37 ॥ इतिश्री मार्कण्डेयपुराणे बलदेवब्रह्महत्यानाम षष्ठोध्यायः सप्तमो ऽध्यायः धर्मपक्षिण ऊचुः हरिश्चन्द्रेति राजर्षिरासीत् त्रेतायुगे पुरा । धर्मात्मा पृथिवीपालः प्रोल्लसत्कीर्तिरुत्तमः
37 // itiśrī mārkaṇḍeyapurāṇe baladevabrahmahatyānāma ṣaṣṭhodhyāyaḥ saptamo 'dhyāyaḥ dharmapakṣiṇa ūcuḥ hariścandreti rājarṣirāsīt tretāyuge purā / dharmātmā pṛthivīpālaḥ prollasatkīrtiruttamaḥ
1 ॥ न दुर्भिक्षं न च व्याधिर्नाकालमरणं नृणाम् । नाधर्मरुचयः पौरास्तस्मिन् शासति पार्थिवे
1 // na durbhikṣaṃ na ca vyādhirnākālamaraṇaṃ nṛṇām / nādharmarucayaḥ paurāstasmin śāsati pārthive
2 ॥ बभूवुर्न तथोन्मत्ता धन-वीर्य-तपोमदैः । नाजायन्त स्त्रियश्चैव काश्चिदप्राप्तयौवनाः
2 // babhūvurna tathonmattā dhana-vīrya-tapomadaiḥ / nājāyanta striyaścaiva kāścidaprāptayauvanāḥ
3 ॥ स कदाचिन्महाबाहुररण्ये ऽनुसरन् मृगम् । शुश्राव शब्दमसकृत् त्रायस्वेति च योषिताम्
3 // sa kadācinmahābāhuraraṇye 'nusaran mṛgam / śuśrāva śabdamasakṛt trāyasveti ca yoṣitām
4 ॥ स विहाय मृगं राजा मा भैषीरित्यभाषत । मयि शासति दुर्मेधाः को ऽयमन्यायवृत्तिमान्
4 // sa vihāya mṛgaṃ rājā mā bhaiṣīrityabhāṣata / mayi śāsati durmedhāḥ ko 'yamanyāyavṛttimān
5 ॥ तत्क्रन्दितानुसारी च सर्वारम्भविघातकृत् । एकस्मिन्नन्तरे रौद्रो विघ्नराट् समचिन्तयत्
5 // tatkranditānusārī ca sarvārambhavighātakṛt / ekasminnantare raudro vighnarāṭ samacintayat
6 ॥ विश्वामित्रो ऽयमतुलं तप आस्थाय वीर्यवान् । प्रागसिद्धाभवादीनां विद्याः साध्यति व्रती
6 // viśvāmitro 'yamatulaṃ tapa āsthāya vīryavān / prāgasiddhābhavādīnāṃ vidyāḥ sādhyati vratī
7 ॥ साध्यमानाः क्षमामौनचित्तसंयमिनामुना । ता वै भयार्ताः क्रन्दन्ति कथं कार्यमिदं मया
7 // sādhyamānāḥ kṣamāmaunacittasaṃyamināmunā / tā vai bhayārtāḥ krandanti kathaṃ kāryamidaṃ mayā
8 ॥ तेजस्वी कौशिकश्वेष्ठो वयमस्य सुदुर्बलाः । क्रोशन्त्येतास्तथा भीता दुष्पारं प्रतिभाति मे
8 // tejasvī kauśikaśveṣṭho vayamasya sudurbalāḥ / krośantyetāstathā bhītā duṣpāraṃ pratibhāti me
9 ॥ अथवायं नृपः प्राप्तो मा भैरिति वदन् मुहुः । इममेव प्रविश्याशु साधयिष्ये यथेप्सितम्
9 // athavāyaṃ nṛpaḥ prāpto mā bhairiti vadan muhuḥ / imameva praviśyāśu sādhayiṣye yathepsitam
10 ॥ इति संचिन्त्य रौद्रेण विघ्नराजेन वै ततः । तेनाविष्टो नृपः कोपादिदं वचनमब्रवीत्
10 // iti saṃcintya raudreṇa vighnarājena vai tataḥ / tenāviṣṭo nṛpaḥ kopādidaṃ vacanamabravīt
11 ॥ को ऽयं बघ्नाति वस्त्रान्ते पावकं पापकृन्नरः । बलोष्णतेजसा दीप्ते मयि पत्यावुपस्थिते
11 // ko 'yaṃ baghnāti vastrānte pāvakaṃ pāpakṛnnaraḥ / baloṣṇatejasā dīpte mayi patyāvupasthite
12 ॥ सो ऽद्य मत्कार्मुकाक्षेप-विदीपितदिगन्तरैः । शरैर्विभिन्नसर्वाङ्गो दीर्घनिद्रां प्रवेक्ष्यति
12 // so 'dya matkārmukākṣepa-vidīpitadigantaraiḥ / śarairvibhinnasarvāṅgo dīrghanidrāṃ pravekṣyati
13 ॥ विश्वामित्रस्ततः क्रुद्धः श्रुत्वा तन्नृपतेर्वचः । क्रुद्धे चर्षिवरे तस्मिन् नेशुर्विद्याः क्षणेन ताः
13 // viśvāmitrastataḥ kruddhaḥ śrutvā tannṛpatervacaḥ / kruddhe carṣivare tasmin neśurvidyāḥ kṣaṇena tāḥ
14 ॥ स चापि राजा तं दृष्ट्वा विश्वामित्रं तपोनिधिम् । भीतः प्रावेपतात्यर्थं सहसाश्वत्थपर्णवत्
14 // sa cāpi rājā taṃ dṛṣṭvā viśvāmitraṃ taponidhim / bhītaḥ prāvepatātyarthaṃ sahasāśvatthaparṇavat
15 ॥ स दुरात्मन्निति यदा मुनिस्तिष्ठेति चाब्रवीत् । ततः स राजा विनयात् प्रणिपत्याभ्यभाषत
15 // sa durātmanniti yadā munistiṣṭheti cābravīt / tataḥ sa rājā vinayāt praṇipatyābhyabhāṣata
16 ॥ भगवन्नेष धर्मो मे नापराधो मम प्रभो । न क्रोद्धुमर्हसि मुने निजधर्मरतस्य मे
16 // bhagavanneṣa dharmo me nāparādho mama prabho / na kroddhumarhasi mune nijadharmaratasya me
17 ॥ दातव्यं रक्षितव्यं च धर्मज्ञेन महीक्षिता । चापं चोद्यम्य योद्धव्यं धर्मशास्त्रानुसारतः
17 // dātavyaṃ rakṣitavyaṃ ca dharmajñena mahīkṣitā / cāpaṃ codyamya yoddhavyaṃ dharmaśāstrānusārataḥ
18 ॥ विश्वामित्र उवाच दातव्यं कस्य के रक्ष्याः कैर्योद्धव्यं च ते नृप । क्षिप्रमेतत् समाचक्ष्व यद्यधर्मभयं तव
18 // viśvāmitra uvāca dātavyaṃ kasya ke rakṣyāḥ kairyoddhavyaṃ ca te nṛpa / kṣiprametat samācakṣva yadyadharmabhayaṃ tava
19 ॥ हरिश्चन्द्र उवाच दातव्यं विप्रमुख्येभ्यो ये चान्ये कृशवृत्तयः । रक्ष्या भीताः सदा युद्धं कर्तव्यं परिपन्थिभिः
19 // hariścandra uvāca dātavyaṃ vipramukhyebhyo ye cānye kṛśavṛttayaḥ / rakṣyā bhītāḥ sadā yuddhaṃ kartavyaṃ paripanthibhiḥ
20 ॥ विश्वामित्र उवाच यदि राजा भवान् सम्यग्राजधर्ममवेक्षते । निर्वेष्टुकामो विप्रो ऽहं दीयतामिष्टदक्षिणा
20 // viśvāmitra uvāca yadi rājā bhavān samyagrājadharmamavekṣate / nirveṣṭukāmo vipro 'haṃ dīyatāmiṣṭadakṣiṇā
21 ॥ पक्षिण ऊचुः एतद्राजा वचः श्रुत्वा प्रहृष्टेनान्तरात्मना । पुनर्जातमिवात्मानं मेने प्राह च कौशिकम्
21 // pakṣiṇa ūcuḥ etadrājā vacaḥ śrutvā prahṛṣṭenāntarātmanā / punarjātamivātmānaṃ mene prāha ca kauśikam
22 ॥ उच्यतां भगवन् यत्ते दातव्यमविशङ्कितम् । दत्तमित्येव तद्विद्धि यद्यपि स्यात् सुदुर्लभम्
22 // ucyatāṃ bhagavan yatte dātavyamaviśaṅkitam / dattamityeva tadviddhi yadyapi syāt sudurlabham
23 ॥ हिरण्यं वा सुवर्णं वा पुत्रः पत्नी कलेवरम् । प्राणा राज्यं पुरं लक्ष्मीर्यदभिप्रेतमात्मनः
23 // hiraṇyaṃ vā suvarṇaṃ vā putraḥ patnī kalevaram / prāṇā rājyaṃ puraṃ lakṣmīryadabhipretamātmanaḥ
24 ॥ विश्वामित्र उवाच राजन् प्रतिगृहीतो ऽयं यस्ते दत्तः प्रतिग्रहः । प्रयच्छ प्रथमं तावद् दक्षिणां राजसूयिकीम्
24 // viśvāmitra uvāca rājan pratigṛhīto 'yaṃ yaste dattaḥ pratigrahaḥ / prayaccha prathamaṃ tāvad dakṣiṇāṃ rājasūyikīm
25 ॥ राजोवाच ब्रह्मंस्तामपि दास्यामि दक्षिणां भवतो ह्यहम् । व्रियतां द्विजशार्दूल यस्तवेष्टः प्रतिग्रहः
25 // rājovāca brahmaṃstāmapi dāsyāmi dakṣiṇāṃ bhavato hyaham / vriyatāṃ dvijaśārdūla yastaveṣṭaḥ pratigrahaḥ
26 ॥ विश्वामित्र उवाच ससागरां धरामेतां सभूभृद्ग्रामपत्तनाम् । राज्यं च सकलं वीर रथाश्व-गजसङ्कुलम्
26 // viśvāmitra uvāca sasāgarāṃ dharāmetāṃ sabhūbhṛdgrāmapattanām / rājyaṃ ca sakalaṃ vīra rathāśva-gajasaṅkulam
27 ॥ कोष्ठागारं च कोषं च यच्चान्यद्विद्यते तव । विना भार्यां च पुत्रं च शरीरं च तवानघ
27 // koṣṭhāgāraṃ ca koṣaṃ ca yaccānyadvidyate tava / vinā bhāryāṃ ca putraṃ ca śarīraṃ ca tavānagha
28 ॥ धर्मं च सर्वधर्मज्ञ यो यान्तमनुगच्छति । बहुना वा किमुक्तेन सर्वमेतत् प्रदीयताम्
28 // dharmaṃ ca sarvadharmajña yo yāntamanugacchati / bahunā vā kimuktena sarvametat pradīyatām
29 ॥ पक्षिण ऊचुः प्रहृष्टेनैव मनसा सो ऽविकारमुखो नृपः । तस्यर्षेर्वचनं श्रुत्वा तथेत्याह कृताञ्जलिः
29 // pakṣiṇa ūcuḥ prahṛṣṭenaiva manasā so 'vikāramukho nṛpaḥ / tasyarṣervacanaṃ śrutvā tathetyāha kṛtāñjaliḥ
30 ॥ विश्वामित्र उवाच सर्वस्वं यदि मे दत्तं राज्यमुर्वो बलं धनम् । प्रभुत्वं कस्य राजर्षे राज्यस्थे तापसे मयि
30 // viśvāmitra uvāca sarvasvaṃ yadi me dattaṃ rājyamurvo balaṃ dhanam / prabhutvaṃ kasya rājarṣe rājyasthe tāpase mayi
31 ॥ हरिश्चन्द्र उवाच यस्मिन्नपि मया काले ब्राह्मन् दत्ता वसुन्धरा । तस्मिन्नपि भवान् स्वामी किमुताद्य महीपतिः
31 // hariścandra uvāca yasminnapi mayā kāle brāhman dattā vasundharā / tasminnapi bhavān svāmī kimutādya mahīpatiḥ
32 ॥ विश्वामित्र उवाच यदि राजंस्त्वया दत्ता मम सर्वा वसुन्धरा । यत्र मे विषये स्वाम्यं तस्मान्निष्क्रान्तुमर्हसि
32 // viśvāmitra uvāca yadi rājaṃstvayā dattā mama sarvā vasundharā / yatra me viṣaye svāmyaṃ tasmānniṣkrāntumarhasi
33 ॥ श्रोणीसूत्रादिसकलं मुक्त्वा भूषणसंग्रहम् । तरुवल्कलमाबध्य सह पत्न्या सुतेन च
33 // śroṇīsūtrādisakalaṃ muktvā bhūṣaṇasaṃgraham / taruvalkalamābadhya saha patnyā sutena ca
34 ॥ पक्षिण ऊचुः तथेति चोक्त्वा कृत्वा च राजा गन्तुं प्रचक्रमे । स्वपत्न्या शैव्यया सार्धं बालकेनात्मजेन च
34 // pakṣiṇa ūcuḥ tatheti coktvā kṛtvā ca rājā gantuṃ pracakrame / svapatnyā śaivyayā sārdhaṃ bālakenātmajena ca
35 ॥ व्रजतः स ततो रुद्ध्वा पन्थानं प्राह तं नृपम् । क्व यास्यसीत्यदत्त्वा मे दक्षिणां राजसूयिकीम्
35 // vrajataḥ sa tato ruddhvā panthānaṃ prāha taṃ nṛpam / kva yāsyasītyadattvā me dakṣiṇāṃ rājasūyikīm
36 ॥ हरिश्चन्द्र उवाच भगवन् राज्यमेतत् ते दत्तं निहतकण्टकम् । अवशिष्टमिदं ब्रह्मन्नद्य देहत्रयं मम
36 // hariścandra uvāca bhagavan rājyametat te dattaṃ nihatakaṇṭakam / avaśiṣṭamidaṃ brahmannadya dehatrayaṃ mama
37 ॥ विश्वामित्र उवाच तथापि खलु दातव्या त्वया मे यज्ञदक्षिणा । विशेषतो ब्राह्मणानं हन्त्यदत्तं प्रतिश्रुतम्
37 // viśvāmitra uvāca tathāpi khalu dātavyā tvayā me yajñadakṣiṇā / viśeṣato brāhmaṇānaṃ hantyadattaṃ pratiśrutam
38 ॥ यावत् तोषो राजसूये ब्राह्मणानां तभवेन्नृप । तावदेव तु दातव्या दक्षिणा राजसूयिकी
38 // yāvat toṣo rājasūye brāhmaṇānāṃ tabhavennṛpa / tāvadeva tu dātavyā dakṣiṇā rājasūyikī
39 ॥ प्रतिश्रुत्य च दातव्यं योद्धव्यं चाततायिभिः । रक्षितव्यास्तथा चार्तास्त्वयैव प्राक् प्रतिश्रुतम्
39 // pratiśrutya ca dātavyaṃ yoddhavyaṃ cātatāyibhiḥ / rakṣitavyāstathā cārtāstvayaiva prāk pratiśrutam
40 ॥ हरिश्चन्द्र उवाच भगवन् साम्प्रतं नास्ति दास्ये कालक्रमेण ते । प्रसादं कुरु विप्रर्षे सद्भावमनुचिन्त्य च
40 // hariścandra uvāca bhagavan sāmprataṃ nāsti dāsye kālakrameṇa te / prasādaṃ kuru viprarṣe sadbhāvamanucintya ca
41 ॥ विश्वामित्र उवाच किम्प्रमाणो मया कालः प्रतीक्ष्यस्ते जनाधिप । शीघ्रमाचक्ष्व शापाग्निरन्यथा त्वां प्रधक्ष्यति
41 // viśvāmitra uvāca kimpramāṇo mayā kālaḥ pratīkṣyaste janādhipa / śīghramācakṣva śāpāgniranyathā tvāṃ pradhakṣyati
42 ॥ हरिचन्द्र उवाच मासेन तव विप्रर्षे प्रदास्ये दक्षिणाधनम् । साम्प्रतं नास्ति मे वित्तमनुज्ञां दातुमर्हसि
42 // haricandra uvāca māsena tava viprarṣe pradāsye dakṣiṇādhanam / sāmprataṃ nāsti me vittamanujñāṃ dātumarhasi
43 ॥ विश्वामित्र उवाच गच्छ गच्छ नृपश्रेष्ठ स्वधर्ममनुपालय । शिवश्च ते ऽध्वा भवतु मा सन्तु परिपन्थिनः
43 // viśvāmitra uvāca gaccha gaccha nṛpaśreṣṭha svadharmamanupālaya / śivaśca te 'dhvā bhavatu mā santu paripanthinaḥ
44 ॥ पक्षिण ऊचुः अनुज्ञातश्च गच्छेति जगाम वसुधाधिपः । पद्भ्यामनुचिता गन्तुमन्वगच्छत तं प्रिया
44 // pakṣiṇa ūcuḥ anujñātaśca gaccheti jagāma vasudhādhipaḥ / padbhyāmanucitā gantumanvagacchata taṃ priyā
45 ॥ तं सभार्यं नृपश्रेष्ठं निर्यान्तं ससुतं पुरात् । दृष्ट्वा प्रचुक्रुशुः पौरा राज्ञश्चैवानुयायिनः
45 // taṃ sabhāryaṃ nṛpaśreṣṭhaṃ niryāntaṃ sasutaṃ purāt / dṛṣṭvā pracukruśuḥ paurā rājñaścaivānuyāyinaḥ
46 ॥ हानाथ किं जहास्यस्मान् नित्यार्तिपरिपीडितान् । त्वं धर्मतत्परो राजन् पौरानुग्रहकृत् तथा
46 // hānātha kiṃ jahāsyasmān nityārtiparipīḍitān / tvaṃ dharmatatparo rājan paurānugrahakṛt tathā
47 ॥ नयास्मानपि राजर्षे यदि धर्ममवेक्षसे । मुहूर्तं तिष्ठ राजेन्द्र भवतो मुखपङ्कजम्
47 // nayāsmānapi rājarṣe yadi dharmamavekṣase / muhūrtaṃ tiṣṭha rājendra bhavato mukhapaṅkajam
48 ॥ पिबामो नेत्रभ्रमरैः कदा द्रक्ष्यामहे पुनः । यस्य प्रयातस्य पुरो यान्ति पृष्ठे च पार्थिवाः
48 // pibāmo netrabhramaraiḥ kadā drakṣyāmahe punaḥ / yasya prayātasya puro yānti pṛṣṭhe ca pārthivāḥ
49 ॥ तस्यानुयाति भार्येयं गृहीत्वा बालकं सुतम् । यस्य भृत्याः प्रयातस्य यान्तयग्रे कुञ्जचरस्थिताः
49 // tasyānuyāti bhāryeyaṃ gṛhītvā bālakaṃ sutam / yasya bhṛtyāḥ prayātasya yāntayagre kuñjacarasthitāḥ
50 ॥ स एष पद्भ्यां राजेन्द्रो हरिश्चन्द्रो ऽद्य गच्छति । हा राजन् सुकुमारं ते सुभ्रु सुत्वचमुन्नसम्
50 // sa eṣa padbhyāṃ rājendro hariścandro 'dya gacchati / hā rājan sukumāraṃ te subhru sutvacamunnasam
51 ॥ पथि पांशुपरिक्लिष्टं मुखं कीदृग्भविष्यति । तिष्ठ तिष्ठ नृपश्रेष्ठ स्वधर्ममनुपालय
51 // pathi pāṃśuparikliṣṭaṃ mukhaṃ kīdṛgbhaviṣyati / tiṣṭha tiṣṭha nṛpaśreṣṭha svadharmamanupālaya
52 ॥ आनृशंस्यं परो धर्मः क्षत्रियाणां विशेषतः । किं दारैः किं सुतैर्नाथ धनैर्धान्यैरथापि वा
52 // ānṛśaṃsyaṃ paro dharmaḥ kṣatriyāṇāṃ viśeṣataḥ / kiṃ dāraiḥ kiṃ sutairnātha dhanairdhānyairathāpi vā
53 ॥ सर्वमेतत् परित्यज्य छायाभूता वयं तव । हानाथ हा महाराज हा स्वामिन् किं जहासि नः
53 // sarvametat parityajya chāyābhūtā vayaṃ tava / hānātha hā mahārāja hā svāmin kiṃ jahāsi naḥ
54 ॥ यत्र त्वं तत्र हि वयं तत् सुखं यत्र वै भवान् । नगरं तद्भवान् यत्र स स्वर्गो यत्र नो नृपः
54 // yatra tvaṃ tatra hi vayaṃ tat sukhaṃ yatra vai bhavān / nagaraṃ tadbhavān yatra sa svargo yatra no nṛpaḥ
55 ॥ इति पौरवचः श्रुत्वा राजा शोकपरिप्लुतः । अतिष्ठत् स तदा मार्गे तेषामेवानुकम्पया
55 // iti pauravacaḥ śrutvā rājā śokapariplutaḥ / atiṣṭhat sa tadā mārge teṣāmevānukampayā
56 ॥ विश्वामित्रो ऽपि तं दृष्ट्वा पौरवाक्याकुलीकृतम् । रोषमर्षविवृत्ताक्षः समागम्य वचो ऽब्रवीत्
56 // viśvāmitro 'pi taṃ dṛṣṭvā pauravākyākulīkṛtam / roṣamarṣavivṛttākṣaḥ samāgamya vaco 'bravīt
57 ॥ धिक् त्वां दुष्टसमाचारमनृतं जिह्मभाषणम् । मम राज्यं च दत्वा यः पुनः प्राक्रष्टुमिच्छसि
57 // dhik tvāṃ duṣṭasamācāramanṛtaṃ jihmabhāṣaṇam / mama rājyaṃ ca datvā yaḥ punaḥ prākraṣṭumicchasi
58 ॥ इत्युक्तः परुषं तेन गच्छामीति सवेपथुः । ब्रुवन्नेवं ययौ शीघ्रमाकर्षन् दयितां करे
58 // ityuktaḥ paruṣaṃ tena gacchāmīti savepathuḥ / bruvannevaṃ yayau śīghramākarṣan dayitāṃ kare
59 ॥ कर्षतस्तां ततो भार्यां सुकुमारीं श्रमातुराम् । सहसा दण्डकाष्ठेन ताडयामास कौशिकः
59 // karṣatastāṃ tato bhāryāṃ sukumārīṃ śramāturām / sahasā daṇḍakāṣṭhena tāḍayāmāsa kauśikaḥ
60 ॥ तां तथा ताडितां दृष्ट्वा हरिश्चन्द्रो महीपतिः । गच्छामीत्याह दुः खार्तो नान्यत् किञ्चिदुदाहरत्
60 // tāṃ tathā tāḍitāṃ dṛṣṭvā hariścandro mahīpatiḥ / gacchāmītyāha duḥ khārto nānyat kiñcidudāharat
61 ॥ अथ विश्वे तदा देवाः पञ्च प्राहुः कृपालवः । विश्वामित्रः सुपापो ऽयं लोकान् कान् समवाप्स्यति
61 // atha viśve tadā devāḥ pañca prāhuḥ kṛpālavaḥ / viśvāmitraḥ supāpo 'yaṃ lokān kān samavāpsyati
62 ॥ येनायां यज्वनां श्रेष्ठः स्वराज्यादवरोपितः । कस्य वा श्रद्धया पूतं सुतं सोमं महाध्वरे । पीत्वा वयं प्रयास्यामो मुदं मन्त्रपुरः सरम्
62 // yenāyāṃ yajvanāṃ śreṣṭhaḥ svarājyādavaropitaḥ / kasya vā śraddhayā pūtaṃ sutaṃ somaṃ mahādhvare / pītvā vayaṃ prayāsyāmo mudaṃ mantrapuraḥ saram
63 ॥ पक्षिण ऊचुः इति तेषां वचः श्रुत्वा कौशिको ऽतिरुषान्वितः । शशाप तान् मनुष्यत्वं सर्वे यूयमवाप्स्यथ
63 // pakṣiṇa ūcuḥ iti teṣāṃ vacaḥ śrutvā kauśiko 'tiruṣānvitaḥ / śaśāpa tān manuṣyatvaṃ sarve yūyamavāpsyatha
64 ॥ प्रसादितश्च तैः प्राह पुनरेव महामुनिः. मानुषत्वे ऽपि भवतां भवित्री नैव सन्ततिः
64 // prasāditaśca taiḥ prāha punareva mahāmuniḥ. mānuṣatve 'pi bhavatāṃ bhavitrī naiva santatiḥ
65 ॥ न दारसंग्रहश्चैव भविता न च मत्सरः । कामक्रोधविनिर्मुक्ता भविष्यथ सुराः पुनः
65 // na dārasaṃgrahaścaiva bhavitā na ca matsaraḥ / kāmakrodhavinirmuktā bhaviṣyatha surāḥ punaḥ
66 ॥ ततो ऽवतेरुरंशैः स्वैर्देवास्ते कुरुवेश्मनि । द्रौपदीगर्भसम्भूताः पञ्च वै पाण्डुनन्दनाः
66 // tato 'vateruraṃśaiḥ svairdevāste kuruveśmani / draupadīgarbhasambhūtāḥ pañca vai pāṇḍunandanāḥ
67 ॥ एतस्मात् कारणात् पञ्च पाण्डवेया महारथाः । न दारसंग्रहं प्राप्ताः शापात् तस्य महामुनेः
67 // etasmāt kāraṇāt pañca pāṇḍaveyā mahārathāḥ / na dārasaṃgrahaṃ prāptāḥ śāpāt tasya mahāmuneḥ
68 ॥ एतत्ते सर्वमाख्यातं पाण्डवेयकथाश्रयम् । प्रश्नं चतुष्टयं गीतं किमन्यच्छ्रोतुमिच्छसि
68 // etatte sarvamākhyātaṃ pāṇḍaveyakathāśrayam / praśnaṃ catuṣṭayaṃ gītaṃ kimanyacchrotumicchasi