एवं दृष्ट्वा बलं कृष्णं सुभद्रां प्रणिपत्य च धर्मं चार्थं च कामं च मोक्षं च लभते ध्रुवम् ॥
evaṃ dṛṣṭvā balaṃ kṛṣṇaṃ subhadrāṃ praṇipatya ca dharmaṃ cārthaṃ ca kāmaṃ ca mokṣaṃ ca labhate dhruvam //
निष्क्रम्य देवतागारात् कृतकृत्यो भवेन् नरः प्रणम्यायतनं पश्चाद् व्रजेत् तत्र समाहितः ॥
niṣkramya devatāgārāt kṛtakṛtyo bhaven naraḥ praṇamyāyatanaṃ paścād vrajet tatra samāhitaḥ //
इन्द्रनीलमयो विष्णुर् यत्रास्ते वालुकावृतः अन्तर्धानगतं नत्वा ततो विष्णुपुरं व्रजेत् ॥
indranīlamayo viṣṇur yatrāste vālukāvṛtaḥ antardhānagataṃ natvā tato viṣṇupuraṃ vrajet //
सर्वदेवमयो यो ऽसौ हतवान् असुरोत्तमम् स आस्ते तत्र भो विप्राः सिंहार्धकृतविग्रहः ॥
sarvadevamayo yo 'sau hatavān asurottamam sa āste tatra bho viprāḥ siṃhārdhakṛtavigrahaḥ //
भक्त्या दृष्ट्वा तु तं देवं प्रणम्य नरकेसरीम् मुच्यते पातकैर् मर्त्यः समस्तैर् नात्र संशयः ॥
bhaktyā dṛṣṭvā tu taṃ devaṃ praṇamya narakesarīm mucyate pātakair martyaḥ samastair nātra saṃśayaḥ //
नरसिंहस्य ये भक्ता भवन्ति भुवि मानवाः न तेषां दुष्कृतं किंचित् फलं स्याद् यद् यद् ईप्सितम् ॥
narasiṃhasya ye bhaktā bhavanti bhuvi mānavāḥ na teṣāṃ duṣkṛtaṃ kiṃcit phalaṃ syād yad yad īpsitam //
तस्मात् सर्वप्रयत्नेन नरसिंहं समाश्रयेत् धर्मार्थकाममोक्षाणां फलं यस्मात् प्रयच्छति ॥
tasmāt sarvaprayatnena narasiṃhaṃ samāśrayet dharmārthakāmamokṣāṇāṃ phalaṃ yasmāt prayacchati //
माहात्म्यं नरसिंहस्य सुखदं भुवि दुर्लभम् यथा कथयसे देव तेन नो विस्मयो महान् ॥
māhātmyaṃ narasiṃhasya sukhadaṃ bhuvi durlabham yathā kathayase deva tena no vismayo mahān //
प्रभावं तस्य देवस्य विस्तरेण जगत्पते श्रोतुम् इच्छामहे ब्रूहि परं कौतूहलं हि नः ॥
prabhāvaṃ tasya devasya vistareṇa jagatpate śrotum icchāmahe brūhi paraṃ kautūhalaṃ hi naḥ //
यथा प्रसीदेद् देवो ऽसौ नरसिंहो महाबलः भक्तानाम् उपकाराय ब्रूहि देव नमो ऽस्तु ते ॥
yathā prasīded devo 'sau narasiṃho mahābalaḥ bhaktānām upakārāya brūhi deva namo 'stu te //
प्रसादान् नरसिंहस्य या भवन्त्य् अत्र सिद्धयः ब्रूहि ताः कुरु चास्माकं प्रसादं प्रपितामह ॥
prasādān narasiṃhasya yā bhavanty atra siddhayaḥ brūhi tāḥ kuru cāsmākaṃ prasādaṃ prapitāmaha //
शृणुध्वं तस्य भो विप्राः प्रभावं गदतो मम अजितस्याप्रमेयस्य भुक्तिमुक्तिप्रदस्य च ॥
śṛṇudhvaṃ tasya bho viprāḥ prabhāvaṃ gadato mama ajitasyāprameyasya bhuktimuktipradasya ca //
कः शक्नोति गुणान् वक्तुं समस्तांस् तस्य भो द्विजाः सिंहार्धकृतदेहस्य प्रवक्ष्यामि समासतः ॥
kaḥ śaknoti guṇān vaktuṃ samastāṃs tasya bho dvijāḥ siṃhārdhakṛtadehasya pravakṣyāmi samāsataḥ //
याः काश्चित् सिद्धयश् चात्र श्रूयन्ते दैवमानुषाः प्रसादात् तस्य ताः सर्वाः सिध्यन्ति नात्र संशयः ॥
yāḥ kāścit siddhayaś cātra śrūyante daivamānuṣāḥ prasādāt tasya tāḥ sarvāḥ sidhyanti nātra saṃśayaḥ //
स्वर्गे मर्त्ये च पाताले दिक्षु तोये पुरे नगे प्रसादात् तस्य देवस्य भवत्य् अव्याहता गतिः ॥
svarge martye ca pātāle dikṣu toye pure nage prasādāt tasya devasya bhavaty avyāhatā gatiḥ //
असाध्यं तस्य देवस्य नास्त्य् अत्र सचराचरे नरसिंहस्य भो विप्राः सदा भक्तानुकम्पिनः ॥
asādhyaṃ tasya devasya nāsty atra sacarācare narasiṃhasya bho viprāḥ sadā bhaktānukampinaḥ //
विधानं तस्य वक्ष्यामि भक्तानाम् उपकारकम् येन प्रसीदेच् चैवासौ सिंहार्धकृतविग्रहः ॥
vidhānaṃ tasya vakṣyāmi bhaktānām upakārakam yena prasīdec caivāsau siṃhārdhakṛtavigrahaḥ //
शृणुध्वं मुनिशार्दूलाः कल्पराजं सनातनम् नरसिंहस्य तत्त्वं च यन् न ज्ञातं सुरासुरैः ॥
śṛṇudhvaṃ muniśārdūlāḥ kalparājaṃ sanātanam narasiṃhasya tattvaṃ ca yan na jñātaṃ surāsuraiḥ //
शाकयावकमूलैस् तु फलपिण्याकसक्तुकैः पयोभक्षेण विप्रेन्द्रा वर्तयेत् साधकोत्तमः ॥
śākayāvakamūlais tu phalapiṇyākasaktukaiḥ payobhakṣeṇa viprendrā vartayet sādhakottamaḥ //
कोशकौपीनवासाश् च ध्यानयुक्तो जितेन्द्रियः अरण्ये विजने देशे पर्वते सिन्धुसंगमे ॥
kośakaupīnavāsāś ca dhyānayukto jitendriyaḥ araṇye vijane deśe parvate sindhusaṃgame //
ऊषरे सिद्धक्षेत्रे च नरसिंहाश्रमे तथा प्रतिष्ठाप्य स्वयं वापि पूजां कृत्वा विधानतः ॥
ūṣare siddhakṣetre ca narasiṃhāśrame tathā pratiṣṭhāpya svayaṃ vāpi pūjāṃ kṛtvā vidhānataḥ //
द्वादश्यां शुक्लपक्षस्य उपोष्य मुनिपुंगवाः जपेल् लक्षाणि वै विंशन् मनसा संयतेन्द्रियः ॥
dvādaśyāṃ śuklapakṣasya upoṣya munipuṃgavāḥ japel lakṣāṇi vai viṃśan manasā saṃyatendriyaḥ //
उपपातकयुक्तश् च महापातकसंयुतः मुक्तो भवेत् ततो विप्राः साधको नात्र संशयः ॥
upapātakayuktaś ca mahāpātakasaṃyutaḥ mukto bhavet tato viprāḥ sādhako nātra saṃśayaḥ //
कृत्वा प्रदक्षिणं तत्र नरसिंहं प्रपूजयेत् पुण्यगन्धादिभिर् धूपैः प्रणम्य शिरसा प्रभुम् ॥
kṛtvā pradakṣiṇaṃ tatra narasiṃhaṃ prapūjayet puṇyagandhādibhir dhūpaiḥ praṇamya śirasā prabhum //
कर्पूरचन्दनाक्तानि जातीपुष्पाणि मस्तके प्रदद्यान् नरसिंहस्य ततः सिद्धिः प्रजायते ॥
karpūracandanāktāni jātīpuṣpāṇi mastake pradadyān narasiṃhasya tataḥ siddhiḥ prajāyate //
भगवान् सर्वकार्येषु न क्वचित् प्रतिहन्यते तेजः सोढुं न शक्ताः स्युर् ब्रह्मरुद्रादयः सुराः ॥
bhagavān sarvakāryeṣu na kvacit pratihanyate tejaḥ soḍhuṃ na śaktāḥ syur brahmarudrādayaḥ surāḥ //
किं पुनर् दानवा लोके सिद्धगन्धर्वमानुषाः विद्याधरा यक्षगणाः सकिंनरमहोरगाः ॥
kiṃ punar dānavā loke siddhagandharvamānuṣāḥ vidyādharā yakṣagaṇāḥ sakiṃnaramahoragāḥ //
मन्त्रं यान् आसुरान् हन्तुं जपन्त्य् एके ऽन्यसाधकाः ते सर्वे प्रलयं यान्ति दृष्ट्वादित्याग्निवर्चसः ॥
mantraṃ yān āsurān hantuṃ japanty eke 'nyasādhakāḥ te sarve pralayaṃ yānti dṛṣṭvādityāgnivarcasaḥ //
सकृज्जप्तं तु कवचं रक्षेत् सर्वम् उपद्रवम् द्विर्जप्तं कवचं दिव्यं रक्षते देवदानवात् ॥
sakṛjjaptaṃ tu kavacaṃ rakṣet sarvam upadravam dvirjaptaṃ kavacaṃ divyaṃ rakṣate devadānavāt //
गन्धर्वाः किंनरा यक्षा विद्याधरमहोरगाः भूताः पिशाचा रक्षांसि ये चान्ये परिपन्थिनः ॥
gandharvāḥ kiṃnarā yakṣā vidyādharamahoragāḥ bhūtāḥ piśācā rakṣāṃsi ye cānye paripanthinaḥ //
त्रिर्जप्तं कवचं दिव्यम् अभेद्यं च सुरासुरैः द्वादशाभ्यन्तरे चैव योजनानां द्विजोत्तमाः ॥
trirjaptaṃ kavacaṃ divyam abhedyaṃ ca surāsuraiḥ dvādaśābhyantare caiva yojanānāṃ dvijottamāḥ //
रक्षते भगवान् देवो नरसिंहो महाबलः ततो गत्वा बिलद्वारम् उपोष्य रजनीत्रयम् ॥
rakṣate bhagavān devo narasiṃho mahābalaḥ tato gatvā biladvāram upoṣya rajanītrayam //
पलाशकाष्ठैः प्रज्वाल्य भगवन्तं हुताशनम् पलाशसमिधस् तत्र जुहुयात् त्रिमधुप्लुताः ॥
palāśakāṣṭhaiḥ prajvālya bhagavantaṃ hutāśanam palāśasamidhas tatra juhuyāt trimadhuplutāḥ //
द्वे शते द्विजशार्दूला वषट्कारेण साधकः ततो विवरद्वारं तु प्रकटं जायते क्षणात् ॥
dve śate dvijaśārdūlā vaṣaṭkāreṇa sādhakaḥ tato vivaradvāraṃ tu prakaṭaṃ jāyate kṣaṇāt //
ततो विशेत् तु निःशङ्कं कवची विवरं बुधः गच्छतः संकटं तस्य तमोमोहश् च नश्यति ॥
tato viśet tu niḥśaṅkaṃ kavacī vivaraṃ budhaḥ gacchataḥ saṃkaṭaṃ tasya tamomohaś ca naśyati //
राजमार्गः सुविस्तीर्णो दृश्यते भ्रमराजितः नरसिंहं स्मरंस् तत्र पातालं विशते द्विजाः ॥
rājamārgaḥ suvistīrṇo dṛśyate bhramarājitaḥ narasiṃhaṃ smaraṃs tatra pātālaṃ viśate dvijāḥ //
गत्वा तत्र जपेत् तत्त्वं नरसिंहाख्यम् अव्ययम् ततः स्त्रीणां सहस्राणि वीणावादनकर्मणाम् ॥
gatvā tatra japet tattvaṃ narasiṃhākhyam avyayam tataḥ strīṇāṃ sahasrāṇi vīṇāvādanakarmaṇām //
निर्गच्छन्ति पुरो विप्राः स्वागतं ता वदन्ति च प्रवेशयन्ति ता हस्ते गृहीत्वा साधकेश्वरम् ॥
nirgacchanti puro viprāḥ svāgataṃ tā vadanti ca praveśayanti tā haste gṛhītvā sādhakeśvaram //
ततो रसायनं दिव्यं पाययन्ति द्विजोत्तमाः पीतमात्रे दिव्यदेहो जायते सुमहाबलः ॥
tato rasāyanaṃ divyaṃ pāyayanti dvijottamāḥ pītamātre divyadeho jāyate sumahābalaḥ //
क्रीडते सह कन्याभिर् यावद् आभूतसंप्लवम् भिन्नदेहो वासुदेवे लीयते नात्र संशयः ॥
krīḍate saha kanyābhir yāvad ābhūtasaṃplavam bhinnadeho vāsudeve līyate nātra saṃśayaḥ //
यदा न रोचते वासस् तस्मान् निर्गच्छते पुनः पट्टं शूलं च खड्गं च रोचनां च मणिं तथा ॥
yadā na rocate vāsas tasmān nirgacchate punaḥ paṭṭaṃ śūlaṃ ca khaḍgaṃ ca rocanāṃ ca maṇiṃ tathā //
रसं रसायनं चैव पादुकाञ्जनम् एव च कृष्णाजिनं मुनिश्रेष्ठा गुटिकां च मनोहराम् ॥
rasaṃ rasāyanaṃ caiva pādukāñjanam eva ca kṛṣṇājinaṃ muniśreṣṭhā guṭikāṃ ca manoharām //
कमण्डलुं चाक्षसूत्रं यष्टिं संजीवनीं तथा सिद्धविद्यां च शास्त्राणि गृहीत्वा साधकेश्वरः ॥
kamaṇḍaluṃ cākṣasūtraṃ yaṣṭiṃ saṃjīvanīṃ tathā siddhavidyāṃ ca śāstrāṇi gṛhītvā sādhakeśvaraḥ //
ज्वलद्वह्निस्फुलिङ्गोर्मिवेष्टितं त्रिशिखं हृदि सकृन् न्यस्तं दहेत् सर्वं वृजिनं जन्मकोटिजम् ॥
jvaladvahnisphuliṅgormiveṣṭitaṃ triśikhaṃ hṛdi sakṛn nyastaṃ dahet sarvaṃ vṛjinaṃ janmakoṭijam //
विषे न्यस्तं विषं हन्यात् कुष्ठं हन्यात् तनौ स्थितम् स्वदेहे भ्रूणहत्यादि कृत्वा दिव्येन शुध्यति ॥
viṣe nyastaṃ viṣaṃ hanyāt kuṣṭhaṃ hanyāt tanau sthitam svadehe bhrūṇahatyādi kṛtvā divyena śudhyati //
महाग्रहगृहीतेषु ज्वलमानं विचिन्तयेत् हृदन्ते वै ततः शीघ्रं नश्येयुर् दारुणा ग्रहाः ॥
mahāgrahagṛhīteṣu jvalamānaṃ vicintayet hṛdante vai tataḥ śīghraṃ naśyeyur dāruṇā grahāḥ //
बालानां कण्ठके बद्धं रक्षा भवति नित्यशः गण्डपिण्डकलूतानां नाशनं कुरुते ध्रुवम् ॥
bālānāṃ kaṇṭhake baddhaṃ rakṣā bhavati nityaśaḥ gaṇḍapiṇḍakalūtānāṃ nāśanaṃ kurute dhruvam //
व्याधिजाते समिद्भिश् च घृतक्षीरेण होमयेत् त्रिसंध्यं मासम् एकं तु सर्वरोगान् विनाशयेत् ॥
vyādhijāte samidbhiś ca ghṛtakṣīreṇa homayet trisaṃdhyaṃ māsam ekaṃ tu sarvarogān vināśayet //
असाध्यं तु न पश्यामि त्रैलोक्ये सचराचरे यां यां कामयते सिद्धिं तां तां प्राप्नोति स ध्रुवम् ॥
asādhyaṃ tu na paśyāmi trailokye sacarācare yāṃ yāṃ kāmayate siddhiṃ tāṃ tāṃ prāpnoti sa dhruvam //
अष्टोत्तरशतं त्व् एके पूजयित्वा मृगाधिपम् मृत्तिकाः सप्त वल्मीके श्मशाने च चतुष्पथे ॥
aṣṭottaraśataṃ tv eke pūjayitvā mṛgādhipam mṛttikāḥ sapta valmīke śmaśāne ca catuṣpathe //
रक्तचन्दनसंमिश्रा गवां क्षीरेण लोडयेत् सिंहस्य प्रतिमां कृत्वा प्रमाणेन षडङ्गुलाम् ॥
raktacandanasaṃmiśrā gavāṃ kṣīreṇa loḍayet siṃhasya pratimāṃ kṛtvā pramāṇena ṣaḍaṅgulām //
लिम्पेत् तथा भूर्जपत्त्रे रोचनया समालिखेत् नरसिंहस्य कण्ठे तु बद्ध्वा चैव हि मन्त्रवित् ॥
limpet tathā bhūrjapattre rocanayā samālikhet narasiṃhasya kaṇṭhe tu baddhvā caiva hi mantravit //
जपेत् संख्याविहीनं तु पूजयित्वा जलाशये यावत् सप्ताहमात्रं तु जपेत् संयमितेन्द्रियः ॥
japet saṃkhyāvihīnaṃ tu pūjayitvā jalāśaye yāvat saptāhamātraṃ tu japet saṃyamitendriyaḥ //
जलाकीर्णा मुहूर्तेन जायते सर्वमेदिनी अथवा शुष्कवृक्षाग्रे नरसिंहं तु पूजयेत् ॥
jalākīrṇā muhūrtena jāyate sarvamedinī athavā śuṣkavṛkṣāgre narasiṃhaṃ tu pūjayet //
जप्त्वा चाष्टशतं तत्त्वं वर्षन्तं विनिवारयेत् तम् एवं पिञ्जके बद्ध्वा भ्रामयेत् साधकोत्तमः ॥
japtvā cāṣṭaśataṃ tattvaṃ varṣantaṃ vinivārayet tam evaṃ piñjake baddhvā bhrāmayet sādhakottamaḥ //
महावातो मुहूर्तेन आगच्छेन् नात्र संशयः पुनश् च धारयेत् क्षिप्रं सप्तसप्तेन वारिणा ॥
mahāvāto muhūrtena āgacchen nātra saṃśayaḥ punaś ca dhārayet kṣipraṃ saptasaptena vāriṇā //
अथ तां प्रतिमां द्वारि निखनेद् यस्य साधकः गोत्रोत्सादो भवेत् तस्य उद्धृते चैव शान्तिदः ॥
atha tāṃ pratimāṃ dvāri nikhaned yasya sādhakaḥ gotrotsādo bhavet tasya uddhṛte caiva śāntidaḥ //
तस्मात् तं मुनिशार्दूला भक्त्या संपूजयेत् सदा मृगराजं महावीर्यं सर्वकामफलप्रदम् ॥
tasmāt taṃ muniśārdūlā bhaktyā saṃpūjayet sadā mṛgarājaṃ mahāvīryaṃ sarvakāmaphalapradam //
विमुक्तः सर्वपापेभ्यो विष्णुलोकं स गच्छति ब्राह्मणाः क्षत्रिया वैश्याः स्त्रियः शूद्रान्त्यजातयः ॥
vimuktaḥ sarvapāpebhyo viṣṇulokaṃ sa gacchati brāhmaṇāḥ kṣatriyā vaiśyāḥ striyaḥ śūdrāntyajātayaḥ //
संपूज्य तं सुरश्रेष्ठं भक्त्या सिंहवपुर्धरम् मुच्यन्ते चाशुभैर् दुःखैर् जन्मकोटिसमुद्भवैः ॥
saṃpūjya taṃ suraśreṣṭhaṃ bhaktyā siṃhavapurdharam mucyante cāśubhair duḥkhair janmakoṭisamudbhavaiḥ //
संपूज्य तं सुरश्रेष्ठं प्राप्नुवन्त्य् अभिवाञ्छितम् देवत्वम् अमरेशत्वं गन्धर्वत्वं च भो द्विजाः ॥
saṃpūjya taṃ suraśreṣṭhaṃ prāpnuvanty abhivāñchitam devatvam amareśatvaṃ gandharvatvaṃ ca bho dvijāḥ //
यक्षविद्याधरत्वं च तथान्यच् चाभिवाञ्छितम् दृष्ट्वा स्तुत्वा नमस्कृत्वा संपूज्य नरकेसरीम् ॥
yakṣavidyādharatvaṃ ca tathānyac cābhivāñchitam dṛṣṭvā stutvā namaskṛtvā saṃpūjya narakesarīm //
प्राप्नुवन्ति नरा राज्यं स्वर्गं मोक्षं च दुर्लभम् नरसिंहं नरो दृष्ट्वा लभेद् अभिमतं फलम् ॥
prāpnuvanti narā rājyaṃ svargaṃ mokṣaṃ ca durlabham narasiṃhaṃ naro dṛṣṭvā labhed abhimataṃ phalam //
निर्मुक्तः सर्वपापेभ्यो विष्णुलोकं स गच्छति सकृद् दृष्ट्वा तु तं देवं भक्त्या सिंहवपुर्धरम् ॥
nirmuktaḥ sarvapāpebhyo viṣṇulokaṃ sa gacchati sakṛd dṛṣṭvā tu taṃ devaṃ bhaktyā siṃhavapurdharam //
मुच्यते चाशुभैर् दुःखैर् जन्मकोटिसमुद्भवैः संग्रामे संकटे दुर्गे चोरव्याघ्रादिपीडिते ॥
mucyate cāśubhair duḥkhair janmakoṭisamudbhavaiḥ saṃgrāme saṃkaṭe durge coravyāghrādipīḍite //
कान्तारे प्राणसंदेहे विषवह्निजलेषु च राजादिभ्यः समुद्रेभ्यो ग्रहरोगादिपीडिते ॥
kāntāre prāṇasaṃdehe viṣavahnijaleṣu ca rājādibhyaḥ samudrebhyo graharogādipīḍite //
स्मृत्वा तं पुरुषः सर्वै राजग्रामैर् विमुच्यते सूर्योदये यथा नाशं तमो ऽभ्येति महत्तरम् ॥
smṛtvā taṃ puruṣaḥ sarvai rājagrāmair vimucyate sūryodaye yathā nāśaṃ tamo 'bhyeti mahattaram //
तथा संदर्शने तस्य विनाशं यान्त्य् उपद्रवाः गुटिकाञ्जनपातालपादुके च रसायनम् ॥
tathā saṃdarśane tasya vināśaṃ yānty upadravāḥ guṭikāñjanapātālapāduke ca rasāyanam //
नरसिंहे प्रसन्ने तु प्राप्नोत्य् अन्यांश् च वाञ्छितान् यान् यान् कामान् अभिध्यायन् भजते नरकेसरीम् ॥
narasiṃhe prasanne tu prāpnoty anyāṃś ca vāñchitān yān yān kāmān abhidhyāyan bhajate narakesarīm //
तांस् तान् कामान् अवाप्नोति नरो नास्त्य् अत्र संशयः दृष्ट्वा तं देवदेवेशं भक्त्यापूज्य प्रणम्य च ॥
tāṃs tān kāmān avāpnoti naro nāsty atra saṃśayaḥ dṛṣṭvā taṃ devadeveśaṃ bhaktyāpūjya praṇamya ca //
दशानाम् अश्वमेधानां फलं दशगुणं लभेत् पापैः सर्वैर् विनिर्मुक्तो गुणैः सर्वैर् अलंकृतः ॥
daśānām aśvamedhānāṃ phalaṃ daśaguṇaṃ labhet pāpaiḥ sarvair vinirmukto guṇaiḥ sarvair alaṃkṛtaḥ //
सर्वकामसमृद्धात्मा जरामरणवर्जितः सौवर्णेन विमानेन किङ्किणीजालमालिना ॥
sarvakāmasamṛddhātmā jarāmaraṇavarjitaḥ sauvarṇena vimānena kiṅkiṇījālamālinā //
सर्वकामसमृद्धेन कामगेन सुवर्चसा तरुणादित्यवर्णेन मुक्ताहारावलम्बिना ॥
sarvakāmasamṛddhena kāmagena suvarcasā taruṇādityavarṇena muktāhārāvalambinā //
दिव्यस्त्रीशतयुक्तेन दिव्यगन्धर्वनादिना कुलैकविंशम् उद्धृत्य देववन् मुदितः सुखी ॥
divyastrīśatayuktena divyagandharvanādinā kulaikaviṃśam uddhṛtya devavan muditaḥ sukhī //
स्तूयमानो ऽप्सरोभिश् च विष्णुलोकं व्रजेन् नरः भुक्त्वा तत्र वरान् भोगान् विष्णुलोके द्विजोत्तमाः ॥
stūyamāno 'psarobhiś ca viṣṇulokaṃ vrajen naraḥ bhuktvā tatra varān bhogān viṣṇuloke dvijottamāḥ //
गन्धर्वैर् अप्सरैर् युक्तः कृत्वा रूपं चतुर्भुजम् मनोह्लादकरं सौख्यं यावद् आभूतसंप्लवम् ॥
gandharvair apsarair yuktaḥ kṛtvā rūpaṃ caturbhujam manohlādakaraṃ saukhyaṃ yāvad ābhūtasaṃplavam //
पुण्यक्षयाद् इहायातः प्रवरे योगिनां कुले चतुर्वेदी भवेद् विप्रो वेदवेदाङ्गपारगः वैष्णवं योगम् आस्थाय ततो मोक्षम् अवाप्नुयात् ॥
puṇyakṣayād ihāyātaḥ pravare yogināṃ kule caturvedī bhaved vipro vedavedāṅgapāragaḥ vaiṣṇavaṃ yogam āsthāya tato mokṣam avāpnuyāt //