विशोकसप्तमीं तद्वद् वक्ष्यामि मुनिपुंगव यामुपोष्य नरः शोकं न कदाचिदिहाश्नुते
viśokasaptamīṃ tadvad vakṣyāmi munipuṃgava yāmupoṣya naraḥ śokaṃ na kadācidihāśnute
माघे कृष्णतिलैः स्नात्वा षष्ठ्यां वै शुक्लपक्षतः कृताहारः कृसरया दन्तधावनपूर्वकम् उपवासव्रतं कृत्वा ब्रह्मचारी भवेन्निशि
māghe kṛṣṇatilaiḥ snātvā ṣaṣṭhyāṃ vai śuklapakṣataḥ kṛtāhāraḥ kṛsarayā dantadhāvanapūrvakam upavāsavrataṃ kṛtvā brahmacārī bhavenniśi
ततः प्रभात उत्थाय कृतस्नानजपः शुचिः कृत्वा तु काञ्चनं पद्मम् अर्कायेति च पूजयेत् करवीरेण रक्तेन रक्तवस्त्रयुगेन च
tataḥ prabhāta utthāya kṛtasnānajapaḥ śuciḥ kṛtvā tu kāñcanaṃ padmam arkāyeti ca pūjayet karavīreṇa raktena raktavastrayugena ca
यथा विशोकं भुवनं त्वयैवादित्य सर्वदा तथा विशोकता मे ऽस्तु त्वद्भक्तिः प्रतिजन्म च
yathā viśokaṃ bhuvanaṃ tvayaivāditya sarvadā tathā viśokatā me 'stu tvadbhaktiḥ pratijanma ca
एवं सम्पूज्य षष्ठ्यां तु भक्त्या सम्पूजयेद्द्विजान् सुप्त्वा संप्राश्य गोमूत्रम् उत्थाय कृतनैत्यकः
evaṃ sampūjya ṣaṣṭhyāṃ tu bhaktyā sampūjayeddvijān suptvā saṃprāśya gomūtram utthāya kṛtanaityakaḥ
सम्पूज्य विप्रानन्नेन गुडपात्रसमन्वितम् तद्वस्त्रयुग्मं पद्मं च ब्राह्मणाय निवेदयेत्
sampūjya viprānannena guḍapātrasamanvitam tadvastrayugmaṃ padmaṃ ca brāhmaṇāya nivedayet
अतैललवणं भुक्त्वा सप्तम्यां मौनसंयुतः ततः पुराणश्रवणं कर्तव्यं भूतिमिच्छता
atailalavaṇaṃ bhuktvā saptamyāṃ maunasaṃyutaḥ tataḥ purāṇaśravaṇaṃ kartavyaṃ bhūtimicchatā
अनेन विधिना सर्वम् उभयोरपि पक्षयोः कृत्वा यावत्पुनर्माघशुक्लपक्षस्य सप्तमी
anena vidhinā sarvam ubhayorapi pakṣayoḥ kṛtvā yāvatpunarmāghaśuklapakṣasya saptamī
व्रतान्ते कलशं दद्यात् सुवर्णकमलान्वितम् शय्यां सोपस्करां दद्यात् कपिलां च पयस्विनीम्
vratānte kalaśaṃ dadyāt suvarṇakamalānvitam śayyāṃ sopaskarāṃ dadyāt kapilāṃ ca payasvinīm
अनेन विधिना यस्तु वित्तशाठ्यविवर्जितः विशोकसप्तमीं कुर्यात् स याति परमां गतिम्
anena vidhinā yastu vittaśāṭhyavivarjitaḥ viśokasaptamīṃ kuryāt sa yāti paramāṃ gatim
यावज्जन्मसहस्राणां साग्रं कोटिशतं भवेत् तावन्न शोकमभ्येति रोगदौर्गत्यवर्जितः
yāvajjanmasahasrāṇāṃ sāgraṃ koṭiśataṃ bhavet tāvanna śokamabhyeti rogadaurgatyavarjitaḥ
यं यं प्रार्थयते कामं तं तमाप्नोति पुष्कलम् निष्कामः कुरुते यस्तु स परं ब्रह्म गच्छति
yaṃ yaṃ prārthayate kāmaṃ taṃ tamāpnoti puṣkalam niṣkāmaḥ kurute yastu sa paraṃ brahma gacchati
यः पठेच्छृणुयाद्वापि विशोकाख्यां च सप्तमीम् सो ऽपीन्द्रलोकमाप्नोति न दुःखी जायते क्वचित्
yaḥ paṭhecchṛṇuyādvāpi viśokākhyāṃ ca saptamīm so 'pīndralokamāpnoti na duḥkhī jāyate kvacit