एकैकस्यास् तु यात्रायाः फलं ब्रूहि पृथक् पृथक् यत् प्राप्नोति नरः कृत्वा नारी वा तत्र संयता ॥
ekaikasyās tu yātrāyāḥ phalaṃ brūhi pṛthak pṛthak yat prāpnoti naraḥ kṛtvā nārī vā tatra saṃyatā //
प्रतियात्राफलं विप्राः शृणुध्वं गदतो मम यत् प्राप्नोति नरः कृत्वा तस्मिन् क्षेत्रे सुसंयतः ॥
pratiyātrāphalaṃ viprāḥ śṛṇudhvaṃ gadato mama yat prāpnoti naraḥ kṛtvā tasmin kṣetre susaṃyataḥ //
गुडिवायां तथोत्थाने फाल्गुन्यां विषुवे तथा यात्रां कृत्वा विधानेन दृष्ट्वा कृष्णं प्रणम्य च ॥
guḍivāyāṃ tathotthāne phālgunyāṃ viṣuve tathā yātrāṃ kṛtvā vidhānena dṛṣṭvā kṛṣṇaṃ praṇamya ca //
संकर्षणं सुभद्रां च लभेत् सर्वत्र वै फलम् नरो गच्छेद् विष्णुलोके यावद् इन्द्राश् चतुर्दश ॥
saṃkarṣaṇaṃ subhadrāṃ ca labhet sarvatra vai phalam naro gacched viṣṇuloke yāvad indrāś caturdaśa //
यावद् यात्रां ज्येष्ठमासे करोति विधिवन् नरः तावत् कल्पं विष्णुलोके सुखं भुङ्क्ते न संशयः ॥
yāvad yātrāṃ jyeṣṭhamāse karoti vidhivan naraḥ tāvat kalpaṃ viṣṇuloke sukhaṃ bhuṅkte na saṃśayaḥ //
तस्मिन् क्षेत्रवरे पुण्ये रम्ये श्रीपुरुषोत्तमे भुक्तिमुक्तिप्रदे नॄणां सर्वसत्त्वसुखावहे ॥
tasmin kṣetravare puṇye ramye śrīpuruṣottame bhuktimuktiprade nṝṇāṃ sarvasattvasukhāvahe //
ज्येष्ठे यात्रां नरः कृत्वा नारी वा संयतेन्द्रियः यथोक्तेन विधानेन दश द्वे च समाहितः ॥
jyeṣṭhe yātrāṃ naraḥ kṛtvā nārī vā saṃyatendriyaḥ yathoktena vidhānena daśa dve ca samāhitaḥ //
प्रतिष्ठां कुरुते यस् तु शाठ्यदम्भविवर्जितः स भुक्त्वा विविधान् भोगान् मोक्षं चान्ते लभेद् ध्रुवम् ॥
pratiṣṭhāṃ kurute yas tu śāṭhyadambhavivarjitaḥ sa bhuktvā vividhān bhogān mokṣaṃ cānte labhed dhruvam //
श्रोतुम् इच्छामहे देव प्रतिष्ठां वदतस् तव विधानं चार्चनं दानं फलं तत्र जगत्पतेः ॥
śrotum icchāmahe deva pratiṣṭhāṃ vadatas tava vidhānaṃ cārcanaṃ dānaṃ phalaṃ tatra jagatpateḥ //
शृणुध्वं मुनिशार्दूलाः प्रतिष्ठां विधिचोदिताम् यां कृत्वा तु नरो भक्त्या नारी वा लभते फलम् ॥
śṛṇudhvaṃ muniśārdūlāḥ pratiṣṭhāṃ vidhicoditām yāṃ kṛtvā tu naro bhaktyā nārī vā labhate phalam //
यात्रा द्वादश संपूर्णा यदा स्यात् तु द्विजोत्तमाः तदा कुर्वीत विधिवत् प्रतिष्ठां पापनाशिनीम् ॥
yātrā dvādaśa saṃpūrṇā yadā syāt tu dvijottamāḥ tadā kurvīta vidhivat pratiṣṭhāṃ pāpanāśinīm //
ज्येष्ठे मासि सिते पक्षे त्व् एकादश्यां समाहितः गत्वा जलाशयं पुण्यम् आचम्य प्रयतः शुचिः ॥
jyeṣṭhe māsi site pakṣe tv ekādaśyāṃ samāhitaḥ gatvā jalāśayaṃ puṇyam ācamya prayataḥ śuciḥ //
आवाह्य सर्वतीर्थानि ध्यात्वा नारायणं तथा ततः स्नानं प्रकुर्वीत विधिवत् सुसमाहितः ॥
āvāhya sarvatīrthāni dhyātvā nārāyaṇaṃ tathā tataḥ snānaṃ prakurvīta vidhivat susamāhitaḥ //
यस्य यो विधिर् उद्दिष्ट ऋषिभिः स्नानकर्मणि तेनैव तु विधानेन स्नानं तस्य विधीयते ॥
yasya yo vidhir uddiṣṭa ṛṣibhiḥ snānakarmaṇi tenaiva tu vidhānena snānaṃ tasya vidhīyate //
स्नात्वा सम्यग् विधानेन ततो देवान् ऋषीन् पितॄन् संतर्पयेत् तथान्यांश् च नामगोत्रविधानवित् ॥
snātvā samyag vidhānena tato devān ṛṣīn pitṝn saṃtarpayet tathānyāṃś ca nāmagotravidhānavit //
उत्तीर्य वाससी धौते निर्मले परिधाय वै उपस्पृश्य विधानेन भास्कराभिमुखस् ततः ॥
uttīrya vāsasī dhaute nirmale paridhāya vai upaspṛśya vidhānena bhāskarābhimukhas tataḥ //
गायत्रीं पावनीं देवीं मनसा वेदमातरम् सर्वपापहरां पुण्यां जपेद् अष्टोत्तरं शतम् ॥
gāyatrīṃ pāvanīṃ devīṃ manasā vedamātaram sarvapāpaharāṃ puṇyāṃ japed aṣṭottaraṃ śatam //
पुण्यांश् च सौरमन्त्रांश् च श्रद्धया सुसमाहितः त्रिः प्रदक्षिणम् आवृत्य भास्करं प्रणमेत् ततः ॥
puṇyāṃś ca sauramantrāṃś ca śraddhayā susamāhitaḥ triḥ pradakṣiṇam āvṛtya bhāskaraṃ praṇamet tataḥ //
वेदोक्तं त्रिषु वर्णेषु स्नानं जाप्यम् उदाहृतम् स्त्रीशूद्रयोः स्नानजाप्यं वेदोक्तविधिवर्जितम् ॥
vedoktaṃ triṣu varṇeṣu snānaṃ jāpyam udāhṛtam strīśūdrayoḥ snānajāpyaṃ vedoktavidhivarjitam //
ततो गच्छेद् गृहं मौनी पूजयेत् पुरुषोत्तमम् प्रक्षाल्य हस्तौ पादौ च उपस्पृश्य यथाविधि ॥
tato gacched gṛhaṃ maunī pūjayet puruṣottamam prakṣālya hastau pādau ca upaspṛśya yathāvidhi //
घृतेन स्नापयेद् देवं क्षीरेण तदनन्तरम् मधुगन्धोदकेनैव तीर्थचन्दनवारिणा ॥
ghṛtena snāpayed devaṃ kṣīreṇa tadanantaram madhugandhodakenaiva tīrthacandanavāriṇā //
ततो वस्त्रयुगं श्रेष्ठं भक्त्या तं परिधापयेत् चन्दनागरुकर्पूरैः कुङ्कुमेन विलेपयेत् ॥
tato vastrayugaṃ śreṣṭhaṃ bhaktyā taṃ paridhāpayet candanāgarukarpūraiḥ kuṅkumena vilepayet //
पूजयेत् परया भक्त्या पद्मैश् च पुरुषोत्तमम् अन्यैश् च वैष्णवैः पुष्पैर् अर्चयेन् मल्लिकादिभिः ॥
pūjayet parayā bhaktyā padmaiś ca puruṣottamam anyaiś ca vaiṣṇavaiḥ puṣpair arcayen mallikādibhiḥ //
संपूज्यैवं जगन्नाथं भुक्तिमुक्तिप्रदं हरिम् धूपं चागुरुसंयुक्तं दहेद् देवस्य चाग्रतः ॥
saṃpūjyaivaṃ jagannāthaṃ bhuktimuktipradaṃ harim dhūpaṃ cāgurusaṃyuktaṃ dahed devasya cāgrataḥ //
गुग्गुलं च मुनिश्रेष्ठा दहेद् गन्धसमन्वितम् दीपं प्रज्वालयेद् भक्त्या यथाशक्त्या घृतेन वै ॥
guggulaṃ ca muniśreṣṭhā dahed gandhasamanvitam dīpaṃ prajvālayed bhaktyā yathāśaktyā ghṛtena vai //
अन्यांश् च दीपकान् दद्याद् द्वादशैव समाहितः घृतेन च मुनिश्रेष्ठास् तिलतैलेन वा पुनः ॥
anyāṃś ca dīpakān dadyād dvādaśaiva samāhitaḥ ghṛtena ca muniśreṣṭhās tilatailena vā punaḥ //
नैवेद्ये पायसापूपशष्कुलीवटकं तथा मोदकं फाणितं वाल्पं फलानि च निवेदयेत् ॥
naivedye pāyasāpūpaśaṣkulīvaṭakaṃ tathā modakaṃ phāṇitaṃ vālpaṃ phalāni ca nivedayet //
एवं पञ्चोपचारेण संपूज्य पुरुषोत्तमम् नमः पुरुषोत्तमायेति जपेद् अष्टोत्तरं शतम् ॥
evaṃ pañcopacāreṇa saṃpūjya puruṣottamam namaḥ puruṣottamāyeti japed aṣṭottaraṃ śatam //
ततः प्रसादयेद् देवं भक्त्या तं पुरुषोत्तमम् नमस् ते सर्वलोकेश भक्तानाम् अभयप्रद ॥
tataḥ prasādayed devaṃ bhaktyā taṃ puruṣottamam namas te sarvalokeśa bhaktānām abhayaprada //
संसारसागरे मग्नं त्राहि मां पुरुषोत्तम यास् ते मया कृता यात्रा द्वादशैव जगत्पते ॥
saṃsārasāgare magnaṃ trāhi māṃ puruṣottama yās te mayā kṛtā yātrā dvādaśaiva jagatpate //
प्रसादात् तव गोविन्द संपूर्णास् ता भवन्तु मे एवं प्रसाद्य तं देवं दण्डवत् प्रणिपत्य च ॥
prasādāt tava govinda saṃpūrṇās tā bhavantu me evaṃ prasādya taṃ devaṃ daṇḍavat praṇipatya ca //
ततो ऽर्चयेद् गुरुं भक्त्या पुष्पवस्त्रानुलेपनैः नानयोर् अन्तरं यस्माद् विद्यते मुनिसत्तमाः ॥
tato 'rcayed guruṃ bhaktyā puṣpavastrānulepanaiḥ nānayor antaraṃ yasmād vidyate munisattamāḥ //
देवस्योपरि कुर्वीत श्रद्धया सुसमाहितः नानापुष्पैर् मुनिश्रेष्ठा विचित्रं पुष्पमण्डपम् ॥
devasyopari kurvīta śraddhayā susamāhitaḥ nānāpuṣpair muniśreṣṭhā vicitraṃ puṣpamaṇḍapam //
कृत्वावधारणं पश्चाज् जागरं कारयेन् निशि कथां च वासुदेवस्य गीतिकां चापि कारयेत् ॥
kṛtvāvadhāraṇaṃ paścāj jāgaraṃ kārayen niśi kathāṃ ca vāsudevasya gītikāṃ cāpi kārayet //
ध्यायन् पठन् स्तुवन् देवं प्रणयेद् रजनीं बुधः ततः प्रभाते विमले द्वादश्यां द्वादशैव तु ॥
dhyāyan paṭhan stuvan devaṃ praṇayed rajanīṃ budhaḥ tataḥ prabhāte vimale dvādaśyāṃ dvādaśaiva tu //
निमन्त्रयेद् व्रतस्नातान् ब्राह्मणान् वेदपारगान् इतिहासपुराणज्ञाञ् श्रोत्रियान् संयतेन्द्रियान् ॥
nimantrayed vratasnātān brāhmaṇān vedapāragān itihāsapurāṇajñāñ śrotriyān saṃyatendriyān //
स्नात्वा सम्यग् विधानेन धौतवासा जितेन्द्रियः स्नापयेत् पूर्ववत् तत्र पूजयेत् पुरुषोत्तमम् ॥
snātvā samyag vidhānena dhautavāsā jitendriyaḥ snāpayet pūrvavat tatra pūjayet puruṣottamam //
गन्धैः पुष्पैर् उपहारैर् नैवेद्यैर् दीपकैस् तथा उपचारैर् बहुविधैः प्रणिपातैः प्रदक्षिणैः ॥
gandhaiḥ puṣpair upahārair naivedyair dīpakais tathā upacārair bahuvidhaiḥ praṇipātaiḥ pradakṣiṇaiḥ //
जाप्यैः स्तुतिनमस्कारैर् गीतवाद्यैर् मनोहरैः संपूज्यैवं जगन्नाथं ब्राह्मणान् पूजयेत् ततः ॥
jāpyaiḥ stutinamaskārair gītavādyair manoharaiḥ saṃpūjyaivaṃ jagannāthaṃ brāhmaṇān pūjayet tataḥ //
द्वादशैव तु गास् तेभ्यो दत्त्वा कनकम् एव च छत्त्रोपानद्युगं चैव श्रद्धाभक्तिसमन्वितः ॥
dvādaśaiva tu gās tebhyo dattvā kanakam eva ca chattropānadyugaṃ caiva śraddhābhaktisamanvitaḥ //
भक्त्या तु सधनं तेभ्यो दद्याद् वस्त्रादिकं द्विजाः सद्भावेन तु गोविन्दस् तोष्यते पूजितो यतः ॥
bhaktyā tu sadhanaṃ tebhyo dadyād vastrādikaṃ dvijāḥ sadbhāvena tu govindas toṣyate pūjito yataḥ //
आचार्याय ततो दद्याद् गोवस्त्रं कनकं तथा छत्त्रोपानद्युगं चान्यत् कांस्यपात्रं च भक्तितः ॥
ācāryāya tato dadyād govastraṃ kanakaṃ tathā chattropānadyugaṃ cānyat kāṃsyapātraṃ ca bhaktitaḥ //
ततस् तान् भोजयेद् विप्रान् भोज्यं पायसपूर्वकम् पक्वान्नं भक्ष्यभोज्यं च गुडसर्पिःसमन्वितम् ॥
tatas tān bhojayed viprān bhojyaṃ pāyasapūrvakam pakvānnaṃ bhakṣyabhojyaṃ ca guḍasarpiḥsamanvitam //
ततस् तान् अन्नतृप्तांश् च ब्राह्मणान् स्वस्थमानसान् द्वादशैवोदकुम्भांश् च दद्यात् तेभ्यः समोदकान् ॥
tatas tān annatṛptāṃś ca brāhmaṇān svasthamānasān dvādaśaivodakumbhāṃś ca dadyāt tebhyaḥ samodakān //
दक्षिणां च यथाशक्त्या दद्यात् तेभ्यो विमत्सरः कुम्भं च दक्षिणां चैव आचार्याय निवेदयेत् ॥
dakṣiṇāṃ ca yathāśaktyā dadyāt tebhyo vimatsaraḥ kumbhaṃ ca dakṣiṇāṃ caiva ācāryāya nivedayet //
एवं संपूज्य तान् विप्रान् गुरुं ज्ञानप्रदायकम् पूजयेत् परया भक्त्या विष्णुतुल्यं द्विजोत्तमाः ॥
evaṃ saṃpūjya tān viprān guruṃ jñānapradāyakam pūjayet parayā bhaktyā viṣṇutulyaṃ dvijottamāḥ //
सुवर्णवस्त्रगोधान्यैर् द्रव्यैश् चान्यैर् वरैर् बुधः संपूज्य तं नमस्कृत्य इमं मन्त्रम् उदीरयेत् ॥
suvarṇavastragodhānyair dravyaiś cānyair varair budhaḥ saṃpūjya taṃ namaskṛtya imaṃ mantram udīrayet //
सर्वव्यापी जगन्नाथः शङ्खचक्रगदाधरः अनादिनिधनो देवः प्रीयतां पुरुषोत्तमः ॥
sarvavyāpī jagannāthaḥ śaṅkhacakragadādharaḥ anādinidhano devaḥ prīyatāṃ puruṣottamaḥ //
इत्य् उच्चार्य ततो विप्रांस् त्रिः कृत्वा च प्रदक्षिणाम् प्रणम्य शिरसा भक्त्या आचार्यं तु विसर्जयेत् ॥
ity uccārya tato viprāṃs triḥ kṛtvā ca pradakṣiṇām praṇamya śirasā bhaktyā ācāryaṃ tu visarjayet //
ततस् तान् ब्राह्मणान् भक्त्या चासीमान्तम् अनुव्रजेत् अनुव्रज्य तु तान् सर्वान् नमस्कृत्य निवर्तयेत् ॥
tatas tān brāhmaṇān bhaktyā cāsīmāntam anuvrajet anuvrajya tu tān sarvān namaskṛtya nivartayet //
बान्धवैः स्वजनैर् युक्तस् ततो भुञ्जीत वाग्यतः अन्यैश् चोपासकैर् दीनैर् भिक्षुकैश् चान्नकाङ्क्षिभिः ॥
bāndhavaiḥ svajanair yuktas tato bhuñjīta vāgyataḥ anyaiś copāsakair dīnair bhikṣukaiś cānnakāṅkṣibhiḥ //
एवं कृत्वा नरः सम्यङ् नारी वा लभते फलम् अश्वमेधसहस्राणां राजसूयशतस्य च ॥
evaṃ kṛtvā naraḥ samyaṅ nārī vā labhate phalam aśvamedhasahasrāṇāṃ rājasūyaśatasya ca //
अतीतं शतम् आदाय पुरुषाणां नरोत्तमाः भविष्यं च शतं विप्राः स्वर्गत्या दिव्यरूपधृक् ॥
atītaṃ śatam ādāya puruṣāṇāṃ narottamāḥ bhaviṣyaṃ ca śataṃ viprāḥ svargatyā divyarūpadhṛk //
सर्वलक्षणसंपन्नः सर्वालंकारभूषितः सर्वकामसमृद्धात्मा देववद् विगतज्वरः ॥
sarvalakṣaṇasaṃpannaḥ sarvālaṃkārabhūṣitaḥ sarvakāmasamṛddhātmā devavad vigatajvaraḥ //
रूपयौवनसंपन्नो गुणैः सर्वैर् अलंकृतः स्तूयमानो ऽप्सरोभिश् च गन्धर्वैः समलंकृतः ॥
rūpayauvanasaṃpanno guṇaiḥ sarvair alaṃkṛtaḥ stūyamāno 'psarobhiś ca gandharvaiḥ samalaṃkṛtaḥ //
विमानेनार्कवर्णेन कामगेन स्थिरेण च पताकाध्वजयुक्तेन सर्वरत्नैर् अलंकृतः ॥
vimānenārkavarṇena kāmagena sthireṇa ca patākādhvajayuktena sarvaratnair alaṃkṛtaḥ //
उद्योतयन् दिशः सर्वा आकाशे विगतक्लमः युवा महाबलो धीमान् विष्णुलोकं स गच्छति ॥
udyotayan diśaḥ sarvā ākāśe vigataklamaḥ yuvā mahābalo dhīmān viṣṇulokaṃ sa gacchati //
तत्र कल्पशतं यावद् भुङ्क्ते भोगान् यथेप्सितान् सिद्धाप्सरोभिर् गन्धर्वैः सुरविद्याधरोरगैः ॥
tatra kalpaśataṃ yāvad bhuṅkte bhogān yathepsitān siddhāpsarobhir gandharvaiḥ suravidyādharoragaiḥ //
स्तूयमानो मुनिवरैस् तिष्ठते विगतज्वरः यथा देवो जगन्नाथः शङ्खचक्रगदाधरः ॥
stūyamāno munivarais tiṣṭhate vigatajvaraḥ yathā devo jagannāthaḥ śaṅkhacakragadādharaḥ //
तथासौ मुदितो विप्राः कृत्वा रूपं चतुर्भुजम् भुक्त्वा तत्र वरान् भोगान् क्रीडां कृत्वा सुरैः सह ॥
tathāsau mudito viprāḥ kṛtvā rūpaṃ caturbhujam bhuktvā tatra varān bhogān krīḍāṃ kṛtvā suraiḥ saha //
तदन्ते ब्रह्मसदनम् आयाति सर्वकामदम् सिद्धविद्याधरैश् चापि शोभितं सुरकिंनरैः ॥
tadante brahmasadanam āyāti sarvakāmadam siddhavidyādharaiś cāpi śobhitaṃ surakiṃnaraiḥ //
कालं नवतिकल्पं तु तत्र भुक्त्वा सुखं नरः तस्माद् आयाति विप्रेन्द्राः सर्वकामफलप्रदम् ॥
kālaṃ navatikalpaṃ tu tatra bhuktvā sukhaṃ naraḥ tasmād āyāti viprendrāḥ sarvakāmaphalapradam //
रुद्रलोकं सुरगणैः सेवितं सुखमोक्षदम् अनेकशतसाहस्रैर् विमानैः समलंकृतम् ॥
rudralokaṃ suragaṇaiḥ sevitaṃ sukhamokṣadam anekaśatasāhasrair vimānaiḥ samalaṃkṛtam //
सिद्धविद्याधरैर् यक्षैर् भूषितं दैत्यदानवैः अशीतिकल्पकालं तु तत्र भुक्त्वा सुखं नरः ॥
siddhavidyādharair yakṣair bhūṣitaṃ daityadānavaiḥ aśītikalpakālaṃ tu tatra bhuktvā sukhaṃ naraḥ //
तदन्ते याति गोलोकं सर्वभोगसमन्वितम् सुरसिद्धाप्सरोभिश् च शोभितं सुमनोहरम् ॥
tadante yāti golokaṃ sarvabhogasamanvitam surasiddhāpsarobhiś ca śobhitaṃ sumanoharam //
तत्र सप्ततिकल्पांस् तु भुक्त्वा भोगम् अनुत्तमम् दुर्लभं त्रिषु लोकेषु स्वस्थचित्तो यथामरः ॥
tatra saptatikalpāṃs tu bhuktvā bhogam anuttamam durlabhaṃ triṣu lokeṣu svasthacitto yathāmaraḥ //
तस्माद् आगच्छते लोकं प्राजापत्यम् अनुत्तमम् गन्धर्वाप्सरसैः सिद्धैर् मुनिविद्याधरैर् वृतः ॥
tasmād āgacchate lokaṃ prājāpatyam anuttamam gandharvāpsarasaiḥ siddhair munividyādharair vṛtaḥ //
षष्टिकल्पान् सुखं तत्र भुक्त्वा नानाविधं मुदा तदन्ते शक्रभवनं नानाश्चर्यसमन्वितम् ॥
ṣaṣṭikalpān sukhaṃ tatra bhuktvā nānāvidhaṃ mudā tadante śakrabhavanaṃ nānāścaryasamanvitam //
गन्धर्वैः किंनरैः सिद्धैः सुरविद्याधरोरगैः गुह्यकाप्सरसैः साध्यैर् वृतैश् चान्यैः सुरोत्तमैः ॥
gandharvaiḥ kiṃnaraiḥ siddhaiḥ suravidyādharoragaiḥ guhyakāpsarasaiḥ sādhyair vṛtaiś cānyaiḥ surottamaiḥ //
आगत्य तत्र पञ्चाशत् कल्पान् भुक्त्वा सुखं नरः सुरलोकं ततो गत्वा विमानैः समलंकृतः ॥
āgatya tatra pañcāśat kalpān bhuktvā sukhaṃ naraḥ suralokaṃ tato gatvā vimānaiḥ samalaṃkṛtaḥ //
चत्वारिंशत् तु कल्पांस् तु भुक्त्वा भोगान् सुदुर्लभान् आगच्छते ततो लोकं नक्षत्राख्यं सुदुर्लभम् ॥
catvāriṃśat tu kalpāṃs tu bhuktvā bhogān sudurlabhān āgacchate tato lokaṃ nakṣatrākhyaṃ sudurlabham //
ततो भोगान् वरान् भुङ्क्ते त्रिंशत् कल्पान् यथेप्सितान् तस्माद् आगच्छते लोकं शशाङ्कस्य द्विजोत्तमाः ॥
tato bhogān varān bhuṅkte triṃśat kalpān yathepsitān tasmād āgacchate lokaṃ śaśāṅkasya dvijottamāḥ //
यत्रासौ तिष्ठते सोमः सर्वैर् देवैर् अलंकृतः तत्र विंशतिकल्पांस् तु भुक्त्वा भोगं सुदुर्लभम् ॥
yatrāsau tiṣṭhate somaḥ sarvair devair alaṃkṛtaḥ tatra viṃśatikalpāṃs tu bhuktvā bhogaṃ sudurlabham //
आदित्यस्य ततो लोकम् आयाति सुरपूजितम् नानाश्चर्यमयं पुण्यं गन्धर्वाप्सरःसेवितम् ॥
ādityasya tato lokam āyāti surapūjitam nānāścaryamayaṃ puṇyaṃ gandharvāpsaraḥsevitam //
तत्र भुक्त्वा शुभान् भोगान् दश कल्पान् द्विजोत्तमाः तस्माद् आयाति भुवनं गन्धर्वाणां सुदुर्लभम् ॥
tatra bhuktvā śubhān bhogān daśa kalpān dvijottamāḥ tasmād āyāti bhuvanaṃ gandharvāṇāṃ sudurlabham //
तत्र भोगान् समस्तांश् च कल्पम् एकं यथासुखम् भुक्त्वा चायाति मेदिन्यां राजा भवति धार्मिकः ॥
tatra bhogān samastāṃś ca kalpam ekaṃ yathāsukham bhuktvā cāyāti medinyāṃ rājā bhavati dhārmikaḥ //
चक्रवर्ती महावीर्यो गुणैः सर्वैर् अलंकृतः कृत्वा राज्यं स्वधर्मेण यज्ञैर् इष्ट्वा सुदक्षिणैः ॥
cakravartī mahāvīryo guṇaiḥ sarvair alaṃkṛtaḥ kṛtvā rājyaṃ svadharmeṇa yajñair iṣṭvā sudakṣiṇaiḥ //
तदन्ते योगिनां लोकं गत्वा मोक्षप्रदं शिवम् तत्र भुक्त्वा वरान् भोगान् यावद् आभूतसंप्लवम् ॥
tadante yogināṃ lokaṃ gatvā mokṣapradaṃ śivam tatra bhuktvā varān bhogān yāvad ābhūtasaṃplavam //
तस्माद् आगच्छते चात्र जायते योगिनां कुले प्रवरे वैष्णवे विप्रा दुर्लभे साधुसंमते ॥
tasmād āgacchate cātra jāyate yogināṃ kule pravare vaiṣṇave viprā durlabhe sādhusaṃmate //
चतुर्वेदी विप्रवरो यज्ञैर् इष्ट्वाप्तदक्षिणैः वैष्णवं योगम् आस्थाय ततो मोक्षम् अवाप्नुयात् ॥
caturvedī vipravaro yajñair iṣṭvāptadakṣiṇaiḥ vaiṣṇavaṃ yogam āsthāya tato mokṣam avāpnuyāt //
एवं यात्राफलं विप्रा मया सम्यग् उदाहृतम् भुक्तिमुक्तिप्रदं नॄणां किम् अन्यच् छ्रोतुम् इच्छथ ॥
evaṃ yātrāphalaṃ viprā mayā samyag udāhṛtam bhuktimuktipradaṃ nṝṇāṃ kim anyac chrotum icchatha //