येण वैष्णवानां सुखावहम् ॥
sādhu sādhu muniśreṣṭhā bhavadbhir yad udāhṛtam śṛṇudhvam ānupūrvyeṇa vaiṣṇavānāṃ sukhāvaham //
दीक्षामात्रेण कृष्णस्य नरा मोक्षं व्रजन्ति वै किं पुनर् ये सदा भक्त्या पूजयन्त्य् अच्युतं द्विजाः ॥
dīkṣāmātreṇa kṛṣṇasya narā mokṣaṃ vrajanti vai kiṃ punar ye sadā bhaktyā pūjayanty acyutaṃ dvijāḥ //
न तेषां दुर्लभः स्वर्गो मोक्षश् च मुनिसत्तमाः लभन्ते वैष्णवाः कामान् यान् यान् वाञ्छन्ति दुर्लभान् ॥
na teṣāṃ durlabhaḥ svargo mokṣaś ca munisattamāḥ labhante vaiṣṇavāḥ kāmān yān yān vāñchanti durlabhān //
रत्नपर्वतम् आरुह्य नरो रत्नं यथाददेत् स्वेच्छया मुनिशार्दूलास् तथा कृष्णान् मनोरथान् ॥
ratnaparvatam āruhya naro ratnaṃ yathādadet svecchayā muniśārdūlās tathā kṛṣṇān manorathān //
कल्पवृक्षं समासाद्य फलानि स्वेच्छया यथा गृह्णाति पुरुषो विप्रास् तथा कृष्णान् मनोरथान् ॥
kalpavṛkṣaṃ samāsādya phalāni svecchayā yathā gṛhṇāti puruṣo viprās tathā kṛṣṇān manorathān //
श्रद्धया विधिवत् पूज्य वासुदेवं जगद्गुरुम् धर्मार्थकाममोक्षाणां प्राप्नुवन्ति नराः फलम् ॥
śraddhayā vidhivat pūjya vāsudevaṃ jagadgurum dharmārthakāmamokṣāṇāṃ prāpnuvanti narāḥ phalam //
आराध्य तं जगन्नाथं विशुद्धेनान्तरात्मना प्राप्नुवन्ति नराः कामान् सुराणाम् अपि दुर्लभान् ॥
ārādhya taṃ jagannāthaṃ viśuddhenāntarātmanā prāpnuvanti narāḥ kāmān surāṇām api durlabhān //
ये ऽर्चयन्ति सदा भक्त्या वासुदेवाख्यम् अव्ययम् न तेषां दुर्लभं किंचिद् विद्यते भुवनत्रये ॥
ye 'rcayanti sadā bhaktyā vāsudevākhyam avyayam na teṣāṃ durlabhaṃ kiṃcid vidyate bhuvanatraye //
धन्यास् ते पुरुषा लोके ये ऽर्चयन्ति सदा हरिम् सर्वपापहरं देवं सर्वकामफलप्रदम् ॥
dhanyās te puruṣā loke ye 'rcayanti sadā harim sarvapāpaharaṃ devaṃ sarvakāmaphalapradam //
ब्राह्मणाः क्षत्रिया वैश्याः स्त्रियः शूद्रान्त्यजातयः संपूज्य तं सुरवरं प्राप्नुवन्ति परां गतिम् ॥
brāhmaṇāḥ kṣatriyā vaiśyāḥ striyaḥ śūdrāntyajātayaḥ saṃpūjya taṃ suravaraṃ prāpnuvanti parāṃ gatim //
तस्माच् छृणुध्वं मुनयो यत् पृच्छत ममानघाः प्रवक्ष्यामि समासेन गतिं तेषां महात्मनाम् ॥
tasmāc chṛṇudhvaṃ munayo yat pṛcchata mamānaghāḥ pravakṣyāmi samāsena gatiṃ teṣāṃ mahātmanām //
त्यक्त्वा मानुष्यकं देहं रोगायतनम् अध्रुवम् जरामरणसंयुक्तं जलबुद्बुदसंनिभम् ॥
tyaktvā mānuṣyakaṃ dehaṃ rogāyatanam adhruvam jarāmaraṇasaṃyuktaṃ jalabudbudasaṃnibham //
मांसशोणितदुर्गन्धं विष्ठामूत्रादिभिर् युतम् अस्थिस्थूणम् अमेध्यं च स्नायुचर्मशिरान्वितम् ॥
māṃsaśoṇitadurgandhaṃ viṣṭhāmūtrādibhir yutam asthisthūṇam amedhyaṃ ca snāyucarmaśirānvitam //
कामगेन विमानेन दिव्यगन्धर्वनादिना तरुणादित्यवर्णेन किङ्किणीजालमालिना ॥
kāmagena vimānena divyagandharvanādinā taruṇādityavarṇena kiṅkiṇījālamālinā //
उपगीयमाना गन्धर्वैर् अप्सरोभिर् अलंकृताः व्रजन्ति लोकपालानां भवनं तु पृथक् पृथक् ॥
upagīyamānā gandharvair apsarobhir alaṃkṛtāḥ vrajanti lokapālānāṃ bhavanaṃ tu pṛthak pṛthak //
मन्वन्तरप्रमाणं तु भुक्त्वा कालं पृथक् पृथक् भुवनानि पृथक् तेषां सर्वभोगैर् अलंकृताः ॥
manvantarapramāṇaṃ tu bhuktvā kālaṃ pṛthak pṛthak bhuvanāni pṛthak teṣāṃ sarvabhogair alaṃkṛtāḥ //
ततो ऽन्तरिक्षं लोकं ते यान्ति सर्वसुखप्रदम् तत्र भुक्त्वा वरान् भोगान् दशमन्वन्तरं द्विजाः ॥
tato 'ntarikṣaṃ lokaṃ te yānti sarvasukhapradam tatra bhuktvā varān bhogān daśamanvantaraṃ dvijāḥ //
तस्माद् गन्धर्वलोकं तु यान्ति वै वैष्णवा द्विजाः विंशन्मन्वन्तरं कालं तत्र भुक्त्वा मनोरमान् ॥
tasmād gandharvalokaṃ tu yānti vai vaiṣṇavā dvijāḥ viṃśanmanvantaraṃ kālaṃ tatra bhuktvā manoramān //
भोगान् आदित्यलोकं तु तस्माद् यान्ति सुपूजिताः त्रिंशन्मन्वन्तरं तत्र भोगान् भुक्त्वातिदैवतान् ॥
bhogān ādityalokaṃ tu tasmād yānti supūjitāḥ triṃśanmanvantaraṃ tatra bhogān bhuktvātidaivatān //
तस्माद् व्रजन्ति ते विप्राश् चन्द्रलोकं सुखप्रदम् मन्वन्तराणां ते तत्र चत्वारिंशद् गुणान्वितम् ॥
tasmād vrajanti te viprāś candralokaṃ sukhapradam manvantarāṇāṃ te tatra catvāriṃśad guṇānvitam //
कालं भुक्त्वा शुभान् भोगाञ् जरामरणवर्जिताः तस्मान् नक्षत्रलोकं तु विमानैः समलंकृतम् ॥
kālaṃ bhuktvā śubhān bhogāñ jarāmaraṇavarjitāḥ tasmān nakṣatralokaṃ tu vimānaiḥ samalaṃkṛtam //
व्रजन्ति ते मुनिश्रेष्ठा गुणैः सर्वैर् अलंकृताः मन्वन्तराणां पञ्चाशद् भुक्त्वा भोगान् यथेप्सितान् ॥
vrajanti te muniśreṣṭhā guṇaiḥ sarvair alaṃkṛtāḥ manvantarāṇāṃ pañcāśad bhuktvā bhogān yathepsitān //
तस्माद् व्रजन्ति ते विप्रा देवलोकं सुदुर्लभम् षष्टिमन्वन्तरं यावत् तत्र भुक्त्वा सुदुर्लभान् ॥
tasmād vrajanti te viprā devalokaṃ sudurlabham ṣaṣṭimanvantaraṃ yāvat tatra bhuktvā sudurlabhān //
भोगान् नानाविधान् विप्रा ऋग्द्व्यष्टकसमन्वितान् शक्रलोकं पुनस् तस्माद् गच्छन्ति सुरपूजिताः ॥
bhogān nānāvidhān viprā ṛgdvyaṣṭakasamanvitān śakralokaṃ punas tasmād gacchanti surapūjitāḥ //
मन्वन्तराणां तत्रैव भुक्त्वा कालं च सप्ततिम् भोगान् उच्चावचान् दिव्यान् मनसः प्रीतिवर्धनान् ॥
manvantarāṇāṃ tatraiva bhuktvā kālaṃ ca saptatim bhogān uccāvacān divyān manasaḥ prītivardhanān //
तस्माद् व्रजन्ति ते लोकं प्राजापत्यम् अनुत्तमम् भुक्त्वा तत्रेप्सितान् भोगान् सर्वकामगुणान्वितान् ॥
tasmād vrajanti te lokaṃ prājāpatyam anuttamam bhuktvā tatrepsitān bhogān sarvakāmaguṇānvitān //
मन्वन्तरम् अशीतिं च कालं सर्वसुखप्रदम् तस्मात् पैतामहं लोकं यान्ति ते वैष्णवा द्विजाः ॥
manvantaram aśītiṃ ca kālaṃ sarvasukhapradam tasmāt paitāmahaṃ lokaṃ yānti te vaiṣṇavā dvijāḥ //
मन्वन्तराणां नवति क्रीडित्वा तत्र वै सुखम् इहागत्य पुनस् तस्माद् विप्राणां प्रवरे कुले ॥
manvantarāṇāṃ navati krīḍitvā tatra vai sukham ihāgatya punas tasmād viprāṇāṃ pravare kule //
जायन्ते योगिनो विप्रा वेदशास्त्रार्थपारगाः एवं सर्वेषु लोकेषु भुक्त्वा भोगान् यथेप्सितान् ॥
jāyante yogino viprā vedaśāstrārthapāragāḥ evaṃ sarveṣu lokeṣu bhuktvā bhogān yathepsitān //
इहागत्य पुनर् यान्ति उपर्य् उपरि च क्रमात् संभवे संभवे ते तु शतवर्षं द्विजोत्तमाः ॥
ihāgatya punar yānti upary upari ca kramāt saṃbhave saṃbhave te tu śatavarṣaṃ dvijottamāḥ //
भुक्त्वा यथेप्सितान् भोगान् यान्ति लोकान्तरं ततः दशजन्म यदा तेषां क्रमेणैवं प्रपूर्यते ॥
bhuktvā yathepsitān bhogān yānti lokāntaraṃ tataḥ daśajanma yadā teṣāṃ krameṇaivaṃ prapūryate //
तदा लोकं हरेर् दिव्यं ब्रह्मलोकाद् व्रजन्ति ते गत्वा तत्राक्षयान् भोगान् भुक्त्वा सर्वगुणान्वितान् ॥
tadā lokaṃ harer divyaṃ brahmalokād vrajanti te gatvā tatrākṣayān bhogān bhuktvā sarvaguṇānvitān //
मन्वन्तरशतं यावज् जन्ममृत्युविवर्जिताः गच्छन्ति भुवनं पश्चाद् वाराहस्य द्विजोत्तमाः ॥
manvantaraśataṃ yāvaj janmamṛtyuvivarjitāḥ gacchanti bhuvanaṃ paścād vārāhasya dvijottamāḥ //
दिव्यदेहाः कुण्डलिनो महाकाया महाबलाः क्रीडन्ति तत्र विप्रेन्द्राः कृत्वा रूपं चतुर्भुजम् ॥
divyadehāḥ kuṇḍalino mahākāyā mahābalāḥ krīḍanti tatra viprendrāḥ kṛtvā rūpaṃ caturbhujam //
दश कोटिसहस्राणि वर्षाणां द्विजसत्तमाः तिष्ठन्ति शाश्वते भावे सर्वैर् देवैर् नमस्कृताः ॥
daśa koṭisahasrāṇi varṣāṇāṃ dvijasattamāḥ tiṣṭhanti śāśvate bhāve sarvair devair namaskṛtāḥ //
ततो यान्ति तु ते धीरा नरसिंहगृहं द्विजाः क्रीडन्ते तत्र मुदिता वर्षकोट्ययुतानि च ॥
tato yānti tu te dhīrā narasiṃhagṛhaṃ dvijāḥ krīḍante tatra muditā varṣakoṭyayutāni ca //
तदन्ते वैष्णवं यान्ति पुरं सिद्धनिषेवितम् क्रीडन्ते तत्र सौख्येन वर्षाणाम् अयुतानि च ॥
tadante vaiṣṇavaṃ yānti puraṃ siddhaniṣevitam krīḍante tatra saukhyena varṣāṇām ayutāni ca //
ब्रह्मलोके पुनर् विप्रा गच्छन्ति साधकोत्तमाः तत्र स्थित्वा चिरं कालं वर्षकोटिशतान् बहून् ॥
brahmaloke punar viprā gacchanti sādhakottamāḥ tatra sthitvā ciraṃ kālaṃ varṣakoṭiśatān bahūn //
नारायणपुरं यान्ति ततस् ते साधकेश्वराः भुक्त्वा भोगांश् च विविधान् वर्षकोट्यर्बुदानि च ॥
nārāyaṇapuraṃ yānti tatas te sādhakeśvarāḥ bhuktvā bhogāṃś ca vividhān varṣakoṭyarbudāni ca //
अनिरुद्धपुरं पश्चाद् दिव्यरूपा महाबलाः गच्छन्ति साधकवराः स्तूयमानाः सुरासुरैः ॥
aniruddhapuraṃ paścād divyarūpā mahābalāḥ gacchanti sādhakavarāḥ stūyamānāḥ surāsuraiḥ //
तत्र कोटिसहस्राणि वर्षाणां च चतुर्दश तिष्ठन्ति वैष्णवास् तत्र जरामरणवर्जिताः ॥
tatra koṭisahasrāṇi varṣāṇāṃ ca caturdaśa tiṣṭhanti vaiṣṇavās tatra jarāmaraṇavarjitāḥ //
प्रद्युम्नस्य पुरं पश्चाद् गच्छन्ति विगतज्वराः तत्र तिष्ठन्ति ते विप्रा लक्षकोटिशतत्रयम् ॥
pradyumnasya puraṃ paścād gacchanti vigatajvarāḥ tatra tiṣṭhanti te viprā lakṣakoṭiśatatrayam //
स्वच्छन्दगामिनो हृष्टा बलशक्तिसमन्विताः गच्छन्ति योगिनः पश्चाद् यत्र संकर्षणः प्रभुः ॥
svacchandagāmino hṛṣṭā balaśaktisamanvitāḥ gacchanti yoginaḥ paścād yatra saṃkarṣaṇaḥ prabhuḥ //
तत्रोषित्वा चिरं कालं भुक्त्वा भोगान् सहस्रशः विशन्ति वासुदेवैति विरूपाख्ये निरञ्जने ॥
tatroṣitvā ciraṃ kālaṃ bhuktvā bhogān sahasraśaḥ viśanti vāsudevaiti virūpākhye nirañjane //
विनिर्मुक्ताः परे तत्त्वे जरामरणवर्जिते तत्र गत्वा विमुक्तास् ते भवेयुर् नात्र संशयः ॥
vinirmuktāḥ pare tattve jarāmaraṇavarjite tatra gatvā vimuktās te bhaveyur nātra saṃśayaḥ //
एवं क्रमेण भुक्तिं ते प्राप्नुवन्ति मनीषिणः मुक्तिं च मुनिशार्दूला वासुदेवार्चने रताः ॥
evaṃ krameṇa bhuktiṃ te prāpnuvanti manīṣiṇaḥ muktiṃ ca muniśārdūlā vāsudevārcane ratāḥ //