73 ॥ इति श्रीब्रह्माण्डे महापुराणे उत्तरभागे हयग्रीवागस्त्यसंवादे ललितोपाख्याने हिंसाद्यस्वरूपकथनं नाम षष्ठो ऽध्यायः इन्द्र उवाच भगवन्सर्वमाख्यातं हिंसाद्यस्य तु लक्षणम् । स्तेयस्य लक्षणं किं वा तन्मे विस्तरतो वद
73 // iti śrībrahmāṇḍe mahāpurāṇe uttarabhāge hayagrīvāgastyasaṃvāde lalitopākhyāne hiṃsādyasvarūpakathanaṃ nāma ṣaṣṭho 'dhyāyaḥ indra uvāca bhagavansarvamākhyātaṃ hiṃsādyasya tu lakṣaṇam / steyasya lakṣaṇaṃ kiṃ vā tanme vistarato vada
1 ॥ बृहस्पतिरुवाच पापानामधिकं पापं हननं जीवजातिनाम् । एतस्मादधिकं पापं विश्वस्ते शरणं गते
1 // bṛhaspatiruvāca pāpānāmadhikaṃ pāpaṃ hananaṃ jīvajātinām / etasmādadhikaṃ pāpaṃ viśvaste śaraṇaṃ gate
2 ॥ विश्वस्य हत्वा पापिष्ठं शूद्रं वाप्यन्त्यजातिजम् । ब्रह्महत्याधिकं पापं तस्मान्नास्त्यस्य निष्कृतिः
2 // viśvasya hatvā pāpiṣṭhaṃ śūdraṃ vāpyantyajātijam / brahmahatyādhikaṃ pāpaṃ tasmānnāstyasya niṣkṛtiḥ
3 ॥ ब्रह्मज्ञस्य दरिद्रस्य कृच्छ्रार्जितधनस्य च । बहुपुत्रकलत्रस्य तेन जीवितुमिच्छतः । तद्द्रव्यस्तेयदोषस्य प्रायश्चित्तं न विद्यते
3 // brahmajñasya daridrasya kṛcchrārjitadhanasya ca / bahuputrakalatrasya tena jīvitumicchataḥ / taddravyasteyadoṣasya prāyaścittaṃ na vidyate
4 ॥ विश्वस्तद्रव्यहरणं तस्याप्यधिकमुच्यते । विश्वस्ते वाप्यविश्वस्ते न दरिद्रधनं हरेत्
4 // viśvastadravyaharaṇaṃ tasyāpyadhikamucyate / viśvaste vāpyaviśvaste na daridradhanaṃ haret
5 ॥ ततो देवद्विजातीनां हेमरत्नापहारकम् । यो हन्यादविचारेण सो ऽश्वमेधफलं लभेत्
5 // tato devadvijātīnāṃ hemaratnāpahārakam / yo hanyādavicāreṇa so 'śvamedhaphalaṃ labhet
6 ॥ गुरुदेवद्विजसुहृत्पुत्रस्वात्मसुखेषु च । स्तेयादधःक्रमेणैव दशोत्तरगुणं त्वघम्
6 // gurudevadvijasuhṛtputrasvātmasukheṣu ca / steyādadhaḥkrameṇaiva daśottaraguṇaṃ tvagham
7 ॥ अन्त्यजात्पादजाद्वैश्यात्क्षत्रियाद्ब्राह्मणादपि । दशोत्तरगुणैः पापैर्लिप्यते धनहारकः
7 // antyajātpādajādvaiśyātkṣatriyādbrāhmaṇādapi / daśottaraguṇaiḥ pāpairlipyate dhanahārakaḥ
8 ॥ अत्रैवोदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् । रहस्यातिरहस्यं च सर्वपापप्रणाशनम्
8 // atraivodāharantīmamitihāsaṃ purātanam / rahasyātirahasyaṃ ca sarvapāpapraṇāśanam
9 ॥ पुरा काञ्चीपुरे जातो वज्राख्यो नाम चोरकः । तस्मिन्पुरवरे रम्ये सर्वैश्वर्यसमन्विताः । सर्वे नीरोगिणो दान्ताः सुखिनो दययाञ्चिताः
9 // purā kāñcīpure jāto vajrākhyo nāma corakaḥ / tasminpuravare ramye sarvaiśvaryasamanvitāḥ / sarve nīrogiṇo dāntāḥ sukhino dayayāñcitāḥ
10 ॥ सर्वैश्वर्यसमृद्धे ऽस्मिन्नगरे स तु तस्करः । स्तोकास्तोकक्रमेणैव बहुद्रव्यमपाहरत्
10 // sarvaiśvaryasamṛddhe 'sminnagare sa tu taskaraḥ / stokāstokakrameṇaiva bahudravyamapāharat
11 ॥ तदरण्ये ऽवटं कृत्वा स्थापयामास लोभतः । तद्गोपनं निशार्धायां तस्मिन्दूरं गते सति
11 // tadaraṇye 'vaṭaṃ kṛtvā sthāpayāmāsa lobhataḥ / tadgopanaṃ niśārdhāyāṃ tasmindūraṃ gate sati
12 ॥ किरातः कश्चिदागत्य तं दृष्ट्वा तु दशांशतः । जहाराविदितस्तेन काष्ठभारं वहन्ययौ
12 // kirātaḥ kaścidāgatya taṃ dṛṣṭvā tu daśāṃśataḥ / jahārāviditastena kāṣṭhabhāraṃ vahanyayau
13 ॥ सो ऽपि तच्छिलयाच्छाद्य मृद्भिरापूर्ययत्नतः । पुनश्च तत्पुरं प्रायाद्वज्रो ऽपि धनतृष्मया
13 // so 'pi tacchilayācchādya mṛdbhirāpūryayatnataḥ / punaśca tatpuraṃ prāyādvajro 'pi dhanatṛṣmayā
14 ॥ एवं बहुधनं त्दृत्वा निश्चिक्षेप महीतले । किरातो ऽपि गृहं प्राप्य बभाषे मुदितः प्रियाम्
14 // evaṃ bahudhanaṃ tdṛtvā niścikṣepa mahītale / kirāto 'pi gṛhaṃ prāpya babhāṣe muditaḥ priyām
15 ॥ मया काष्ठं समाहर्तुं गच्छता पथि निर्जने । लब्धं धनमिदं भीरु समाधत्स्व धनार्थिनि
15 // mayā kāṣṭhaṃ samāhartuṃ gacchatā pathi nirjane / labdhaṃ dhanamidaṃ bhīru samādhatsva dhanārthini
16 ॥ तच्छ्रुत्वा तत्समादाय निधायाभ्यन्तरे ततः । चिन्तयन्ती ततो वाक्यमिदं स्वपतिमब्रवीत्
16 // tacchrutvā tatsamādāya nidhāyābhyantare tataḥ / cintayantī tato vākyamidaṃ svapatimabravīt
17 ॥ नित्यं संचरते विप्रो मामकानां गृहेषु यः । मां विलोक्यैवमचिराद्बहुभाग्यवती भवेत्
17 // nityaṃ saṃcarate vipro māmakānāṃ gṛheṣu yaḥ / māṃ vilokyaivamacirādbahubhāgyavatī bhavet
18 ॥ चातुर्वर्ण्यासु नरीषु स्थेयं चेद्राजवल्लभा । किं तु भिल्ले किराते च शैलूषे चान्त्यजातिजे । लक्ष्मीर्न तिष्ठति चिरं शापाद्वल्मीकजन्मनः
18 // cāturvarṇyāsu narīṣu stheyaṃ cedrājavallabhā / kiṃ tu bhille kirāte ca śailūṣe cāntyajātije / lakṣmīrna tiṣṭhati ciraṃ śāpādvalmīkajanmanaḥ
19 ॥ तथापि बहुभाग्यानां पुण्यानामपि पात्रिणे । दृष्टपूर्वं तु तद्वाक्यं न कदाचिद्वृथा भवेत्
19 // tathāpi bahubhāgyānāṃ puṇyānāmapi pātriṇe / dṛṣṭapūrvaṃ tu tadvākyaṃ na kadācidvṛthā bhavet
20 ॥ अथ वात्मप्रयासेन कृच्छ्राद्यल्लभ्यते धनम् । तदेव तिष्ठति चिरादन्यद्गच्छति कालतः
20 // atha vātmaprayāsena kṛcchrādyallabhyate dhanam / tadeva tiṣṭhati cirādanyadgacchati kālataḥ
21 ॥ स्वयमागतवित्तं तु धर्मार्थैर्विनियोजयेत् । कुरुष्वैतेन तस्मात्त्वं वापीकूपादिकाञ्छुभान्
21 // svayamāgatavittaṃ tu dharmārthairviniyojayet / kuruṣvaitena tasmāttvaṃ vāpīkūpādikāñchubhān
22 ॥ इति तद्वचनं श्रुत्वा भाविभाग्यप्रबोधितम् । बहूदकसमं देशं तत्र तत्र व्यलोकयत्
22 // iti tadvacanaṃ śrutvā bhāvibhāgyaprabodhitam / bahūdakasamaṃ deśaṃ tatra tatra vyalokayat
23 ॥ निर्ममे ऽथ महेन्द्रस्य दिग्भागे विमलोदकम् । सुबहुद्रव्यसं साध्यं तटाकं चाक्षयोदकम्
23 // nirmame 'tha mahendrasya digbhāge vimalodakam / subahudravyasaṃ sādhyaṃ taṭākaṃ cākṣayodakam
24 ॥ दत्तेषु कर्मकारिभ्यो निखिलेषु धनेषु च । असंबूर्णं तु तत्कर्म दृष्ट्वा चिन्ताकुलो ऽभवत्
24 // datteṣu karmakāribhyo nikhileṣu dhaneṣu ca / asaṃbūrṇaṃ tu tatkarma dṛṣṭvā cintākulo 'bhavat
25 ॥ तं चोर वज्रनामानमज्ञातो ऽनुचराम्यहम् । तेनैव बहुधा क्षिप्तं धनं भूरि महीतले
25 // taṃ cora vajranāmānamajñāto 'nucarāmyaham / tenaiva bahudhā kṣiptaṃ dhanaṃ bhūri mahītale
26 ॥ स्तोकंस्तोकं हरिष्यामि तत्रतत्र धनं बहु । इति निश्चित्य मनसा तेनाज्ञातस्तमन्वगात्
26 // stokaṃstokaṃ hariṣyāmi tatratatra dhanaṃ bahu / iti niścitya manasā tenājñātastamanvagāt
27 ॥ तथैवात्दृत्य तद्द्रव्यं तेन सेतुमपूरयत् । मध्ये जलावृतस्तेन प्रासादश्चापि शार्ङ्गिणः
27 // tathaivātdṛtya taddravyaṃ tena setumapūrayat / madhye jalāvṛtastena prāsādaścāpi śārṅgiṇaḥ
28 ॥ तत्तटाकमभूद्दिव्यमशोषितजलं महत् । सेतुमध्ये चकारासौ शङ्करायतनं महत्
28 // tattaṭākamabhūddivyamaśoṣitajalaṃ mahat / setumadhye cakārāsau śaṅkarāyatanaṃ mahat
29 ॥ काननं च क्षयं नीतं बहुसत्त्वसमाकुलम् । तेनाग्र्याणि महार्हाणि क्षेत्राण्यपि चकार सः
29 // kānanaṃ ca kṣayaṃ nītaṃ bahusattvasamākulam / tenāgryāṇi mahārhāṇi kṣetrāṇyapi cakāra saḥ
30 ॥ देवताभ्यो द्विजेभ्यश्च पदत्तानि विभज्य वै । ब्राह्मणांश्च समामन्त्र्य देवव्रातमुखान्बहून्
30 // devatābhyo dvijebhyaśca padattāni vibhajya vai / brāhmaṇāṃśca samāmantrya devavrātamukhānbahūn
31 ॥ संतोष्य हेमवस्त्राद्यैरिदं वचनमब्रवीत् । क्व चाहं वीरदत्ताख्यः किरातः काष्ठविक्रयी
31 // saṃtoṣya hemavastrādyairidaṃ vacanamabravīt / kva cāhaṃ vīradattākhyaḥ kirātaḥ kāṣṭhavikrayī
32 ॥ क्व वा महासेतुबन्धः क्व देवालयकल्पना । क्व वा क्षेत्राणि कॢप्तानि ब्राह्मणायतनानि च
32 // kva vā mahāsetubandhaḥ kva devālayakalpanā / kva vā kṣetrāṇi kḷptāni brāhmaṇāyatanāni ca
33 ॥ कृपयैव कृतं सर्वं भवतां भूसुरोत्तमाः । प्रतिगृह्य तथैवैतद्देवव्रातमुखा द्विजाः
33 // kṛpayaiva kṛtaṃ sarvaṃ bhavatāṃ bhūsurottamāḥ / pratigṛhya tathaivaitaddevavrātamukhā dvijāḥ
34 ॥ द्विजवर्मेति नामास्मै तस्यै शीलवतीति च । चक्रुः संतुष्टमनसो महात्मानो महौजसः
34 // dvijavarmeti nāmāsmai tasyai śīlavatīti ca / cakruḥ saṃtuṣṭamanaso mahātmāno mahaujasaḥ
35 ॥ तेषां संरक्षणार्थाय बन्धुमिः सहितो वशी । तत्रैव वसतिं चक्रे मुदितो भार्यया सह
35 // teṣāṃ saṃrakṣaṇārthāya bandhumiḥ sahito vaśī / tatraiva vasatiṃ cakre mudito bhāryayā saha
36 ॥ पुरोहिताभिधानेन देवरातपुरन्त्विति । नाम चक्रे पुरस्यास्य तोष यन्नखिलान्द्विजान्
36 // purohitābhidhānena devarātapurantviti / nāma cakre purasyāsya toṣa yannakhilāndvijān
37 ॥ ततः कालवशं प्राप्तो द्विजवर्मा मृतस्तदा । यमस्य ब्रह्मणो विष्णोर्दूता रुद्रस्य चागताः
37 // tataḥ kālavaśaṃ prāpto dvijavarmā mṛtastadā / yamasya brahmaṇo viṣṇordūtā rudrasya cāgatāḥ
38 ॥ अन्यो ऽन्यमभवत्तेषां युद्धं देवासुरोपमम् । अत्रान्तरे समागत्य नारदो मुनिरब्रवीत्
38 // anyo 'nyamabhavatteṣāṃ yuddhaṃ devāsuropamam / atrāntare samāgatya nārado munirabravīt
39 ॥ मा कुर्वन्तु मिथो युद्धं शृण्वन्तु वचनं मम । अयं किरातश्चैर्येण सेतुबन्धं पुराकरोत्
39 // mā kurvantu mitho yuddhaṃ śṛṇvantu vacanaṃ mama / ayaṃ kirātaścairyeṇa setubandhaṃ purākarot
40 ॥ वायुभूतस्चरेदेको यावद्द्रव्यवतो मृतिः । स बहुभ्यो हरेद्द्रव्यं तेषां यावत्तथा मृतिः
40 // vāyubhūtascaredeko yāvaddravyavato mṛtiḥ / sa bahubhyo hareddravyaṃ teṣāṃ yāvattathā mṛtiḥ
41 ॥ गतेष्वखिलदूतेषु श्रुत्वा नारदभाषितम् । चचार द्वादशाब्दं तु वायुभूतोंऽतरिक्षगः
41 // gateṣvakhiladūteṣu śrutvā nāradabhāṣitam / cacāra dvādaśābdaṃ tu vāyubhūtoṃ'tarikṣagaḥ
42 ॥ भार्यां तस्याह स मुनिस्तव दोषो न किञ्चन । त्वया कृतेन पुण्येन ब्रह्मलोकमितो व्रज
42 // bhāryāṃ tasyāha sa munistava doṣo na kiñcana / tvayā kṛtena puṇyena brahmalokamito vraja
43 ॥ वायुभूतं पतिं दृष्ट्वा नेच्छति ब्रह्ममन्दिरम् । निर्वेदं परमापन्ना मुनिमेवमभाषत
43 // vāyubhūtaṃ patiṃ dṛṣṭvā necchati brahmamandiram / nirvedaṃ paramāpannā munimevamabhāṣata
44 ॥ विना पतिमहं तेन न गच्छेयं पितामहम् । हहैवास्ते पतिर्यावत्स्वदेहं लभते तथा
44 // vinā patimahaṃ tena na gaccheyaṃ pitāmaham / hahaivāste patiryāvatsvadehaṃ labhate tathā
45 ॥ ततस्तु या गतिस्तस्य तामेवानुचराम्यहम् । परिहारो ऽथवा किं तु मया कार्यस्तु तेन वा
45 // tatastu yā gatistasya tāmevānucarāmyaham / parihāro 'thavā kiṃ tu mayā kāryastu tena vā
46 ॥ इति तस्या वचः श्रुत्वा प्रीतः प्राह तपोधनः । भोगात्मकं शरीरं तु कर्म कार्यकरं तव
46 // iti tasyā vacaḥ śrutvā prītaḥ prāha tapodhanaḥ / bhogātmakaṃ śarīraṃ tu karma kāryakaraṃ tava
47 ॥ मम प्रभावाद्भविता परिहारं वदामि ते । निराहारो महातीर्थेस्नात्वा नित्यं हि सांबिकम्
47 // mama prabhāvādbhavitā parihāraṃ vadāmi te / nirāhāro mahātīrthesnātvā nityaṃ hi sāṃbikam
48 ॥ पूजयित्वा शिवं भक्त्या कन्दमूलफलाशनः । ध्यात्वा हृदि महेशानं शतरुद्रमनुं जपेत्
48 // pūjayitvā śivaṃ bhaktyā kandamūlaphalāśanaḥ / dhyātvā hṛdi maheśānaṃ śatarudramanuṃ japet
49 ॥ ब्रह्महा मुच्यते पापैरष्टोत्तरसहस्रतः । पापैरन्यैश्च सकलैर्मुच्यते नात्र संशयः
49 // brahmahā mucyate pāpairaṣṭottarasahasrataḥ / pāpairanyaiśca sakalairmucyate nātra saṃśayaḥ
50 ॥ इत्यादिश्य ददौ तस्यै रुद्राध्यायं तपोधनः । अनुगृह्येति तां नारीं तत्रैवान्तर्द्धिमागमत्
50 // ityādiśya dadau tasyai rudrādhyāyaṃ tapodhanaḥ / anugṛhyeti tāṃ nārīṃ tatraivāntarddhimāgamat
51 ॥ भर्तुः प्रियार्थे संकल्प्य जजाप परमं जपम् । विमुक्तस्तेयदोषेण स्वशरीरमवाप सः
51 // bhartuḥ priyārthe saṃkalpya jajāpa paramaṃ japam / vimuktasteyadoṣeṇa svaśarīramavāpa saḥ
52 ॥ ततो वज्राभिधश्चौरः कालधर्ममुपागतः । अन्ये तद्द्रव्यवन्तो ऽपि कालधर्ममुपागताः
52 // tato vajrābhidhaścauraḥ kāladharmamupāgataḥ / anye taddravyavanto 'pi kāladharmamupāgatāḥ
53 ॥ यमस्तु तान्समाहूय वाक्यं चैतदुवाच ह
53 // yamastu tānsamāhūya vākyaṃ caitaduvāca ha
54 ॥ भवद्भिस्तु कृतं पापं दैवात्सुकृतमप्युत । किमिच्छथ फलं भोक्तुं दुष्कृतस्य शुभस्य वा
54 // bhavadbhistu kṛtaṃ pāpaṃ daivātsukṛtamapyuta / kimicchatha phalaṃ bhoktuṃ duṣkṛtasya śubhasya vā
55 ॥ इति तस्य वचः श्रुत्वा प्रोचुर्वज्रादिकास्ततः । सुकृतस्य फलं त्वादौ पश्चात्पापस्य भुज्यते
55 // iti tasya vacaḥ śrutvā procurvajrādikāstataḥ / sukṛtasya phalaṃ tvādau paścātpāpasya bhujyate
56 ॥ पुनराह यमो यूयं पुत्रमित्र कलत्रकैः । एतस्यैव बलात्सर्वे त्रिदिवं गच्छत द्रुतम्
56 // punarāha yamo yūyaṃ putramitra kalatrakaiḥ / etasyaiva balātsarve tridivaṃ gacchata drutam
57 ॥ ते ऽधिरुह्य विमानाग्र्यं द्विजवर्माणमाश्रिताः । यथोचितफलोपेतास्त्रिदिवं जग्मुरञ्जसा
57 // te 'dhiruhya vimānāgryaṃ dvijavarmāṇamāśritāḥ / yathocitaphalopetāstridivaṃ jagmurañjasā
58 ॥ द्विजवर्माखिलांल्लोकानतीत्य प्रमदासखः । गाणपत्यमनुप्राप्य कैलासे ऽद्यापि मोदते
58 // dvijavarmākhilāṃllokānatītya pramadāsakhaḥ / gāṇapatyamanuprāpya kailāse 'dyāpi modate
59 ॥ इन्द्र उवाच तारतम्यविभागं च कथय त्वं महामते । सेतुबन्धादिकानां च पुण्यानां पुण्यवर्धनम्
59 // indra uvāca tāratamyavibhāgaṃ ca kathaya tvaṃ mahāmate / setubandhādikānāṃ ca puṇyānāṃ puṇyavardhanam
60 ॥ बृहस्पतिरुवाच पुण्यस्यार्द्धफलं प्राप्य द्विजवर्मा महायशाः । वज्रः प्राप्य तदर्धं तु तदर्धेन युताः परे
60 // bṛhaspatiruvāca puṇyasyārddhaphalaṃ prāpya dvijavarmā mahāyaśāḥ / vajraḥ prāpya tadardhaṃ tu tadardhena yutāḥ pare
61 ॥ मनोवाक्कायचेष्टाभिश्चतुर्धाक्रियते कृतिः । विनश्येत्तेन तेनैव कृतैस्तत्परिहारकैः
61 // manovākkāyaceṣṭābhiścaturdhākriyate kṛtiḥ / vinaśyettena tenaiva kṛtaistatparihārakaiḥ
62 ॥ इन्द्र उवाच आसवस्य तु किं रूपं को दोषः कश्चवा गुणः । अन्नं दोषकरं किं तु तन्मे विस्तरतो वद
62 // indra uvāca āsavasya tu kiṃ rūpaṃ ko doṣaḥ kaścavā guṇaḥ / annaṃ doṣakaraṃ kiṃ tu tanme vistarato vada
63 ॥ बृहस्पतिरुवाच पैष्टिकं तालजं कैरं माधूकं गुडसंभवम् । क्रमान्न्यूनतरं पापं तदर्द्धार्द्धार्द्धतस्तथा
63 // bṛhaspatiruvāca paiṣṭikaṃ tālajaṃ kairaṃ mādhūkaṃ guḍasaṃbhavam / kramānnyūnataraṃ pāpaṃ tadarddhārddhārddhatastathā
64 ॥ क्षत्रियादित्रिवर्णानामासवं पेयमुच्यते । स्त्रीणामपि तृतीयादि पेयं स्याद्ब्राह्मणीं विना
64 // kṣatriyāditrivarṇānāmāsavaṃ peyamucyate / strīṇāmapi tṛtīyādi peyaṃ syādbrāhmaṇīṃ vinā
65 ॥ पतिहीना च कन्या च त्यजेदृतुमती तथा । अभर्तृसन्निधौ नारी मद्यं पिबति लोलुपा
65 // patihīnā ca kanyā ca tyajedṛtumatī tathā / abhartṛsannidhau nārī madyaṃ pibati lolupā
66 ॥ उन्मादिनीति साख्याता तां त्यजेदन्त्यजामिव
66 // unmādinīti sākhyātā tāṃ tyajedantyajāmiva
67 ॥ दशाष्टषट्चतस्रस्तु द्विजातीनामयं भवेत् । स्त्रीणां मद्यं तदर्द्धं स्यात्पादं स्याद्भर्तृसङ्गमे
67 // daśāṣṭaṣaṭcatasrastu dvijātīnāmayaṃ bhavet / strīṇāṃ madyaṃ tadarddhaṃ syātpādaṃ syādbhartṛsaṅgame
68 ॥ मद्यं पीत्वा द्विजो मोहात्कृच्छ्रचान्द्रायमं चरेत् । जपेच्चायुतगायत्रीं जातवेदसमेव वा
68 // madyaṃ pītvā dvijo mohātkṛcchracāndrāyamaṃ caret / japeccāyutagāyatrīṃ jātavedasameva vā
69 ॥ अम्बिका हृदयं वापि जपेच्छुद्धो भवेन्नरः । क्षत्रियो ऽपि त्रिवर्णानां द्विजादर्धोर्ऽधतः क्रमात्
69 // ambikā hṛdayaṃ vāpi japecchuddho bhavennaraḥ / kṣatriyo 'pi trivarṇānāṃ dvijādardhor'dhataḥ kramāt
70 ॥ स्त्रीणामर्धार्धकॢप्तिः स्यात्कारयेद्वा द्विजैरपि । अन्तर्जले सहस्रं वा जपेच्छुद्धिमवाप्नुयात्
70 // strīṇāmardhārdhakḷptiḥ syātkārayedvā dvijairapi / antarjale sahasraṃ vā japecchuddhimavāpnuyāt
71 ॥ लक्ष्मीः सरस्वती गौरी चण्डिका त्रिपुरांबिका । भैरवो भैरवी काली महाशास्त्री च मातरः
71 // lakṣmīḥ sarasvatī gaurī caṇḍikā tripurāṃbikā / bhairavo bhairavī kālī mahāśāstrī ca mātaraḥ
72 ॥ अन्याश्च शक्तयस्तासां पूजने मधु शस्यते । ब्राह्मणस्तु विना तेन यजेद्वेदाङ्गपारगः
72 // anyāśca śaktayastāsāṃ pūjane madhu śasyate / brāhmaṇastu vinā tena yajedvedāṅgapāragaḥ
73 ॥ तन्निवेदितमश्नन्तस्तदनन्यास्तदात्मकाः । तासां प्रवाहा गच्छन्ति निर्लेपास्ते परां गतिम्
73 // tanniveditamaśnantastadananyāstadātmakāḥ / tāsāṃ pravāhā gacchanti nirlepāste parāṃ gatim
74 ॥ कृतस्याखिलपापस्य ज्ञानतो ऽज्ञानतो ऽपि वा । प्रायश्चित्तमिदं प्रोक्तं पराशक्तेः पदस्मृतिः
74 // kṛtasyākhilapāpasya jñānato 'jñānato 'pi vā / prāyaścittamidaṃ proktaṃ parāśakteḥ padasmṛtiḥ
75 ॥ अनभ्यर्च्य परां शक्तिं पिबेन्मद्यं तु यो ऽधमः । रौरवे नरके ऽब्दं तु निवसेद्ब्रिन्दुसंख्यया
75 // anabhyarcya parāṃ śaktiṃ pibenmadyaṃ tu yo 'dhamaḥ / raurave narake 'bdaṃ tu nivasedbrindusaṃkhyayā
76 ॥ भोगेच्छया तु यो मद्यं पिबेत्स मानुषाधमः । प्रायश्चितं न चैवास्य शिलाग्निपतनादृते
76 // bhogecchayā tu yo madyaṃ pibetsa mānuṣādhamaḥ / prāyaścitaṃ na caivāsya śilāgnipatanādṛte
77 ॥ द्विजो मोहान्न तु पिबेत्स्नेहाद्वा कामतो ऽपि वा । अनुग्रहाच्च महतामनुतापाच्च कर्मणः
77 // dvijo mohānna tu pibetsnehādvā kāmato 'pi vā / anugrahācca mahatāmanutāpācca karmaṇaḥ
78 ॥ अर्चनाच्च पराशक्तेर्यमैश्च नियमैरपि । चान्द्रायणेन कृच्छ्रेण दिनसंख्याकृतेन च । शुद्ध्येच्च ब्राह्मणो दोषाद्द्विगुणाद्बुद्धिपूर्वतः
78 // arcanācca parāśakteryamaiśca niyamairapi / cāndrāyaṇena kṛcchreṇa dinasaṃkhyākṛtena ca / śuddhyecca brāhmaṇo doṣāddviguṇādbuddhipūrvataḥ