अथोवाच महादेवः प्रीतो ऽहं सुरसत्तमौ पश्यतां मां महादेवं भयं सर्वं विमुच्यताम्
athovāca mahādevaḥ prīto 'haṃ surasattamau paśyatāṃ māṃ mahādevaṃ bhayaṃ sarvaṃ vimucyatām
युवां प्रसूतौ गात्राभ्यां मम पूर्वं महाबलौ अयं मे दक्षिणे पार्श्वे ब्रह्मा लोकपितामहः
yuvāṃ prasūtau gātrābhyāṃ mama pūrvaṃ mahābalau ayaṃ me dakṣiṇe pārśve brahmā lokapitāmahaḥ
वामे पार्श्वे च मे विष्णुर् विश्वात्मा हृदयोद्भवः प्रीतो ऽहं युवयोः सम्यग् वरं दद्मि यथेप्सितम्
vāme pārśve ca me viṣṇur viśvātmā hṛdayodbhavaḥ prīto 'haṃ yuvayoḥ samyag varaṃ dadmi yathepsitam
एवमुक्त्वा तु तं विष्णुं कराभ्यां परमेश्वरः पस्पर्श सुभगाभ्यां तु कृपया तु कृपानिधिः
evamuktvā tu taṃ viṣṇuṃ karābhyāṃ parameśvaraḥ pasparśa subhagābhyāṃ tu kṛpayā tu kṛpānidhiḥ
ततः प्रहृष्टमनसा प्रणिपत्य महेश्वरम् प्राह नारायणो नाथं लिङ्गस्थं लिङ्गवर्जितम्
tataḥ prahṛṣṭamanasā praṇipatya maheśvaram prāha nārāyaṇo nāthaṃ liṅgasthaṃ liṅgavarjitam
यदि प्रीतिः समुत्पन्ना यदि देयो वरश् च नौ भक्तिर्भवतु नौ नित्यं त्वयि चाव्यभिचारिणी
yadi prītiḥ samutpannā yadi deyo varaś ca nau bhaktirbhavatu nau nityaṃ tvayi cāvyabhicāriṇī
देवः प्रदत्तवान् देवाः स्वात्मन्यव्यभिचारिणीम् ब्रह्मणे विष्णवे चैव श्रद्धां शीतांशुभूषणः
devaḥ pradattavān devāḥ svātmanyavyabhicāriṇīm brahmaṇe viṣṇave caiva śraddhāṃ śītāṃśubhūṣaṇaḥ
जानुभ्यामवनीं गत्वा पुनर्नारायणः स्वयम् प्रणिपत्य च विश्वेशं प्राह मन्दतरं वशी
jānubhyāmavanīṃ gatvā punarnārāyaṇaḥ svayam praṇipatya ca viśveśaṃ prāha mandataraṃ vaśī
आवयोर्देवदेवेश विवादमतिशोभनम् इहागतो भवान् यस्माद् विवादशमनाय नौ
āvayordevadeveśa vivādamatiśobhanam ihāgato bhavān yasmād vivādaśamanāya nau
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा पुनः प्राह हरो हरिम् प्रणिपत्य स्थितं मूर्ध्ना कृताञ्जलिपुटं स्मयन्
tasya tadvacanaṃ śrutvā punaḥ prāha haro harim praṇipatya sthitaṃ mūrdhnā kṛtāñjalipuṭaṃ smayan
प्रलयस्थितिसर्गाणां कर्ता त्वं धरणीपते वत्स वत्स हरे विष्णो पालयैतच्चराचरम्
pralayasthitisargāṇāṃ kartā tvaṃ dharaṇīpate vatsa vatsa hare viṣṇo pālayaitaccarācaram
त्रिधा भिन्नो ह्यहं विष्णो ब्रह्मविष्णुभवाख्यया सर्गरक्षालयगुणैर् निष्कलः परमेश्वरः
tridhā bhinno hyahaṃ viṣṇo brahmaviṣṇubhavākhyayā sargarakṣālayaguṇair niṣkalaḥ parameśvaraḥ
संमोहं त्यज भो विष्णो पालयैनं पितामहम् पाद्मे भविष्यति सुतः कल्पे तव पितामहः
saṃmohaṃ tyaja bho viṣṇo pālayainaṃ pitāmaham pādme bhaviṣyati sutaḥ kalpe tava pitāmahaḥ
तदा द्रक्ष्यसि मां चैवं सो ऽपि द्रक्ष्यति पद्मजः एवमुक्त्वा स भगवांस् तत्रैवान्तरधीयत
tadā drakṣyasi māṃ caivaṃ so 'pi drakṣyati padmajaḥ evamuktvā sa bhagavāṃs tatraivāntaradhīyata
तदाप्रभृति लोकेषु लिङ्गार्चा सुप्रतिष्ठिता लिङ्गवेदी महादेवी लिङ्गं साक्षान्महेश्वरः
tadāprabhṛti lokeṣu liṅgārcā supratiṣṭhitā liṅgavedī mahādevī liṅgaṃ sākṣānmaheśvaraḥ
लयनाल्लिङ्गमित्युक्तं तत्रैव निखिलं सुराः यस्तु लैङ्गं पठेन्नित्यम् आख्यानं लिङ्गसन्निधौ
layanālliṅgamityuktaṃ tatraiva nikhilaṃ surāḥ yastu laiṅgaṃ paṭhennityam ākhyānaṃ liṅgasannidhau
स याति शिवतां विप्रो नात्र कार्या विचारणा
sa yāti śivatāṃ vipro nātra kāryā vicāraṇā