नृसिंहेन हतः पूर्वं हिरण्याक्षाग्रजः श्रुतम् कथं निषूदितस्तेन हिरण्यकशिपुर्वद
nṛsiṃhena hataḥ pūrvaṃ hiraṇyākṣāgrajaḥ śrutam kathaṃ niṣūditastena hiraṇyakaśipurvada
हिरण्यकशिपोः पुत्रः प्रह्राद इति विश्रुतः धर्मज्ञः सत्यसम्पन्नस् तपस्वी चाभवत्सुधीः
hiraṇyakaśipoḥ putraḥ prahrāda iti viśrutaḥ dharmajñaḥ satyasampannas tapasvī cābhavatsudhīḥ
जन्मप्रभृति देवेशं पूजयामास चाव्ययम् सर्वज्ञं सर्वगं विष्णुं सर्वदेवभवोद्भवम्
janmaprabhṛti deveśaṃ pūjayāmāsa cāvyayam sarvajñaṃ sarvagaṃ viṣṇuṃ sarvadevabhavodbhavam
तमादिपुरुषं भक्त्या परब्रह्मस्वरूपिणम् ब्रह्मणो ऽधिपतिं सृष्टिस्थितिसंहारकारणम्
tamādipuruṣaṃ bhaktyā parabrahmasvarūpiṇam brahmaṇo 'dhipatiṃ sṛṣṭisthitisaṃhārakāraṇam
सो ऽपि विष्णोस्तथाभूतं दृष्ट्वा पुत्रं समाहितम् नमो नारायणायेति गोविन्देति मुहुर्मुहुः
so 'pi viṣṇostathābhūtaṃ dṛṣṭvā putraṃ samāhitam namo nārāyaṇāyeti govindeti muhurmuhuḥ
स्तुवन्तं प्राह देवारिः प्रदहन्निव पापधीः न मां जानासि दुर्बुद्धे सर्वदैत्यामरेश्वरम्
stuvantaṃ prāha devāriḥ pradahanniva pāpadhīḥ na māṃ jānāsi durbuddhe sarvadaityāmareśvaram
प्रह्राद वीर दुष्पुत्र द्विजदेवार्तिकारणम् को विष्णुः पद्मजो वापि शक्रश् च वरुणो ऽथवा
prahrāda vīra duṣputra dvijadevārtikāraṇam ko viṣṇuḥ padmajo vāpi śakraś ca varuṇo 'thavā
वायुः सोमस्तथेशानः पावको मम यः समः मामेवार्चय भक्त्या च स्वल्पं नारायणं सदा
vāyuḥ somastatheśānaḥ pāvako mama yaḥ samaḥ māmevārcaya bhaktyā ca svalpaṃ nārāyaṇaṃ sadā
प्रह्राद जीविते वाञ्छा तवैषा शृणु चास्ति चेत् श्रुत्वापि तस्य वचनं हिरण्यकशिपोः सुधीः
prahrāda jīvite vāñchā tavaiṣā śṛṇu cāsti cet śrutvāpi tasya vacanaṃ hiraṇyakaśipoḥ sudhīḥ
प्रह्रादः पूजयामास नमो नारायणेति च नमो नारायणायेति सर्वदैत्यकुमारकान्
prahrādaḥ pūjayāmāsa namo nārāyaṇeti ca namo nārāyaṇāyeti sarvadaityakumārakān
अध्यापयामास च तां ब्रह्मविद्यां सुशोभनाम् दुर्लङ्घ्यां चात्मनो दृष्ट्वा शक्रादिभिर् अपि स्वयम्
adhyāpayāmāsa ca tāṃ brahmavidyāṃ suśobhanām durlaṅghyāṃ cātmano dṛṣṭvā śakrādibhir api svayam
पुत्रेण लङ्घितामाज्ञां हिरण्यः प्राह दानवान् एतं नानाविधैर्वध्यं दुष्पुत्रं हन्तुमर्हथ
putreṇa laṅghitāmājñāṃ hiraṇyaḥ prāha dānavān etaṃ nānāvidhairvadhyaṃ duṣputraṃ hantumarhatha
एवमुक्तास्तदा तेन दैत्येन सुदुरात्मना निजघ्नुर्देवदेवस्य भृत्यं प्रह्रादमव्ययम्
evamuktāstadā tena daityena sudurātmanā nijaghnurdevadevasya bhṛtyaṃ prahrādamavyayam
तत्र तत्प्रतिकृतं तदा सुरैर् दैत्यराजतनयं द्विजोत्तमाः क्षीरवारिनिधिशायिनः प्रभोर् निष्फलं त्वथ बभूव तेजसा
tatra tatpratikṛtaṃ tadā surair daityarājatanayaṃ dvijottamāḥ kṣīravārinidhiśāyinaḥ prabhor niṣphalaṃ tvatha babhūva tejasā
तदाथ गर्वभिन्नस्य हिरण्यकशिपोः प्रभुः तत्रैवाविरभूद्धन्तुं नृसिंहाकृतिमास्थितः
tadātha garvabhinnasya hiraṇyakaśipoḥ prabhuḥ tatraivāvirabhūddhantuṃ nṛsiṃhākṛtimāsthitaḥ
जघान च सुतं प्रेक्ष्य पितरं दानवाधमम् बिभेद तत्क्षणादेव करजैर् निशितैः शतैः
jaghāna ca sutaṃ prekṣya pitaraṃ dānavādhamam bibheda tatkṣaṇādeva karajair niśitaiḥ śataiḥ
ततो निहत्य तं दैत्यं सबान्धवमघापहः पीडयामास दैत्येन्द्रं युगान्ताग्निरिवापरः
tato nihatya taṃ daityaṃ sabāndhavamaghāpahaḥ pīḍayāmāsa daityendraṃ yugāntāgnirivāparaḥ
नादैस्तस्य नृसिंहस्य घोरैर्वित्रासितं जगत् आ ब्रह्मभुवनाद् विप्राः प्रचचाल च सुव्रताः
nādaistasya nṛsiṃhasya ghorairvitrāsitaṃ jagat ā brahmabhuvanād viprāḥ pracacāla ca suvratāḥ
दृष्ट्वा सुरासुरमहोरगसिद्धसाध्यास् तस्मिन् क्षणे हरिविरिञ्चिमुखा नृसिंहम् धैर्यं बलं च समवाप्य ययुर्विसृज्य आ दिङ्मुखान्तम् असुरक्षणतत्पराश् च
dṛṣṭvā surāsuramahoragasiddhasādhyās tasmin kṣaṇe hariviriñcimukhā nṛsiṃham dhairyaṃ balaṃ ca samavāpya yayurvisṛjya ā diṅmukhāntam asurakṣaṇatatparāś ca
ततस्तैर्गतैः सैष देवो नृसिंहः सहस्राकृतिः सर्वपात् सर्वबाहुः सहस्रेक्षणः सोमसूर्याग्निनेत्रस् तदा संस्थितः सर्वमावृत्य मायी
tatastairgataiḥ saiṣa devo nṛsiṃhaḥ sahasrākṛtiḥ sarvapāt sarvabāhuḥ sahasrekṣaṇaḥ somasūryāgninetras tadā saṃsthitaḥ sarvamāvṛtya māyī
तं तुष्टुवुः सुरश्रेष्ठा लोका लोकाचले स्थिताः सब्रह्मकाः ससाध्याश् च सयमाः समरुद्गणाः
taṃ tuṣṭuvuḥ suraśreṣṭhā lokā lokācale sthitāḥ sabrahmakāḥ sasādhyāś ca sayamāḥ samarudgaṇāḥ
परात्परतरं ब्रह्म तत्त्वात् तत्त्वतमं भवान् ज्योतिषां तु परं ज्योतिः परमात्मा जगन्मयः
parātparataraṃ brahma tattvāt tattvatamaṃ bhavān jyotiṣāṃ tu paraṃ jyotiḥ paramātmā jaganmayaḥ
स्थूलं सूक्ष्मं सुसूक्ष्मं च शब्दब्रह्ममयः शुभः वागतीतो निरालंबो निर्द्वन्द्वो निरुपप्लवः
sthūlaṃ sūkṣmaṃ susūkṣmaṃ ca śabdabrahmamayaḥ śubhaḥ vāgatīto nirālaṃbo nirdvandvo nirupaplavaḥ
यज्ञभुग्यज्ञमूर्तिस्त्वं यज्ञिनां फलदः प्रभुः भवान्मत्स्याकृतिः कौर्मम् आस्थाय जगति स्थितः
yajñabhugyajñamūrtistvaṃ yajñināṃ phaladaḥ prabhuḥ bhavānmatsyākṛtiḥ kaurmam āsthāya jagati sthitaḥ
वाराहीं चैव तां सैंहीम् आस्थायेहव्यवस्थितः देवानां देवरक्षार्थं निहत्य दितिजेश्वरम्
vārāhīṃ caiva tāṃ saiṃhīm āsthāyehavyavasthitaḥ devānāṃ devarakṣārthaṃ nihatya ditijeśvaram
द्विजशापच्छलेनैवम् अवतीर्णो ऽसि लीलया न दृष्टं यत्त्वदन्यं हि भवान् सर्वं चराचरम्
dvijaśāpacchalenaivam avatīrṇo 'si līlayā na dṛṣṭaṃ yattvadanyaṃ hi bhavān sarvaṃ carācaram
भवान्विष्णुर्भवान् रुद्रो भवानेव पितामहः भवानादिर्भवानन्तो भवानेव वयं विभो
bhavānviṣṇurbhavān rudro bhavāneva pitāmahaḥ bhavānādirbhavānanto bhavāneva vayaṃ vibho
भवानेव जगत्सर्वं प्रलापेन किमीश्वर मायया बहुधा संस्थम् अद्वितीयमयं प्रभो
bhavāneva jagatsarvaṃ pralāpena kimīśvara māyayā bahudhā saṃstham advitīyamayaṃ prabho
स्तोष्यामस्त्वां कथं भासि देवदेव मृगाधिप स्तुतो ऽपि विविधैः स्तुत्यैर् भावैर्नानाविधैः प्रभुः
stoṣyāmastvāṃ kathaṃ bhāsi devadeva mṛgādhipa stuto 'pi vividhaiḥ stutyair bhāvairnānāvidhaiḥ prabhuḥ
न जगाम द्विजाः शान्तिं मानयन्योनिमात्मनः यो नृसिंहस्तवं भक्त्या पठेद्वार्थं विचारयेत्
na jagāma dvijāḥ śāntiṃ mānayanyonimātmanaḥ yo nṛsiṃhastavaṃ bhaktyā paṭhedvārthaṃ vicārayet
श्रावयेद्वा द्विजान्सर्वान् विष्णुलोके महीयते देवस् तके रेfउगे तो Śइव तदन्तरे शिवं देवाः सेन्द्राः सब्रह्मकाः प्रभुम्
śrāvayedvā dvijānsarvān viṣṇuloke mahīyate devas take refuge to Śiva tadantare śivaṃ devāḥ sendrāḥ sabrahmakāḥ prabhum
सम्प्राप्य तुष्टुवुः सर्वं विज्ञाप्य मृगरूपिणः ततो ब्रह्मादयस्तूर्णं संस्तूय परमेश्वरम्
samprāpya tuṣṭuvuḥ sarvaṃ vijñāpya mṛgarūpiṇaḥ tato brahmādayastūrṇaṃ saṃstūya parameśvaram
आत्मत्राणाय शरणं जग्मुः परमकारणम् मन्दरस्थं महादेवं क्रीडमानं सहोमया
ātmatrāṇāya śaraṇaṃ jagmuḥ paramakāraṇam mandarasthaṃ mahādevaṃ krīḍamānaṃ sahomayā
सेवितं गणगन्धर्वैः सिद्धैरप्सरसां गणैः देवताभिः सह ब्रह्मा भीतभीतः सगद्गदम् प्रणम्य दण्डवद्भूमौ तुष्टाव परमेश्वरम्
sevitaṃ gaṇagandharvaiḥ siddhairapsarasāṃ gaṇaiḥ devatābhiḥ saha brahmā bhītabhītaḥ sagadgadam praṇamya daṇḍavadbhūmau tuṣṭāva parameśvaram
नमस्ते कालकालाय नमस्ते रुद्र मन्यवे नमः शिवाय रुद्राय शङ्कराय शिवाय ते
namaste kālakālāya namaste rudra manyave namaḥ śivāya rudrāya śaṅkarāya śivāya te
उग्रो ऽसि सर्वभूतानां नियन्तासि शिवो ऽसि नः नमः शिवाय शर्वाय शङ्करायार्त्तिहारिणे
ugro 'si sarvabhūtānāṃ niyantāsi śivo 'si naḥ namaḥ śivāya śarvāya śaṅkarāyārttihāriṇe
मयस्कराय विश्वाय विष्णवे ब्रह्मणे नमः अन्तकाय नमस्तुभ्यम् उमायाः पतये नमः
mayaskarāya viśvāya viṣṇave brahmaṇe namaḥ antakāya namastubhyam umāyāḥ pataye namaḥ
हिरण्यबाहवे साक्षाद् धिरण्यपतये नमः शर्वाय सर्वरूपाय पुरुषाय नमोनमः
hiraṇyabāhave sākṣād dhiraṇyapataye namaḥ śarvāya sarvarūpāya puruṣāya namonamaḥ
सदसद्व्यक्तिहीनाय महतः कारणाय ते नित्याय विश्वरूपाय जायमानाय ते नमः
sadasadvyaktihīnāya mahataḥ kāraṇāya te nityāya viśvarūpāya jāyamānāya te namaḥ
जाताय बहुधा लोके प्रभूताय नमोनमः रुद्राय नीलरुद्राय कद्रुद्राय प्रचेतसे
jātāya bahudhā loke prabhūtāya namonamaḥ rudrāya nīlarudrāya kadrudrāya pracetase
कालाय कालरूपाय नमः कालाङ्गहारिणे मीढुष्टमाय देवाय शितिकण्ठाय ते नमः
kālāya kālarūpāya namaḥ kālāṅgahāriṇe mīḍhuṣṭamāya devāya śitikaṇṭhāya te namaḥ
महीयसे नमस्तुभ्यं हन्त्रे देवारिणां सदा ताराय च सुताराय तारणाय नमोनमः
mahīyase namastubhyaṃ hantre devāriṇāṃ sadā tārāya ca sutārāya tāraṇāya namonamaḥ
हरिकेशाय देवाय शंभवे परमात्मने देवानां शंभवे तुभ्यं भूतानां शंभवे नमः
harikeśāya devāya śaṃbhave paramātmane devānāṃ śaṃbhave tubhyaṃ bhūtānāṃ śaṃbhave namaḥ
शम्भवे हैमवत्याश् च मन्यवे रुद्ररूपिणे कपर्दिने नमस्तुभ्यं कालकण्ठाय ते नमः
śambhave haimavatyāś ca manyave rudrarūpiṇe kapardine namastubhyaṃ kālakaṇṭhāya te namaḥ
हिरण्याय महेशाय श्रीकण्ठाय नमोनमः भस्मदिग्धशरीराय दण्डमुण्डीश्वराय च
hiraṇyāya maheśāya śrīkaṇṭhāya namonamaḥ bhasmadigdhaśarīrāya daṇḍamuṇḍīśvarāya ca
नमो ह्रस्वाय दीर्घाय वामनाय नमोनमः नम उग्रत्रिशूलाय उग्राय च नमो नमः
namo hrasvāya dīrghāya vāmanāya namonamaḥ nama ugratriśūlāya ugrāya ca namo namaḥ
भीमाय भीमरूपाय भीमकर्मरताय ते अग्रेवधाय वै भूत्वा नमो दूरेवधाय च
bhīmāya bhīmarūpāya bhīmakarmaratāya te agrevadhāya vai bhūtvā namo dūrevadhāya ca
धन्विने शूलिने तुभ्यं गदिने हलिने नमः चक्रिणे वर्मिणे नित्यं दैत्यानां कर्मभेदिने
dhanvine śūline tubhyaṃ gadine haline namaḥ cakriṇe varmiṇe nityaṃ daityānāṃ karmabhedine
सद्याय सद्यरूपाय सद्योजाताय ते नमः वामाय वामरूपाय वामनेत्राय ते नमः
sadyāya sadyarūpāya sadyojātāya te namaḥ vāmāya vāmarūpāya vāmanetrāya te namaḥ
पुरुषरूपाय पुरुषैकतत्पुरुषाय वै नमः
puruṣarūpāya puruṣaikatatpuruṣāya vai namaḥ
पुरुषार्थप्रदानाय पतये परमेष्ठिने ईशानाय नमस्तुभ्यम् ईश्वराय नमोनमः
puruṣārthapradānāya pataye parameṣṭhine īśānāya namastubhyam īśvarāya namonamaḥ
ब्रह्मणे ब्रह्मरूपाय नमः साक्षाच्छिवाय ते सर्वविष्णुर्नृसिंहस्य रूपमास्थाय विश्वकृत्
brahmaṇe brahmarūpāya namaḥ sākṣācchivāya te sarvaviṣṇurnṛsiṃhasya rūpamāsthāya viśvakṛt
हिरण्यकशिपुं हत्वा करजैर्निशितैः स्वयम् दैत्येन्द्रैर्बहुभिः सार्धं हितार्थं जगतां प्रभुः
hiraṇyakaśipuṃ hatvā karajairniśitaiḥ svayam daityendrairbahubhiḥ sārdhaṃ hitārthaṃ jagatāṃ prabhuḥ
सैंहीं समानयन्योनिं बाधते निखिलं जगत् यत्कृत्यमत्र देवेश तत्कुरुष्व भवानिह
saiṃhīṃ samānayanyoniṃ bādhate nikhilaṃ jagat yatkṛtyamatra deveśa tatkuruṣva bhavāniha
उग्रो ऽसि सर्वदुष्टानां नियन्तासि शिवो ऽसि नः कालकूटादिवपुषा त्राहि नः शरणागतान्
ugro 'si sarvaduṣṭānāṃ niyantāsi śivo 'si naḥ kālakūṭādivapuṣā trāhi naḥ śaraṇāgatān
शुक्रं तु वृत्तं विश्वेश क्रीडा वै केवलं वयम् तवोन्मेषनिमेषाभ्याम् अस्माकं प्रलयोदयौ
śukraṃ tu vṛttaṃ viśveśa krīḍā vai kevalaṃ vayam tavonmeṣanimeṣābhyām asmākaṃ pralayodayau
उन्मीलयेत् त्वयि ब्रह्मन् विनाशो ऽस्ति न ते शिव संतप्तास्मो वयं देव हरिणामिततेजसा
unmīlayet tvayi brahman vināśo 'sti na te śiva saṃtaptāsmo vayaṃ deva hariṇāmitatejasā
सर्वलोकहितायैनं तत्त्वं संहर्तुमिच्छसि विज्ञापितस् तथा देवः प्रहसन्प्राह तान् सुरान्
sarvalokahitāyainaṃ tattvaṃ saṃhartumicchasi vijñāpitas tathā devaḥ prahasanprāha tān surān
अभयं च ददौ तेषां हनिष्यामीति तं प्रभुः सो ऽपि शक्रः सुरैः सार्धं प्रणिपत्य यथागतम्
abhayaṃ ca dadau teṣāṃ haniṣyāmīti taṃ prabhuḥ so 'pi śakraḥ suraiḥ sārdhaṃ praṇipatya yathāgatam
जगाम भगवान् ब्रह्मा तथान्ये च सुरोत्तमाः अथोत्थाय महादेवः शारभं रूपमास्थितः
jagāma bhagavān brahmā tathānye ca surottamāḥ athotthāya mahādevaḥ śārabhaṃ rūpamāsthitaḥ
ययौ प्रान्ते नृसिंहस्य गर्वितस्य मृगाशिनः अपहृत्य तदा प्राणान् शरभः सुरपूजितः
yayau prānte nṛsiṃhasya garvitasya mṛgāśinaḥ apahṛtya tadā prāṇān śarabhaḥ surapūjitaḥ
सिंहात्ततो नरो भूत्वा जगाम च यथाक्रमम् एवं स्तुतस्तदा देवैर् जगाम स यथाक्रमम्
siṃhāttato naro bhūtvā jagāma ca yathākramam evaṃ stutastadā devair jagāma sa yathākramam
यः पठेच्छृणुयाद्वापि संस्तवं शार्वमुत्तमम् रुद्रलोकमनुप्राप्य रुद्रेण सह मोदते
yaḥ paṭhecchṛṇuyādvāpi saṃstavaṃ śārvamuttamam rudralokamanuprāpya rudreṇa saha modate