Chapter 85

सर्वव्रतेषु सम्पूज्य देवदेवमुमापतिम् जपेत्पञ्चाक्षरीं विद्यां विधिनैव द्विजोत्तमाः

sarvavrateṣu sampūjya devadevamumāpatim japetpañcākṣarīṃ vidyāṃ vidhinaiva dvijottamāḥ

जपादेव न संदेहो व्रतानां वै विशेषतः समाप्तिर्नान्यथा तस्माज् जपेत्पञ्चाक्षरीं शुभाम्

japādeva na saṃdeho vratānāṃ vai viśeṣataḥ samāptirnānyathā tasmāj japetpañcākṣarīṃ śubhām

कथं पञ्चाक्षरी विद्या प्रभावो वा कथं वद क्रमोपायं महाभाग श्रोतुं कौतूहलं हि नः

kathaṃ pañcākṣarī vidyā prabhāvo vā kathaṃ vada kramopāyaṃ mahābhāga śrotuṃ kautūhalaṃ hi naḥ

पुरा देवेन रुद्रेण देवदेवेन शंभुना पार्वत्याः कथितं पुण्यं प्रवदामि समासतः

purā devena rudreṇa devadevena śaṃbhunā pārvatyāḥ kathitaṃ puṇyaṃ pravadāmi samāsataḥ

भगवन्देवदेवेश सर्वलोकमहेश्वर पञ्चाक्षरस्य माहात्म्यं श्रोतुमिच्छामि तत्त्वतः

bhagavandevadeveśa sarvalokamaheśvara pañcākṣarasya māhātmyaṃ śrotumicchāmi tattvataḥ

पञ्चाक्षरस्य माहात्म्यं वर्षकोटिशतैरपि न शक्यं कथितुं देवि तस्मात् संक्षेपतः शृणु

pañcākṣarasya māhātmyaṃ varṣakoṭiśatairapi na śakyaṃ kathituṃ devi tasmāt saṃkṣepataḥ śṛṇu

प्रलये समनुप्राप्ते नष्टे स्थावरजङ्गमे नष्टे देवासुरे चैव नष्टे चोरगराक्षसे

pralaye samanuprāpte naṣṭe sthāvarajaṅgame naṣṭe devāsure caiva naṣṭe coragarākṣase

सर्वं प्रकृतिमापन्नं त्वया प्रलयमेष्यति एको ऽहं संस्थितो देवि न द्वितीयो ऽस्ति कुत्रचित्

sarvaṃ prakṛtimāpannaṃ tvayā pralayameṣyati eko 'haṃ saṃsthito devi na dvitīyo 'sti kutracit

तस्मिन्वेदाश् च शास्त्राणि मन्त्रे पञ्चाक्षरे स्थिताः ते नाशं नैव सम्प्राप्ता मच्छक्त्या ह्यनुपालिताः

tasminvedāś ca śāstrāṇi mantre pañcākṣare sthitāḥ te nāśaṃ naiva samprāptā macchaktyā hyanupālitāḥ

अहमेको द्विधाप्यासं प्रकृत्यात्मप्रभेदतः स तु नारायणः शेते देवो मायामयीं तनुम्

ahameko dvidhāpyāsaṃ prakṛtyātmaprabhedataḥ sa tu nārāyaṇaḥ śete devo māyāmayīṃ tanum

आस्थाय योगपर्यङ्कशयने तोयमध्यगः तन्नाभिपङ्कजाज्जातः पञ्चवक्त्रः पितामहः

āsthāya yogaparyaṅkaśayane toyamadhyagaḥ tannābhipaṅkajājjātaḥ pañcavaktraḥ pitāmahaḥ

सिसृक्षमाणो लोकान्वै त्रीनशक्तो ऽसहायवान् दश ब्रह्मा ससर्जादौ मानसानमितौजसः

sisṛkṣamāṇo lokānvai trīnaśakto 'sahāyavān daśa brahmā sasarjādau mānasānamitaujasaḥ

तेषां सृष्टिप्रसिद्ध्यर्थं मां प्रोवाच पितामहः मत्पुत्राणां महादेव शक्तिं देहि महेश्वर

teṣāṃ sṛṣṭiprasiddhyarthaṃ māṃ provāca pitāmahaḥ matputrāṇāṃ mahādeva śaktiṃ dehi maheśvara

इति तेन समादिष्टः पञ्चवक्त्रधरो ह्यहम् पञ्चाक्षरान्पञ्चमुखैः प्रोक्तवान् पद्मयोनये

iti tena samādiṣṭaḥ pañcavaktradharo hyaham pañcākṣarānpañcamukhaiḥ proktavān padmayonaye

तान्पञ्चवदनैर्गृह्णन् ब्रह्मा लोकपितामहः वाच्यवाचकभावेन ज्ञातवान्परमेश्वरम्

tānpañcavadanairgṛhṇan brahmā lokapitāmahaḥ vācyavācakabhāvena jñātavānparameśvaram

वाच्यः पञ्चाक्षरैर्देवि शिवस्त्रैलोक्यपूजितः वाचकः परमो मन्त्रस् तस्य पञ्चाक्षरः स्थितः

vācyaḥ pañcākṣarairdevi śivastrailokyapūjitaḥ vācakaḥ paramo mantras tasya pañcākṣaraḥ sthitaḥ

ज्ञात्वा प्रयोगं विधिना च सिद्धिं लब्ध्वा तथा पञ्चमुखो महात्मा प्रोवाच पुत्रेषु जगद्धिताय मन्त्रं महार्थं किल पञ्चवर्णम्

jñātvā prayogaṃ vidhinā ca siddhiṃ labdhvā tathā pañcamukho mahātmā provāca putreṣu jagaddhitāya mantraṃ mahārthaṃ kila pañcavarṇam

ते लब्ध्वा मन्त्ररत्नं तु साक्षाल्लोकपितामहात् तमाराधयितुं देवं परात्परतरं शिवम्

te labdhvā mantraratnaṃ tu sākṣāllokapitāmahāt tamārādhayituṃ devaṃ parātparataraṃ śivam

ततस्तुतोष भगवान् त्रिमूर्तीनां परः शिवः दत्तवानखिलं ज्ञानम् अणिमादिगुणाष्टकम्

tatastutoṣa bhagavān trimūrtīnāṃ paraḥ śivaḥ dattavānakhilaṃ jñānam aṇimādiguṇāṣṭakam

ते ऽपि लब्ध्वा वरान्विप्रास् तदाराधनकाङ्क्षिणः मेरोस्तु शिखरे रम्ये मुञ्जवान्नाम पर्वतः

te 'pi labdhvā varānviprās tadārādhanakāṅkṣiṇaḥ merostu śikhare ramye muñjavānnāma parvataḥ

मत्प्रियः सततं श्रीमान् मद्भूतैः परिरक्षितः तस्याभ्याशे तपस्तीव्रं लोकसृष्टिसमुत्सुकाः

matpriyaḥ satataṃ śrīmān madbhūtaiḥ parirakṣitaḥ tasyābhyāśe tapastīvraṃ lokasṛṣṭisamutsukāḥ

दिव्यवर्षसहस्रं तु वायुभक्षाः समाचरन् तिष्ठन्तो ऽनुग्रहार्थाय देवि ते ऋषयः पुरा

divyavarṣasahasraṃ tu vāyubhakṣāḥ samācaran tiṣṭhanto 'nugrahārthāya devi te ṛṣayaḥ purā

तेषां भक्तिमहं दृष्ट्वा सद्यः प्रत्यक्षतामियाम् पञ्चाक्षरम् ऋषिच्छन्दो दैवतं शक्तिबीजवत्

teṣāṃ bhaktimahaṃ dṛṣṭvā sadyaḥ pratyakṣatāmiyām pañcākṣaram ṛṣicchando daivataṃ śaktibījavat

न्यासं षडङ्गं दिग्बन्धं विनियोगमशेषतः प्रोक्तवानहमार्याणां लोकानां हितकाम्यया

nyāsaṃ ṣaḍaṅgaṃ digbandhaṃ viniyogamaśeṣataḥ proktavānahamāryāṇāṃ lokānāṃ hitakāmyayā

तच्छ्रुत्वा मन्त्रमाहात्म्यम् ऋषयस्ते तपोधनाः मन्त्रस्य विनियोगं च कृत्वा सर्वमनुष्ठिताः

tacchrutvā mantramāhātmyam ṛṣayaste tapodhanāḥ mantrasya viniyogaṃ ca kṛtvā sarvamanuṣṭhitāḥ

तन्माहात्म्यात् तदा लोकान् सदेवासुरमानुषान् वर्णान्वर्णविभागांश् च सर्वधर्मांश् च शोभनान्

tanmāhātmyāt tadā lokān sadevāsuramānuṣān varṇānvarṇavibhāgāṃś ca sarvadharmāṃś ca śobhanān

पूर्वकल्पसमुद्भूताञ् छ्रुतवन्तो यथा पुरा पञ्चाक्षरप्रभावाच्च लोका वेदा महर्षयः

pūrvakalpasamudbhūtāñ chrutavanto yathā purā pañcākṣaraprabhāvācca lokā vedā maharṣayaḥ

तिष्ठन्ति शाश्वता धर्मा देवाः सर्वमिदं जगत् तद् इदानीं प्रवक्ष्यामि शृणु चावहिताखिलम्

tiṣṭhanti śāśvatā dharmā devāḥ sarvamidaṃ jagat tad idānīṃ pravakṣyāmi śṛṇu cāvahitākhilam

अल्पाक्षरं महार्थं च वेदसारं विमुक्तिदम् आज्ञासिद्धमसंदिग्धं वाक्यमेतच्छिवात्मकम्

alpākṣaraṃ mahārthaṃ ca vedasāraṃ vimuktidam ājñāsiddhamasaṃdigdhaṃ vākyametacchivātmakam

नानासिद्धियुतं दिव्यं लोकचित्तानुरञ्जकम् सुनिश्चितार्थं गंभीरं वाक्यं मे पारमेश्वरम्

nānāsiddhiyutaṃ divyaṃ lokacittānurañjakam suniścitārthaṃ gaṃbhīraṃ vākyaṃ me pārameśvaram

मन्त्रं मुखसुखोच्चार्यम् अशेषार्थप्रसाधकम् तद्बीजं सर्वविद्यानां मन्त्रमाद्यं सुशोभनम्

mantraṃ mukhasukhoccāryam aśeṣārthaprasādhakam tadbījaṃ sarvavidyānāṃ mantramādyaṃ suśobhanam

अतिसूक्ष्मं महार्थं च ज्ञेयं तद्वटबीजवत् वेदः स त्रिगुणातीतः सर्वज्ञः सर्वकृत्प्रभुः

atisūkṣmaṃ mahārthaṃ ca jñeyaṃ tadvaṭabījavat vedaḥ sa triguṇātītaḥ sarvajñaḥ sarvakṛtprabhuḥ

ओमित्येकाक्षरं मन्त्रं स्थितः सर्वगतः शिवः मन्त्रे षडक्षरे सूक्ष्मे पञ्चाक्षरतनुः शिवः

omityekākṣaraṃ mantraṃ sthitaḥ sarvagataḥ śivaḥ mantre ṣaḍakṣare sūkṣme pañcākṣaratanuḥ śivaḥ

वाच्यवाचकभावेन स्थितः साक्षात्स्वभावतः वाच्यः शिवः प्रमेयत्वान् मन्त्रस्तद्वाचकः स्मृतः

vācyavācakabhāvena sthitaḥ sākṣātsvabhāvataḥ vācyaḥ śivaḥ prameyatvān mantrastadvācakaḥ smṛtaḥ

वाच्यवाचकभावो ऽयम् अनादिः संस्थितस्तयोः वेदे शिवागमे वापि यत्र यत्र षडक्षरः

vācyavācakabhāvo 'yam anādiḥ saṃsthitastayoḥ vede śivāgame vāpi yatra yatra ṣaḍakṣaraḥ

मन्त्रः स्थितः सदा मुख्यो लोके पञ्चाक्षरो मतः किं तस्य बहुभिर् मन्त्रैः शास्त्रैर्वा बहुविस्तृतैः

mantraḥ sthitaḥ sadā mukhyo loke pañcākṣaro mataḥ kiṃ tasya bahubhir mantraiḥ śāstrairvā bahuvistṛtaiḥ

यस्यैवं हृदि संस्थो ऽयं मन्त्रः स्यात्पारमेश्वरः तेनाधीतं श्रुतं तेन तेन सर्वमनुष्ठितम्

yasyaivaṃ hṛdi saṃstho 'yaṃ mantraḥ syātpārameśvaraḥ tenādhītaṃ śrutaṃ tena tena sarvamanuṣṭhitam

यो विद्वान्वै जपेत्सम्यग् अधीत्यैव विधानतः एतावद्धि शिवज्ञानम् एतावत्परमं पदम्

yo vidvānvai japetsamyag adhītyaiva vidhānataḥ etāvaddhi śivajñānam etāvatparamaṃ padam

एतावद् ब्रह्मविद्या च तस्मान्नित्यं जपेद्बुधः पञ्चाक्षरैः सप्रणवो मन्त्रो ऽयं हृदयं मम

etāvad brahmavidyā ca tasmānnityaṃ japedbudhaḥ pañcākṣaraiḥ sapraṇavo mantro 'yaṃ hṛdayaṃ mama

गुह्याद्गुह्यतरं साक्षान् मोक्षज्ञानम् अनुत्तमम् अस्य मन्त्रस्य वक्ष्यामि ऋषिच्छन्दो ऽधिदैवतम्

guhyādguhyataraṃ sākṣān mokṣajñānam anuttamam asya mantrasya vakṣyāmi ṛṣicchando 'dhidaivatam

बीजं शक्तिं स्वरं वर्णं स्थानं चैवाक्षरं प्रति वामदेवो नाम ऋषिः पङ्क्तिश्छन्द उदाहृतः

bījaṃ śaktiṃ svaraṃ varṇaṃ sthānaṃ caivākṣaraṃ prati vāmadevo nāma ṛṣiḥ paṅktiśchanda udāhṛtaḥ

देवता शिव एवाहं मन्त्रस्यास्य वरानने नकारादीनि बीजानि पञ्चभूतात्मकानि च

devatā śiva evāhaṃ mantrasyāsya varānane nakārādīni bījāni pañcabhūtātmakāni ca

आत्मानं प्रणवं विद्धि सर्वव्यापिनमव्ययम् शक्तिस्त्वमेव देवेशि सर्वदेवनमस्कृते

ātmānaṃ praṇavaṃ viddhi sarvavyāpinamavyayam śaktistvameva deveśi sarvadevanamaskṛte

त्वदीयं प्रणवं किंचिन् मदीयं प्रणवं तथा त्वदीयं देवि मन्त्राणां शक्तिभूतं न संशयः

tvadīyaṃ praṇavaṃ kiṃcin madīyaṃ praṇavaṃ tathā tvadīyaṃ devi mantrāṇāṃ śaktibhūtaṃ na saṃśayaḥ

अकारोकारमकारा मदीये प्रणवे स्थिताः उकारं च मकारं च अकारं च क्रमेण वै

akārokāramakārā madīye praṇave sthitāḥ ukāraṃ ca makāraṃ ca akāraṃ ca krameṇa vai

त्वदीयं प्रणवं विद्धि त्रिमात्रं प्लुतमुत्तमम् ओङ्कारस्य स्वरोदात्त ऋषिर्ब्रह्म सितं वपुः

tvadīyaṃ praṇavaṃ viddhi trimātraṃ plutamuttamam oṅkārasya svarodātta ṛṣirbrahma sitaṃ vapuḥ

छन्दो देवी च गायत्री परमात्माधिदेवता उदात्तः प्रथमस्तद्वच् चतुर्थश् च द्वितीयकः

chando devī ca gāyatrī paramātmādhidevatā udāttaḥ prathamastadvac caturthaś ca dvitīyakaḥ

पञ्चमः स्वरितश्चैव मध्यमो निषधः स्मृताः नकारः पीतवर्णश् च स्थानं पूर्वमुखं स्मृतम्

pañcamaḥ svaritaścaiva madhyamo niṣadhaḥ smṛtāḥ nakāraḥ pītavarṇaś ca sthānaṃ pūrvamukhaṃ smṛtam

इन्द्रो ऽधिदैवतं छन्दो गायत्री गौतम ऋषिः मकारः कृष्णवर्णो ऽस्य स्थानं वै दक्षिणामुखम्

indro 'dhidaivataṃ chando gāyatrī gautama ṛṣiḥ makāraḥ kṛṣṇavarṇo 'sya sthānaṃ vai dakṣiṇāmukham

छन्दो ऽनुष्टुप् ऋषिश्चात्री रुद्रो दैवतमुच्यते शिकारो धूम्रवर्णो ऽस्य स्थानं वै पश्चिमं मुखम्

chando 'nuṣṭup ṛṣiścātrī rudro daivatamucyate śikāro dhūmravarṇo 'sya sthānaṃ vai paścimaṃ mukham

विश्वामित्र ऋषिस्त्रिष्टुप् छन्दो विष्णुस्तु दैवतम् वाकारो हेमवर्णो ऽस्य स्थानं चैवोत्तरं मुखम्

viśvāmitra ṛṣistriṣṭup chando viṣṇustu daivatam vākāro hemavarṇo 'sya sthānaṃ caivottaraṃ mukham

ब्रह्माधिदैवतं छन्दो बृहती चाङ्गिरा ऋषिः यकारो रक्तवर्णश् च स्थानम् ऊर्ध्वं मुखं विराट्

brahmādhidaivataṃ chando bṛhatī cāṅgirā ṛṣiḥ yakāro raktavarṇaś ca sthānam ūrdhvaṃ mukhaṃ virāṭ

छन्द ऋषिर्भरद्वाजः स्कन्दो दैवतमुच्यते न्यासमस्य प्रवक्ष्यामि सर्वसिद्धिकरं शुभम्

chanda ṛṣirbharadvājaḥ skando daivatamucyate nyāsamasya pravakṣyāmi sarvasiddhikaraṃ śubham

सर्वपापहरं चैव त्रिविधो न्यास उच्यते उत्पत्तिस्थितिसंहारभेदतस्त्रिविधः स्मृतः

sarvapāpaharaṃ caiva trividho nyāsa ucyate utpattisthitisaṃhārabhedatastrividhaḥ smṛtaḥ

ब्रह्मचारिगृहस्थानां यतीनां क्रमशो भवेत् उत्पत्तिर्ब्रह्मचारिणां गृहस्थानां स्थितिः सदा

brahmacārigṛhasthānāṃ yatīnāṃ kramaśo bhavet utpattirbrahmacāriṇāṃ gṛhasthānāṃ sthitiḥ sadā

यतीनां संहृतिर् न्यासः सिद्धिर् भवति नान्यथा अङ्गन्यासः करन्यासो देहन्यास इति त्रिधा

yatīnāṃ saṃhṛtir nyāsaḥ siddhir bhavati nānyathā aṅganyāsaḥ karanyāso dehanyāsa iti tridhā

उत्पत्त्यादित्रिभेदेन वक्ष्यते ते वरानने न्यसेत्पूर्वं करन्यासं देहन्यासम् अनन्तरम्

utpattyāditribhedena vakṣyate te varānane nyasetpūrvaṃ karanyāsaṃ dehanyāsam anantaram

अङ्गन्यासं ततः पश्चाद् अक्षराणां विधिक्रमात् मूर्धादिपादपर्यन्तम् उत्पत्तिन्यास उच्यते

aṅganyāsaṃ tataḥ paścād akṣarāṇāṃ vidhikramāt mūrdhādipādaparyantam utpattinyāsa ucyate

पादादिमूर्धपर्यन्तं संहारो भवति प्रिये हृदयास्यगलन्यासः स्थितिन्यास उदाहृतः

pādādimūrdhaparyantaṃ saṃhāro bhavati priye hṛdayāsyagalanyāsaḥ sthitinyāsa udāhṛtaḥ

ब्रह्मचारिगृहस्थानां यतीनां चैव शोभने सशिरस्कं ततो देहं सर्वमन्त्रेण संस्पृशेत्

brahmacārigṛhasthānāṃ yatīnāṃ caiva śobhane saśiraskaṃ tato dehaṃ sarvamantreṇa saṃspṛśet

स देहन्यास इत्युक्तः सर्वेषां सम एव स दक्षिणाङ्गुष्ठमारभ्य वामाङ्गुष्ठान्त एव हि

sa dehanyāsa ityuktaḥ sarveṣāṃ sama eva sa dakṣiṇāṅguṣṭhamārabhya vāmāṅguṣṭhānta eva hi

न्यस्यते यत्तदुत्पत्तिर् विपरीतं तु संहृतिः अङ्गुष्ठादिकनिष्ठान्तं न्यस्यते हस्तयोर् द्वयोः

nyasyate yattadutpattir viparītaṃ tu saṃhṛtiḥ aṅguṣṭhādikaniṣṭhāntaṃ nyasyate hastayor dvayoḥ

अतीव भोगदो देवि स्थितिन्यासः कुटुंबिनाम् करन्यासं पुरा कृत्वा देहन्यासम् अनन्तरम्

atīva bhogado devi sthitinyāsaḥ kuṭuṃbinām karanyāsaṃ purā kṛtvā dehanyāsam anantaram

अङ्गन्यासं न्यसेत्पश्चाद् एष साधारणो विधिः ओङ्कारं संपुटीकृत्य सर्वाङ्गेषु च विन्यसेत्

aṅganyāsaṃ nyasetpaścād eṣa sādhāraṇo vidhiḥ oṅkāraṃ saṃpuṭīkṛtya sarvāṅgeṣu ca vinyaset

करयोरुभयोश्चैव दशाग्रांगुलिषु क्रमात् प्रक्षाल्य पादावाचम्य शुचिर्भूत्वा समाहितः

karayorubhayoścaiva daśāgrāṃguliṣu kramāt prakṣālya pādāvācamya śucirbhūtvā samāhitaḥ

प्राङ्मुखोदङ्मुखो वापि न्यासकर्म समाचरेत् स्मरेत् पूर्वम् ऋषिं छन्दो दैवतं बीजमेव च

prāṅmukhodaṅmukho vāpi nyāsakarma samācaret smaret pūrvam ṛṣiṃ chando daivataṃ bījameva ca

शक्तिं च परमात्मानं गुरुं चैव वरानने मन्त्रेण पाणी संमृज्य तलयोः प्रणवं न्यसेत्

śaktiṃ ca paramātmānaṃ guruṃ caiva varānane mantreṇa pāṇī saṃmṛjya talayoḥ praṇavaṃ nyaset

अङ्गुलीनां च सर्वेषां तथा चाद्यन्तपर्वसु सबिन्दुकानि बीजानि पञ्च मध्यमपर्वसु

aṅgulīnāṃ ca sarveṣāṃ tathā cādyantaparvasu sabindukāni bījāni pañca madhyamaparvasu

उत्पत्त्यादित्रिभेदेन न्यसेदाश्रमतः क्रमात् उभाभ्यामेव पाणिभ्याम् आपादतलमस्तकम्

utpattyāditribhedena nyasedāśramataḥ kramāt ubhābhyāmeva pāṇibhyām āpādatalamastakam

मन्त्रेण संस्पृशेद्देहं प्रणवेनैव संपुटम् मूर्ध्नि वक्त्रे च कण्ठे च हृदये गुह्यके तथा

mantreṇa saṃspṛśeddehaṃ praṇavenaiva saṃpuṭam mūrdhni vaktre ca kaṇṭhe ca hṛdaye guhyake tathā

पादयोर् उभयोश्चैव गुह्ये च हृदये तथा कण्ठे च मुखमध्ये च मूर्ध्नि च प्रणवादिकम्

pādayor ubhayoścaiva guhye ca hṛdaye tathā kaṇṭhe ca mukhamadhye ca mūrdhni ca praṇavādikam

हृदये गुह्यके चैव पादयोर्मूर्ध्नि वाचि वा कण्ठे चैव न्यसेदेव प्रणवादित्रिभेदतः

hṛdaye guhyake caiva pādayormūrdhni vāci vā kaṇṭhe caiva nyasedeva praṇavāditribhedataḥ

कृत्वाङ्गन्यासमेवं हि मुखानि परिकल्पयेत् पूर्वादि चोर्ध्वपर्यन्तं नकारादि यथाक्रमम्

kṛtvāṅganyāsamevaṃ hi mukhāni parikalpayet pūrvādi cordhvaparyantaṃ nakārādi yathākramam

षडङ्गानि न्यसेत्पश्चाद् यथास्थानं च शोभनम् नमः स्वाहा वषड्ढुं च वौषट्फट्कारकैः सह

ṣaḍaṅgāni nyasetpaścād yathāsthānaṃ ca śobhanam namaḥ svāhā vaṣaḍḍhuṃ ca vauṣaṭphaṭkārakaiḥ saha

प्रणवं हृदयं विद्यान् नकारः शिर उच्यते शिखा मकार आख्यातः शिकारः कवचं तथा

praṇavaṃ hṛdayaṃ vidyān nakāraḥ śira ucyate śikhā makāra ākhyātaḥ śikāraḥ kavacaṃ tathā

आकारो नेत्रमस्त्रं तु यकारः परिकीर्तितः इत्थमङ्गानि विन्यस्य ततो वै बन्धयेद्दिशः

ākāro netramastraṃ tu yakāraḥ parikīrtitaḥ itthamaṅgāni vinyasya tato vai bandhayeddiśaḥ

विघ्नेशो मातरो दुर्गा क्षेत्रज्ञो देवता दिशः आग्नेयादिषु कोणेषु चतुर्ष्वपि यथाक्रमम्

vighneśo mātaro durgā kṣetrajño devatā diśaḥ āgneyādiṣu koṇeṣu caturṣvapi yathākramam

अङ्गुष्ठतर्जन्यग्राभ्यां संस्थाप्य सुमुखं शुभम् रक्षध्वमिति चोक्त्वा तु नमस्कुर्यात्पृथक्पृथक्

aṅguṣṭhatarjanyagrābhyāṃ saṃsthāpya sumukhaṃ śubham rakṣadhvamiti coktvā tu namaskuryātpṛthakpṛthak

गले मध्ये तथाङ्गुष्ठे तर्जन्याद्याङ्गुलीषु च अङ्गुष्ठेन करन्यासं कुर्यादेव विचक्षणः

gale madhye tathāṅguṣṭhe tarjanyādyāṅgulīṣu ca aṅguṣṭhena karanyāsaṃ kuryādeva vicakṣaṇaḥ

एवं न्यासमिमं प्रोक्तं सर्वपापहरं शुभम् सर्वसिद्धिकरं पुण्यं सर्वरक्षाकरं शिवम्

evaṃ nyāsamimaṃ proktaṃ sarvapāpaharaṃ śubham sarvasiddhikaraṃ puṇyaṃ sarvarakṣākaraṃ śivam

न्यस्ते मन्त्रे ऽथ सुभगे शङ्करप्रतिमो भवेत् जन्मान्तरकृतं पापम् अपि नश्यति तत्क्षणात्

nyaste mantre 'tha subhage śaṅkarapratimo bhavet janmāntarakṛtaṃ pāpam api naśyati tatkṣaṇāt

एवं विन्यस्य मेधावी शुद्धकायो दृढव्रतः जपेत्पञ्चाक्षरं मन्त्रं लब्ध्वाचार्यप्रसादतः

evaṃ vinyasya medhāvī śuddhakāyo dṛḍhavrataḥ japetpañcākṣaraṃ mantraṃ labdhvācāryaprasādataḥ

अतः परं प्रवक्ष्यामि मन्त्रसंग्रहणं शुभे यं विना निष्फलं नित्यं येन वा सफलं भवेत्

ataḥ paraṃ pravakṣyāmi mantrasaṃgrahaṇaṃ śubhe yaṃ vinā niṣphalaṃ nityaṃ yena vā saphalaṃ bhavet

आज्ञाहीनं क्रियाहीनं श्रद्धाहीनम् अमानसम् आज्ञप्तं दक्षिणाहीनं सदा जप्तं च निष्फलम्

ājñāhīnaṃ kriyāhīnaṃ śraddhāhīnam amānasam ājñaptaṃ dakṣiṇāhīnaṃ sadā japtaṃ ca niṣphalam

आज्ञासिद्धं क्रियासिद्धं श्रद्धासिद्धं सुमानसम् एवं च दक्षिणासिद्धं मन्त्रं सिद्धं यतस्ततः

ājñāsiddhaṃ kriyāsiddhaṃ śraddhāsiddhaṃ sumānasam evaṃ ca dakṣiṇāsiddhaṃ mantraṃ siddhaṃ yatastataḥ

उपागम्य गुरुं विप्रं मन्त्रतत्त्वार्थवेदिनम् ज्ञानिनं सद्गुणोपेतं ध्यानयोगपरायणम्

upāgamya guruṃ vipraṃ mantratattvārthavedinam jñāninaṃ sadguṇopetaṃ dhyānayogaparāyaṇam

तोषयेत्तं प्रयत्नेन भावशुद्धिसमन्वितः वाचा च मनसा चैव कायेन द्रविणेन च

toṣayettaṃ prayatnena bhāvaśuddhisamanvitaḥ vācā ca manasā caiva kāyena draviṇena ca

आचार्यं पूजयेच्छिष्यः सर्वदातिप्रयत्नतः हस्त्यश्वरथरत्नानि क्षेत्राणि च गृहाणि च

ācāryaṃ pūjayecchiṣyaḥ sarvadātiprayatnataḥ hastyaśvaratharatnāni kṣetrāṇi ca gṛhāṇi ca

भूषणानि च वासांसि धान्यानि विविधानि च एतानि गुरवे दद्याद् भक्त्या च विभवे सति

bhūṣaṇāni ca vāsāṃsi dhānyāni vividhāni ca etāni gurave dadyād bhaktyā ca vibhave sati

वित्तशाठ्यं न कुर्वीत यदीच्छेत्सिद्धिमात्मनः पश्चान्निवेदयेद्देवि आत्मानं सपरिच्छदम्

vittaśāṭhyaṃ na kurvīta yadīcchetsiddhimātmanaḥ paścānnivedayeddevi ātmānaṃ saparicchadam

एवं सम्पूज्य विधिवद् यथाशक्ति त्ववञ्चयन् आददीत गुरोर्मन्त्रं ज्ञानं चैव क्रमेण तु

evaṃ sampūjya vidhivad yathāśakti tvavañcayan ādadīta gurormantraṃ jñānaṃ caiva krameṇa tu

एवं तुष्टो गुरुः शिष्यं पूजितं वत्सरोषितम् शुश्रूषुम् अनहङ्कारम् उपवासकृशं शुचिम्

evaṃ tuṣṭo guruḥ śiṣyaṃ pūjitaṃ vatsaroṣitam śuśrūṣum anahaṅkāram upavāsakṛśaṃ śucim

स्नापयित्वा तु शिष्याय ब्राह्मणानपि पूज्य च समुद्रतीरे नद्यां च गोष्ठे देवालये ऽपि वा

snāpayitvā tu śiṣyāya brāhmaṇānapi pūjya ca samudratīre nadyāṃ ca goṣṭhe devālaye 'pi vā

शुचौ देशे गृहे वापि काले सिद्धिकरे तिथौ नक्षत्रे शुभयोगे च सर्वदा दोषवर्जिते

śucau deśe gṛhe vāpi kāle siddhikare tithau nakṣatre śubhayoge ca sarvadā doṣavarjite

अनुगृह्य ततो दद्याच् छिवज्ञानम् अनुत्तमम् स्वरेणोच्चारयेत् सम्यग् एकान्ते ऽपि प्रसन्नधीः

anugṛhya tato dadyāc chivajñānam anuttamam svareṇoccārayet samyag ekānte 'pi prasannadhīḥ

उच्चार्योच्चारयित्वा तु आचार्यः सिद्धिदः स्वयम् शिवं चास्तु शुभं चास्तु शोभनो ऽस्तु प्रियो ऽस्त्विति

uccāryoccārayitvā tu ācāryaḥ siddhidaḥ svayam śivaṃ cāstu śubhaṃ cāstu śobhano 'stu priyo 'stviti

एवं लब्ध्वा परं मन्त्रं ज्ञानं चैव गुरोस्ततः जपेन्नित्यं ससंकल्पं पुरश्चरणमेव च

evaṃ labdhvā paraṃ mantraṃ jñānaṃ caiva gurostataḥ japennityaṃ sasaṃkalpaṃ puraścaraṇameva ca

यावज्जीवं जपेन्नित्यम् अष्टोत्तरसहस्रकम् अनश्नंस्तत्परो भूत्वा स याति परमां गतिम्

yāvajjīvaṃ japennityam aṣṭottarasahasrakam anaśnaṃstatparo bhūtvā sa yāti paramāṃ gatim

जपेदक्षरलक्षं वै चतुर्गुणितमादरात् नक्ताशी संयमी यश् च पौरश्चरणिकः स्मृतः

japedakṣaralakṣaṃ vai caturguṇitamādarāt naktāśī saṃyamī yaś ca pauraścaraṇikaḥ smṛtaḥ

पुरश्चरणजापी वा अपि वा नित्यजापकः अचिरात्सिद्धिकाङ्क्षी तु तयोरन्यतरो भवेत्

puraścaraṇajāpī vā api vā nityajāpakaḥ acirātsiddhikāṅkṣī tu tayoranyataro bhavet

यः पुरश्चरणं कृत्वा नित्यजापी भवेन्नरः तस्य नास्ति समो लोके स सिद्धः सिद्धिदो वशी

yaḥ puraścaraṇaṃ kṛtvā nityajāpī bhavennaraḥ tasya nāsti samo loke sa siddhaḥ siddhido vaśī

आसनं रुचिरं बद्ध्वा मौनी चैकाग्रमानसः प्राङ्मुखोदङ्मुखो वापि जपेन्मन्त्रमनुत्तमम्

āsanaṃ ruciraṃ baddhvā maunī caikāgramānasaḥ prāṅmukhodaṅmukho vāpi japenmantramanuttamam

आद्यान्तयोर् जपस्यापि कुर्याद्वै प्राणसंयमान् तथा चान्ते जपेद्बीजं शतमष्टोत्तरं शुभम्

ādyāntayor japasyāpi kuryādvai prāṇasaṃyamān tathā cānte japedbījaṃ śatamaṣṭottaraṃ śubham

चत्वारिंशत्समावृत्ति प्राणानायम्य संस्मरेत् पञ्चाक्षरस्य मन्त्रस्य प्राणायाम उदाहृतः

catvāriṃśatsamāvṛtti prāṇānāyamya saṃsmaret pañcākṣarasya mantrasya prāṇāyāma udāhṛtaḥ

प्राणायामाद्भवेत्क्षिप्रं सर्वपापपरिक्षयः इन्द्रियाणां वशित्वं च तस्मात्प्राणांश् च संयमेत्

prāṇāyāmādbhavetkṣipraṃ sarvapāpaparikṣayaḥ indriyāṇāṃ vaśitvaṃ ca tasmātprāṇāṃś ca saṃyamet

गृहे जपः समं विद्याद् गोष्ठे शतगुणं भवेत् नद्यां शतसहस्रं तु अनन्तः शिवसन्निधौ

gṛhe japaḥ samaṃ vidyād goṣṭhe śataguṇaṃ bhavet nadyāṃ śatasahasraṃ tu anantaḥ śivasannidhau

समुद्रतीरे देवह्रदे गिरौ देवालयेषु च पुण्याश्रमेषु सर्वेषु जपः कोटिगुणो भवेत्

samudratīre devahrade girau devālayeṣu ca puṇyāśrameṣu sarveṣu japaḥ koṭiguṇo bhavet

शिवस्य संनिधाने च सूर्यस्याग्रे गुरोरपि दीपस्य गोर्जलस्यापि जपकर्म प्रशस्यते

śivasya saṃnidhāne ca sūryasyāgre gurorapi dīpasya gorjalasyāpi japakarma praśasyate

अङ्गुलीजपसंख्यानम् एकमेकं शुभानने रेखैरष्टगुणं प्रोक्तं पुत्रजीवफलैर् दश

aṅgulījapasaṃkhyānam ekamekaṃ śubhānane rekhairaṣṭaguṇaṃ proktaṃ putrajīvaphalair daśa

शतं वै शङ्खमणिभिः प्रवालैश् च सहस्रकम् स्फाटिकैर् दशसाहस्रं मौक्तिकैर्लक्षमुच्यते

śataṃ vai śaṅkhamaṇibhiḥ pravālaiś ca sahasrakam sphāṭikair daśasāhasraṃ mauktikairlakṣamucyate

पद्माक्षैर्दशलक्षं तु सौवर्णैः कोटिरुच्यते कुशग्रन्थ्या च रुद्राक्षैर् अनन्तगुणमुच्यते

padmākṣairdaśalakṣaṃ tu sauvarṇaiḥ koṭirucyate kuśagranthyā ca rudrākṣair anantaguṇamucyate

पञ्चविंशति मोक्षार्थं सप्तविंशति पौष्टिकम् त्रिंशच्च धनसंपत्त्यै पञ्चाशच्चाभिचारिकम्

pañcaviṃśati mokṣārthaṃ saptaviṃśati pauṣṭikam triṃśacca dhanasaṃpattyai pañcāśaccābhicārikam

तत्पूर्वाभिमुखं वश्यं दक्षिणं चाभिचारिकम् पश्चिमं धनदं विद्याद् उत्तरं शान्तिकं भवेत्

tatpūrvābhimukhaṃ vaśyaṃ dakṣiṇaṃ cābhicārikam paścimaṃ dhanadaṃ vidyād uttaraṃ śāntikaṃ bhavet

अङ्गुष्ठं मोक्षदं विद्यात् तर्जनी शत्रुनाशनी मध्यमा धनदा शान्तिं करोत्येषा ह्य् अनामिका

aṅguṣṭhaṃ mokṣadaṃ vidyāt tarjanī śatrunāśanī madhyamā dhanadā śāntiṃ karotyeṣā hy anāmikā

कनिष्ठा रक्षणीया सा जपकर्मणि शोभने अङ्गुष्ठेन जपेज्जप्यम् अन्यैरङ्गुलिभिः सह

kaniṣṭhā rakṣaṇīyā sā japakarmaṇi śobhane aṅguṣṭhena japejjapyam anyairaṅgulibhiḥ saha

अङ्गुष्ठेन विना कर्म कृतं तदफलं यतः जपयज्ञ शृणुष्व सर्वयज्ञेभ्यो जपयज्ञो विशिष्यते

aṅguṣṭhena vinā karma kṛtaṃ tadaphalaṃ yataḥ japayajña śṛṇuṣva sarvayajñebhyo japayajño viśiṣyate

हिंसया ते प्रवर्तन्ते जपयज्ञो न हिंसया यावन्तः कर्मयज्ञाः स्युः प्रदानानि तपांसि च

hiṃsayā te pravartante japayajño na hiṃsayā yāvantaḥ karmayajñāḥ syuḥ pradānāni tapāṃsi ca

सर्वे ते जपयज्ञस्य कलां नार्हन्ति षोडशीम् माहात्म्यं वाचिकस्यैव जपयज्ञस्य कीर्तितम्

sarve te japayajñasya kalāṃ nārhanti ṣoḍaśīm māhātmyaṃ vācikasyaiva japayajñasya kīrtitam

तस्माच्छतगुणोपांशुः सहस्रो मानसः स्मृतः यद् उच्चनीचस्वरितैः शब्दैः स्पष्टपदाक्षरैः

tasmācchataguṇopāṃśuḥ sahasro mānasaḥ smṛtaḥ yad uccanīcasvaritaiḥ śabdaiḥ spaṣṭapadākṣaraiḥ

मन्त्रमुच्चारयेद्वाचा जपयज्ञः स वाचिकः शनैरुच्चारयेन्मन्त्रम् ईषद् ओष्ठौ तु चालयेत्

mantramuccārayedvācā japayajñaḥ sa vācikaḥ śanairuccārayenmantram īṣad oṣṭhau tu cālayet

किंचित् कर्णान्तरं विद्याद् उपांशुः स जपः स्मृतः मानसजप धिया यदक्षरश्रेण्या वर्णाद्वर्णं पदात्पदम्

kiṃcit karṇāntaraṃ vidyād upāṃśuḥ sa japaḥ smṛtaḥ mānasajapa dhiyā yadakṣaraśreṇyā varṇādvarṇaṃ padātpadam

शब्दार्थं चिन्तयेद्भूयः स तूक्तो मानसो जपः त्रयाणां जपयज्ञानां श्रेयान् स्यादुत्तरोत्तरः

śabdārthaṃ cintayedbhūyaḥ sa tūkto mānaso japaḥ trayāṇāṃ japayajñānāṃ śreyān syāduttarottaraḥ

भवेद्यज्ञविशेषेण वैशिष्ट्यं तत्फलस्य च जपेन देवता नित्यं स्तूयमाना प्रसीदति

bhavedyajñaviśeṣeṇa vaiśiṣṭyaṃ tatphalasya ca japena devatā nityaṃ stūyamānā prasīdati

प्रसन्ना विपुलान् भोगान् दद्यान्मुक्तिं च शाश्वतीम् यक्षरक्षःपिशाचाश् च ग्रहाः सर्वे च भीषणाः जापिनं नोपसर्पन्ति भयभीताः समन्ततः

prasannā vipulān bhogān dadyānmuktiṃ ca śāśvatīm yakṣarakṣaḥpiśācāś ca grahāḥ sarve ca bhīṣaṇāḥ jāpinaṃ nopasarpanti bhayabhītāḥ samantataḥ

जपेन भोगान् जयते च मृत्युं जपेन सिद्धिं लभते च मुक्तिम्

japena bhogān jayate ca mṛtyuṃ japena siddhiṃ labhate ca muktim

एवं लब्ध्वा शिवं ज्ञानं ज्ञात्वा जपविधिक्रमम्

evaṃ labdhvā śivaṃ jñānaṃ jñātvā japavidhikramam

सदाचारी जपन्नित्यं ध्यायन् भद्रं समश्नुते सदाचार सदाचारं प्रवक्ष्यामि सम्यग्धर्मस्य साधनम्

sadācārī japannityaṃ dhyāyan bhadraṃ samaśnute sadācāra sadācāraṃ pravakṣyāmi samyagdharmasya sādhanam

यस्मादाचारहीनस्य साधनं निष्फलं भवेत् आचारः परमो धर्म आचारः परमं तपः

yasmādācārahīnasya sādhanaṃ niṣphalaṃ bhavet ācāraḥ paramo dharma ācāraḥ paramaṃ tapaḥ

आचारः परमा विद्या आचारः परमा गतिः सदाचारवतां पुंसां सर्वत्राप्यभयं भवेत्

ācāraḥ paramā vidyā ācāraḥ paramā gatiḥ sadācāravatāṃ puṃsāṃ sarvatrāpyabhayaṃ bhavet

तद्वदाचारहीनानां सर्वत्रैव भयं भवेत् सदाचारेण देवत्वम् ऋषित्वं च वरानने

tadvadācārahīnānāṃ sarvatraiva bhayaṃ bhavet sadācāreṇa devatvam ṛṣitvaṃ ca varānane

उपयान्ति कुयोनित्वं तद्वद् आचारलङ्घनात् आचारहीनः पुरुषो लोके भवति निन्दितः

upayānti kuyonitvaṃ tadvad ācāralaṅghanāt ācārahīnaḥ puruṣo loke bhavati ninditaḥ

तस्मात्संसिद्धिमन्विच्छन् सम्यगाचारवान् भवेत् दुर्वृत्तः शुद्धिभूयिष्ठः पापीयान् ज्ञानदूषकः

tasmātsaṃsiddhimanvicchan samyagācāravān bhavet durvṛttaḥ śuddhibhūyiṣṭhaḥ pāpīyān jñānadūṣakaḥ

वर्णाश्रमविधानोक्तं धर्मं कुर्वीत यत्नतः

varṇāśramavidhānoktaṃ dharmaṃ kurvīta yatnataḥ

यस्य यद्विहितं कर्म तत्कुर्वन्मत्प्रियः सदा सन्ध्या संध्योपासनशीलः स्यात् सायं प्रातः प्रसन्नधीः

yasya yadvihitaṃ karma tatkurvanmatpriyaḥ sadā sandhyā saṃdhyopāsanaśīlaḥ syāt sāyaṃ prātaḥ prasannadhīḥ

उदयास्तमयात्पूर्वम् आरम्य विधिना शुचिः कामान्मोहाद्भयाल्लोभात् संध्यां नातिक्रमेद्द्विजः

udayāstamayātpūrvam āramya vidhinā śuciḥ kāmānmohādbhayāllobhāt saṃdhyāṃ nātikrameddvijaḥ

संध्यातिक्रमणाद्विप्रो ब्राह्मण्यात्पतते यतः असत्यं न वदेत् किंचिन् न सत्यं च परित्यजेत्

saṃdhyātikramaṇādvipro brāhmaṇyātpatate yataḥ asatyaṃ na vadet kiṃcin na satyaṃ ca parityajet

यत्सत्यं ब्रह्म इत्याहुर् असत्यं ब्रह्मदूषणम् अनृतं परुषं शाठ्यं पैशुन्यं पापहेतुकम्

yatsatyaṃ brahma ityāhur asatyaṃ brahmadūṣaṇam anṛtaṃ paruṣaṃ śāṭhyaṃ paiśunyaṃ pāpahetukam

परदारान्परद्रव्यं परहिंसां च सर्वदा क्वचिच्चापि न कुर्वीत वाचा च मनसा तथा

paradārānparadravyaṃ parahiṃsāṃ ca sarvadā kvaciccāpi na kurvīta vācā ca manasā tathā

शूद्रान्नं यातयामान्नं नैवेद्यं श्राद्धमेव च गणान्नं समुदायान्नं राजान्नं च विवर्जयेत्

śūdrānnaṃ yātayāmānnaṃ naivedyaṃ śrāddhameva ca gaṇānnaṃ samudāyānnaṃ rājānnaṃ ca vivarjayet

अन्नशुद्धौ सत्त्वशुद्धिर् न मृदा न जलेन वै सत्त्वशुद्धौ भवेत्सिद्धिस् ततो ऽन्नं परिशोधयेत्

annaśuddhau sattvaśuddhir na mṛdā na jalena vai sattvaśuddhau bhavetsiddhis tato 'nnaṃ pariśodhayet

राजप्रतिग्रहैर् दग्धान् ब्राह्मणान् ब्रह्मवादिनः स्विन्नानामपि बीजानां पुनर्जन्म न विद्यते

rājapratigrahair dagdhān brāhmaṇān brahmavādinaḥ svinnānāmapi bījānāṃ punarjanma na vidyate

राजप्रतिग्रहो घोरो बुद्ध्वा चादौ विषोपमः बुधेन परिहर्तव्यः श्वमांसं चापि वर्जयेत्

rājapratigraho ghoro buddhvā cādau viṣopamaḥ budhena parihartavyaḥ śvamāṃsaṃ cāpi varjayet

अस्नात्वा न च भुञ्जीयाद् अजपो ऽग्निमपूज्य च पर्णपृष्ठे न भुञ्जीयाद् रात्रौ दीपं विना तथा

asnātvā na ca bhuñjīyād ajapo 'gnimapūjya ca parṇapṛṣṭhe na bhuñjīyād rātrau dīpaṃ vinā tathā

भिन्नभाण्डे च रथ्यायां पतितानां च संनिधौ शूद्रशेषं न भुञ्जीयात् सहान्नं शिशुकैरपि

bhinnabhāṇḍe ca rathyāyāṃ patitānāṃ ca saṃnidhau śūdraśeṣaṃ na bhuñjīyāt sahānnaṃ śiśukairapi

शुद्धान्नं स्निग्धम् अश्नीयात् संस्कृतं चाभिमन्त्रितम् भोक्ता शिव इति स्मृत्वा मौनी चैकाग्रमानसः

śuddhānnaṃ snigdham aśnīyāt saṃskṛtaṃ cābhimantritam bhoktā śiva iti smṛtvā maunī caikāgramānasaḥ

आस्येन न पिबेत्तोयं तिष्ठन्नञ्जलिनापि वा वामहस्तेन शय्यायां तथैवान्यंकरेण वा

āsyena na pibettoyaṃ tiṣṭhannañjalināpi vā vāmahastena śayyāyāṃ tathaivānyaṃkareṇa vā

विभीतकार्ककारञ्जस्नुहिच्छायां न चाश्रयेत् स्तंभदीपमनुष्याणाम् अन्येषां प्राणिनां तथा

vibhītakārkakārañjasnuhicchāyāṃ na cāśrayet staṃbhadīpamanuṣyāṇām anyeṣāṃ prāṇināṃ tathā

एको न गच्छेदध्वानं बाहुभ्यां नोत्तरेन्नदीम् नावरोहेत कूपादिं नारोहेदुच्चपादपान्

eko na gacchedadhvānaṃ bāhubhyāṃ nottarennadīm nāvaroheta kūpādiṃ nāroheduccapādapān

सूर्याग्निजलदेवानां गुरूणां विमुखः शुभे न कुर्यादिह कार्याणि जपकर्म शुभानि वा

sūryāgnijaladevānāṃ gurūṇāṃ vimukhaḥ śubhe na kuryādiha kāryāṇi japakarma śubhāni vā

अग्नौ न तापयेत्पादौ हस्तं पद्भ्यां न संस्पृशेत् अग्नेर्नोच्छ्रयम् आसीत नाग्नौ किंचिन् मलं त्यजेत्

agnau na tāpayetpādau hastaṃ padbhyāṃ na saṃspṛśet agnernocchrayam āsīta nāgnau kiṃcin malaṃ tyajet

न जलं ताडयेत्पद्भ्यां नांभस्यङ्गमलं त्यजेत् मलं प्रक्षालयेत् तीरे प्रक्षाल्य स्नानमाचरेत्

na jalaṃ tāḍayetpadbhyāṃ nāṃbhasyaṅgamalaṃ tyajet malaṃ prakṣālayet tīre prakṣālya snānamācaret

नखाग्रकेशनिर्धूतस्नानवस्त्रघटोदकम् अश्रीकरं मनुष्याणाम् अशुद्धं संस्पृशेद्यदि

nakhāgrakeśanirdhūtasnānavastraghaṭodakam aśrīkaraṃ manuṣyāṇām aśuddhaṃ saṃspṛśedyadi

अजाश्वानखुरोष्ट्राणां मार्जनात् तुषरेणुकान् संस्पृशेद् यदि मूढात्मा श्रियं हन्ति हरेरपि

ajāśvānakhuroṣṭrāṇāṃ mārjanāt tuṣareṇukān saṃspṛśed yadi mūḍhātmā śriyaṃ hanti harerapi

मार्जारश् च गृहे यस्य सो ऽप्यन्त्यजसमो नरः भोजयेद्यस्तु विप्रेन्द्रान् मार्जारसंनिधौ यदि

mārjāraś ca gṛhe yasya so 'pyantyajasamo naraḥ bhojayedyastu viprendrān mārjārasaṃnidhau yadi

तच्चाण्डालसमं ज्ञेयं नात्र कार्या विचारणा स्फिग्वातं शूर्पवातं च वातं प्राणमुखानिलम्

taccāṇḍālasamaṃ jñeyaṃ nātra kāryā vicāraṇā sphigvātaṃ śūrpavātaṃ ca vātaṃ prāṇamukhānilam

सुकृतानि हरन्त्येते संस्पृष्टाः पुरुषस्य तु उष्णीषी कञ्चुकी नग्नो मुक्तकेशो मलावृतः

sukṛtāni harantyete saṃspṛṣṭāḥ puruṣasya tu uṣṇīṣī kañcukī nagno muktakeśo malāvṛtaḥ

अपवित्रकरो ऽशुद्धः प्रलपन्न जपेत् क्वचित् क्रोधो मदः क्षुधा तन्द्रा निष्ठीवनविजृम्भणे

apavitrakaro 'śuddhaḥ pralapanna japet kvacit krodho madaḥ kṣudhā tandrā niṣṭhīvanavijṛmbhaṇe

श्वनीचदर्शनं निद्रा प्रलापास्ते जपद्विषः एतेषां संभवे वापि कुर्यात्सूर्यादिदर्शनम्

śvanīcadarśanaṃ nidrā pralāpāste japadviṣaḥ eteṣāṃ saṃbhave vāpi kuryātsūryādidarśanam

आचम्य वा जपेच्छेषं कृत्वा वा प्राणसंयमम् सूर्यो ऽग्निश्चन्द्रमाश्चैव ग्रहनक्षत्रतारकाः

ācamya vā japeccheṣaṃ kṛtvā vā prāṇasaṃyamam sūryo 'gniścandramāścaiva grahanakṣatratārakāḥ

एते ज्योतींषि प्रोक्तानि विद्वद्भिर् ब्राह्मणैस् तथा प्रसार्य पादौ न जपेत् कुक्कुटासन एव च

ete jyotīṃṣi proktāni vidvadbhir brāhmaṇais tathā prasārya pādau na japet kukkuṭāsana eva ca

अनासनः शयानो वा रथ्यायां शूद्रसन्निधौ रक्तभूम्यां च खट्वायां न जपेज्जापकस् तथा

anāsanaḥ śayāno vā rathyāyāṃ śūdrasannidhau raktabhūmyāṃ ca khaṭvāyāṃ na japejjāpakas tathā

आसनस्थो जपेत्सम्यक् मन्त्रार्थगतमानसः कौशेयं व्याघ्रचर्मं वा चैलं तौलमथापि वा

āsanastho japetsamyak mantrārthagatamānasaḥ kauśeyaṃ vyāghracarmaṃ vā cailaṃ taulamathāpi vā

दारवं तालपर्णं वा आसनं परिकल्पयेत् त्रिसंध्यं तु गुरोः पूजा कर्तव्या हितमिच्छता

dāravaṃ tālaparṇaṃ vā āsanaṃ parikalpayet trisaṃdhyaṃ tu guroḥ pūjā kartavyā hitamicchatā

यो गुरुः स शिवः प्रोक्तो यः शिवः स गुरुः स्मृतः यथा शिवस् तथा विद्या यथा विद्या तथा गुरुः

yo guruḥ sa śivaḥ prokto yaḥ śivaḥ sa guruḥ smṛtaḥ yathā śivas tathā vidyā yathā vidyā tathā guruḥ

शिवविद्यागुरोस्तस्माद् भक्त्या च सदृशं फलम् सर्वदेवमयो देवि सर्वशक्तिमयो हि सः

śivavidyāgurostasmād bhaktyā ca sadṛśaṃ phalam sarvadevamayo devi sarvaśaktimayo hi saḥ

सगुणो निर्गुणो वापि तस्याज्ञां शिरसा वहेत् श्रेयो ऽर्थी यस्तु गुर्वाज्ञां मनसापि न लङ्घयेत्

saguṇo nirguṇo vāpi tasyājñāṃ śirasā vahet śreyo 'rthī yastu gurvājñāṃ manasāpi na laṅghayet

गुर्वाज्ञापालकः सम्यक् ज्ञानसंपत्तिमश्नुते गच्छंस्तिष्ठन्स्वपन् भुञ्जन् यद्यत्कर्म समाचरेत्

gurvājñāpālakaḥ samyak jñānasaṃpattimaśnute gacchaṃstiṣṭhansvapan bhuñjan yadyatkarma samācaret

समक्षं यदि तत्सर्वं कर्तव्यं गुर्वनुज्ञया गुरोर्देवसमक्षं वा न यथेष्टासनो भवेत्

samakṣaṃ yadi tatsarvaṃ kartavyaṃ gurvanujñayā gurordevasamakṣaṃ vā na yatheṣṭāsano bhavet

गुरुर्देवो यतः साक्षात् तद्गृहं देवमन्दिरम् पापिना च यथासंगात् तत्पापैः पतनं भवेत्

gururdevo yataḥ sākṣāt tadgṛhaṃ devamandiram pāpinā ca yathāsaṃgāt tatpāpaiḥ patanaṃ bhavet

तद्वदाचार्यसंगेन तद्धर्मफलभाग्भवेत् यथैव वह्निसंपर्कान् मलं त्यजति काञ्चनम्

tadvadācāryasaṃgena taddharmaphalabhāgbhavet yathaiva vahnisaṃparkān malaṃ tyajati kāñcanam

तथैव गुरुसंपर्कात् पापं त्यजति मानवः यथा वह्निसमीपस्थो घृतकुंभो विलीयते

tathaiva gurusaṃparkāt pāpaṃ tyajati mānavaḥ yathā vahnisamīpastho ghṛtakuṃbho vilīyate

तथा पापं विलीयेत आचार्यस्य समीपतः यथा प्रज्वलितो वह्निर् विष्ठां काष्ठं च निर्दहेत्

tathā pāpaṃ vilīyeta ācāryasya samīpataḥ yathā prajvalito vahnir viṣṭhāṃ kāṣṭhaṃ ca nirdahet

गुरुस्तुष्टो दहत्येवं पापं तन्मन्त्रतेजसा ब्रह्मा हरिस् तथा रुद्रो देवाश् च मुनयस् तथा

gurustuṣṭo dahatyevaṃ pāpaṃ tanmantratejasā brahmā haris tathā rudro devāś ca munayas tathā

कुर्वन्त्यनुग्रहं तुष्टा गुरौ तुष्टे न संशयः कर्मणा मनसा वाचा गुरोः क्रोधं न कारयेत्

kurvantyanugrahaṃ tuṣṭā gurau tuṣṭe na saṃśayaḥ karmaṇā manasā vācā guroḥ krodhaṃ na kārayet

तस्य क्रोधेन दह्यन्ते आयुःश्रीज्ञानसत्क्रियाः तत्क्रोधं ये करिष्यन्ति तेषां यज्ञाश् च निष्फलाः

tasya krodhena dahyante āyuḥśrījñānasatkriyāḥ tatkrodhaṃ ye kariṣyanti teṣāṃ yajñāś ca niṣphalāḥ

जपान्यनियमाश्चैव नात्र कार्या विचारणा गुरोर्विरुद्धं यद्वाक्यं न वदेत्सर्वयत्नतः

japānyaniyamāścaiva nātra kāryā vicāraṇā gurorviruddhaṃ yadvākyaṃ na vadetsarvayatnataḥ

वदेद् यदि महामोहाद् रौरवं नरकं व्रजेत् चित्तेनैव च वित्तेन तथा वाचा च सुव्रताः

vaded yadi mahāmohād rauravaṃ narakaṃ vrajet cittenaiva ca vittena tathā vācā ca suvratāḥ

मिथ्या न कारयेद्देवि क्रियया च गुरोः सदा दुर्गुणे ख्यापिते तस्य नैर्गुण्यशतभाग्भवेत्

mithyā na kārayeddevi kriyayā ca guroḥ sadā durguṇe khyāpite tasya nairguṇyaśatabhāgbhavet

गुणे तु ख्यापिते तस्य सार्वगुण्यफलं भवेत् गुरोर्हितं प्रियं कुर्याद् आदिष्टो वा न वा सदा

guṇe tu khyāpite tasya sārvaguṇyaphalaṃ bhavet gurorhitaṃ priyaṃ kuryād ādiṣṭo vā na vā sadā

असमक्षं समक्षं वा गुरोः कार्यं समाचरेत् गुरोर्हितं प्रियं कुर्यान् मनोवाक्कायकर्मभिः

asamakṣaṃ samakṣaṃ vā guroḥ kāryaṃ samācaret gurorhitaṃ priyaṃ kuryān manovākkāyakarmabhiḥ

कुर्वन्पतत्यधो गत्वा तत्रैव परिवर्तते तस्मात्स सर्वदोपास्यो वन्दनीयश् च सर्वदा

kurvanpatatyadho gatvā tatraiva parivartate tasmātsa sarvadopāsyo vandanīyaś ca sarvadā

समीपस्थो ऽप्यनुज्ञाप्य वदेत्तद्विमुखो गुरुम् एवमाचारवान् भक्तो नित्यं जपपरायणः

samīpastho 'pyanujñāpya vadettadvimukho gurum evamācāravān bhakto nityaṃ japaparāyaṇaḥ

गुरुप्रियकरो मन्त्रं विनियोक्तुं ततो ऽर्हति विनियोगं प्रवक्ष्यामि सिद्धमन्त्रप्रयोजनम्

gurupriyakaro mantraṃ viniyoktuṃ tato 'rhati viniyogaṃ pravakṣyāmi siddhamantraprayojanam

दौर्बल्यं याति तन्मन्त्रं विनियोगमजानतः यस्य येन वियुञ्जीत कार्येण तु विशेषतः

daurbalyaṃ yāti tanmantraṃ viniyogamajānataḥ yasya yena viyuñjīta kāryeṇa tu viśeṣataḥ

विनियोगः स विज्ञेय ऐहिकामुष्मिकं फलम् विनियोगजमायुष्यम् आरोग्यं तनुनित्यता

viniyogaḥ sa vijñeya aihikāmuṣmikaṃ phalam viniyogajamāyuṣyam ārogyaṃ tanunityatā

राज्यैश्वर्यं च विज्ञानं स्वर्गो निर्वाण एव च प्रोक्षणं चाभिषेकं च अघमर्षणमेव च

rājyaiśvaryaṃ ca vijñānaṃ svargo nirvāṇa eva ca prokṣaṇaṃ cābhiṣekaṃ ca aghamarṣaṇameva ca

स्नाने च संध्ययोश्चैव कुर्यादेकादशेन वै शुचिः पर्वतमारुह्य जपेल्लक्षमतन्द्रितः

snāne ca saṃdhyayoścaiva kuryādekādaśena vai śuciḥ parvatamāruhya japellakṣamatandritaḥ

महानद्यां द्विलक्षं तु दीर्घमायुरवाप्नुयात् दूर्वाङ्कुरास्तिला वाणी गुडूची घुटिका तथा

mahānadyāṃ dvilakṣaṃ tu dīrghamāyuravāpnuyāt dūrvāṅkurāstilā vāṇī guḍūcī ghuṭikā tathā

तेषां तु दशसाहस्रं होममायुष्यवर्धनम् अश्वत्थवृक्षमाश्रित्य जपेल्लक्षद्वयं सुधीः

teṣāṃ tu daśasāhasraṃ homamāyuṣyavardhanam aśvatthavṛkṣamāśritya japellakṣadvayaṃ sudhīḥ

शनैश्चरदिने स्पृष्ट्वा दीर्घायुष्यं लभेन्नरः शनैश्चरदिने ऽश्वत्थं पाणिभ्यां संस्पृशेत्सुधीः

śanaiścaradine spṛṣṭvā dīrghāyuṣyaṃ labhennaraḥ śanaiścaradine 'śvatthaṃ pāṇibhyāṃ saṃspṛśetsudhīḥ

जपेदष्टोत्तरशतं सोममृत्युहरो भवेत् आदित्याभिमुखो भूत्वा जपेल्लक्षमनन्यधीः

japedaṣṭottaraśataṃ somamṛtyuharo bhavet ādityābhimukho bhūtvā japellakṣamananyadhīḥ

अर्कैरष्टशतं जप्त्वा जुह्वन्व्याधेर्विमुच्यते समस्तव्याधिशान्त्यर्थं पलाशसमिधैर् नरः

arkairaṣṭaśataṃ japtvā juhvanvyādhervimucyate samastavyādhiśāntyarthaṃ palāśasamidhair naraḥ

हुत्वा दशसहस्रं तु निरोगी मनुजो भवेत् नित्यमष्टशतं जप्त्वा पिबेद् अम्भो ऽर्कसन्निधौ

hutvā daśasahasraṃ tu nirogī manujo bhavet nityamaṣṭaśataṃ japtvā pibed ambho 'rkasannidhau

औदर्यैर्व्याधिभिः सर्वैर् मासेनैकेन मुच्यते एकादशेन भुञ्जीयाद् अन्नं चैवाभिमन्त्रितम्

audaryairvyādhibhiḥ sarvair māsenaikena mucyate ekādaśena bhuñjīyād annaṃ caivābhimantritam

भक्ष्यं चान्यत्तथा पेयं विषमप्यमृतं भवेत् जपेल् लक्षं तु पूर्वाह्णे हुत्वा चाष्टशतेन वै

bhakṣyaṃ cānyattathā peyaṃ viṣamapyamṛtaṃ bhavet japel lakṣaṃ tu pūrvāhṇe hutvā cāṣṭaśatena vai

सूर्यं नित्यमुपस्थाय सम्यगारोग्यमाप्नुयात् नदीतोयेन सम्पूर्णं घटं संस्पृश्य शोभनम्

sūryaṃ nityamupasthāya samyagārogyamāpnuyāt nadītoyena sampūrṇaṃ ghaṭaṃ saṃspṛśya śobhanam

जप्त्वायुतं च तत्स्नानाद् रोगाणां भेषजं भवेत् अष्टाविंशज्जपित्वान्नम् अश्नीयाद् अन्वहं शुचिः

japtvāyutaṃ ca tatsnānād rogāṇāṃ bheṣajaṃ bhavet aṣṭāviṃśajjapitvānnam aśnīyād anvahaṃ śuciḥ

हुत्वा च तावत्पालाशैर् एवं वारोग्यम् अश्नुते चन्द्रसूर्यग्रहे पूर्वम् उपोष्य विधिना शुचिः

hutvā ca tāvatpālāśair evaṃ vārogyam aśnute candrasūryagrahe pūrvam upoṣya vidhinā śuciḥ

यावद्ग्रहणमोक्षं तु तावन्नद्यां समाहितः जपेत्समुद्रगामिन्यां विमोक्षे ग्रहणस्य तु

yāvadgrahaṇamokṣaṃ tu tāvannadyāṃ samāhitaḥ japetsamudragāminyāṃ vimokṣe grahaṇasya tu

अष्टोत्तरसहस्रेण पिबेद्ब्राह्मीरसं द्विजाः ऐहिकां लभते मेधां सर्वशास्त्रधरां शुभाम्

aṣṭottarasahasreṇa pibedbrāhmīrasaṃ dvijāḥ aihikāṃ labhate medhāṃ sarvaśāstradharāṃ śubhām

सारस्वती भवेद्देवी तस्य वागतिमानुषी ग्रहनक्षत्रपीडासु जपेद्भक्त्यायुतं नरः

sārasvatī bhaveddevī tasya vāgatimānuṣī grahanakṣatrapīḍāsu japedbhaktyāyutaṃ naraḥ

हुत्वा चाष्टसहस्रं तु ग्रहपीडां व्यपोहति दुःस्वप्नदर्शने स्नात्वा जपेद्वै चायुतं नरः

hutvā cāṣṭasahasraṃ tu grahapīḍāṃ vyapohati duḥsvapnadarśane snātvā japedvai cāyutaṃ naraḥ

घृतेनाष्टशतं हुत्वा सद्यः शान्तिर्भविष्यति चन्द्रसूर्यग्रहे लिङ्गं समभ्यर्च्य यथाविधि

ghṛtenāṣṭaśataṃ hutvā sadyaḥ śāntirbhaviṣyati candrasūryagrahe liṅgaṃ samabhyarcya yathāvidhi

यत् किंचित् प्रार्थयेद् देवि जपेदयुतमादरात् संनिधावस्य देवस्य शुचिः संयतमानसः

yat kiṃcit prārthayed devi japedayutamādarāt saṃnidhāvasya devasya śuciḥ saṃyatamānasaḥ

सर्वान्कामानवाप्नोति पुरुषो नात्र संशयः गजानां तुरगाणां तु गोजातीनां विशेषतः

sarvānkāmānavāpnoti puruṣo nātra saṃśayaḥ gajānāṃ turagāṇāṃ tu gojātīnāṃ viśeṣataḥ

व्याध्यागमे शुचिर्भूत्वा जुहुयात्समिधाहुतिम् मासमभ्यर्च्य विधिना-युतं भक्तिसमन्वितः

vyādhyāgame śucirbhūtvā juhuyātsamidhāhutim māsamabhyarcya vidhinā-yutaṃ bhaktisamanvitaḥ

तेषामृद्धिश् च शान्तिश् च भविष्यति न संशयः उत्पाते शत्रुबाधायां जुहुयादयुतं शुचिः

teṣāmṛddhiś ca śāntiś ca bhaviṣyati na saṃśayaḥ utpāte śatrubādhāyāṃ juhuyādayutaṃ śuciḥ

पालाशसमिधैर् देवि तस्य शान्तिर्भविष्यति आभिचारिकबाधायाम् एतद्देवि समाचरेत्

pālāśasamidhair devi tasya śāntirbhaviṣyati ābhicārikabādhāyām etaddevi samācaret

प्रत्यग् भवति तच्छक्तिः शत्रोः पीडा भविष्यति विद्वेषणार्थं जुहुयाद् वैभीतसमिधाष्टकम्

pratyag bhavati tacchaktiḥ śatroḥ pīḍā bhaviṣyati vidveṣaṇārthaṃ juhuyād vaibhītasamidhāṣṭakam

अक्षरप्रतिलोम्येन आर्द्रेण रुधिरेण वा विषेण रुधिराभ्यक्तो विद्वेषणकरं नृणाम्

akṣarapratilomyena ārdreṇa rudhireṇa vā viṣeṇa rudhirābhyakto vidveṣaṇakaraṃ nṛṇām

प्रायश्चित्तं प्रवक्ष्यामि सर्वपापविशुद्धये पापशुद्धिर्यथा सम्यक् कर्तुमभ्युद्यतो नरः

prāyaścittaṃ pravakṣyāmi sarvapāpaviśuddhaye pāpaśuddhiryathā samyak kartumabhyudyato naraḥ

पापशुद्धिर् यतः सम्यग् ज्ञानसंपत्तिहैतुकी पापशुद्धिर्न चेत्पुंसः क्रियाः सर्वाश्चनिष्फलाः

pāpaśuddhir yataḥ samyag jñānasaṃpattihaitukī pāpaśuddhirna cetpuṃsaḥ kriyāḥ sarvāścaniṣphalāḥ

ज्ञानं च हीयते तस्मात् कर्तव्यं पापशोधनम् विद्यालक्ष्मीविशुद्ध्यर्थं मां ध्यात्वाञ्जलिना शुभे

jñānaṃ ca hīyate tasmāt kartavyaṃ pāpaśodhanam vidyālakṣmīviśuddhyarthaṃ māṃ dhyātvāñjalinā śubhe

शिवेनैकादशेनाद्भिर् अभिषिञ्चेत्समन्ततः अष्टोत्तरशतेनैव स्नायात्पापविशुद्धये

śivenaikādaśenādbhir abhiṣiñcetsamantataḥ aṣṭottaraśatenaiva snāyātpāpaviśuddhaye

सर्वतीर्थफलं तच्च सर्वपापहरं शुभम् संध्योपासनविच्छेदे जपेदष्टशतं नरः

sarvatīrthaphalaṃ tacca sarvapāpaharaṃ śubham saṃdhyopāsanavicchede japedaṣṭaśataṃ naraḥ

विड्वराहैश् च चाण्डालैर् दुर्जनैः कुक्कुटैरपि स्पृष्टमन्नं न भुञ्जीत भुक्त्वा चाष्टशतं जपेत्

viḍvarāhaiś ca cāṇḍālair durjanaiḥ kukkuṭairapi spṛṣṭamannaṃ na bhuñjīta bhuktvā cāṣṭaśataṃ japet

ब्रह्महत्याविशुद्ध्यर्थं जपेल्लक्षायुतं नरः पातकानां तदर्धं स्यान् नात्र कार्या विचारणा

brahmahatyāviśuddhyarthaṃ japellakṣāyutaṃ naraḥ pātakānāṃ tadardhaṃ syān nātra kāryā vicāraṇā

उपपातकदुष्टानां तदर्धं परिकीर्तितम् शेषाणामपि पापानां जपेत्पञ्चसहस्रकम्

upapātakaduṣṭānāṃ tadardhaṃ parikīrtitam śeṣāṇāmapi pāpānāṃ japetpañcasahasrakam

आत्मबोधपरं गुह्यं शिवबोधप्रकाशकम् शिवः स्यात्स जपेन्मन्त्रं पञ्चलक्षम् अनाकुलः

ātmabodhaparaṃ guhyaṃ śivabodhaprakāśakam śivaḥ syātsa japenmantraṃ pañcalakṣam anākulaḥ

पञ्चवायुजयं भद्रे प्राप्नोति मनुजः सुखम् जपेच्च पञ्चलक्षं तु विगृहीतेन्द्रियः शुचिः

pañcavāyujayaṃ bhadre prāpnoti manujaḥ sukham japecca pañcalakṣaṃ tu vigṛhītendriyaḥ śuciḥ

पञ्चेन्द्रियाणां विजयो भविष्यति वरानने ध्यानयुक्तो जपेद्यस्तु पञ्चलक्षमनाकुलः

pañcendriyāṇāṃ vijayo bhaviṣyati varānane dhyānayukto japedyastu pañcalakṣamanākulaḥ

विषयाणां च पञ्चानां जयं प्राप्नोति मानवः चतुर्थं पञ्चलक्षं तु यो जपेद्भक्तिसंयुतः

viṣayāṇāṃ ca pañcānāṃ jayaṃ prāpnoti mānavaḥ caturthaṃ pañcalakṣaṃ tu yo japedbhaktisaṃyutaḥ

भूतानामिह पञ्चानां विजयं मनुजो लभेत् चतुर्लक्षं जपेद्यस्तु मनः संयम्य यत्नतः

bhūtānāmiha pañcānāṃ vijayaṃ manujo labhet caturlakṣaṃ japedyastu manaḥ saṃyamya yatnataḥ

सम्यग्विजयमाप्नोति करणानां वरानने पञ्चविंशतिलक्षाणां जपेन कमलानने

samyagvijayamāpnoti karaṇānāṃ varānane pañcaviṃśatilakṣāṇāṃ japena kamalānane

पञ्चविंशतितत्त्वानां विजयं मनुजो लभेत् मध्यरात्रे ऽतिनिर्वाते जपेदयुतमादरात्

pañcaviṃśatitattvānāṃ vijayaṃ manujo labhet madhyarātre 'tinirvāte japedayutamādarāt

ब्रह्मसिद्धिमवाप्नोति व्रतेनानेन सुंदरि जपेल्लक्षमनालस्यो निर्वाते ध्वनिवर्जिते

brahmasiddhimavāpnoti vratenānena suṃdari japellakṣamanālasyo nirvāte dhvanivarjite

मध्यरात्रे च शिवयोः पश्यत्येव न संशयः अन्धकारविनाशश् च दीपस्येव प्रकाशनम्

madhyarātre ca śivayoḥ paśyatyeva na saṃśayaḥ andhakāravināśaś ca dīpasyeva prakāśanam

हृदयान्तर्बहिर्वापि भविष्यति न संशयः सर्वसंपत्समृद्ध्यर्थं जपेदयुतमात्मवान्

hṛdayāntarbahirvāpi bhaviṣyati na saṃśayaḥ sarvasaṃpatsamṛddhyarthaṃ japedayutamātmavān

सबीजसंपुटं मन्त्रं शतलक्षं जपेच्छुचिः मत्सायुज्यमवाप्नोति भक्तिमान् किमतः परम्

sabījasaṃpuṭaṃ mantraṃ śatalakṣaṃ japecchuciḥ matsāyujyamavāpnoti bhaktimān kimataḥ param

इति ते सर्वमाख्यातं पञ्चाक्षरविधिक्रमम् यः पठेच्छृणुयाद्वापि स याति परमां गतिम्

iti te sarvamākhyātaṃ pañcākṣaravidhikramam yaḥ paṭhecchṛṇuyādvāpi sa yāti paramāṃ gatim

श्रावयेच्च द्विजाञ्छुद्धान् पञ्चाक्षरविधिक्रमम् दैवे कर्मणि पित्र्ये वा शिवलोके महीयते

śrāvayecca dvijāñchuddhān pañcākṣaravidhikramam daive karmaṇi pitrye vā śivaloke mahīyate