202 ॥ इति श्रीबृहन्नारदीयपुराणे पूर्वभागे बृहदुपाख्याने तृतीयपादे सप्ततितमो ऽध्यायः सनत्कुमार उवाच शृणु नारद वक्ष्यामि दिव्यान्नरहरेर्मनून् । यान्समाराध्य ब्रह्माद्याश्चक्रुः सृष्ट्यादि कर्म वै
202 // iti śrībṛhannāradīyapurāṇe pūrvabhāge bṛhadupākhyāne tṛtīyapāde saptatitamo 'dhyāyaḥ sanatkumāra uvāca śṛṇu nārada vakṣyāmi divyānnaraharermanūn / yānsamārādhya brahmādyāścakruḥ sṛṣṭyādi karma vai
1 ॥ संवर्तकश्चन्द्रमौलिर्मनुर्वह्निविभूषितः । एकाक्षरः स्मृतो मन्त्रो भजतां सुरपादपः
1 // saṃvartakaścandramaulirmanurvahnivibhūṣitaḥ / ekākṣaraḥ smṛto mantro bhajatāṃ surapādapaḥ
2 ॥ मुनिरत्रिश्च जगतीं छन्दो बुद्धिमतां वर । देवता नृहरिः प्रोक्तो विनियोगो ऽखिलाप्तये
2 // muniratriśca jagatīṃ chando buddhimatāṃ vara / devatā nṛhariḥ prokto viniyogo 'khilāptaye
3 ॥ क्षं बीजं शक्तिरी प्रोक्ता षड्दीर्घेण षडङ्गकम् । अर्केन्दुवह्निनयनं शरदिन्दुरुचं करैः
3 // kṣaṃ bījaṃ śaktirī proktā ṣaḍdīrgheṇa ṣaḍaṅgakam / arkenduvahninayanaṃ śaradindurucaṃ karaiḥ
4 ॥ धनुश्चक्राभयवलरान्दधतं नृहरिं स्मरेत् । लक्षं जपस्तद्दशांशहोमश्च घृतपायसैः
4 // dhanuścakrābhayavalarāndadhataṃ nṛhariṃ smaret / lakṣaṃ japastaddaśāṃśahomaśca ghṛtapāyasaiḥ
5 ॥ यजेत्पीठे वैष्णवे तु केसरेष्वङ्गपूजनम् । खगेशं शङ्करं शेषं शतानन्दं दिगालिषु
5 // yajetpīṭhe vaiṣṇave tu kesareṣvaṅgapūjanam / khageśaṃ śaṅkaraṃ śeṣaṃ śatānandaṃ digāliṣu
6 ॥ श्रियं ह्रियं धृतिं पुष्टिं कोणपत्रेषु पूजयेत् । दन्तच्छदेषु नृहरींस्तावतः पूजयेत्क्रमात्म
6 // śriyaṃ hriyaṃ dhṛtiṃ puṣṭiṃ koṇapatreṣu pūjayet / dantacchadeṣu nṛharīṃstāvataḥ pūjayetkramātma
7 ॥ कृष्णो रुद्रो महाघोरो भीमो भीषण उज्ज्वलःऋ । करालो विकरालश्च दैत्यान्तो मधुसूदनः
7 // kṛṣṇo rudro mahāghoro bhīmo bhīṣaṇa ujjvalaḥṛ / karālo vikarālaśca daityānto madhusūdanaḥ
8 ॥ रक्ताक्षः पिङ्गलाक्षश्चाञ्जनो दीप्तरुचिस्तथा । सुघोरकश्च सुहनुर्विश्वको राक्षसांतकः
8 // raktākṣaḥ piṅgalākṣaścāñjano dīptarucistathā / sughorakaśca suhanurviśvako rākṣasāṃtakaḥ
9 ॥ विशालको धूम्रकेशो हयग्रीवो घनस्वनः । मेघवर्णः कुभघकर्णः कृतान्ततीव्रतेजसौ
9 // viśālako dhūmrakeśo hayagrīvo ghanasvanaḥ / meghavarṇaḥ kubhaghakarṇaḥ kṛtāntatīvratejasau
10 ॥ अग्निवर्णो महोग्रश्च ततो विश्वविभूषणः । विघ्नक्षमो महासेनः सिंहा द्वात्रिंशदीरिताः
10 // agnivarṇo mahograśca tato viśvavibhūṣaṇaḥ / vighnakṣamo mahāsenaḥ siṃhā dvātriṃśadīritāḥ
11 ॥ तद्ब्रहिः प्रार्चयेद्विद्वांल्लोकपालान्सहेतिकान् । एवं सिद्धे मनौ मन्त्री साधेयेदखिलेप्सितान्
11 // tadbrahiḥ prārcayedvidvāṃllokapālānsahetikān / evaṃ siddhe manau mantrī sādheyedakhilepsitān
12 ॥ विष्णः प्रद्युम्नयुक् शार्ङ्गी महांस्ततः । विष्णुं ज्वलन्तं भृग्वीशो जलं पद्मासनं ततः
12 // viṣṇaḥ pradyumnayuk śārṅgī mahāṃstataḥ / viṣṇuṃ jvalantaṃ bhṛgvīśo jalaṃ padmāsanaṃ tataḥ
13 ॥ हरिस्तु वासुदेवाय वैकुण्ठो विष्णुसंयुतः । गदी सेंदुनृसिंहं च भीषणं भद्वमेव च
13 // haristu vāsudevāya vaikuṇṭho viṣṇusaṃyutaḥ / gadī seṃdunṛsiṃhaṃ ca bhīṣaṇaṃ bhadvameva ca
14 ॥ मृत्युमृत्युं ततः शौरिर्भानोर्नारायणान्वितः । नृहरेर्द्वाविंशदर्णो ऽयं मन्त्रः साम्राज्यदायकः
14 // mṛtyumṛtyuṃ tataḥ śaurirbhānornārāyaṇānvitaḥ / nṛharerdvāviṃśadarṇo 'yaṃ mantraḥ sāmrājyadāyakaḥ
15 ॥ ब्रह्मा मुनिस्तु गायत्री छन्दो ऽनुष्टुबुदाहृतम् । देवता नृहरिश्चास्य सर्वेष्टुफलदायकः
15 // brahmā munistu gāyatrī chando 'nuṣṭubudāhṛtam / devatā nṛhariścāsya sarveṣṭuphaladāyakaḥ
16 ॥ हं बीजं इं तथा शक्तिर्विनियोगो ऽखिलाप्तये । वेदैश्चतुर्भिर्वसुभिः षड्भिः षड्भिर्युगाक्षरैः
16 // haṃ bījaṃ iṃ tathā śaktirviniyogo 'khilāptaye / vedaiścaturbhirvasubhiḥ ṣaḍbhiḥ ṣaḍbhiryugākṣaraiḥ
17 ॥ षडङ्गानि विधायाथ मूर्ध्नि भाले च नेत्रयोः । मुखबाह्वङ्घ्रिसंध्यग्रेष्वथ कुक्षौ तथा हृदि
17 // ṣaḍaṅgāni vidhāyātha mūrdhni bhāle ca netrayoḥ / mukhabāhvaṅghrisaṃdhyagreṣvatha kukṣau tathā hṛdi
18 ॥ गले पार्श्वद्वये पृष्टे ककुद्यर्णान्मनूद्भवान् । प्रणवान्तरितान् कृत्वा न्यसेत्साधकसत्तमः
18 // gale pārśvadvaye pṛṣṭe kakudyarṇānmanūdbhavān / praṇavāntaritān kṛtvā nyasetsādhakasattamaḥ
19 ॥ नृसिंहसांनिध्यकरो न्यासो दशविधो यथा । कराङ्घ्षष्टाद्यङ्गुलीषु पृथगाद्यन्तपर्वणोः
19 // nṛsiṃhasāṃnidhyakaro nyāso daśavidho yathā / karāṅghṣaṣṭādyaṅgulīṣu pṛthagādyantaparvaṇoḥ
20 ॥ सर्वाङ्गुलीषु विन्यस्यावशिष्टं तलयोर्न्यसेत् । शिरोललाटे भ्रुमध्ये नेत्रयोः कर्णयोस्तथा
20 // sarvāṅgulīṣu vinyasyāvaśiṣṭaṃ talayornyaset / śirolalāṭe bhrumadhye netrayoḥ karṇayostathā
21 ॥ कपोलकर्णमूले च चिबुकोर्द्धाधरोष्टके । कण्ठे घोणे च भुजयोर्द्दत्तनौ नाभिमण्डले
21 // kapolakarṇamūle ca cibukorddhādharoṣṭake / kaṇṭhe ghoṇe ca bhujayorddattanau nābhimaṇḍale
22 ॥ दक्षान्पदोस्तले कट्यां मेढ्रोर्वोजानुजघयचोः । गुल्फे पादकराङ्गुल्योः सर्वसन्धिषु रोमसु
22 // dakṣānpadostale kaṭyāṃ meḍhrorvojānujaghayacoḥ / gulphe pādakarāṅgulyoḥ sarvasandhiṣu romasu
23 ॥ रक्तास्थिमज्जासु तनौ न्यसेद्वर्णान्वि चक्षणः । वर्णान्पदे गुल्फजानुकटिनाभिहृदि स्थले
23 // raktāsthimajjāsu tanau nyasedvarṇānvi cakṣaṇaḥ / varṇānpade gulphajānukaṭinābhihṛdi sthale
24 ॥ बाह्वोः कण्ठे च चिबुके चौष्टौ गण्डे प्रविन्यसेत् । कर्णयोर्वदने नासापुटे नेत्रे च मूर्द्धनि
24 // bāhvoḥ kaṇṭhe ca cibuke cauṣṭau gaṇḍe pravinyaset / karṇayorvadane nāsāpuṭe netre ca mūrddhani
25 ॥ पदानि तु मुखे मूर्ध्रि नसि चक्षुषि कर्णयोः । आस्ये च हृदय नाभौ पादान्सर्वाङ्गकेन्यसेत्
25 // padāni tu mukhe mūrdhri nasi cakṣuṣi karṇayoḥ / āsye ca hṛdaya nābhau pādānsarvāṅgakenyaset
26 ॥ अर्द्धद्वयं न्यसेन्मूर्ध्नि आहृत्पादात्तदङ्गकम् । उग्रादीनि पदानी ह मृत्युमृत्युं नमाम्यहम्
26 // arddhadvayaṃ nyasenmūrdhni āhṛtpādāttadaṅgakam / ugrādīni padānī ha mṛtyumṛtyuṃ namāmyaham
27 ॥ इत्यन्तान्यास्यकघ्नाणचक्षुःश्रोत्रेषुपक्ष्मसु । हृदि नाभौ च कट्यादिपादान्तं नवसु न्यसेत्
27 // ityantānyāsyakaghnāṇacakṣuḥśrotreṣupakṣmasu / hṛdi nābhau ca kaṭyādipādāntaṃ navasu nyaset
28 ॥ वीराद्यानपि तान्येव यथापूर्वं प्रविन्यसेत् । नृसिंहाद्यानि तान्येव पूर्ववद्विन्यसेत्सुधीः
28 // vīrādyānapi tānyeva yathāpūrvaṃ pravinyaset / nṛsiṃhādyāni tānyeva pūrvavadvinyasetsudhīḥ
29 ॥ चन्द्राग्निवेदषड्रामनेत्रदिग्बाहुभूमितान् । विभक्ता पन्त्रवर्णांश्च क्रमात्स्थानेषु विन्यसेत्
29 // candrāgnivedaṣaḍrāmanetradigbāhubhūmitān / vibhaktā pantravarṇāṃśca kramātsthāneṣu vinyaset
30 ॥ मूले मूलाच्च नाभ्यन्तं नाभ्यादिहृदयावधि । हृदयाद्भ्रूयुगान्तं तु नेत्रत्रये च मस्तके
30 // mūle mūlācca nābhyantaṃ nābhyādihṛdayāvadhi / hṛdayādbhrūyugāntaṃ tu netratraye ca mastake
31 ॥ बाह्वोरङ्गुलिषु प्राणेमूर्द्धादि चरणावधि । विन्यसेन्नामतो धीमान्हरिन्यासो ऽयमीरितः
31 // bāhvoraṅguliṣu prāṇemūrddhādi caraṇāvadhi / vinyasennāmato dhīmānharinyāso 'yamīritaḥ
32 ॥ न्यासस्यास्य तु माहात्म्यं जानात्येको हरिः स्वयम् । एवं न्यासविधिं कृत्वा ध्यायेच्च नृहरिं हृदि
32 // nyāsasyāsya tu māhātmyaṃ jānātyeko hariḥ svayam / evaṃ nyāsavidhiṃ kṛtvā dhyāyecca nṛhariṃ hṛdi
33 ॥ गलासक्तलसद्बाहुस्पृष्टकेशो ऽब्जचक्रधृक् । नखाग्रभिन्नदैत्येशो ज्वालामालासमन्वितः
33 // galāsaktalasadbāhuspṛṣṭakeśo 'bjacakradhṛk / nakhāgrabhinnadaityeśo jvālāmālāsamanvitaḥ
34 ॥ दीप्तजिह्वस्त्रिनयनो दंष्ट्रोग्रं वदनं वहन् । नृसिंहो ऽस्मान्सदा पातुस्थलांबुगगनोपगः
34 // dīptajihvastrinayano daṃṣṭrograṃ vadanaṃ vahan / nṛsiṃho 'smānsadā pātusthalāṃbugaganopagaḥ
35 ॥ ध्यात्वैवं दर्शयेन्मुद्रां नृसिंहस्य महात्मनः । जानुमध्यगतौ कृत्वा चिबुकोष्टौ समावुभौ
35 // dhyātvaivaṃ darśayenmudrāṃ nṛsiṃhasya mahātmanaḥ / jānumadhyagatau kṛtvā cibukoṣṭau samāvubhau
36 ॥ हस्तौ च भूमिसंलग्नौ कंपमानः पुनः पुनः । मुखं विजृंभितं कृत्वा लेलिहानां च जिह्विकाम्
36 // hastau ca bhūmisaṃlagnau kaṃpamānaḥ punaḥ punaḥ / mukhaṃ vijṛṃbhitaṃ kṛtvā lelihānāṃ ca jihvikām
37 ॥ एषा मुद्रा नारसिंही प्रधानेति प्रकीर्तिता । वामस्याङ्गुष्टतो बद्ध्वाकनिष्टामङ्गलीत्रयम्
37 // eṣā mudrā nārasiṃhī pradhāneti prakīrtitā / vāmasyāṅguṣṭato baddhvākaniṣṭāmaṅgalītrayam
38 ॥ त्रिशूलवत् संमुखोर्द्ध्वे कुर्यान्मुद्रां नृसिंहगाम् । अङ्गुष्टाभ्यां च करयोस्तथाऽक्रम्य कनिष्टके
38 // triśūlavat saṃmukhorddhve kuryānmudrāṃ nṛsiṃhagām / aṅguṣṭābhyāṃ ca karayostathā'kramya kaniṣṭake
39 ॥ अधोमुखाभिः शिष्टाभिः शेषाभिर्नृहरौ ततः । हस्तावधोमुखौ कृत्वा नाभिदेशे प्रसार्य च
39 // adhomukhābhiḥ śiṣṭābhiḥ śeṣābhirnṛharau tataḥ / hastāvadhomukhau kṛtvā nābhideśe prasārya ca
40 ॥ तर्जंनीभ्यां नयेत्स्कन्धौ प्रोक्ता चान्त्रणमुद्रिका । हस्तावूर्द्ध्वमुखौ कृत्वा तले संयोज्य मध्यमे
40 // tarjaṃnībhyāṃ nayetskandhau proktā cāntraṇamudrikā / hastāvūrddhvamukhau kṛtvā tale saṃyojya madhyame
41 ॥ अनामायां तु वामायां तुवामायां दक्षिणां तु विनिक्षिपेत् । तर्जन्यौ पृष्टतो लग्नौ अङ्गुष्टौ तर्जनीश्रितौ
41 // anāmāyāṃ tu vāmāyāṃ tuvāmāyāṃ dakṣiṇāṃ tu vinikṣipet / tarjanyau pṛṣṭato lagnau aṅguṣṭau tarjanīśritau
42 ॥ चक्रमुद्राभवेदेषा नृहरेः संनिधौ मता । चक्रमुद्रा तथा कृत्वा तर्जनीभ्यां तु मध्यमे
42 // cakramudrābhavedeṣā nṛhareḥ saṃnidhau matā / cakramudrā tathā kṛtvā tarjanībhyāṃ tu madhyame
43 ॥ पीडयेद्वंष्ट्रमुद्रैषा सर्वपापप्रणाशिनी । एता मुद्रा नृसिंहस्य सर्वमन्त्रेषु संमताः
43 // pīḍayedvaṃṣṭramudraiṣā sarvapāpapraṇāśinī / etā mudrā nṛsiṃhasya sarvamantreṣu saṃmatāḥ
44 ॥ वर्णलक्षं जपेन्मन्त्रं तद्दशांशं च पायसैः । घऋताक्तर्जुहुयाद्वह्नौ पीठे पूर्वोदितेर्ऽचयेत्
44 // varṇalakṣaṃ japenmantraṃ taddaśāṃśaṃ ca pāyasaiḥ / ghaṛtāktarjuhuyādvahnau pīṭhe pūrvoditer'cayet
45 ॥ अङ्गान्यादौ समाराध्य दिक्पत्रेषु यजेत्पुनःऋ । गरडादीन् श्रीमुखांश्च विदिक्षु लोकपान्बहिः
45 // aṅgānyādau samārādhya dikpatreṣu yajetpunaḥṛ / garaḍādīn śrīmukhāṃśca vidikṣu lokapānbahiḥ
46 ॥ एवं संसाधितो मन्त्रः सर्वान्कामान्प्रपूरयेत् । सौम्ये कार्ये स्मरेत्सौम्यं क्रूरं क्रूरे स्मरेद्बुधः
46 // evaṃ saṃsādhito mantraḥ sarvānkāmānprapūrayet / saumye kārye smaretsaumyaṃ krūraṃ krūre smaredbudhaḥ
47 ॥ पूर्वमृत्युपदे शत्रोर्नाम कृत्वा स्वयं हरिः । निशितैर्नखदंष्ट्राग्रैः खाद्यमानं च संस्मरेत्
47 // pūrvamṛtyupade śatrornāma kṛtvā svayaṃ hariḥ / niśitairnakhadaṃṣṭrāgraiḥ khādyamānaṃ ca saṃsmaret
48 ॥ अष्टोत्तरशतं नित्यं जपेन्मन्त्रमतन्द्रितः । जायते मण्डलादर्वाक् शत्रुर्वै शमनातिथिः
48 // aṣṭottaraśataṃ nityaṃ japenmantramatandritaḥ / jāyate maṇḍalādarvāk śatrurvai śamanātithiḥ
49 ॥ ध्यानभेदानथो वक्ष्ये सर्वसिद्धिप्रदायकान् । श्रीकामः सततं ध्यायेत्पूर्वोक्तं नृहरिं सितम्
49 // dhyānabhedānatho vakṣye sarvasiddhipradāyakān / śrīkāmaḥ satataṃ dhyāyetpūrvoktaṃ nṛhariṃ sitam
50 ॥ वामाङ्कस्थितया लक्ष्म्यालिङ्गतं पद्महस्तया । विषमृत्यूपरोगादिसर्वोपद्रवनाशनम्
50 // vāmāṅkasthitayā lakṣmyāliṅgataṃ padmahastayā / viṣamṛtyūparogādisarvopadravanāśanam
51 ॥ नरसिंहं महाभीमं कालानल समप्रभम् । आन्त्रमालाधरं रौद्रं कण्ठहारेण भूषितम्
51 // narasiṃhaṃ mahābhīmaṃ kālānala samaprabham / āntramālādharaṃ raudraṃ kaṇṭhahāreṇa bhūṣitam
52 ॥ नागयज्ञोपवीतं च पञ्चाननसुशोभितम् । चन्द्रमौलिं नीलकण्ठं प्रतिवक्त्रं त्रिनेत्रकम्
52 // nāgayajñopavītaṃ ca pañcānanasuśobhitam / candramauliṃ nīlakaṇṭhaṃ prativaktraṃ trinetrakam
53 ॥ भुजैः परिघसंकाशैर्द्दशभिश्चोपशोभितम् । अक्षसूत्रं गदापद्मं शङ्खं गोक्षीरसन्निभम्
53 // bhujaiḥ parighasaṃkāśairddaśabhiścopaśobhitam / akṣasūtraṃ gadāpadmaṃ śaṅkhaṃ gokṣīrasannibham
54 ॥ धनुश्च मुशलं चैव बिभ्राणं चक्रसुत्तमम् । खड्गं शूलं च बाणं च नृहरिं रुद्ररूपिणम्
54 // dhanuśca muśalaṃ caiva bibhrāṇaṃ cakrasuttamam / khaḍgaṃ śūlaṃ ca bāṇaṃ ca nṛhariṃ rudrarūpiṇam
55 ॥ इन्द्रगोपाभनीलाभं चन्द्राभं स्वर्णसन्निभम् । पूर्वादि चोत्तरं यावदूद्ध्वार्स्यं सर्ववर्णकम्
55 // indragopābhanīlābhaṃ candrābhaṃ svarṇasannibham / pūrvādi cottaraṃ yāvadūddhvārsyaṃ sarvavarṇakam
56 ॥ एवं ध्यात्वा जपेन्मन्त्री सर्वव्याधिविमुक्तये । सर्वमृत्युहरं दिव्य स्मरणात्सर्वसिद्धिदम्
56 // evaṃ dhyātvā japenmantrī sarvavyādhivimuktaye / sarvamṛtyuharaṃ divya smaraṇātsarvasiddhidam
57 ॥ ध्यायेद्यदा महात्कर्म तदा षोडशहस्तवान् । नृसिंहः सर्वलोकेशः सर्वाभरणभूषितः
57 // dhyāyedyadā mahātkarma tadā ṣoḍaśahastavān / nṛsiṃhaḥ sarvalokeśaḥ sarvābharaṇabhūṣitaḥ
58 ॥ द्वौ विदारणकर्माप्तौ द्वौ चान्त्रोद्धरणान्वितौ । शङ्खचचक्रधरौ द्वौ तु द्वौ च बाणघनुर्द्धरौ
58 // dvau vidāraṇakarmāptau dvau cāntroddharaṇānvitau / śaṅkhacacakradharau dvau tu dvau ca bāṇaghanurddharau
59 ॥ खड्गखेटधरौ द्वौ च द्वौ गदापद्मधारिणौ । पाशाङ्कुशधरौ द्वौ च द्वौ रिपोर्मुकुटार्पितौ
59 // khaḍgakheṭadharau dvau ca dvau gadāpadmadhāriṇau / pāśāṅkuśadharau dvau ca dvau ripormukuṭārpitau
60 ॥ इति षोडशदोर्दण्डमण्डितं नृहरिं विभुम् । ध्यायेन्नारद नीलाभमुग्रकर्ममण्यनन्यधीः
60 // iti ṣoḍaśadordaṇḍamaṇḍitaṃ nṛhariṃ vibhum / dhyāyennārada nīlābhamugrakarmamaṇyananyadhīḥ
61 ॥ ध्येयो महतमे कार्ये द्वात्रिंशद्धस्तवान्बुधैः । नृसिंहः सर्वभूतेशः सर्वसिद्धिकरः परः
61 // dhyeyo mahatame kārye dvātriṃśaddhastavānbudhaiḥ / nṛsiṃhaḥ sarvabhūteśaḥ sarvasiddhikaraḥ paraḥ
62 ॥ दक्षिणे चक्रपद्मे च परशुंपाशमेव च । हलं च मुशलं चैव अभयं चाङ्कुशं तथा
62 // dakṣiṇe cakrapadme ca paraśuṃpāśameva ca / halaṃ ca muśalaṃ caiva abhayaṃ cāṅkuśaṃ tathā
63 ॥ पट्टिशं भिन्दिपालं च खड्गमुद्गरतोमरान् । वामभागे करैः शंङ्खं खेटं पाशं च शूलकम्
63 // paṭṭiśaṃ bhindipālaṃ ca khaḍgamudgaratomarān / vāmabhāge karaiḥ śaṃṅkhaṃ kheṭaṃ pāśaṃ ca śūlakam
64 ॥ अग्निं च वरदं शक्तिं कुण्डिकां च ततः परम् । कार्मुकं तर्जनीमुद्रां गदां डमरुशूर्पकौ
64 // agniṃ ca varadaṃ śaktiṃ kuṇḍikāṃ ca tataḥ param / kārmukaṃ tarjanīmudrāṃ gadāṃ ḍamaruśūrpakau
65 ॥ द्वाभ्यां कराभ्यां च रिपोर्जानुमस्तकपीडनम् । ऊर्द्ध्वीकृताभ्यां बाहुभ्यां आन्त्रमालाधरं विभुम्
65 // dvābhyāṃ karābhyāṃ ca riporjānumastakapīḍanam / ūrddhvīkṛtābhyāṃ bāhubhyāṃ āntramālādharaṃ vibhum
66 ॥ अधः स्थिताभ्यां बाहुभ्यां हिरण्यकविदारणम् । प्रियङ्करं च भक्तानां दैत्यानां च भयङ्करम्
66 // adhaḥ sthitābhyāṃ bāhubhyāṃ hiraṇyakavidāraṇam / priyaṅkaraṃ ca bhaktānāṃ daityānāṃ ca bhayaṅkaram
67 ॥ नृसिहं तं स्मरेदित्थं महामृत्युभयापहम् । एवं ध्यात्वा जपेन्मन्त्री सर्वकार्यार्थसिद्धये
67 // nṛsihaṃ taṃ smareditthaṃ mahāmṛtyubhayāpaham / evaṃ dhyātvā japenmantrī sarvakāryārthasiddhaye
68 ॥ अथोच्यते ध्यानमन्यन्मुखरोगहरं शुभम् । स्वर्णवर्णसुपर्णस्थं विद्युन्मालासटान्वितम्
68 // athocyate dhyānamanyanmukharogaharaṃ śubham / svarṇavarṇasuparṇasthaṃ vidyunmālāsaṭānvitam
69 ॥ कोटिपूर्णेन्दुवर्णं च सुमुखं त्र्यक्षिवीक्षणम् । पीतवस्त्रोरुभूषाढ्यं नृसिंहं शान्तविग्रहम् । चक्रशङ्खाभयवरान्दधतं करपल्लवैः
69 // koṭipūrṇenduvarṇaṃ ca sumukhaṃ tryakṣivīkṣaṇam / pītavastrorubhūṣāḍhyaṃ nṛsiṃhaṃ śāntavigraham / cakraśaṅkhābhayavarāndadhataṃ karapallavaiḥ
70 ॥ क्ष्वेडरोगादिशमनं स्वैर्ध्यानैः सुखन्दितम् । शत्रोः सेनानिरोधेन यत्नं कुर्याञ्च साधकम्
70 // kṣveḍarogādiśamanaṃ svairdhyānaiḥ sukhanditam / śatroḥ senānirodhena yatnaṃ kuryāñca sādhakam
71 ॥ अक्षकाष्टैरेधिते ऽग्नौ विचिन्त्य रिपुमर्दनम् । देवं नृसिंहं संपूज्य कुसुमाद्युपचारकैः
71 // akṣakāṣṭairedhite 'gnau vicintya ripumardanam / devaṃ nṛsiṃhaṃ saṃpūjya kusumādyupacārakaiḥ
72 ॥ समूलमूलैर्जुंहुयाच्चरैर्दशशतं पृथक् । रिपुं खादन्निव जपेन्निर्दहन्निव तं क्षिपेत्
72 // samūlamūlairjuṃhuyāccarairdaśaśataṃ pṛthak / ripuṃ khādanniva japennirdahanniva taṃ kṣipet
73 ॥ हुत्वा सप्तदिनं मन्त्री सेनामिष्टां महीपतेः । प्रस्थापयेच्छुभे लग्ने परराष्ट्रजयेच्छया
73 // hutvā saptadinaṃ mantrī senāmiṣṭāṃ mahīpateḥ / prasthāpayecchubhe lagne pararāṣṭrajayecchayā
74 ॥ तस्याः पुरस्तान्नृहरिं निघ्नन्तं रिपुमण्डलम् । स्मृत्वा जपं प्रक्लर्वीत यावदायाति सा पुनः
74 // tasyāḥ purastānnṛhariṃ nighnantaṃ ripumaṇḍalam / smṛtvā japaṃ praklarvīta yāvadāyāti sā punaḥ
75 ॥ निर्जत्य निखिलाञ्छत्रून्सह वीरश्रियासुखात् । प्रीणयेन्मन्त्रिणं राजा विभवैः प्रीतमानसः
75 // nirjatya nikhilāñchatrūnsaha vīraśriyāsukhāt / prīṇayenmantriṇaṃ rājā vibhavaiḥ prītamānasaḥ
76 ॥ गजाश्वरथरत्नैश्च ग्रामक्षेत्रधनादिभिः । यदि मन्त्री न तुष्येत तदानर्थो महीपतेः
76 // gajāśvaratharatnaiśca grāmakṣetradhanādibhiḥ / yadi mantrī na tuṣyeta tadānartho mahīpateḥ
77 ॥ जायते तस्य राष्ट्रेषु प्राणेभ्यो ऽपि महाभयम् । अष्टोत्तरशतमूलमन्त्रमन्त्रितभस्मना
77 // jāyate tasya rāṣṭreṣu prāṇebhyo 'pi mahābhayam / aṣṭottaraśatamūlamantramantritabhasmanā
78 ॥ नाशयेन्मूषिकालूतावृश्चिकाद्युत्थितं विषम् । लिप्ताङ्गः सर्वरोगैश्च मुच्यते नात्र संशयः
78 // nāśayenmūṣikālūtāvṛścikādyutthitaṃ viṣam / liptāṅgaḥ sarvarogaiśca mucyate nātra saṃśayaḥ
79 ॥ सेवन्तीकुसुमैर्हुत्वा महतीं श्रियमाप्नुयात् । औदुम्बरसमिद्भिस्तु भवेद्धान्यसमृद्धिमान्
79 // sevantīkusumairhutvā mahatīṃ śriyamāpnuyāt / audumbarasamidbhistu bhaveddhānyasamṛddhimān
80 ॥ अपूपलक्षहोमे तु भवेद्वैश्रवणोपमः । क्रुद्धस्य सन्निधौ राज्ञो जपेदष्टोत्तरं शतम्
80 // apūpalakṣahome tu bhavedvaiśravaṇopamaḥ / kruddhasya sannidhau rājño japedaṣṭottaraṃ śatam
81 ॥ सद्यो नैर्मल्यमाप्नोति प्रसादं चाधिगच्छति । कुन्दप्रसूनैरुदयं मोचाभिर्विघ्ननाशनम्
81 // sadyo nairmalyamāpnoti prasādaṃ cādhigacchati / kundaprasūnairudayaṃ mocābhirvighnanāśanam
82 ॥ तुलसीपत्रहोमेन महतीं कीर्तिमाप्नुयात् । शाल्युत्थसक्तुहोमेन वशयेदखिलं जगत्
82 // tulasīpatrahomena mahatīṃ kīrtimāpnuyāt / śālyutthasaktuhomena vaśayedakhilaṃ jagat
83 ॥ मधूकपुष्पैरिष्टं स्यात्स्तंभनं धात्रिखण्डकैः । दधिमध्वाज्यमिश्रां तु गुडूचीं चतुरङ्गुलाम्
83 // madhūkapuṣpairiṣṭaṃ syātstaṃbhanaṃ dhātrikhaṇḍakaiḥ / dadhimadhvājyamiśrāṃ tu guḍūcīṃ caturaṅgulām
84 ॥ जुहुया दयुतं यो ऽसौ शतं जीवति रोगजित् । शनैश्चरदिने ऽश्वत्थं स्पृष्ट्वा चाष्टोत्तरं शतम्
84 // juhuyā dayutaṃ yo 'sau śataṃ jīvati rogajit / śanaiścaradine 'śvatthaṃ spṛṣṭvā cāṣṭottaraṃ śatam
85 ॥ जपेज्जित्वासो ऽपमृत्युं शतवर्षाणि जीवति । अथ ते संप्रवक्ष्यामि यन्त्रं त्रैलोक्यमोहनम्
85 // japejjitvāso 'pamṛtyuṃ śatavarṣāṇi jīvati / atha te saṃpravakṣyāmi yantraṃ trailokyamohanam
86 ॥ यस्य संधारणादेव भवेयुःसर्वसंपदः । श्वेतभूर्ज्जे लिखेत्पद्मं द्वात्रिंशत्सिंहसंयुतम्
86 // yasya saṃdhāraṇādeva bhaveyuḥsarvasaṃpadaḥ / śvetabhūrjje likhetpadmaṃ dvātriṃśatsiṃhasaṃyutam
87 ॥ मध्ये सिंहे स्वबीजं च लिखेत्पूर्ववदेव तु । श्रीबीजेन तु तुसंवेद्य वलयत्रयसंयुतम्
87 // madhye siṃhe svabījaṃ ca likhetpūrvavadeva tu / śrībījena tu tusaṃvedya valayatrayasaṃyutam
88 ॥ पाशाङ्कुशैश्च संवेष्ट्य पूजयेद्यन्त्रमुत्तमम् । त्रैलोक्यमोहनं नाम सर्वकामार्थसाधनम्
88 // pāśāṅkuśaiśca saṃveṣṭya pūjayedyantramuttamam / trailokyamohanaṃ nāma sarvakāmārthasādhanam
89 ॥ चक्रराजं महाराजं सर्वचर्केश्वरेश्वरम् । धारणाज्जयमाप्नोति सत्यं सत्यं न संशयः
89 // cakrarājaṃ mahārājaṃ sarvacarkeśvareśvaram / dhāraṇājjayamāpnoti satyaṃ satyaṃ na saṃśayaḥ
90 ॥ अथ यन्त्रान्तरं वक्ष्ये शृणु नारद सिद्धिदम् । अष्टारं विलिखेद्यन्त्रं श्लक्ष्णं कर्णिकया युतम्
90 // atha yantrāntaraṃ vakṣye śṛṇu nārada siddhidam / aṣṭāraṃ vilikhedyantraṃ ślakṣṇaṃ karṇikayā yutam
91 ॥ मूलमन्त्रं लिखेत्तत्र प्रणवेन समन्वितम् । एकाक्षरं नारसिंहं मध्ये चैव ससाध्यकम्
91 // mūlamantraṃ likhettatra praṇavena samanvitam / ekākṣaraṃ nārasiṃhaṃ madhye caiva sasādhyakam
92 ॥ जपेदष्टसहस्रं तु सूत्रेणावेष्ट्य तद्बहिः । स्वर्णरौप्यसुताम्रैश्च वेष्टयेत्क्रमतः सुधीः
92 // japedaṣṭasahasraṃ tu sūtreṇāveṣṭya tadbahiḥ / svarṇaraupyasutāmraiśca veṣṭayetkramataḥ sudhīḥ
93 ॥ लाक्षया वेष्टितं कृत्वा पुनर्मन्त्रेण मन्त्रयेत् । कण्ठे भुजे शिखायां वा धारयेद्यन्त्रमुत्तमम्
93 // lākṣayā veṣṭitaṃ kṛtvā punarmantreṇa mantrayet / kaṇṭhe bhuje śikhāyāṃ vā dhārayedyantramuttamam
94 ॥ नरनारीनरेद्राश्च सर्वे स्युर्वशगा भुवि । दुष्टास्तं नैव बाधन्ते पिशाचोरगराक्षसाः
94 // naranārīnaredrāśca sarve syurvaśagā bhuvi / duṣṭāstaṃ naiva bādhante piśācoragarākṣasāḥ
95 ॥ यन्त्रराजप्रसादेन सर्वत्र जयमाप्नुयात् । अथान्यत्संप्रवक्ष्यामि यन्त्रं सर्ववशङ्करम्
95 // yantrarājaprasādena sarvatra jayamāpnuyāt / athānyatsaṃpravakṣyāmi yantraṃ sarvavaśaṅkaram
96 ॥ द्वादशारं महाचक्रं पूर्ववद्विलिखेत्सुधीः । मात्राद्वादशसंभिन्नदलेन विलिखेद्रुधः
96 // dvādaśāraṃ mahācakraṃ pūrvavadvilikhetsudhīḥ / mātrādvādaśasaṃbhinnadalena vilikhedrudhaḥ
97 ॥ मध्ये मन्त्रं शक्तियुक्तं श्रीबीजेन तु वेष्टयेत । कालान्तकं नाम चक्रं सुरासुखशङ्करम्
97 // madhye mantraṃ śaktiyuktaṃ śrībījena tu veṣṭayeta / kālāntakaṃ nāma cakraṃ surāsukhaśaṅkaram
98 ॥ चक्रमुल्लेखयेद्भूर्जे सर्वशत्रुनिवारणम् । यस्य धारणमात्रेण सर्वत्र विजयी भवेत्
98 // cakramullekhayedbhūrje sarvaśatrunivāraṇam / yasya dhāraṇamātreṇa sarvatra vijayī bhavet
99 ॥ अथ सर्वेष्टदं ज्वालामालिसंज्ञं वदाम्यहम् । बीजं हृद्भगवान्ङेंतो नरसिंहाय तत्परम्
99 // atha sarveṣṭadaṃ jvālāmālisaṃjñaṃ vadāmyaham / bījaṃ hṛdbhagavānṅeṃto narasiṃhāya tatparam
100 ॥ ज्वालिने मालिने दीप्तदंष्ट्राय अग्निने पदम् । त्राय सर्वादिरक्षोघ्नाय च नः सर्वभूपदम्
100 // jvāline māline dīptadaṃṣṭrāya agnine padam / trāya sarvādirakṣoghnāya ca naḥ sarvabhūpadam
101 ॥ हरिर्विनाशनायान्ते सर्वज्वरविनाशनः । नामान्ते दहयुग्मं च पचद्वयमुदीरयेत्
101 // harirvināśanāyānte sarvajvaravināśanaḥ / nāmānte dahayugmaṃ ca pacadvayamudīrayet
102 ॥ रक्षयुग्मं च वर्मास्त्रठदूयान्तो ध्रुवादिकः । अष्टषष्ट्यक्षरैः प्रोक्तो ज्वालामाली मनूत्तमः
102 // rakṣayugmaṃ ca varmāstraṭhadūyānto dhruvādikaḥ / aṣṭaṣaṣṭyakṣaraiḥ prokto jvālāmālī manūttamaḥ
103 ॥ पुण्यादिकं तु पूर्वोक्तं त्रयोदशभिरक्षरैः । पङ्क्तिभी रुद्रासंख्याकैरष्टादशभिरक्षरैः
103 // puṇyādikaṃ tu pūrvoktaṃ trayodaśabhirakṣaraiḥ / paṅktibhī rudrāsaṃkhyākairaṣṭādaśabhirakṣaraiḥ
104 ॥ भानुभिः करणैर्मन्त्री वरैरङ्गानि कल्पयेत् । पूर्वोक्तरूपिणं ज्वालामालिन नृहरिं स्मरेत्
104 // bhānubhiḥ karaṇairmantrī varairaṅgāni kalpayet / pūrvoktarūpiṇaṃ jvālāmālina nṛhariṃ smaret
105 ॥ लक्षं जपो दशांशं च जुहुयात्कपिलाघृतैः । रौद्रापस्मारभूतादिनाशको ऽयं मनूत्तमः
105 // lakṣaṃ japo daśāṃśaṃ ca juhuyātkapilāghṛtaiḥ / raudrāpasmārabhūtādināśako 'yaṃ manūttamaḥ
106 ॥ प्राणो माया नृसिंहश्च सृष्टिर्ब्रह्मास्त्रमीरितः । षडक्षरो महामन्त्रः सर्वाभीष्टप्रदायकः
106 // prāṇo māyā nṛsiṃhaśca sṛṣṭirbrahmāstramīritaḥ / ṣaḍakṣaro mahāmantraḥ sarvābhīṣṭapradāyakaḥ
107 ॥ मुनिर्ब्रह्मा तथा छन्दः पङ्क्तिर्देवो नृकेसरी । षड्दीर्घभाजा बीजेन षडङ्गानि समाचरेत्
107 // munirbrahmā tathā chandaḥ paṅktirdevo nṛkesarī / ṣaḍdīrghabhājā bījena ṣaḍaṅgāni samācaret
108 ॥ पूर्वोक्तेनैव विधिना ध्यानं पूजां समाचरेत् । सिद्धेन मनुनानेन सर्वसिद्धिर्भवेन्नृणाम्
108 // pūrvoktenaiva vidhinā dhyānaṃ pūjāṃ samācaret / siddhena manunānena sarvasiddhirbhavennṛṇām
109 ॥ रमाबीजादिको ऽनुष्टुप्त्रयस्त्रिंशार्णवान्मनुः । प्रजापतिर्मुनिश्च्छन्दो ऽनुष्टुप् लक्ष्मीनृकेसरी
109 // ramābījādiko 'nuṣṭuptrayastriṃśārṇavānmanuḥ / prajāpatirmuniścchando 'nuṣṭup lakṣmīnṛkesarī
110 ॥ देवता चज पदैः सर्वेणाङ्गकल्पनमीरितम् । विन्यस्यैवं तु पञ्चाङ्गं स्वात्मरक्षां समाचरेत्
110 // devatā caja padaiḥ sarveṇāṅgakalpanamīritam / vinyasyaivaṃ tu pañcāṅgaṃ svātmarakṣāṃ samācaret
111 ॥ संस्पृशन् दक्षिणं बाहुं शरभस्य मनुं जपेत् । प्रणवो हृच्छिवार्यन्ति महते शरभाय च
111 // saṃspṛśan dakṣiṇaṃ bāhuṃ śarabhasya manuṃ japet / praṇavo hṛcchivāryanti mahate śarabhāya ca
112 ॥ वह्निप्रियान्तो मन्त्रस्तु रक्षार्थे समुदाहृतः । अथवा राममन्त्रान्ते परं क्षद्वितयं पठेत्
112 // vahnipriyānto mantrastu rakṣārthe samudāhṛtaḥ / athavā rāmamantrānte paraṃ kṣadvitayaṃ paṭhet
113 ॥ अथवा केशवाद्यैस्तु रक्षां कुर्यात्प्रयत्नतः । केशवः पातु पादौ मे जङ्घे नारायणो ऽवतु
113 // athavā keśavādyaistu rakṣāṃ kuryātprayatnataḥ / keśavaḥ pātu pādau me jaṅghe nārāyaṇo 'vatu
114 ॥ माधवो मे कटिं पातु गोविन्दो गुह्यमेव च । नाभिं विष्णुश्च मे पातु जठरं मधुसूदनः
114 // mādhavo me kaṭiṃ pātu govindo guhyameva ca / nābhiṃ viṣṇuśca me pātu jaṭharaṃ madhusūdanaḥ
115 ॥ ऊरू त्रिविक्रमः पातु हृदयं पातु मे नरः । श्रीधरः पातु कण्ठं च हृषीकेशो मुखं मम
115 // ūrū trivikramaḥ pātu hṛdayaṃ pātu me naraḥ / śrīdharaḥ pātu kaṇṭhaṃ ca hṛṣīkeśo mukhaṃ mama
116 ॥ पद्मनाभः स्तनौ पातु शीर्षं दामोदरो ऽवतु । एवं विन्यस्य चाङ्गेषु जपकाले तु साधकः
116 // padmanābhaḥ stanau pātu śīrṣaṃ dāmodaro 'vatu / evaṃ vinyasya cāṅgeṣu japakāle tu sādhakaḥ
117 ॥ निर्भयो जायते भूतवेतालग्रहराक्षसात् । पुनर्न्यसेत्प्रयत्नेन ध्यानं कुर्वन्समाहितः
117 // nirbhayo jāyate bhūtavetālagraharākṣasāt / punarnyasetprayatnena dhyānaṃ kurvansamāhitaḥ
118 ॥ पुरस्तात्केशवः पातुः चक्री जांबूनदप्रभः । पश्चान्नारायणः शङ्खी नीलजीमूतसन्निभः
118 // purastātkeśavaḥ pātuḥ cakrī jāṃbūnadaprabhaḥ / paścānnārāyaṇaḥ śaṅkhī nīlajīmūtasannibhaḥ
119 ॥ उर्द्ध्वमिन्दीवरश्यामो माधवस्तु गदाधरः । गिविन्दो दक्षिणे पार्श्वे धन्वी चन्द्रप्रभो महान्
119 // urddhvamindīvaraśyāmo mādhavastu gadādharaḥ / givindo dakṣiṇe pārśve dhanvī candraprabho mahān
120 ॥ उत्तरे हलधृग्विष्णुः पद्मकिञ्जल्कसन्निभः । आग्नेय्यामरविन्दाक्षो मुसलीमधुसूदनः
120 // uttare haladhṛgviṣṇuḥ padmakiñjalkasannibhaḥ / āgneyyāmaravindākṣo musalīmadhusūdanaḥ
121 ॥ त्रिविक्रमः खड्गपाणिर्नैरृत्यां ज्वलनप्रभः । वायव्यां माधवो वज्री तरुणादित्यसन्निभः
121 // trivikramaḥ khaḍgapāṇirnairṛtyāṃ jvalanaprabhaḥ / vāyavyāṃ mādhavo vajrī taruṇādityasannibhaḥ
122 ॥ ऐशान्यां पुण्डरीकाक्षः श्रीधरः पट्टिशायुधः । विद्युत्प्रभो हृषीकेश उर्द्धू पातु समुद्गरः
122 // aiśānyāṃ puṇḍarīkākṣaḥ śrīdharaḥ paṭṭiśāyudhaḥ / vidyutprabho hṛṣīkeśa urddhū pātu samudgaraḥ
123 ॥ अधश्च पद्मनाभो मे सहस्रांशुसमप्रभेः । सर्वायुधः सर्वशक्तिः सर्वाद्यः सर्वतोमुखः
123 // adhaśca padmanābho me sahasrāṃśusamaprabheḥ / sarvāyudhaḥ sarvaśaktiḥ sarvādyaḥ sarvatomukhaḥ
124 ॥ इन्द्रगोपप्रभः पायात्पाशहस्तो ऽपराजितः । स बाह्याभ्यन्तरे देहमव्याद्दामो दरो हरिः
124 // indragopaprabhaḥ pāyātpāśahasto 'parājitaḥ / sa bāhyābhyantare dehamavyāddāmo daro hariḥ
125 ॥ एवं सर्वत्र निश्छिद्रं नाम द्वादशपञ्जरम् । प्रविष्टो ऽहं न मे किञ्चिद्भयमस्ति कदाचन
125 // evaṃ sarvatra niśchidraṃ nāma dvādaśapañjaram / praviṣṭo 'haṃ na me kiñcidbhayamasti kadācana
126 ॥ एवं रक्षां विधायाथ दुर्द्धर्षो जायते नरः । सर्वेषु नृहरेर्मन्त्रवर्गेष्वेवं विधिर्मतः
126 // evaṃ rakṣāṃ vidhāyātha durddharṣo jāyate naraḥ / sarveṣu nṛharermantravargeṣvevaṃ vidhirmataḥ
127 ॥ पूर्वोक्तविधिना सर्वं ध्यानपूजादिकं चरेत् । जितं ते पुण्डरीकाक्ष नमस्ते विश्वभावन
127 // pūrvoktavidhinā sarvaṃ dhyānapūjādikaṃ caret / jitaṃ te puṇḍarīkākṣa namaste viśvabhāvana
128 ॥ नमस्ते ऽस्तु हृषीकेश महापुरुष ते नमः । इत्थं संप्रार्थ्य जप्त्वा च पटित्वा विसृजेद्विभुम्
128 // namaste 'stu hṛṣīkeśa mahāpuruṣa te namaḥ / itthaṃ saṃprārthya japtvā ca paṭitvā visṛjedvibhum
129 ॥ एवं सिद्धे मनौ मन्त्री जायते सम्पदां पदम् । जयद्वयं श्रीनृसिंहेत्यष्टार्णो ऽयं मनूत्तमः
129 // evaṃ siddhe manau mantrī jāyate sampadāṃ padam / jayadvayaṃ śrīnṛsiṃhetyaṣṭārṇo 'yaṃ manūttamaḥ
130 ॥ मुनिर्ब्रह्माथ गायत्री छन्दः प्रोक्तो ऽस्य देवता । श्रीमाञ्जयनृसिंहस्तु सर्वाभीष्टप्रदायकः
130 // munirbrahmātha gāyatrī chandaḥ prokto 'sya devatā / śrīmāñjayanṛsiṃhastu sarvābhīṣṭapradāyakaḥ
131 ॥ सेंदुगोर्विदपूर्वेण वियता सेन्दुना पुनः । षड्वीर्घाढ्ये न कुर्वीत षडङ्गानि विशालधीः
131 // seṃdugorvidapūrveṇa viyatā sendunā punaḥ / ṣaḍvīrghāḍhye na kurvīta ṣaḍaṅgāni viśāladhīḥ
132 ॥ ततो ध्यायेद्धृदि विभुं नृसिंहं चन्द्रशेखरम्
132 // tato dhyāyeddhṛdi vibhuṃ nṛsiṃhaṃ candraśekharam
133 ॥ श्रीमन्नृकेसरितनो जगदेकबंन्धो श्रीनीलकण्ठ करुणार्णवे सामराज । वह्नीन्दुतीव्रकरनेत्र पिनाकपाणे शीतांशुशेखर रमेश्वर पाहि विष्णो
133 // śrīmannṛkesaritano jagadekabaṃndho śrīnīlakaṇṭha karuṇārṇave sāmarāja / vahnīndutīvrakaranetra pinākapāṇe śītāṃśuśekhara rameśvara pāhi viṣṇo
134 ॥ ध्यात्वैवं प्रपेल्लक्षाष्टकं मन्त्री दशांशतः । साज्येन पायसान्नेन जुहुयात्प्राग्वदर्चनम्
134 // dhyātvaivaṃ prapellakṣāṣṭakaṃ mantrī daśāṃśataḥ / sājyena pāyasānnena juhuyātprāgvadarcanam
135 ॥ तारो माया स्वबीजान्ते कर्णोग्रं वीरमीरयेत् । महाविष्णु ततो ब्रूयाज्ज्वलन्तं सर्वतोमुखम्
135 // tāro māyā svabījānte karṇograṃ vīramīrayet / mahāviṣṇu tato brūyājjvalantaṃ sarvatomukham
136 ॥ स्फुरद्द्वयं प्रस्फुरेति द्वयं घोरपदं ततः । वदेद्धोरतरं ते तु तनुरूपं च ठद्वयम्
136 // sphuraddvayaṃ prasphureti dvayaṃ ghorapadaṃ tataḥ / vadeddhorataraṃ te tu tanurūpaṃ ca ṭhadvayam
137 ॥ प्रचटद्वयमाभाष्य कहयुग्म च मद्वयम् । बन्धद्वयं घातयेति द्वयं वर्मास्त्रमीरयेत्
137 // pracaṭadvayamābhāṣya kahayugma ca madvayam / bandhadvayaṃ ghātayeti dvayaṃ varmāstramīrayet
138 ॥ नृसिंहं भीषणं भद्रं मृत्युमृत्युं नमाम्यहम् । पञ्चाशीत्यक्षरो मन्त्रो भजतामिष्टदायकः
138 // nṛsiṃhaṃ bhīṣaṇaṃ bhadraṃ mṛtyumṛtyuṃ namāmyaham / pañcāśītyakṣaro mantro bhajatāmiṣṭadāyakaḥ
139 ॥ ऋषी ह्यघोरब्रह्मणौ तथा त्रिष्टुबनुष्टुभौ । छन्दसी च तथा घोरनृसिंहो देवता मतः
139 // ṛṣī hyaghorabrahmaṇau tathā triṣṭubanuṣṭubhau / chandasī ca tathā ghoranṛsiṃho devatā mataḥ
140 ॥ ध्यानार्चनादिकं चास्य कुर्यादानुष्टुभं सुधीः । विशेषान्मन्त्रवर्यो ऽयं सर्वरक्षाकरो मतः
140 // dhyānārcanādikaṃ cāsya kuryādānuṣṭubhaṃ sudhīḥ / viśeṣānmantravaryo 'yaṃ sarvarakṣākaro mataḥ
141 ॥ बीजं जययुगं पश्चान्नृसिंहेत्यष्टवर्णवान् । ऋषिः प्रजापतिश्चास्यानुष्टुप्छन्द उदाहृतम्
141 // bījaṃ jayayugaṃ paścānnṛsiṃhetyaṣṭavarṇavān / ṛṣiḥ prajāpatiścāsyānuṣṭupchanda udāhṛtam
142 ॥ विदारणनृसिंहो ऽस्य देवता परिकीर्तितः । जं बीजं हं तथा शक्तिर्विनियोगो ऽखिलाप्तये
142 // vidāraṇanṛsiṃho 'sya devatā parikīrtitaḥ / jaṃ bījaṃ haṃ tathā śaktirviniyogo 'khilāptaye
143 ॥ दीर्घाढ्येन नृसिंहेन षडङ्गन्यासमाचरेत् । रौद्रं ध्यायेन्नृसिंहं तु शत्रुवक्षो विदारणम्
143 // dīrghāḍhyena nṛsiṃhena ṣaḍaṅganyāsamācaret / raudraṃ dhyāyennṛsiṃhaṃ tu śatruvakṣo vidāraṇam
144 ॥ नखदंष्ट्रायुधं भक्ताभयद श्रीनिकेतनम् । तप्तहाटककेशान्तज्वलप्तावकलोचनम्
144 // nakhadaṃṣṭrāyudhaṃ bhaktābhayada śrīniketanam / taptahāṭakakeśāntajvalaptāvakalocanam
145 ॥ वज्राधिकनखस्पर्श दिव्यसिंह नमो ऽस्तु ते ।. मुनिर्ब्रह्मा समाख्यातो ऽनुष्टुप्छन्दः समीरितः
145 // vajrādhikanakhasparśa divyasiṃha namo 'stu te /. munirbrahmā samākhyāto 'nuṣṭupchandaḥ samīritaḥ
146 ॥ देवतास्य रगदार्णस्य दिव्यपूर्वो नृकेसरी । पादैश्चतुर्भिः सर्वेण पञ्चाङ्गानि समाचरेत्
146 // devatāsya ragadārṇasya divyapūrvo nṛkesarī / pādaiścaturbhiḥ sarveṇa pañcāṅgāni samācaret
147 ॥ ध्यानपूजादिकं सर्वं प्राग्वत्प्रोक्तं मुनीश्वर । पूर्वोक्तानि च सर्वाणि कार्याण्यायान्ति सिद्धताम्
147 // dhyānapūjādikaṃ sarvaṃ prāgvatproktaṃ munīśvara / pūrvoktāni ca sarvāṇi kāryāṇyāyānti siddhatām
148 ॥ तारो नमो भगवते नरसिंहाय हृञ्च ते । जस्तेजसे आविराविर्भव वज्रनखान्ततः
148 // tāro namo bhagavate narasiṃhāya hṛñca te / jastejase āvirāvirbhava vajranakhāntataḥ
149 ॥ व्रजदंष्ट्रेति कर्मान्ते त्वासयाक्रन्दयद्वयम् । तमो ग्रसद्वयं पश्चात्स्वाहान्ते चाभयं ततः
149 // vrajadaṃṣṭreti karmānte tvāsayākrandayadvayam / tamo grasadvayaṃ paścātsvāhānte cābhayaṃ tataḥ
150 ॥ आत्मन्यन्ते च भूयिष्टा ध्रुवो बीजान्तिमो मनुः । द्विषष्ट्यर्मो ऽस्य मुन्यादि सर्वं पूर्ववदीरितम्
150 // ātmanyante ca bhūyiṣṭā dhruvo bījāntimo manuḥ / dviṣaṣṭyarmo 'sya munyādi sarvaṃ pūrvavadīritam
151 ॥ तारो नृसिंहबीजं च नमो भगवते ततः । नरसिंहाय तारश्च बीजमस्य यदा ततः
151 // tāro nṛsiṃhabījaṃ ca namo bhagavate tataḥ / narasiṃhāya tāraśca bījamasya yadā tataḥ
152 ॥ रूपाय तारः स्वर्बीजं कूर्मरूपाय तारकम् । बीजं वराहरूपाय तारो बीज नृसिंहतः
152 // rūpāya tāraḥ svarbījaṃ kūrmarūpāya tārakam / bījaṃ varāharūpāya tāro bīja nṛsiṃhataḥ
153 ॥ रूपाय तार स्वं बीजं वामनान्ते च रूपतः । पापध्रुवत्रयं बीजं रामाय निगमादितः
153 // rūpāya tāra svaṃ bījaṃ vāmanānte ca rūpataḥ / pāpadhruvatrayaṃ bījaṃ rāmāya nigamāditaḥ
154 ॥ बीजं कृष्णाय तारान्ते बीजं च कल्किने ततः । जयद्वयं ततः शालग्रामान्ते च निवासिने
154 // bījaṃ kṛṣṇāya tārānte bījaṃ ca kalkine tataḥ / jayadvayaṃ tataḥ śālagrāmānte ca nivāsine
155 ॥ दिव्यसिंहाय ङेन्तः स्यात्स्वयंभूः पुरुषाय हृत् । तारः स्वं बीजमित्येष महासाम्राज्यदायकः
155 // divyasiṃhāya ṅentaḥ syātsvayaṃbhūḥ puruṣāya hṛt / tāraḥ svaṃ bījamityeṣa mahāsāmrājyadāyakaḥ
156 ॥ नृसिंहमन्त्रः खाङ्कार्णो मुनिरत्रिः प्रकीर्तितः । छन्दो ऽतिजगती प्रोक्तं देवता कथिता मनोः
156 // nṛsiṃhamantraḥ khāṅkārṇo muniratriḥ prakīrtitaḥ / chando 'tijagatī proktaṃ devatā kathitā manoḥ
157 ॥ दशावतारो नृहरिं बीजं खं शक्तिरव्ययः । षडूदीर्घाढ्येन बीजेन कृत्वाङ्गानि च भावयेत्
157 // daśāvatāro nṛhariṃ bījaṃ khaṃ śaktiravyayaḥ / ṣaḍūdīrghāḍhyena bījena kṛtvāṅgāni ca bhāvayet
158 ॥ अनेकचन्द्रप्रतिमो लक्ष्मीमुखकृतेक्षणः । दशावतारैः सहितस्तनोतु नृहरिः सुखम्
158 // anekacandrapratimo lakṣmīmukhakṛtekṣaṇaḥ / daśāvatāraiḥ sahitastanotu nṛhariḥ sukham
159 ॥ जपो ऽयुतं दशांशेन होमः स्यात्पायसेन तु । प्रागुक्ते पूजयेत्पीठे मूर्तिसंकल्प्य मूलतः
159 // japo 'yutaṃ daśāṃśena homaḥ syātpāyasena tu / prāgukte pūjayetpīṭhe mūrtisaṃkalpya mūlataḥ
160 ॥ अङ्गान्यादौ च मत्स्याद्यान्दिग्दलेषु ततोर्ऽचयेत् । इन्द्राद्यानपि वज्राद्यान्सम्पूज्येष्टमवाप्नुयात्
160 // aṅgānyādau ca matsyādyāndigdaleṣu tator'cayet / indrādyānapi vajrādyānsampūjyeṣṭamavāpnuyāt
161 ॥ सहस्रार्णं महामन्त्रं वक्ष्ये तन्त्रेषु गोपितम् । तारो माया रमा कामो बीजं क्रोधपदं ततः
161 // sahasrārṇaṃ mahāmantraṃ vakṣye tantreṣu gopitam / tāro māyā ramā kāmo bījaṃ krodhapadaṃ tataḥ
162 ॥ मूर्ते नृसिंह शब्दान्ते महापुरुष ईरयेत् । प्रधानधर्माधर्मान्ते निगडेतिपदं वदेत्
162 // mūrte nṛsiṃha śabdānte mahāpuruṣa īrayet / pradhānadharmādharmānte nigaḍetipadaṃ vadet
163 ॥ निर्मोचनान्ते कालेति तततः पुरुष ईरयेत् । कालान्तकसदृक्तोयं स्वेश्वरान्ते सदृग्जलम्
163 // nirmocanānte kāleti tatataḥ puruṣa īrayet / kālāntakasadṛktoyaṃ sveśvarānte sadṛgjalam
164 ॥ श्रान्तान्ते तु निविष्टेति चैतन्यचित्सदा ततः । भासकान्ते तु कालाद्यतीतनित्योदितेति च
164 // śrāntānte tu niviṣṭeti caitanyacitsadā tataḥ / bhāsakānte tu kālādyatītanityoditeti ca
165 ॥ उदयास्तमयाक्रान्तमहाकारुणिकेति च । हृदयाब्जचतुश्चोक्ता दलान्ते तु निविष्टितः
165 // udayāstamayākrāntamahākāruṇiketi ca / hṛdayābjacatuścoktā dalānte tu niviṣṭitaḥ
166 ॥ चैतन्यात्मंश्चतुरामन्द्वादशात्मंस्ततः परम् । चतुर्विंशात्मन्नन्ते तु पञ्चविंशात्मन्नित्यपि
166 // caitanyātmaṃścaturāmandvādaśātmaṃstataḥ param / caturviṃśātmannante tu pañcaviṃśātmannityapi
167 ॥ बको हरिः सहस्रान्ते मूर्ते एह्येहि शब्दतः । भगवन्नृसिंहपुरुष क्रोधेश्वर रसा सह
167 // bako hariḥ sahasrānte mūrte ehyehi śabdataḥ / bhagavannṛsiṃhapuruṣa krodheśvara rasā saha
168 ॥ स्रवन्दितान्ते पादेति कल्पान्ताग्निसहस्र च । कोट्याभान्ते महादेव निकायदशशब्दतः
168 // sravanditānte pādeti kalpāntāgnisahasra ca / koṭyābhānte mahādeva nikāyadaśaśabdataḥ
169 ॥ शतयज्ञातलं ज्ञेयं ततश्चामलयुग्मकम् । पिङ्गलेक्षणसटादष्ट्रा दंष्ट्रायुध नखायुध
169 // śatayajñātalaṃ jñeyaṃ tataścāmalayugmakam / piṅgalekṣaṇasaṭādaṣṭrā daṃṣṭrāyudha nakhāyudha
170 ॥ दानवेन्द्रान्तकावह्निणशोणितपदं ततः । सं सक्तिविग्रहान्ते तु भूतापस्मारयातुधान्
170 // dānavendrāntakāvahniṇaśoṇitapadaṃ tataḥ / saṃ saktivigrahānte tu bhūtāpasmārayātudhān
171 ॥ सुरासुरवन्द्यमानपादपङ्कजशब्दतः । भगवन्व्योमचक्रेश्वरान्ते तु प्रभवाप्यय
171 // surāsuravandyamānapādapaṅkajaśabdataḥ / bhagavanvyomacakreśvarānte tu prabhavāpyaya
172 ॥ रूपेणोत्तिष्ट चोत्तिष्ट अविद्यानिचयं दह । दह ज्ञानैश्वर्यमन्ते प्रकाशययुगं ततः
172 // rūpeṇottiṣṭa cottiṣṭa avidyānicayaṃ daha / daha jñānaiśvaryamante prakāśayayugaṃ tataḥ
173 ॥ ओं सर्वज्ञ अरोषान्ते जंभाजृंभ्यवतारकम् । सत्यपुरुष शब्दान्ते सदसन्मध्य ईरयेत्
173 // oṃ sarvajña aroṣānte jaṃbhājṛṃbhyavatārakam / satyapuruṣa śabdānte sadasanmadhya īrayet
174 ॥ निविष्टं मम दुःस्वप्नभयं निगडशब्दतः । भयं कान्तारशब्दान्ते भयं विषपदात्ततः
174 // niviṣṭaṃ mama duḥsvapnabhayaṃ nigaḍaśabdataḥ / bhayaṃ kāntāraśabdānte bhayaṃ viṣapadāttataḥ
175 ॥ ज्वरान्ते डाकिनी कृत्याध्वरेवतीभयं ततः । अशन्यन्ते भयं दुर्भिक्षभयं मारीशब्दतः
175 // jvarānte ḍākinī kṛtyādhvarevatībhayaṃ tataḥ / aśanyante bhayaṃ durbhikṣabhayaṃ mārīśabdataḥ
176 ॥ भयं मारीचशब्दान्ते भयं छायापदं ततः । स्कन्दापस्मारशब्दान्ते भयं चौरभयं ततः
176 // bhayaṃ mārīcaśabdānte bhayaṃ chāyāpadaṃ tataḥ / skandāpasmāraśabdānte bhayaṃ caurabhayaṃ tataḥ
177 ॥ जलस्वप्नाग्निभयं गजसिंहभुजङ्गगतः । भयं जन्मजरान्ते मरणादिशब्दमीरयेत्
177 // jalasvapnāgnibhayaṃ gajasiṃhabhujaṅgagataḥ / bhayaṃ janmajarānte maraṇādiśabdamīrayet
178 ॥ भयं निर्मोचययुगं प्रशमययुगं ततः । ज्ञेयरूपधारणान्ते नृसिंहबृहत्सामतः
178 // bhayaṃ nirmocayayugaṃ praśamayayugaṃ tataḥ / jñeyarūpadhāraṇānte nṛsiṃhabṛhatsāmataḥ
179 ॥ पुरुषान्ते सर्वभयनिवारणपदं ततः । अष्टाष्टकं चतुःषष्टि चेटिकाभयमीरयेत्
179 // puruṣānte sarvabhayanivāraṇapadaṃ tataḥ / aṣṭāṣṭakaṃ catuḥṣaṣṭi ceṭikābhayamīrayet
180 ॥ विद्यावृतस्त्रयस्त्रिंशद्देवताकोटिशब्दतः । नमितान्ते पदपदात्पङ्कजान्वित ईरयेत्
180 // vidyāvṛtastrayastriṃśaddevatākoṭiśabdataḥ / namitānte padapadātpaṅkajānvita īrayet
181 ॥ सह स्रवदनान्ते तु सहस्रोदर संवदेत् । सहस्रेक्षणशब्दान्ते सहस्रपादमीरयेत्
181 // saha sravadanānte tu sahasrodara saṃvadet / sahasrekṣaṇaśabdānte sahasrapādamīrayet
182 ॥ सहस्रभुज संप्रोच्य सहस्रजिह्व संवदेत् । सहस्तान्ते ललाटेति सहस्रायुधतो धरात्
182 // sahasrabhuja saṃprocya sahasrajihva saṃvadet / sahastānte lalāṭeti sahasrāyudhato dharāt
183 ॥ तमःप्रकाशक पुरमथनान्ते तु सर्व च । मन्त्रेराजेश्वरपदाद्विहायसगतिप्रद
183 // tamaḥprakāśaka puramathanānte tu sarva ca / mantrerājeśvarapadādvihāyasagatiprada
184 ॥ पातालगतिप्रदान्ते यन्त्रमर्द्दन ईरयेत् । घोराट्टहासहसितविश्वावासपदं ततः
184 // pātālagatipradānte yantramarddana īrayet / ghorāṭṭahāsahasitaviśvāvāsapadaṃ tataḥ
185 ॥ वासुदेव ततो ऽक्रूर ततो हयमुखेति च । परमहंस विश्वेश विश्वान्ते तु विडंबन
185 // vāsudeva tato 'krūra tato hayamukheti ca / paramahaṃsa viśveśa viśvānte tu viḍaṃbana
186 ॥ निविष्टान्ते ततःप्रदुर्भावकारक ईरयेत् । हृषीकेश च स्वच्छन्द निःशेषजीव विन्यसेत्
186 // niviṣṭānte tataḥpradurbhāvakāraka īrayet / hṛṣīkeśa ca svacchanda niḥśeṣajīva vinyaset
187 ॥ ग्रासकान्ते महा पश्चात्पिशितासृगितीरयेत् । लंपटान्ते खेचरीति सिद्ध्यतें तु प्रदायक
187 // grāsakānte mahā paścātpiśitāsṛgitīrayet / laṃpaṭānte khecarīti siddhyateṃ tu pradāyaka
188 ॥ अजेयाव्यय अव्यक्त ब्रह्माण्डोदर इत्यपि । ततो ब्रह्मसहस्रान्ते कोटिस्रग्रुण्डशब्दतः
188 // ajeyāvyaya avyakta brahmāṇḍodara ityapi / tato brahmasahasrānte koṭisragruṇḍaśabdataḥ
189 ॥ माल पण्डितमुण्डेति मत्स्य कूर्मं ततः परम् । वराहान्ते नृसिंहेति वामनान्ते समीरयेत्
189 // māla paṇḍitamuṇḍeti matsya kūrmaṃ tataḥ param / varāhānte nṛsiṃheti vāmanānte samīrayet
190 ॥ त्रैलोक्याक्रमणान्ते तु पादशालिक ईरयेत् । रामत्रय ततो विष्णुरूपान्ते धर एव च
190 // trailokyākramaṇānte tu pādaśālika īrayet / rāmatraya tato viṣṇurūpānte dhara eva ca
191 ॥ तत्त्वत्रयान्ते प्रणवाधारतस्तच्छिखां पदम् । निविष्टवह्निजायान्ते स्वधा चैव ततो वषट्
191 // tattvatrayānte praṇavādhāratastacchikhāṃ padam / niviṣṭavahnijāyānte svadhā caiva tato vaṣaṭ
192 ॥ नेत्र वर्मास्त्रमुञ्चार्य्य प्राणाधार इतरियेत् । आदिदेवपदात्प्राणापानपश्चान्निविष्टितः
192 // netra varmāstramuñcāryya prāṇādhāra itariyet / ādidevapadātprāṇāpānapaścānniviṣṭitaḥ
193 ॥ पाञ्चरात्रिक दितिज विनिधनान्ते करेति च । महामाया अमोघान्ते दर्यं दैत्यन्द्रशब्दतः
193 // pāñcarātrika ditija vinidhanānte kareti ca / mahāmāyā amoghānte daryaṃ daityandraśabdataḥ
194 ॥ दर्यान्ते दलनेत्युक्ता तेजोराशिन् ध्रुवं स्मरः । तेजस्वरान्ते पुरुषपंङेंते सत्यपूरुष
194 // daryānte dalanetyuktā tejorāśin dhruvaṃ smaraḥ / tejasvarānte puruṣapaṃṅeṃte satyapūruṣa
195 ॥ अस्त्रतारो ऽच्युतास्त्रं च तारो वाचा सुदेव फट् । तारमायामूर्तेः फट् वः कामः स्वरादिमः
195 // astratāro 'cyutāstraṃ ca tāro vācā sudeva phaṭ / tāramāyāmūrteḥ phaṭ vaḥ kāmaḥ svarādimaḥ
196 ॥ मूर्तेस्त्रमव्ययोबीजं विश्वमूर्तेस्त्रिमव्ययः । मायाविश्वात्मने षट् च तारः सौचं तुरात्मने
196 // mūrtestramavyayobījaṃ viśvamūrtestrimavyayaḥ / māyāviśvātmane ṣaṭ ca tāraḥ saucaṃ turātmane
197 ॥ फट् तारोहं विश्वरूपिन्नस्त्रं च तदनन्तरम् । तारौह्नैपरमान्ते तु ह्रंसफट्प्रणवस्ततः
197 // phaṭ tārohaṃ viśvarūpinnastraṃ ca tadanantaram / tārauhnaiparamānte tu hraṃsaphaṭpraṇavastataḥ
198 ॥ ह्रः हिरणअयगर्भरूप धारणान्ते च फट् ध्रुवः । ह्रैं अनौपम्यरूपधारिणास्त्रं ध्रुवस्ततः
198 // hraḥ hiraṇaayagarbharūpa dhāraṇānte ca phaṭ dhruvaḥ / hraiṃ anaupamyarūpadhāriṇāstraṃ dhruvastataḥ
199 ॥ क्षैं नृसिंहरूपधारिन् ओं क्लं श्लश्च स्वरादिकः । ष्टाङ्गविन्यासविन्य स्तमूर्तिधारिंस्ततश्च फट्
199 // kṣaiṃ nṛsiṃharūpadhārin oṃ klaṃ ślaśca svarādikaḥ / ṣṭāṅgavinyāsavinya stamūrtidhāriṃstataśca phaṭ
200 ॥ ह्रौ निसर्गसिद्ध्यैकरूपधारिंस्ततश्च फट् । तारो वर्मत्रयं संकरं वं चामुकमस्तकम्
200 // hrau nisargasiddhyaikarūpadhāriṃstataśca phaṭ / tāro varmatrayaṃ saṃkaraṃ vaṃ cāmukamastakam
201 ॥ खण्डद्वयं खाद येतिद्वयं क्लीं साध्यमानय । द्वयं ततो महात्मन्स्यान्सम्यग्दर्शययुग्मकम्
201 // khaṇḍadvayaṃ khāda yetidvayaṃ klīṃ sādhyamānaya / dvayaṃ tato mahātmansyānsamyagdarśayayugmakam
202 ॥ षड्दीर्घाड्यां स्वबीजं च क्षपितान्ते तु कल्मष । उत्तरायं द्वयं पञ्चबाणबीजानि वोञ्चरेत्
202 // ṣaḍdīrghāḍyāṃ svabījaṃ ca kṣapitānte tu kalmaṣa / uttarāyaṃ dvayaṃ pañcabāṇabījāni voñcaret
203 ॥ नृसिंहान्ते ततो ज्वालात्मने स्वाहा समीरयेत् । नृसिंहान्ते ततः कालात्मने स्वाहा ध्रुवस्ततः
203 // nṛsiṃhānte tato jvālātmane svāhā samīrayet / nṛsiṃhānte tataḥ kālātmane svāhā dhruvastataḥ
204 ॥ खबीजं कामबीजं च लक्ष्मीबीजद्वयं ततः । मायातारान्तिमो मन्त्रः सहस्राक्षरसंमितः
204 // khabījaṃ kāmabījaṃ ca lakṣmībījadvayaṃ tataḥ / māyātārāntimo mantraḥ sahasrākṣarasaṃmitaḥ
205 ॥ कपिलो ऽस्य मुनिश्छन्दो जगती देवता पुनः । श्रीलक्ष्मीर्नृहरिर्बीजं क्षैं शक्तिर्वह्निवल्लभा
205 // kapilo 'sya muniśchando jagatī devatā punaḥ / śrīlakṣmīrnṛharirbījaṃ kṣaiṃ śaktirvahnivallabhā
206 ॥ श्वेतो वर्ण उदात्तश्च स्वरः प्रोक्तो मनीषिभिः । क्षेत्रं च परमात्मा तु विनियोगो ऽखिलात्पये
206 // śveto varṇa udāttaśca svaraḥ prokto manīṣibhiḥ / kṣetraṃ ca paramātmā tu viniyogo 'khilātpaye
207 ॥ क्षः सहस्रबाहवेन्ते सहस्रायुधधराय च । नृसिंहान्तं वह्निजायास्त्रायफटू मन्त्र ईरितः
207 // kṣaḥ sahasrabāhavente sahasrāyudhadharāya ca / nṛsiṃhāntaṃ vahnijāyāstrāyaphaṭū mantra īritaḥ
208 ॥ अनेन करशुद्धिं च कृत्वाङ्गानि समाचरेत् । तारः क्षां च सहस्रान्ते क्षरशब्दाद्विजृंभितम्
208 // anena karaśuddhiṃ ca kṛtvāṅgāni samācaret / tāraḥ kṣāṃ ca sahasrānte kṣaraśabdādvijṛṃbhitam
209 ॥ नृसिंहायाग्निजायान्तो हृदये मनुरीरितः । मारः क्षीं च महातेनुं प्रभान्ते विकरेति च
209 // nṛsiṃhāyāgnijāyānto hṛdaye manurīritaḥ / māraḥ kṣīṃ ca mahātenuṃ prabhānte vikareti ca
210 ॥ नृसिंहायाग्निजायान्ते शिरोमन्त्रः प्रकीर्तितः । तारः क्षूं तप्तयंहायश्चादृक्केशान्त ईरयेत्
210 // nṛsiṃhāyāgnijāyānte śiromantraḥ prakīrtitaḥ / tāraḥ kṣūṃ taptayaṃhāyaścādṛkkeśānta īrayet
211 ॥ ज्वलत्यावकलो मूर्मो दीर्घा वज्राधिकेति च । नख स्पर्शाद्दिव्यसिंह नमो ऽस्तु भगवन् हरिः
211 // jvalatyāvakalo mūrmo dīrghā vajrādhiketi ca / nakha sparśāddivyasiṃha namo 'stu bhagavan hariḥ
212 ॥ महाध्वस्त जगद्रूप नृसिंहाय द्वयन्द्वयम् । अनेन च शिखा प्रोक्ता कवचं तदनन्तरम्
212 // mahādhvasta jagadrūpa nṛsiṃhāya dvayandvayam / anena ca śikhā proktā kavacaṃ tadanantaram
213 ॥ तारः क्षैं च सुवर्णं ते मदमत्तपदं ततः । विह्वलितनृसिंहाय स्वाहान्तं कवचं स्मृतम्
213 // tāraḥ kṣaiṃ ca suvarṇaṃ te madamattapadaṃ tataḥ / vihvalitanṛsiṃhāya svāhāntaṃ kavacaṃ smṛtam
214 ॥ तारः र्क्षौ च सहस्राक्ष विश्वस्राक्ष विश्वरूपपदं वदेत् । धारणेग्नि प्रियान्तो ऽयं नेत्रमन्त्रः प्रकीर्तितः
214 // tāraḥ rkṣau ca sahasrākṣa viśvasrākṣa viśvarūpapadaṃ vadet / dhāraṇegni priyānto 'yaṃ netramantraḥ prakīrtitaḥ
215 ॥ तारो क्षश्च सहस्रान्ते वारावेपदमीरयेत् । सहस्रान्ते युधायाथं नृसिंहायाग्निसुंदरी
215 // tāro kṣaśca sahasrānte vārāvepadamīrayet / sahasrānte yudhāyāthaṃ nṛsiṃhāyāgnisuṃdarī
216 ॥ अस्त्रमन्त्रः समाख्यातस्ततो ध्यायेन्नृकेसरी । उद्यदर्कसहस्राभं त्रीक्षणं भीसभूषणम्
216 // astramantraḥ samākhyātastato dhyāyennṛkesarī / udyadarkasahasrābhaṃ trīkṣaṇaṃ bhīsabhūṣaṇam
217 ॥ सुतीक्ष्णाग्रभुजो दण्डैर्दैत्यदारणकं स्मरेत् । एवं ध्यात्वा जपेन्मन्त्री सहस्रं पायेन चग
217 // sutīkṣṇāgrabhujo daṇḍairdaityadāraṇakaṃ smaret / evaṃ dhyātvā japenmantrī sahasraṃ pāyena caga
218 ॥ आज्यप्लुतेन जुहुयात्सम्यक्सिद्धो भवेन्मनुः । प्रागुक्ते वैष्णवे पीठे मूर्तिं संकल्प्य मूलतः
218 // ājyaplutena juhuyātsamyaksiddho bhavenmanuḥ / prāgukte vaiṣṇave pīṭhe mūrtiṃ saṃkalpya mūlataḥ
219 ॥ संपूज्य नृहरिं पश्चादादावङ्गानि पूजयेत् । चक्र शङ्खं च पाशं वाङ्कुशं कुलिशमेव च
219 // saṃpūjya nṛhariṃ paścādādāvaṅgāni pūjayet / cakra śaṅkhaṃ ca pāśaṃ vāṅkuśaṃ kuliśameva ca
220 ॥ गदाकृपाणिक्ष्वेडानि दलेषु परिपूजयेत् । लोकेशानपि वज्राद्यान्पूजयेत्तदनन्तरम्
220 // gadākṛpāṇikṣveḍāni daleṣu paripūjayet / lokeśānapi vajrādyānpūjayettadanantaram
221 ॥ एवं सिद्धे मनौ मन्त्री प्रयोगान्कर्तुमर्हति । भस्माभिमन्त्रितं कृत्वा ग्रहग्रस्तं विलेपयेत्
221 // evaṃ siddhe manau mantrī prayogānkartumarhati / bhasmābhimantritaṃ kṛtvā grahagrastaṃ vilepayet
222 ॥ भस्मसंलेपनादेव सर्वग्रहविनाशनम् । अनेनैव विधानेन यक्षराक्षसकिन्नरः
222 // bhasmasaṃlepanādeva sarvagrahavināśanam / anenaiva vidhānena yakṣarākṣasakinnaraḥ
223 ॥ भूतप्रेतपिशाचाश्च नश्यन्त्येव न संशयः । पराभिचारकृत्यानि मनुनानेन मन्त्रितम्
223 // bhūtapretapiśācāśca naśyantyeva na saṃśayaḥ / parābhicārakṛtyāni manunānena mantritam
224 ॥ भस्म संलेपयेत्सद्यो दुराधर्षो भवेन्नरः । सुदिने स्थापयेत्कुम्भे सर्वतोभद्रमण्डले
224 // bhasma saṃlepayetsadyo durādharṣo bhavennaraḥ / sudine sthāpayetkumbhe sarvatobhadramaṇḍale
225 ॥ तीर्थतोयेन संपूर्य जपेदष्टोत्तरं शतम् । तेनाभिषिक्तो मनुजः सर्वापत्तिं तरेद् ध्रुवम्
225 // tīrthatoyena saṃpūrya japedaṣṭottaraṃ śatam / tenābhiṣikto manujaḥ sarvāpattiṃ tared dhruvam
226 ॥ किं बहूक्तेन सर्वेष्टदायको ऽयं मनूत्तमः । वज्रनखाय विद्महे तीक्ष्णदंष्ट्राय धीमहि । तन्नो नृसिंहः शब्दान्ते वदेंश्चैव प्रचोदयात्
226 // kiṃ bahūktena sarveṣṭadāyako 'yaṃ manūttamaḥ / vajranakhāya vidmahe tīkṣṇadaṃṣṭrāya dhīmahi / tanno nṛsiṃhaḥ śabdānte vadeṃścaiva pracodayāt
227 ॥ एषा नृसिंहगायत्री सर्वाभीष्टप्रदायिनी । एतस्याः स्मरणादेव सर्वपापक्षयो भवेत्
227 // eṣā nṛsiṃhagāyatrī sarvābhīṣṭapradāyinī / etasyāḥ smaraṇādeva sarvapāpakṣayo bhavet