32 ॥ इति श्रीकूर्मपुराणे षट्साहस्त्र्यां संहितायामुपरिविभागे (ईश्वरगीतासु) सप्तमो ऽध्यायः ईश्वर उवाच अन्यद् गुह्यतमं ज्ञानं वक्ष्ये ब्राह्मणपुङ्गवाः । येनासौ तरते जन्तुर्घोरं संसारसागरम्
32 // iti śrīkūrmapurāṇe ṣaṭsāhastryāṃ saṃhitāyāmuparivibhāge (īśvaragītāsu) saptamo 'dhyāyaḥ īśvara uvāca anyad guhyatamaṃ jñānaṃ vakṣye brāhmaṇapuṅgavāḥ / yenāsau tarate janturghoraṃ saṃsārasāgaram
1 ॥ अहं ब्रह्ममयः शान्तः शाश्वतो निर्मलो ऽव्ययः । एकाकी भगवानुक्तः केवलः परमेश्वरः
1 // ahaṃ brahmamayaḥ śāntaḥ śāśvato nirmalo 'vyayaḥ / ekākī bhagavānuktaḥ kevalaḥ parameśvaraḥ
2 ॥ मम योनिर्महद् ब्रह्म तत्र गर्भं दधाम्यहम् । मूलं मायाभिधानं तु ततो जातमिदं जगत्
2 // mama yonirmahad brahma tatra garbhaṃ dadhāmyaham / mūlaṃ māyābhidhānaṃ tu tato jātamidaṃ jagat
3 ॥ प्रधानं पुरुषो ह्यत्मा महान् भूतादिरेव च । तन्मात्राणि महाभूतानीन्द्रियाणि च जज्ञिरे
3 // pradhānaṃ puruṣo hyatmā mahān bhūtādireva ca / tanmātrāṇi mahābhūtānīndriyāṇi ca jajñire
4 ॥ ततो ऽण्डमभवद्धैमं सूर्यकोटिसमप्रभम् । तस्मिन् जज्ञे महाब्रह्मा मच्छक्त्या चोपबृंहितः
4 // tato 'ṇḍamabhavaddhaimaṃ sūryakoṭisamaprabham / tasmin jajñe mahābrahmā macchaktyā copabṛṃhitaḥ
5 ॥ ये चान्ये बहवो जीवा मन्मयाः सर्व एव ते । न मां पश्यन्ति पितरं मायया मम मोहिताः
5 // ye cānye bahavo jīvā manmayāḥ sarva eva te / na māṃ paśyanti pitaraṃ māyayā mama mohitāḥ
6 ॥ याश्च योनिषु सर्वासु संभवन्ति हि मूर्तयः । तासां माया परा योनिर्मामेव पितरं विदुः
6 // yāśca yoniṣu sarvāsu saṃbhavanti hi mūrtayaḥ / tāsāṃ māyā parā yonirmāmeva pitaraṃ viduḥ
7 ॥ यो मामेवं विजानाति बीजिनं पितरं प्रभुम् । स धीरः सर्वलोकेषु न मोहमधिगच्छति
7 // yo māmevaṃ vijānāti bījinaṃ pitaraṃ prabhum / sa dhīraḥ sarvalokeṣu na mohamadhigacchati
8 ॥ ईशानः सर्वविद्यानां भूतानां परमेश्वरः । ओङ्कारमूर्तिर्भगवानहं ब्रह्मा प्रजापतिः
8 // īśānaḥ sarvavidyānāṃ bhūtānāṃ parameśvaraḥ / oṅkāramūrtirbhagavānahaṃ brahmā prajāpatiḥ
9 ॥ समं सर्वेषु भूतेषु तिष्ठन्तं परमेश्वरम् । विनश्यत्स्वविनश्यन्तं यः पश्यति स पश्यति
9 // samaṃ sarveṣu bhūteṣu tiṣṭhantaṃ parameśvaram / vinaśyatsvavinaśyantaṃ yaḥ paśyati sa paśyati
10 ॥ समं पश्यन् हि सर्वत्र समवस्थितमीश्वरम् । न हिनस्त्यात्मनात्मानं ततो याति पराङ्गतिम्
10 // samaṃ paśyan hi sarvatra samavasthitamīśvaram / na hinastyātmanātmānaṃ tato yāti parāṅgatim
11 ॥ विदित्वा सप्त सूक्ष्माणि षडङ्गं च महेश्वरम् । प्रधानविनियोगज्ञः परं ब्रह्माधिगच्छति
11 // viditvā sapta sūkṣmāṇi ṣaḍaṅgaṃ ca maheśvaram / pradhānaviniyogajñaḥ paraṃ brahmādhigacchati
12 ॥ सर्वज्ञता तृप्तिरनादिबोधः स्वतन्त्रता नित्यमलुप्तशक्तिः । अनन्तशक्तिश्च विभोर्विदित्वा षडाहुरङ्गानि महेश्वरस्य
12 // sarvajñatā tṛptiranādibodhaḥ svatantratā nityamaluptaśaktiḥ / anantaśaktiśca vibhorviditvā ṣaḍāhuraṅgāni maheśvarasya
13 ॥ तन्मात्राणि मन आत्मा च तानि सूक्ष्माण्याहुः सप्त तत्त्वात्मकानि । या सा हेतुः प्रकृतिः सा प्रधानं बन्धः प्रोक्तो विनियोगो ऽपि तेन
13 // tanmātrāṇi mana ātmā ca tāni sūkṣmāṇyāhuḥ sapta tattvātmakāni / yā sā hetuḥ prakṛtiḥ sā pradhānaṃ bandhaḥ prokto viniyogo 'pi tena
14 ॥ या सा शक्तिः प्रकृतौ लीनरूपा वेदेषूक्ता कारणं ब्रह्मयोनिः । तस्या एकः परमेष्ठी परस्ता- न्महेश्वरः पुरुषः सत्यरूपः
14 // yā sā śaktiḥ prakṛtau līnarūpā vedeṣūktā kāraṇaṃ brahmayoniḥ / tasyā ekaḥ parameṣṭhī parastā- nmaheśvaraḥ puruṣaḥ satyarūpaḥ
15 ॥ ब्रह्मा योगी परमात्मा महीयान् व्योमव्यापी वेदवेद्यः पुराणः । एको रुद्रो मृत्युरव्यक्तमेकं बीजं विश्वं देव एकः स एव
15 // brahmā yogī paramātmā mahīyān vyomavyāpī vedavedyaḥ purāṇaḥ / eko rudro mṛtyuravyaktamekaṃ bījaṃ viśvaṃ deva ekaḥ sa eva
16 ॥ तमेवैकं प्राहुरन्ये ऽप्यनेकं त्वेकात्मानं केचिदन्यत्तथाहुः । अणोरणीयान् महतो ऽसौ महीयान् महादेवः प्रोच्यते वेदविद्भिः
16 // tamevaikaṃ prāhuranye 'pyanekaṃ tvekātmānaṃ kecidanyattathāhuḥ / aṇoraṇīyān mahato 'sau mahīyān mahādevaḥ procyate vedavidbhiḥ
17 ॥ एवं हि यो वेद गुहाशयं परं प्रभुं पुराणं पुरुषं विश्वरूपम् । हिरण्मयं बुद्धिमतां परां गतिं स बुद्धिमान् बुद्धिमतीत्य तिष्ठति
17 // evaṃ hi yo veda guhāśayaṃ paraṃ prabhuṃ purāṇaṃ puruṣaṃ viśvarūpam / hiraṇmayaṃ buddhimatāṃ parāṃ gatiṃ sa buddhimān buddhimatītya tiṣṭhati