वासुदेव नमस् ते ऽस्तु नमस् ते मोक्षकारण त्राहि मां सर्वलोकेश जन्मसंसारसागरात् ॥
vāsudeva namas te 'stu namas te mokṣakāraṇa trāhi māṃ sarvalokeśa janmasaṃsārasāgarāt //
निर्मलाम्बरसंकाश नमस् ते पुरुषोत्तम संकर्षण नमस् ते ऽस्तु त्राहि मां धरणीधर ॥
nirmalāmbarasaṃkāśa namas te puruṣottama saṃkarṣaṇa namas te 'stu trāhi māṃ dharaṇīdhara //
नमस् ते हेमगर्भाभ नमस् ते मकरध्वज रतिकान्त नमस् ते ऽस्तु त्राहि मां संवरान्तक ॥
namas te hemagarbhābha namas te makaradhvaja ratikānta namas te 'stu trāhi māṃ saṃvarāntaka //
नमस् ते ऽञ्जनसंकाश नमस् ते भक्तवत्सल अनिरुद्ध नमस् ते ऽस्तु त्राहि मां वरदो भव ॥
namas te 'ñjanasaṃkāśa namas te bhaktavatsala aniruddha namas te 'stu trāhi māṃ varado bhava //
नमस् ते विबुधावास नमस् ते विबुधप्रिय नारायण नमस् ते ऽस्तु त्राहि मां शरणागतम् ॥
namas te vibudhāvāsa namas te vibudhapriya nārāyaṇa namas te 'stu trāhi māṃ śaraṇāgatam //
नमस् ते बलिनां श्रेष्ठ नमस् ते लाङ्गलायुध चतुर्मुख जगद्धाम त्राहि मां प्रपितामह ॥
namas te balināṃ śreṣṭha namas te lāṅgalāyudha caturmukha jagaddhāma trāhi māṃ prapitāmaha //
नमस् ते नीलमेघाभ नमस् ते त्रिदशार्चित त्राहि विष्णो जगन्नाथ मग्नं मां भवसागरे ॥
namas te nīlameghābha namas te tridaśārcita trāhi viṣṇo jagannātha magnaṃ māṃ bhavasāgare //
प्रलयानलसंकाश नमस् ते दितिजान्तक नरसिंह महावीर्य त्राहि मां दीप्तलोचन ॥
pralayānalasaṃkāśa namas te ditijāntaka narasiṃha mahāvīrya trāhi māṃ dīptalocana //
यथा रसातलाद् उर्वी त्वया दंष्ट्रोद्धृता पुरा तथा महावराहस् त्वं त्राहि मां दुःखसागरात् ॥
yathā rasātalād urvī tvayā daṃṣṭroddhṛtā purā tathā mahāvarāhas tvaṃ trāhi māṃ duḥkhasāgarāt //
तवैता मूर्तयः कृष्ण वरदाः संस्तुता मया तवेमे बलदेवाद्याः पृथग्रूपेण संस्थिताः ॥
tavaitā mūrtayaḥ kṛṣṇa varadāḥ saṃstutā mayā taveme baladevādyāḥ pṛthagrūpeṇa saṃsthitāḥ //
अङ्गानि तव देवेश गरुत्माद्यास् तथा प्रभो दिक्पालाः सायुधाश् चैव केशवाद्यास् तथाच्युत ॥
aṅgāni tava deveśa garutmādyās tathā prabho dikpālāḥ sāyudhāś caiva keśavādyās tathācyuta //
ये चान्ये तव देवेश भेदाः प्रोक्ता मनीषिभिः ते ऽपि सर्वे जगन्नाथ प्रसन्नायतलोचन ॥
ye cānye tava deveśa bhedāḥ proktā manīṣibhiḥ te 'pi sarve jagannātha prasannāyatalocana //
मयार्चिताः स्तुताः सर्वे तथा यूयं नमस्कृताः प्रयच्छत वरं मह्यं धर्मकामार्थमोक्षदम् ॥
mayārcitāḥ stutāḥ sarve tathā yūyaṃ namaskṛtāḥ prayacchata varaṃ mahyaṃ dharmakāmārthamokṣadam //
भेदास् ते कीर्तिता ये तु हरे संकर्षणादयः तव पूजार्थसंभूतास् ततस् त्वयि समाश्रिताः ॥
bhedās te kīrtitā ye tu hare saṃkarṣaṇādayaḥ tava pūjārthasaṃbhūtās tatas tvayi samāśritāḥ //
न भेदस् तव देवेश विद्यते परमार्थतः विविधं तव यद् रूपम् उक्तं तद् उपचारतः ॥
na bhedas tava deveśa vidyate paramārthataḥ vividhaṃ tava yad rūpam uktaṃ tad upacārataḥ //
अद्वैतं त्वां कथं द्वैतं वक्तुं शक्नोति मानवः एकस् त्वं हि हरे व्यापी चित्स्वभावो निरञ्जनः ॥
advaitaṃ tvāṃ kathaṃ dvaitaṃ vaktuṃ śaknoti mānavaḥ ekas tvaṃ hi hare vyāpī citsvabhāvo nirañjanaḥ //
परमं तव यद् रूपं भावाभावविवर्जितम् निर्लेपं निर्गुणं श्रेष्ठं कूटस्थम् अचलं ध्रुवम् ॥
paramaṃ tava yad rūpaṃ bhāvābhāvavivarjitam nirlepaṃ nirguṇaṃ śreṣṭhaṃ kūṭastham acalaṃ dhruvam //
सर्वोपाधिविनिर्मुक्तं सत्तामात्रव्यवस्थितम् तद् देवाश् च न जानन्ति कथं जानाम्य् अहं प्रभो ॥
sarvopādhivinirmuktaṃ sattāmātravyavasthitam tad devāś ca na jānanti kathaṃ jānāmy ahaṃ prabho //
अपरं तव यद् रूपं पीतवस्त्रं चतुर्भुजम् शङ्खचक्रगदापाणिमुकुटाङ्गदधारिणम् ॥
aparaṃ tava yad rūpaṃ pītavastraṃ caturbhujam śaṅkhacakragadāpāṇimukuṭāṅgadadhāriṇam //
श्रीवत्सोरस्कसंयुक्तं वनमालाविभूषितम् तद् अर्चयन्ति विबुधा ये चान्ये तव संश्रयाः ॥
śrīvatsoraskasaṃyuktaṃ vanamālāvibhūṣitam tad arcayanti vibudhā ye cānye tava saṃśrayāḥ //
देवदेव सुरश्रेष्ठ भक्तानाम् अभयप्रद त्राहि मां पद्मपत्त्राक्ष मग्नं विषयसागरे ॥
devadeva suraśreṣṭha bhaktānām abhayaprada trāhi māṃ padmapattrākṣa magnaṃ viṣayasāgare //
नान्यं पश्यामि लोकेश यस्याहं शरणं व्रजे त्वाम् ऋते कमलाकान्त प्रसीद मधुसूदन ॥
nānyaṃ paśyāmi lokeśa yasyāhaṃ śaraṇaṃ vraje tvām ṛte kamalākānta prasīda madhusūdana //
जराव्याधिशतैर् युक्तो नानादुःखैर् निपीडितः हर्षशोकान्वितो मूढः कर्मपाशैः सुयन्त्रितः ॥
jarāvyādhiśatair yukto nānāduḥkhair nipīḍitaḥ harṣaśokānvito mūḍhaḥ karmapāśaiḥ suyantritaḥ //
पतितो ऽहं महारौद्रे घोरे संसारसागरे विषमोदकदुष्पारे रागद्वेषझषाकुले ॥
patito 'haṃ mahāraudre ghore saṃsārasāgare viṣamodakaduṣpāre rāgadveṣajhaṣākule //
इन्द्रियावर्तगम्भीरे तृष्णाशोकोर्मिसंकुले निराश्रये निरालम्बे निःसारे ऽत्यन्तचञ्चले ॥
indriyāvartagambhīre tṛṣṇāśokormisaṃkule nirāśraye nirālambe niḥsāre 'tyantacañcale //
मायया मोहितस् तत्र भ्रमामि सुचिरं प्रभो नानाजातिसहस्रेषु जायमानः पुनः पुनः ॥
māyayā mohitas tatra bhramāmi suciraṃ prabho nānājātisahasreṣu jāyamānaḥ punaḥ punaḥ //
मया जन्मान्य् अनेकानि सहस्राण्य् अयुतानि च विविधान्य् अनुभूतानि संसारे ऽस्मिञ् जनार्दन ॥
mayā janmāny anekāni sahasrāṇy ayutāni ca vividhāny anubhūtāni saṃsāre 'smiñ janārdana //
वेदाः साङ्गा मयाधीताः शास्त्राणि विविधानि च इतिहासपुराणानि तथा शिल्पान्य् अनेकशः ॥
vedāḥ sāṅgā mayādhītāḥ śāstrāṇi vividhāni ca itihāsapurāṇāni tathā śilpāny anekaśaḥ //
असंतोषाश् च संतोषाः संचयापचया व्ययाः मया प्राप्ता जगन्नाथ क्षयवृद्ध्यक्षयेतराः ॥
asaṃtoṣāś ca saṃtoṣāḥ saṃcayāpacayā vyayāḥ mayā prāptā jagannātha kṣayavṛddhyakṣayetarāḥ //
भार्यारिमित्रबन्धूनां वियोगाः संगमास् तथा पितरो विविधा दृष्टा मातरश् च तथा मया ॥
bhāryārimitrabandhūnāṃ viyogāḥ saṃgamās tathā pitaro vividhā dṛṣṭā mātaraś ca tathā mayā //
दुःखानि चानुभूतानि यानि सौख्यान्य् अनेकशः प्राप्ताश् च बान्धवाः पुत्रा भ्रातरो ज्ञातयस् तथा ॥
duḥkhāni cānubhūtāni yāni saukhyāny anekaśaḥ prāptāś ca bāndhavāḥ putrā bhrātaro jñātayas tathā //
मयोषितं तथा स्त्रीणां कोष्ठे विण्मूत्रपिच्छले गर्भवासे महादुःखम् अनुभूतं तथा प्रभो ॥
mayoṣitaṃ tathā strīṇāṃ koṣṭhe viṇmūtrapicchale garbhavāse mahāduḥkham anubhūtaṃ tathā prabho //
दुःखानि यान्य् अनेकानि बाल्ययौवनगोचरे वार्धके च हृषीकेश तानि प्राप्तानि वै मया ॥
duḥkhāni yāny anekāni bālyayauvanagocare vārdhake ca hṛṣīkeśa tāni prāptāni vai mayā //
मरणे यानि दुःखानि यममार्गे यमालये मया तान्य् अनुभूतानि नरके यातनास् तथा ॥
maraṇe yāni duḥkhāni yamamārge yamālaye mayā tāny anubhūtāni narake yātanās tathā //
कृमिकीटद्रुमाणां च हस्त्यश्वमृगपक्षिणाम् महिषोष्ट्रगवां चैव तथान्येषां वनौकसाम् ॥
kṛmikīṭadrumāṇāṃ ca hastyaśvamṛgapakṣiṇām mahiṣoṣṭragavāṃ caiva tathānyeṣāṃ vanaukasām //
द्विजातीनां च सर्वेषां शूद्राणां चैव योनिषु धनिनां क्षत्रियाणां च दरिद्राणां तपस्विनाम् ॥
dvijātīnāṃ ca sarveṣāṃ śūdrāṇāṃ caiva yoniṣu dhanināṃ kṣatriyāṇāṃ ca daridrāṇāṃ tapasvinām //
नृपाणां नृपभृत्यानां तथान्येषां च देहिनाम् गृहेषु तेषाम् उत्पन्नो देव चाहं पुनः पुनः ॥
nṛpāṇāṃ nṛpabhṛtyānāṃ tathānyeṣāṃ ca dehinām gṛheṣu teṣām utpanno deva cāhaṃ punaḥ punaḥ //
गतो ऽस्मि दासतां नाथ भृत्यानां बहुशो नृणाम् दरिद्रत्वं चेश्वरत्वं स्वामित्वं च तथा गतः ॥
gato 'smi dāsatāṃ nātha bhṛtyānāṃ bahuśo nṛṇām daridratvaṃ ceśvaratvaṃ svāmitvaṃ ca tathā gataḥ //
हतो मया हताश् चान्ये घातितो घातितास् तथा दत्तं ममान्यैर् अन्येभ्यो मया दत्तम् अनेकशः ॥
hato mayā hatāś cānye ghātito ghātitās tathā dattaṃ mamānyair anyebhyo mayā dattam anekaśaḥ //
पितृमातृसुहृद्भ्रातृकलत्राणां कृतेन च धनिनां श्रोत्रियाणां च दरिद्राणां तपस्विनाम् ॥
pitṛmātṛsuhṛdbhrātṛkalatrāṇāṃ kṛtena ca dhanināṃ śrotriyāṇāṃ ca daridrāṇāṃ tapasvinām //
उक्तं दैन्यं च विविधं त्यक्त्वा लज्जां जनार्दन देवतिर्यङ्मनुष्येषु स्थावरेषु चरेषु च ॥
uktaṃ dainyaṃ ca vividhaṃ tyaktvā lajjāṃ janārdana devatiryaṅmanuṣyeṣu sthāvareṣu careṣu ca //
न विद्यते तथा स्थानं यत्राहं न गतः प्रभो कदा मे नरके वासः कदा स्वर्गे जगत्पते ॥
na vidyate tathā sthānaṃ yatrāhaṃ na gataḥ prabho kadā me narake vāsaḥ kadā svarge jagatpate //
कदा मनुष्यलोकेषु कदा तिर्यग्गतेषु च जलयन्त्रे यथा चक्रे घटी रज्जुनिबन्धना ॥
kadā manuṣyalokeṣu kadā tiryaggateṣu ca jalayantre yathā cakre ghaṭī rajjunibandhanā //
याति चोर्ध्वम् अधश् चैव कदा मध्ये च तिष्ठति तथा चाहं सुरश्रेष्ठ कर्मरज्जुसमावृतः ॥
yāti cordhvam adhaś caiva kadā madhye ca tiṣṭhati tathā cāhaṃ suraśreṣṭha karmarajjusamāvṛtaḥ //
अधश् चोर्ध्वं तथा मध्ये भ्रमन् गच्छामि योगतः एवं संसारचक्रे ऽस्मिन् भैरवे रोमहर्षणे ॥
adhaś cordhvaṃ tathā madhye bhraman gacchāmi yogataḥ evaṃ saṃsāracakre 'smin bhairave romaharṣaṇe //
भ्रमामि सुचिरं कालं नान्तं पश्यामि कर्हिचित् न जाने किं करोम्य् अद्य हरे व्याकुलितेन्द्रियः ॥
bhramāmi suciraṃ kālaṃ nāntaṃ paśyāmi karhicit na jāne kiṃ karomy adya hare vyākulitendriyaḥ //
शोकतृष्णाभिभूतो ऽहं कांदिशीको विचेतनः इदानीं त्वाम् अहं देव विह्वलः शरणं गतः ॥
śokatṛṣṇābhibhūto 'haṃ kāṃdiśīko vicetanaḥ idānīṃ tvām ahaṃ deva vihvalaḥ śaraṇaṃ gataḥ //
त्राहि मां दुःखितं कृष्ण मग्नं संसारसागरे कृपां कुरु जगन्नाथ भक्तं मां यदि मन्यसे ॥
trāhi māṃ duḥkhitaṃ kṛṣṇa magnaṃ saṃsārasāgare kṛpāṃ kuru jagannātha bhaktaṃ māṃ yadi manyase //
त्वदृते नास्ति मे बन्धुर् यो ऽसौ चिन्तां करिष्यति देव त्वां नाथम् आसाद्य न भयं मे ऽस्ति कुत्रचित् ॥
tvadṛte nāsti me bandhur yo 'sau cintāṃ kariṣyati deva tvāṃ nātham āsādya na bhayaṃ me 'sti kutracit //
जीविते मरणे चैव योगक्षेमे ऽथवा प्रभो ये तु त्वां विधिवद् देव नार्चयन्ति नराधमाः ॥
jīvite maraṇe caiva yogakṣeme 'thavā prabho ye tu tvāṃ vidhivad deva nārcayanti narādhamāḥ //
सुगतिस् तु कथं तेषां भवेत् संसारबन्धनात् किं तेषां कुलशीलेन विद्यया जीवितेन च ॥
sugatis tu kathaṃ teṣāṃ bhavet saṃsārabandhanāt kiṃ teṣāṃ kulaśīlena vidyayā jīvitena ca //
येषां न जायते भक्तिर् जगद्धातरि केशवे प्रकृतिं त्व् आसुरीं प्राप्य ये त्वां निन्दन्ति मोहिताः ॥
yeṣāṃ na jāyate bhaktir jagaddhātari keśave prakṛtiṃ tv āsurīṃ prāpya ye tvāṃ nindanti mohitāḥ //
पतन्ति नरके घोरे जायमानाः पुनः पुनः न तेषां निष्कृतिस् तस्माद् विद्यते नरकार्णवात् ॥
patanti narake ghore jāyamānāḥ punaḥ punaḥ na teṣāṃ niṣkṛtis tasmād vidyate narakārṇavāt //
ये दूषयन्ति दुर्वृत्तास् त्वां देव पुरुषाधमाः यत्र यत्र भवेज् जन्म मम कर्मनिबन्धनात् ॥
ye dūṣayanti durvṛttās tvāṃ deva puruṣādhamāḥ yatra yatra bhavej janma mama karmanibandhanāt //
तत्र तत्र हरे भक्तिस् त्वयि चास्तु दृढा सदा आराध्य त्वां सुरा दैत्या नराश् चान्ये ऽपि संयताः ॥
tatra tatra hare bhaktis tvayi cāstu dṛḍhā sadā ārādhya tvāṃ surā daityā narāś cānye 'pi saṃyatāḥ //
अवापुः परमां सिद्धिं कस् त्वां देव न पूजयेत् न शक्नुवन्ति ब्रह्माद्याः स्तोतुं त्वां त्रिदशा हरे ॥
avāpuḥ paramāṃ siddhiṃ kas tvāṃ deva na pūjayet na śaknuvanti brahmādyāḥ stotuṃ tvāṃ tridaśā hare //
कथं मानुषबुद्ध्याहं स्तौमि त्वां प्रकृतेः परम् तथा चाज्ञानभावेन संस्तुतो ऽसि मया प्रभो ॥
kathaṃ mānuṣabuddhyāhaṃ staumi tvāṃ prakṛteḥ param tathā cājñānabhāvena saṃstuto 'si mayā prabho //
तत् क्षमस्वापराधं मे यदि ते ऽस्ति दया मयि कृतापराधे ऽपि हरे क्षमां कुर्वन्ति साधवः ॥
tat kṣamasvāparādhaṃ me yadi te 'sti dayā mayi kṛtāparādhe 'pi hare kṣamāṃ kurvanti sādhavaḥ //
तस्मात् प्रसीद देवेश भक्तस्नेहं समाश्रितः स्तुतो ऽसि यन् मया देव भक्तिभावेन चेतसा साङ्गं भवतु तत् सर्वं वासुदेव नमो ऽस्तु ते ॥
tasmāt prasīda deveśa bhaktasnehaṃ samāśritaḥ stuto 'si yan mayā deva bhaktibhāvena cetasā sāṅgaṃ bhavatu tat sarvaṃ vāsudeva namo 'stu te //
इत्थं स्तुतस् तदा तेन प्रसन्नो गरुडध्वजः ददौ तस्मै मुनिश्रेष्ठाः सकलं मनसेप्सितम् ॥
itthaṃ stutas tadā tena prasanno garuḍadhvajaḥ dadau tasmai muniśreṣṭhāḥ sakalaṃ manasepsitam //
यः संपूज्य जगन्नाथं प्रत्यहं स्तौति मानवः स्तोत्रेणानेन मतिमान् स मोक्षं लभते ध्रुवम् ॥
yaḥ saṃpūjya jagannāthaṃ pratyahaṃ stauti mānavaḥ stotreṇānena matimān sa mokṣaṃ labhate dhruvam //
त्रिसंध्यं यो जपेद् विद्वान् इदं स्तोत्रवरं शुचिः धर्मं चार्थं च कामं च मोक्षं च लभते नरः ॥
trisaṃdhyaṃ yo japed vidvān idaṃ stotravaraṃ śuciḥ dharmaṃ cārthaṃ ca kāmaṃ ca mokṣaṃ ca labhate naraḥ //
यः पठेच् छृणुयाद् वापि श्रावयेद् वा समाहितः स लोकं शाश्वतं विष्णोर् याति निर्धूतकल्मषः ॥
yaḥ paṭhec chṛṇuyād vāpi śrāvayed vā samāhitaḥ sa lokaṃ śāśvataṃ viṣṇor yāti nirdhūtakalmaṣaḥ //
धन्यं पापहरं चेदं भुक्तिमुक्तिप्रदं शिवम् गुह्यं सुदुर्लभं पुण्यं न देयं यस्य कस्यचित् ॥
dhanyaṃ pāpaharaṃ cedaṃ bhuktimuktipradaṃ śivam guhyaṃ sudurlabhaṃ puṇyaṃ na deyaṃ yasya kasyacit //
न नास्तिकाय मूर्खाय न कृतघ्नाय मानिने न दुष्टमतये दद्यान् नाभक्ताय कदाचन ॥
na nāstikāya mūrkhāya na kṛtaghnāya mānine na duṣṭamataye dadyān nābhaktāya kadācana //
दातव्यं भक्तियुक्ताय गुणशीलान्विताय च विष्णुभक्ताय शान्ताय श्रद्धानुष्ठानशालिने ॥
dātavyaṃ bhaktiyuktāya guṇaśīlānvitāya ca viṣṇubhaktāya śāntāya śraddhānuṣṭhānaśāline //
इदं समस्ताघविनाशहेतुः कारुण्यसंज्ञं सुखमोक्षदं च अशेषवाञ्छाफलदं वरिष्ठं स्तोत्रं मयोक्तं पुरुषोत्तमस्य
idaṃ samastāghavināśahetuḥ kāruṇyasaṃjñaṃ sukhamokṣadaṃ ca aśeṣavāñchāphaladaṃ variṣṭhaṃ stotraṃ mayoktaṃ puruṣottamasya
ये तं सुसूक्ष्मं विमला मुरारिं ध्यायन्ति नित्यं पुरुषं पुराणम् ते मुक्तिभाजः प्रविशन्ति विष्णुं मन्त्रैर् यथाज्यं हुतम् अध्वराग्नौ
ye taṃ susūkṣmaṃ vimalā murāriṃ dhyāyanti nityaṃ puruṣaṃ purāṇam te muktibhājaḥ praviśanti viṣṇuṃ mantrair yathājyaṃ hutam adhvarāgnau
एकः स देवो भवदुःखहन्ता परः परेषां न ततो ऽस्ति चान्यत् द्रष्टा स पाता स तु नाशकर्ता विष्णुः समस्ताखिलसारभूतः
ekaḥ sa devo bhavaduḥkhahantā paraḥ pareṣāṃ na tato 'sti cānyat draṣṭā sa pātā sa tu nāśakartā viṣṇuḥ samastākhilasārabhūtaḥ
किं विद्यया किं स्वगुणैश् च तेषां यज्ञैश् च दानैश् च तपोभिर् उग्रैः येषां न भक्तिर् भवतीह कृष्णे जगद्गुरौ मोक्षसुखप्रदे च
kiṃ vidyayā kiṃ svaguṇaiś ca teṣāṃ yajñaiś ca dānaiś ca tapobhir ugraiḥ yeṣāṃ na bhaktir bhavatīha kṛṣṇe jagadgurau mokṣasukhaprade ca
लोके स धन्यः स शुचिः स विद्वान् मखैस् तपोभिः स गुणैर् वरिष्ठः ज्ञाता स दाता स तु सत्यवक्ता यस्यास्ति भक्तिः पुरुषोत्तमाख्ये
loke sa dhanyaḥ sa śuciḥ sa vidvān makhais tapobhiḥ sa guṇair variṣṭhaḥ jñātā sa dātā sa tu satyavaktā yasyāsti bhaktiḥ puruṣottamākhye