Chapter 11

कथं वै दृष्टवान्ब्रह्मा सद्योजातं महेश्वरम् वामदेवं महात्मानं पुराणपुरुषोत्तमम्

kathaṃ vai dṛṣṭavānbrahmā sadyojātaṃ maheśvaram vāmadevaṃ mahātmānaṃ purāṇapuruṣottamam

अघोरं च तथेशानं यथावद्वक्तुमर्हसि एकोनत्रिंशकः कल्पो विज्ञेयः श्वेतलोहितः

aghoraṃ ca tatheśānaṃ yathāvadvaktumarhasi ekonatriṃśakaḥ kalpo vijñeyaḥ śvetalohitaḥ

तस्मिंस्तत्परमं ध्यानं ध्यायतो ब्रह्मणस्तदा उत्पन्नस्तु शिखायुक्तः कुमारः श्वेतलोहितः

tasmiṃstatparamaṃ dhyānaṃ dhyāyato brahmaṇastadā utpannastu śikhāyuktaḥ kumāraḥ śvetalohitaḥ

तं दृष्ट्वा पुरुषं श्रीमान् ब्रह्मा वै विश्वतोमुखः हृदि कृत्वा महात्मानं ब्रह्मरूपिणमीश्वरम्

taṃ dṛṣṭvā puruṣaṃ śrīmān brahmā vai viśvatomukhaḥ hṛdi kṛtvā mahātmānaṃ brahmarūpiṇamīśvaram

सद्योजातं ततो ब्रह्मा ध्यानयोगपरो ऽभवत् ध्यानयोगात्परं ज्ञात्वा ववन्दे देवमीश्वरम्

sadyojātaṃ tato brahmā dhyānayogaparo 'bhavat dhyānayogātparaṃ jñātvā vavande devamīśvaram

सद्योजातं ततो ब्रह्म ब्रह्म वै समचिन्तयत् ततो ऽस्य पार्श्वतः श्वेताः प्रादुर्भूता महायशाः

sadyojātaṃ tato brahma brahma vai samacintayat tato 'sya pārśvataḥ śvetāḥ prādurbhūtā mahāyaśāḥ

सुनन्दो नन्दनश्चैव विश्वनन्दोपनन्दनौ शिष्यास्ते वै महात्मानो यैस्तद्ब्रह्म सदावृतम्

sunando nandanaścaiva viśvanandopanandanau śiṣyāste vai mahātmāno yaistadbrahma sadāvṛtam

तस्याग्रे श्वेतवर्णाभः श्वेतो नाम महामुनिः विजज्ञे ऽथ महातेजास् तस्माज्जज्ञे हरस्त्वसौ

tasyāgre śvetavarṇābhaḥ śveto nāma mahāmuniḥ vijajñe 'tha mahātejās tasmājjajñe harastvasau

तत्र ते मुनयः सर्वे सद्योजातं महेश्वरम् प्रपन्नाः परया भक्त्या गृणन्तो ब्रह्म शाश्वतम्

tatra te munayaḥ sarve sadyojātaṃ maheśvaram prapannāḥ parayā bhaktyā gṛṇanto brahma śāśvatam

तस्माद्विश्वेश्वरं देवं ये प्रपद्यन्ति वै द्विजाः प्राणायामपरा भूत्वा ब्रह्मतत्परमानसाः

tasmādviśveśvaraṃ devaṃ ye prapadyanti vai dvijāḥ prāṇāyāmaparā bhūtvā brahmatatparamānasāḥ

ते सर्वे पापनिर्मुक्ता विमला ब्रह्मवर्चसः विष्णुलोकमतिक्रम्य रुद्रलोकं व्रजन्ति ते

te sarve pāpanirmuktā vimalā brahmavarcasaḥ viṣṇulokamatikramya rudralokaṃ vrajanti te