सात्वतः सत्यसम्पन्नः प्रजज्ञे चतुरः सुतान् भजनं भ्राजमानं च दिव्यं देवावृधं नृपम्
sātvataḥ satyasampannaḥ prajajñe caturaḥ sutān bhajanaṃ bhrājamānaṃ ca divyaṃ devāvṛdhaṃ nṛpam
अन्धकं च महाभागं वृष्णिं च यदुनन्दनम् तेषां निसर्गांश्चतुरः शृणुध्वं विस्तरेण वै
andhakaṃ ca mahābhāgaṃ vṛṣṇiṃ ca yadunandanam teṣāṃ nisargāṃścaturaḥ śṛṇudhvaṃ vistareṇa vai
सृञ्जय्यां भजनाच्चैव भ्राजमानाद्विजज्ञिरे अयुतायुः शतायुश् च बलवान् हर्षकृत्स्मृतः
sṛñjayyāṃ bhajanāccaiva bhrājamānādvijajñire ayutāyuḥ śatāyuś ca balavān harṣakṛtsmṛtaḥ
तेषां देवावृधो राजा चचार परमं तपः पुत्रः सर्वगुणोपेतो मम भूयादिति स्मरन्
teṣāṃ devāvṛdho rājā cacāra paramaṃ tapaḥ putraḥ sarvaguṇopeto mama bhūyāditi smaran
तस्य बभ्रुरिति ख्यातः पुण्यश्लोको नृपोत्तमः अनुवंशपुराणज्ञा गायन्तीति परिश्रुतम्
tasya babhruriti khyātaḥ puṇyaśloko nṛpottamaḥ anuvaṃśapurāṇajñā gāyantīti pariśrutam
गुणान्देवावृधस्याथ कीर्तयन्तो महात्मनः यथैव शृणुमो दूरात् संपश्यामस्तथान्तिकात्
guṇāndevāvṛdhasyātha kīrtayanto mahātmanaḥ yathaiva śṛṇumo dūrāt saṃpaśyāmastathāntikāt
बभ्रुः श्रेष्ठो मनुष्याणां देवैर्देवावृधः समः पुरुषाः पञ्च षष्टिस्तु षट् सहस्राणि चाष्ट च
babhruḥ śreṣṭho manuṣyāṇāṃ devairdevāvṛdhaḥ samaḥ puruṣāḥ pañca ṣaṣṭistu ṣaṭ sahasrāṇi cāṣṭa ca
ये ऽमृतत्वमनुप्राप्ता बभ्रोर्देवावृधादपि यज्वा दानमतिर्वीरो ब्रह्मण्यस्तु दृढव्रतः
ye 'mṛtatvamanuprāptā babhrordevāvṛdhādapi yajvā dānamatirvīro brahmaṇyastu dṛḍhavrataḥ
कीर्तिमांश् च महातेजाः सात्वतानां महारथः तस्यान्ववाये सम्भूता भोजा वै दैवतोपमाः
kīrtimāṃś ca mahātejāḥ sātvatānāṃ mahārathaḥ tasyānvavāye sambhūtā bhojā vai daivatopamāḥ
गान्धारी चैव माद्री च वृष्णिभार्ये बभूवतुः गान्धारी जनयामास सुमित्रं मित्रनन्दनम्
gāndhārī caiva mādrī ca vṛṣṇibhārye babhūvatuḥ gāndhārī janayāmāsa sumitraṃ mitranandanam
माद्री लेभे च तं पुत्रं ततः सा देवमीढुषम् अनमित्रं शिनिं चैव तावुभौ पुरुषोत्तमौ
mādrī lebhe ca taṃ putraṃ tataḥ sā devamīḍhuṣam anamitraṃ śiniṃ caiva tāvubhau puruṣottamau
अनमित्रसुतो निघ्नो निघ्नस्य द्वौ बभूवतुः प्रसेनश् च महाभागः सत्राजिच्च सुतावुभौ
anamitrasuto nighno nighnasya dvau babhūvatuḥ prasenaś ca mahābhāgaḥ satrājicca sutāvubhau
तस्य सत्राजितः सूर्यः सखा प्राणसमो ऽभवत् स्यमन्तको नाम मणिर् दत्तस्तस्मै विवस्वता
tasya satrājitaḥ sūryaḥ sakhā prāṇasamo 'bhavat syamantako nāma maṇir dattastasmai vivasvatā
पृथिव्यां सर्वरत्नानाम् असौ राजाभवन्मणिः कदाचिन्मृगयां यातः प्रसेनेन सहैव सः
pṛthivyāṃ sarvaratnānām asau rājābhavanmaṇiḥ kadācinmṛgayāṃ yātaḥ prasenena sahaiva saḥ
वधं प्राप्तो ऽसहायश् च सिंहादेव सुदारुणात् अथ पुत्रः शिनेर्जज्ञे कनिष्ठाद् वृष्णिनन्दनात्
vadhaṃ prāpto 'sahāyaś ca siṃhādeva sudāruṇāt atha putraḥ śinerjajñe kaniṣṭhād vṛṣṇinandanāt
सत्यवाक् सत्यसम्पन्नः सत्यकस्तस्य चात्मजः सात्यकिर्युयुधानस्तु शिनेर्नप्ता प्रतापवान्
satyavāk satyasampannaḥ satyakastasya cātmajaḥ sātyakiryuyudhānastu śinernaptā pratāpavān
असंगो युयुधानस्य कुणिस्तस्य सुतो ऽभवत् कुणेर् युगंधरः पुत्रः शैनेया इति कीर्तिताः
asaṃgo yuyudhānasya kuṇistasya suto 'bhavat kuṇer yugaṃdharaḥ putraḥ śaineyā iti kīrtitāḥ
माद्र्याः सुतस्य संजज्ञे सुतो वार्ष्णिर्युधाजितः श्वफल्क इति विख्यातस् त्रैलोक्यहितकारकः
mādryāḥ sutasya saṃjajñe suto vārṣṇiryudhājitaḥ śvaphalka iti vikhyātas trailokyahitakārakaḥ
श्वफल्कश् च महाराजो धर्मात्मा यत्र वर्तते नास्ति व्याधिभयं तत्र नावृष्टिभयमप्युत
śvaphalkaś ca mahārājo dharmātmā yatra vartate nāsti vyādhibhayaṃ tatra nāvṛṣṭibhayamapyuta
श्वफल्कः काशिराजस्य सुतां भार्यामवाप सः गान्दिनीं नाम काश्यो हि ददौ तस्मै स्वकन्यकाम्
śvaphalkaḥ kāśirājasya sutāṃ bhāryāmavāpa saḥ gāndinīṃ nāma kāśyo hi dadau tasmai svakanyakām
सा मातुरुदरस्था वै बहून्वर्षगणान्किल वसन्ती न च संजज्ञे गर्भस्था तां पिताब्रवीत्
sā māturudarasthā vai bahūnvarṣagaṇānkila vasantī na ca saṃjajñe garbhasthā tāṃ pitābravīt
जायस्व शीघ्रं भद्रं ते किमर्थं चाभितिष्ठसि प्रोवाच चैनं गर्भस्था सा कन्या गान्दिनी तदा
jāyasva śīghraṃ bhadraṃ te kimarthaṃ cābhitiṣṭhasi provāca cainaṃ garbhasthā sā kanyā gāndinī tadā
वर्षत्रयं प्रतिदिनं गामेकां ब्राह्मणाय तु यदि दद्यास्ततः कुक्षेर् निर्गमिष्याम्यहं पितः
varṣatrayaṃ pratidinaṃ gāmekāṃ brāhmaṇāya tu yadi dadyāstataḥ kukṣer nirgamiṣyāmyahaṃ pitaḥ
तथेत्युवाच तस्या वै पिता काममपूरयत् दाता शूरश् च यज्वा च श्रुतवानतिथिप्रियः
tathetyuvāca tasyā vai pitā kāmamapūrayat dātā śūraś ca yajvā ca śrutavānatithipriyaḥ
तस्याः पुत्रः स्मृतो ऽक्रूरः श्वफल्काद्भूरिदक्षिणः रत्ना कन्या च शैवस्य ह्य् अक्रूरस्तामवाप्तवान्
tasyāḥ putraḥ smṛto 'krūraḥ śvaphalkādbhūridakṣiṇaḥ ratnā kanyā ca śaivasya hy akrūrastāmavāptavān
अस्यामुत्पादयामास तनयांस्तान्निबोधत उपमन्युस् तथा माङ्गुर् वृतस्तु जनमेजयः
asyāmutpādayāmāsa tanayāṃstānnibodhata upamanyus tathā māṅgur vṛtastu janamejayaḥ
गिरिरक्षस्तथोपेक्षः शत्रुघ्नो यो ऽरिमर्दनः धर्मभृद् वृष्टधर्मा च गोधनो ऽथ वरस् तथा
girirakṣastathopekṣaḥ śatrughno yo 'rimardanaḥ dharmabhṛd vṛṣṭadharmā ca godhano 'tha varas tathā
आवाहप्रतिवाहौ च सुधारा च वराङ्गना अक्रूरस्योग्रसेन्यां तु पुत्रौ द्वौ कुलनन्दनौ
āvāhaprativāhau ca sudhārā ca varāṅganā akrūrasyograsenyāṃ tu putrau dvau kulanandanau
देववानुपदेवश् च जज्ञाते देवसंमतौ सुमित्रस्य सुतो जज्ञे चित्रकश् च महायशाः
devavānupadevaś ca jajñāte devasaṃmatau sumitrasya suto jajñe citrakaś ca mahāyaśāḥ
चित्रकस्याभवन्पुत्रा विपृथुः पृथुरेव च अश्वग्रीवः सुबाहुश् च सुधासूकगवेक्षणौ
citrakasyābhavanputrā vipṛthuḥ pṛthureva ca aśvagrīvaḥ subāhuś ca sudhāsūkagavekṣaṇau
अरिष्टनेमिरश्वश् च धर्मो धर्मभृदेव च सुभूमिर्बहुभूमिश् च श्रविष्ठाश्रवणे स्त्रियौ
ariṣṭanemiraśvaś ca dharmo dharmabhṛdeva ca subhūmirbahubhūmiś ca śraviṣṭhāśravaṇe striyau
अन्धकात्काश्यदुहिता लेभे च चतुरः सुतान् कुकुरं भजमानं च शुचिं कम्बलबर्हिषम्
andhakātkāśyaduhitā lebhe ca caturaḥ sutān kukuraṃ bhajamānaṃ ca śuciṃ kambalabarhiṣam
कुकुरस्य सुतो वृष्णिर् वृष्णेः शूरस्ततो ऽभवत् कपोतरोमातिबलस् तस्य पुत्रो विलोमकः
kukurasya suto vṛṣṇir vṛṣṇeḥ śūrastato 'bhavat kapotaromātibalas tasya putro vilomakaḥ
तस्यासीत् तुम्बुरुसखो विद्वान्पुत्रो नलः किल ख्यायते स सुनाम्ना तु चन्दनानकदुन्दुभिः
tasyāsīt tumburusakho vidvānputro nalaḥ kila khyāyate sa sunāmnā tu candanānakadundubhiḥ
तस्मादप्यभिजित्पुत्र उत्पन्नो ऽस्य पुनर्वसुः अश्वमेधं स पुत्रार्थम् आजहार नरोत्तमः
tasmādapyabhijitputra utpanno 'sya punarvasuḥ aśvamedhaṃ sa putrārtham ājahāra narottamaḥ
तस्य मध्ये ऽतिरात्रस्य सदोमध्यात्समुत्थितः ततस्तु विद्वान् सर्वज्ञो दाता यज्वा पुनर्वसुः
tasya madhye 'tirātrasya sadomadhyātsamutthitaḥ tatastu vidvān sarvajño dātā yajvā punarvasuḥ
तस्यापि पुत्रमिथुनं बभूवाभिजितः किल आहुकश्चाहुकी चैव ख्यातौ कीर्तिमतां वरौ
tasyāpi putramithunaṃ babhūvābhijitaḥ kila āhukaścāhukī caiva khyātau kīrtimatāṃ varau
आहुकात् काश्यदुहितुर् द्वौ पुत्रौ संबभूवतुः देवकश्चोग्रसेनश् च देवगर्भसमावुभौ
āhukāt kāśyaduhitur dvau putrau saṃbabhūvatuḥ devakaścograsenaś ca devagarbhasamāvubhau
देवकस्य सुता राज्ञो जज्ञिरे त्रिदशोपमाः देववान् उपदेवश् च सुदेवो देवरक्षितः
devakasya sutā rājño jajñire tridaśopamāḥ devavān upadevaś ca sudevo devarakṣitaḥ
तेषां स्वसारः सप्तासन् वसुदेवाय ता ददौ वृषदेवोपदेवा च तथान्या देवरक्षिता
teṣāṃ svasāraḥ saptāsan vasudevāya tā dadau vṛṣadevopadevā ca tathānyā devarakṣitā
श्रीदेवा शान्तिदेवा च सहदेवा तथापरा देवकी चापि तासां च वरिष्ठाभूत्सुमध्यमा
śrīdevā śāntidevā ca sahadevā tathāparā devakī cāpi tāsāṃ ca variṣṭhābhūtsumadhyamā
नवोग्रसेनस्य सुतास् तेषां कंसस्तु पूर्वजः तेषां पुत्राश्च पौत्राश् च शतशो ऽथ सहस्रशः
navograsenasya sutās teṣāṃ kaṃsastu pūrvajaḥ teṣāṃ putrāśca pautrāś ca śataśo 'tha sahasraśaḥ
देवकस्य सुता पत्नी वसुदेवस्य धीमतः बभूव वन्द्या पूज्या च देवैरपि पतिव्रता
devakasya sutā patnī vasudevasya dhīmataḥ babhūva vandyā pūjyā ca devairapi pativratā
रोहिणी च महाभागा पत्नी चानकदुन्दुभेः पौरवी बाह्लिकसुता संपूज्यासीत्सुरैरपि
rohiṇī ca mahābhāgā patnī cānakadundubheḥ pauravī bāhlikasutā saṃpūjyāsītsurairapi
असूत रोहिणी रामं बलश्रेष्ठं हलायुधम् आश्रितं कंसभीत्या च स्वात्मानं शान्ततेजसम्
asūta rohiṇī rāmaṃ balaśreṣṭhaṃ halāyudham āśritaṃ kaṃsabhītyā ca svātmānaṃ śāntatejasam
जाते रामे ऽथ निहते षड्गर्भे चातिदक्षिणे वसुदेवो हरिं धीमान् देवक्यामुदपादयत्
jāte rāme 'tha nihate ṣaḍgarbhe cātidakṣiṇe vasudevo hariṃ dhīmān devakyāmudapādayat
स एव परमात्मासौ देवदेवो जनार्दनः हलायुधश् च भगवान् अनन्तो रजतप्रभः
sa eva paramātmāsau devadevo janārdanaḥ halāyudhaś ca bhagavān ananto rajataprabhaḥ
भृगुशापछलेनैव मानयन्मानुषीं तनुम् बभूव तस्यां देवक्यां वासुदेवो जनार्दन
bhṛguśāpachalenaiva mānayanmānuṣīṃ tanum babhūva tasyāṃ devakyāṃ vāsudevo janārdana
उमादेहसमुद्भूता योगनिद्रा च कौशिकी नियोगाद्देवदेवस्य यशोदातनया ह्यभूत्
umādehasamudbhūtā yoganidrā ca kauśikī niyogāddevadevasya yaśodātanayā hyabhūt
सा चैव प्रकृतिः साक्षात् सर्वदेवनमस्कृता पुरुषो भगवान्कृष्णो धर्ममोक्षफलप्रदः
sā caiva prakṛtiḥ sākṣāt sarvadevanamaskṛtā puruṣo bhagavānkṛṣṇo dharmamokṣaphalapradaḥ
तां कन्यां जगृहे रक्षन् कंसात्स्वस्यात्मजं तदा चतुर्भुजं विशालाक्षं श्रीवत्सकृतलाञ्छनम्
tāṃ kanyāṃ jagṛhe rakṣan kaṃsātsvasyātmajaṃ tadā caturbhujaṃ viśālākṣaṃ śrīvatsakṛtalāñchanam
शङ्खचक्रगदापद्मं धारयन्तं जनार्दनम् यशोदायै प्रदत्त्वा तु वसुदेवश् च बुद्धिमान्
śaṅkhacakragadāpadmaṃ dhārayantaṃ janārdanam yaśodāyai pradattvā tu vasudevaś ca buddhimān
दत्त्वैनं नन्दगोपस्य रक्षतामिति चाब्रवीत् रक्षकं जगतां विष्णुं स्वेच्छया धृतविग्रहम्
dattvainaṃ nandagopasya rakṣatāmiti cābravīt rakṣakaṃ jagatāṃ viṣṇuṃ svecchayā dhṛtavigraham
प्रसादाच्चैव देवस्य शिवस्यामिततेजसः रामेण सार्धं तं दत्त्वा वरदं परमेश्वरम्
prasādāccaiva devasya śivasyāmitatejasaḥ rāmeṇa sārdhaṃ taṃ dattvā varadaṃ parameśvaram
भूभारनिग्रहार्थं च ह्य् अवतीर्णं जगद्गुरुम् अतो वै सर्वकल्याणं यादवानां भविष्यति
bhūbhāranigrahārthaṃ ca hy avatīrṇaṃ jagadgurum ato vai sarvakalyāṇaṃ yādavānāṃ bhaviṣyati
अयं स गर्भो देवक्या यो नः क्लेश्यान्हरिष्यति उग्रसेनात्मजायाथ कंसायानकदुन्दुभिः
ayaṃ sa garbho devakyā yo naḥ kleśyānhariṣyati ugrasenātmajāyātha kaṃsāyānakadundubhiḥ
निवेदयामास तदा जातां कन्यां सुलक्षणाम् अस्यास्तवाष्टमो गर्भो देवक्याः कंस सुव्रत
nivedayāmāsa tadā jātāṃ kanyāṃ sulakṣaṇām asyāstavāṣṭamo garbho devakyāḥ kaṃsa suvrata
मृत्युर् एव न संदेह इति वाणी पुरातनी ततस्तां हन्तुमारेभे कंसः सोल्लङ्घ्य चांबरम्
mṛtyur eva na saṃdeha iti vāṇī purātanī tatastāṃ hantumārebhe kaṃsaḥ sollaṅghya cāṃbaram
उवाचाष्टभुजा देवी मेघगंभीरया गिरा रक्षस्व तत्स्वकं देहम् आयातो मृत्युरेव ते
uvācāṣṭabhujā devī meghagaṃbhīrayā girā rakṣasva tatsvakaṃ deham āyāto mṛtyureva te
रक्षमाणस्य देहस्य मायावी कंसरूपिणः किं कृतं दुष्कृतं मूर्ख जातः खलु तवान्तकृत्
rakṣamāṇasya dehasya māyāvī kaṃsarūpiṇaḥ kiṃ kṛtaṃ duṣkṛtaṃ mūrkha jātaḥ khalu tavāntakṛt
देवक्याः स भयात्कंसो जघानैवाष्टमं त्विति स्मरन्ति विहितो मृत्युर् देवक्यास् तनयो ऽष्टमः
devakyāḥ sa bhayātkaṃso jaghānaivāṣṭamaṃ tviti smaranti vihito mṛtyur devakyās tanayo 'ṣṭamaḥ
यस्तत्प्रतिकृतौ यत्नो भोजस्यासीद्वृथा हरेः प्रभावान्मुनिशार्दूलास् तया चैव जडीकृतः
yastatpratikṛtau yatno bhojasyāsīdvṛthā hareḥ prabhāvānmuniśārdūlās tayā caiva jaḍīkṛtaḥ
कंसो ऽपि निहतस्तेन कृष्णेनाक्लिष्टकर्मणा निहता बहवश्चान्ये देवब्राह्मणघातिनः
kaṃso 'pi nihatastena kṛṣṇenākliṣṭakarmaṇā nihatā bahavaścānye devabrāhmaṇaghātinaḥ
तस्य कृष्णस्य तनयाः प्रद्युम्नप्रमुखास् तथा बहवः परिसंख्याताः सर्वे युद्धविशारदाः
tasya kṛṣṇasya tanayāḥ pradyumnapramukhās tathā bahavaḥ parisaṃkhyātāḥ sarve yuddhaviśāradāḥ
कृष्णपुत्राः समाख्याताः कृष्णेन सदृशाः सुताः पुत्रेष्वेतेषु सर्वेषु चारुदेष्णादयो हरेः
kṛṣṇaputrāḥ samākhyātāḥ kṛṣṇena sadṛśāḥ sutāḥ putreṣveteṣu sarveṣu cārudeṣṇādayo hareḥ
विशिष्टा बलवन्तश् च रौक्मिणेयारिसूदनाः षोडशस्त्रीसहस्राणि शतमेकं तथाधिकम्
viśiṣṭā balavantaś ca raukmiṇeyārisūdanāḥ ṣoḍaśastrīsahasrāṇi śatamekaṃ tathādhikam
कृष्णस्य तासु सर्वासु प्रिया ज्येष्ठा च रुक्मिणी तया द्वादशवर्षाणि कृष्णेनाक्लिष्टकर्मणा
kṛṣṇasya tāsu sarvāsu priyā jyeṣṭhā ca rukmiṇī tayā dvādaśavarṣāṇi kṛṣṇenākliṣṭakarmaṇā
उष्यता वायुभक्षेण पुत्रार्थं पूजितो हरः चारुदेष्णः सुचारुश् च चारुवेषो यशोधरः
uṣyatā vāyubhakṣeṇa putrārthaṃ pūjito haraḥ cārudeṣṇaḥ sucāruś ca cāruveṣo yaśodharaḥ
चारुश्रवाश्चारुयशाः प्रद्युम्नः साम्ब एव च एते लब्धास्तु कृष्णेन शूलपाणिप्रसादतः
cāruśravāścāruyaśāḥ pradyumnaḥ sāmba eva ca ete labdhāstu kṛṣṇena śūlapāṇiprasādataḥ
तान् दृष्ट्वा तनयान्वीरान् रौक्मिणेयांश् च रुक्मिणीम् जाम्बवत्यब्रवीत्कृष्णं भार्या कृष्णस्य धीमतः
tān dṛṣṭvā tanayānvīrān raukmiṇeyāṃś ca rukmiṇīm jāmbavatyabravītkṛṣṇaṃ bhāryā kṛṣṇasya dhīmataḥ
मम त्वं पुण्डरीकाक्ष विशिष्टं गुणवत्तरम् सुरेशसंमितं पुत्रं प्रसन्नो दातुमर्हसि
mama tvaṃ puṇḍarīkākṣa viśiṣṭaṃ guṇavattaram sureśasaṃmitaṃ putraṃ prasanno dātumarhasi
जाम्बवत्या वचः श्रुत्वा जगन्नाथस्ततो हरिः तपस्तप्तुं समारेभे तपोनिधिरनिन्दितः
jāmbavatyā vacaḥ śrutvā jagannāthastato hariḥ tapastaptuṃ samārebhe taponidhiraninditaḥ
सो ऽथ नारायणः कृष्णः शङ्खचक्रगदाधरः व्याघ्रपादस्य च मुनेर् गत्वा चैवाश्रमोत्तमम्
so 'tha nārāyaṇaḥ kṛṣṇaḥ śaṅkhacakragadādharaḥ vyāghrapādasya ca muner gatvā caivāśramottamam
ऋषिं दृष्ट्वा त्वङ्गिरसं प्रणिपत्य जनार्दनः दिव्यं पाशुपतं योगं लब्धवांस्तस्य चाज्ञया
ṛṣiṃ dṛṣṭvā tvaṅgirasaṃ praṇipatya janārdanaḥ divyaṃ pāśupataṃ yogaṃ labdhavāṃstasya cājñayā
प्रलुप्तश्मश्रुकेशश् च घृताक्तो मुञ्जमेखली दीक्षितो भगवान्कृष्णस् तताप च परंतपः
praluptaśmaśrukeśaś ca ghṛtākto muñjamekhalī dīkṣito bhagavānkṛṣṇas tatāpa ca paraṃtapaḥ
ऊर्ध्वबाहुर् निरालंबः पादाङ्गुष्ठाग्रधिष्ठितः फलाम्बनिलभोजी च ऋतुत्रयम् अधोक्षजः
ūrdhvabāhur nirālaṃbaḥ pādāṅguṣṭhāgradhiṣṭhitaḥ phalāmbanilabhojī ca ṛtutrayam adhokṣajaḥ
तपसा तस्य संतुष्टो ददौ रुद्रो बहून् वरान् साम्बं जांबवतीपुत्रं कृष्णाय च महात्मने
tapasā tasya saṃtuṣṭo dadau rudro bahūn varān sāmbaṃ jāṃbavatīputraṃ kṛṣṇāya ca mahātmane
तथा जांबवती चैव सांबं भार्या हरेः सुतम् प्रहर्षमतुलं लेभे लब्ध्वादित्यं यथादितिः
tathā jāṃbavatī caiva sāṃbaṃ bhāryā hareḥ sutam praharṣamatulaṃ lebhe labdhvādityaṃ yathāditiḥ
बाणस्य च तदा तेन छेदितं मुनिपुङ्गवाः भुजानां चैव साहस्रं शापाद्रुद्रस्य धीमतः
bāṇasya ca tadā tena cheditaṃ munipuṅgavāḥ bhujānāṃ caiva sāhasraṃ śāpādrudrasya dhīmataḥ
अथ दैत्यवधं चक्रे हलायुधसहायवान् तथा दुष्टक्षितीशानां लीलयैव रणाजिरे
atha daityavadhaṃ cakre halāyudhasahāyavān tathā duṣṭakṣitīśānāṃ līlayaiva raṇājire
स हत्वा देवसम्भूतं नरकं दैत्यपुङ्गवम् ब्राह्मणस्योर्ध्वचक्रस्य वरदानान्महात्मनः
sa hatvā devasambhūtaṃ narakaṃ daityapuṅgavam brāhmaṇasyordhvacakrasya varadānānmahātmanaḥ
स्वोपभोग्यानि कन्यानां षोडशातुलविक्रमः शताधिकानि जग्राह सहस्राणि महाबलः
svopabhogyāni kanyānāṃ ṣoḍaśātulavikramaḥ śatādhikāni jagrāha sahasrāṇi mahābalaḥ
शापव्याजेन विप्राणाम् उपसंहृतवान् कुलम् संहृत्य तत्कुलं चैव प्रभासे ऽतिष्ठदच्युतः
śāpavyājena viprāṇām upasaṃhṛtavān kulam saṃhṛtya tatkulaṃ caiva prabhāse 'tiṣṭhadacyutaḥ
तदा तस्यैव तु गतं वर्षाणामधिकं शतम् कृष्णस्य द्वारकायां वै जराक्लेशापहारिणः
tadā tasyaiva tu gataṃ varṣāṇāmadhikaṃ śatam kṛṣṇasya dvārakāyāṃ vai jarākleśāpahāriṇaḥ
विश्वामित्रस्य कण्वस्य नारदस्य च धीमतः शापं पिण्डारके ऽरक्षद् वचो दुर्वाससस्तदा
viśvāmitrasya kaṇvasya nāradasya ca dhīmataḥ śāpaṃ piṇḍārake 'rakṣad vaco durvāsasastadā
त्यक्त्वा च मानुषं रूपं जरकास्त्रच्छलेन तु अनुगृह्य च कृष्णो ऽपि लुब्धकं प्रययौ दिवम्
tyaktvā ca mānuṣaṃ rūpaṃ jarakāstracchalena tu anugṛhya ca kṛṣṇo 'pi lubdhakaṃ prayayau divam
अष्टावक्रस्य शापेन भार्याः कृष्णस्य धीमतः चौरैश्चापहृताः सर्वास् तस्य मायाबलेन च
aṣṭāvakrasya śāpena bhāryāḥ kṛṣṇasya dhīmataḥ cauraiścāpahṛtāḥ sarvās tasya māyābalena ca
बलभद्रो ऽपि संत्यज्य नागो भूत्वा जगाम च महिष्यस्तस्य कृष्णस्य रुक्मिणीप्रमुखाः शुभाः
balabhadro 'pi saṃtyajya nāgo bhūtvā jagāma ca mahiṣyastasya kṛṣṇasya rukmiṇīpramukhāḥ śubhāḥ
सहाग्निं विविशुः सर्वाः कृष्णेनाक्लिष्टकर्मणा रेवती च तथा देवी बलभद्रेण धीमता
sahāgniṃ viviśuḥ sarvāḥ kṛṣṇenākliṣṭakarmaṇā revatī ca tathā devī balabhadreṇa dhīmatā
प्रविष्टा पावकं विप्राः सा च भर्तृपथं गता प्रेतकार्यं हरेः कृत्वा पार्थः परमवीर्यवान्
praviṣṭā pāvakaṃ viprāḥ sā ca bhartṛpathaṃ gatā pretakāryaṃ hareḥ kṛtvā pārthaḥ paramavīryavān
रामस्य च तथान्येषां वृष्णीनामपि सुव्रतः कन्दमूलफलैस्तस्य बलिकार्यं चकार सः
rāmasya ca tathānyeṣāṃ vṛṣṇīnāmapi suvrataḥ kandamūlaphalaistasya balikāryaṃ cakāra saḥ
द्रव्याभावात् स्वयं पार्थो भ्रातृभिश् च दिवं गतः एवं संक्षेपतः प्रोक्तः कृष्णस्याक्लिष्टकर्मणः
dravyābhāvāt svayaṃ pārtho bhrātṛbhiś ca divaṃ gataḥ evaṃ saṃkṣepataḥ proktaḥ kṛṣṇasyākliṣṭakarmaṇaḥ
प्रभावो विलयश्चैव स्वेच्छयैव महात्मनः इत्येतत्सोमवंशानां नृपाणां चरितं द्विजाः
prabhāvo vilayaścaiva svecchayaiva mahātmanaḥ ityetatsomavaṃśānāṃ nṛpāṇāṃ caritaṃ dvijāḥ
यः पठेच्छृणुयाद्वापि ब्राह्मणान् श्रावयेदपि स याति वैष्णवं लोकं नात्र कार्या विचारणा
yaḥ paṭhecchṛṇuyādvāpi brāhmaṇān śrāvayedapi sa yāti vaiṣṇavaṃ lokaṃ nātra kāryā vicāraṇā