पैशाचं तीर्थम् अपरं पूजितं ब्रह्मवादिभिः तस्य स्वरूपं वक्ष्यामि गौतम्या दक्षिणे तटे ॥
paiśācaṃ tīrtham aparaṃ pūjitaṃ brahmavādibhiḥ tasya svarūpaṃ vakṣyāmi gautamyā dakṣiṇe taṭe //
गिरिर् ब्रह्मगिरेः पार्श्वे अञ्जनो नाम नारद तस्मिञ् शैले मुनिवर शापभ्रष्टा वराप्सरा ॥
girir brahmagireḥ pārśve añjano nāma nārada tasmiñ śaile munivara śāpabhraṣṭā varāpsarā //
अञ्जना नाम तत्रासीद् उत्तमाङ्गेन वानरी केसरी नाम तद्भर्ता अद्रिकेति तथापरा ॥
añjanā nāma tatrāsīd uttamāṅgena vānarī kesarī nāma tadbhartā adriketi tathāparā //
सापि केसरिणो भार्या शापभ्रष्टा वराप्सरा उत्तमाङ्गेन मार्जारी साप्य् आस्ते ऽञ्जनपर्वते ॥
sāpi kesariṇo bhāryā śāpabhraṣṭā varāpsarā uttamāṅgena mārjārī sāpy āste 'ñjanaparvate //
दक्षिणार्णवम् अभ्यागात् केसरी लोकविश्रुतः एतस्मिन्न् अन्तरे ऽगस्त्यो ऽञ्जनं पर्वतम् अभ्यगात् ॥
dakṣiṇārṇavam abhyāgāt kesarī lokaviśrutaḥ etasminn antare 'gastyo 'ñjanaṃ parvatam abhyagāt //
अञ्जना चाद्रिका चैव अगस्त्यम् ऋषिसत्तमम् पूजयाम् आसतुर् उभे यथान्यायं यथासुखम् ॥
añjanā cādrikā caiva agastyam ṛṣisattamam pūjayām āsatur ubhe yathānyāyaṃ yathāsukham //
ततः प्रसन्नो भगवान् आहोभे व्रियतां वरः ते आहतुर् उभे ऽगस्त्यं पुत्रौ देहि मुनीश्वर ॥
tataḥ prasanno bhagavān āhobhe vriyatāṃ varaḥ te āhatur ubhe 'gastyaṃ putrau dehi munīśvara //
सर्वेभ्यो बलिनौ श्रेष्ठौ सर्वलोकोपकारकौ तथेत्य् उक्त्वा मुनिश्रेष्ठो जगामाशां स दक्षिणाम् ॥
sarvebhyo balinau śreṣṭhau sarvalokopakārakau tathety uktvā muniśreṣṭho jagāmāśāṃ sa dakṣiṇām //
ततः कदाचित् ते काले अञ्जना चाद्रिका तथा गीतं नृत्यं च हास्यं च कुर्वत्यौ गिरिमूर्धनि ॥
tataḥ kadācit te kāle añjanā cādrikā tathā gītaṃ nṛtyaṃ ca hāsyaṃ ca kurvatyau girimūrdhani //
वायुश् च निरृतिश् चापि ते दृष्ट्वा सस्मितौ सुरौ कामाक्रान्तधियौ चोभौ तदा सत्वरम् ईयतुः ॥
vāyuś ca nirṛtiś cāpi te dṛṣṭvā sasmitau surau kāmākrāntadhiyau cobhau tadā satvaram īyatuḥ //
भार्ये भवेताम् उभयोर् आवां देवौ वरप्रदौ ते अप्य् ऊचतुर् अस्त्व् एतद् रेमाते गिरिमूर्धनि ॥
bhārye bhavetām ubhayor āvāṃ devau varapradau te apy ūcatur astv etad remāte girimūrdhani //
अञ्जनायां तथा वायोर् हनुमान् समजायत अद्रिकायां च निरृतेर् अद्रिर् नाम पिशाचराट् ॥
añjanāyāṃ tathā vāyor hanumān samajāyata adrikāyāṃ ca nirṛter adrir nāma piśācarāṭ //
पुनस् ते आहतुर् उभे पुत्रौ जातौ मुनेर् वरात् आवयोर् विकृतं रूपम् उत्तमाङ्गेन दूषितम् ॥
punas te āhatur ubhe putrau jātau muner varāt āvayor vikṛtaṃ rūpam uttamāṅgena dūṣitam //
शापाच् छचीपतेस् तत्र युवाम् आज्ञातुम् अर्हथः ततः प्रोवाच भगवान् वायुश् च निरृतिस् तथा ॥
śāpāc chacīpates tatra yuvām ājñātum arhathaḥ tataḥ provāca bhagavān vāyuś ca nirṛtis tathā //
गौतम्यां स्नानदानाभ्यां शापमोक्षो भविष्यति इत्य् उक्त्वा ताव् उभौ प्रीतौ तत्रैवान्तरधीयताम् ॥
gautamyāṃ snānadānābhyāṃ śāpamokṣo bhaviṣyati ity uktvā tāv ubhau prītau tatraivāntaradhīyatām //
ततो ऽञ्जनां समादाय अद्रिः पैशाचमूर्तिमान् भ्रातुर् हनुमतः प्रीत्यै स्नापयाम् आस मातरम् ॥
tato 'ñjanāṃ samādāya adriḥ paiśācamūrtimān bhrātur hanumataḥ prītyai snāpayām āsa mātaram //
तथैव हनुमान् गङ्गाम् आदायाद्रिम् अतित्वरन् मार्जाररूपिणीं नीत्वा गौतम्यास् तीरम् आप्तवान् ॥
tathaiva hanumān gaṅgām ādāyādrim atitvaran mārjārarūpiṇīṃ nītvā gautamyās tīram āptavān //
ततः प्रभृति तत् तीर्थं पैशाचं चाञ्जनं तथा ब्रह्मणो गिरिम् आसाद्य सर्वकामप्रदं शुभम् ॥
tataḥ prabhṛti tat tīrthaṃ paiśācaṃ cāñjanaṃ tathā brahmaṇo girim āsādya sarvakāmapradaṃ śubham //
योजनानां त्रिपञ्चाशन् मार्जारं पूर्वतो भवेत् मार्जारसंज्ञितात् तस्माद् धनूमन्तं वृषाकपिम् ॥
yojanānāṃ tripañcāśan mārjāraṃ pūrvato bhavet mārjārasaṃjñitāt tasmād dhanūmantaṃ vṛṣākapim //
फेनासंगमम् आख्यातं सर्वकामप्रदं शुभम् तस्य स्वरूपं व्युष्टिश् च तत्रैव प्रोच्यते शुभा ॥
phenāsaṃgamam ākhyātaṃ sarvakāmapradaṃ śubham tasya svarūpaṃ vyuṣṭiś ca tatraiva procyate śubhā //