358 ॥ इति श्रीबृहन्नारदीयपुराणे पूर्वभागे बृहदुपाख्याने तृतीयपादे हनुमच्चरित्रं नाम एकोनाशीतितमो ऽध्यायः सूत उवाच श्रुत्वा तु नारदो विप्राः कुमारवचनं मुनिः । यत्पप्रच्छ पुनस्तच्च युष्मभ्यं प्रवदाम्यहम्
358 // iti śrībṛhannāradīyapurāṇe pūrvabhāge bṛhadupākhyāne tṛtīyapāde hanumaccaritraṃ nāma ekonāśītitamo 'dhyāyaḥ sūta uvāca śrutvā tu nārado viprāḥ kumāravacanaṃ muniḥ / yatpapraccha punastacca yuṣmabhyaṃ pravadāmyaham
1 ॥ कार्तवीर्यस्य कवचं तथा हनुमतो ऽपि च । चरितं च महत्पुण्यं श्रुत्वा भूयो ऽब्रवीद्वचः
1 // kārtavīryasya kavacaṃ tathā hanumato 'pi ca / caritaṃ ca mahatpuṇyaṃ śrutvā bhūyo 'bravīdvacaḥ
2 ॥ नारद उवाच साधु साधु मुनिश्रेष्ठ त्वयातिकरुणात्मना । श्रावितं चरितं पुण्यं शिवस्य च हनूमतः
2 // nārada uvāca sādhu sādhu muniśreṣṭha tvayātikaruṇātmanā / śrāvitaṃ caritaṃ puṇyaṃ śivasya ca hanūmataḥ
3 ॥ तन्त्रस्यांस्य क्रमप्राप्तं कथनीयं च यत्त्वया । तत्प्रब्रूहि महाभाग किं पृष्ट्वान्यद्विदांवर
3 // tantrasyāṃsya kramaprāptaṃ kathanīyaṃ ca yattvayā / tatprabrūhi mahābhāga kiṃ pṛṣṭvānyadvidāṃvara
4 ॥ सनत्कुमार उवाच अथ वक्ष्ये कृष्णमन्त्रान्भुक्तिमुक्तिफलप्रदान् । ब्रह्माद्या यान्समाराध्य सृष्ट्यादिकरणे क्षमाः
4 // sanatkumāra uvāca atha vakṣye kṛṣṇamantrānbhuktimuktiphalapradān / brahmādyā yānsamārādhya sṛṣṭyādikaraṇe kṣamāḥ
5 ॥ कामः कृष्णपदं ङतं गोविन्दं च तथाविधम् । गोपीजनपदं पश्चाद्वल्लभायाग्निसुंदरी
5 // kāmaḥ kṛṣṇapadaṃ ṅataṃ govindaṃ ca tathāvidham / gopījanapadaṃ paścādvallabhāyāgnisuṃdarī
6 ॥ अष्टादशार्णो मन्त्रो ऽयं दुर्गाधिष्ठातृदैवतः । नारदो ऽस्य मुनिश्छन्दो गायत्री देवता पुनः
6 // aṣṭādaśārṇo mantro 'yaṃ durgādhiṣṭhātṛdaivataḥ / nārado 'sya muniśchando gāyatrī devatā punaḥ
7 ॥ श्रीकृष्णः परमात्मा च कामो बीजं प्रकीर्तितम् । स्वाहा शक्तिर्नियोगस्तु चतुर्वर्गप्रसिद्धये
7 // śrīkṛṣṇaḥ paramātmā ca kāmo bījaṃ prakīrtitam / svāhā śaktirniyogastu caturvargaprasiddhaye
8 ॥ ऋषिं शिरसि वक्त्रे तु छन्दश्च हृदि देवताम् । गुह्ये बीजं पदोः शक्तिं न्यसेत्साधकसत्तमः
8 // ṛṣiṃ śirasi vaktre tu chandaśca hṛdi devatām / guhye bījaṃ padoḥ śaktiṃ nyasetsādhakasattamaḥ
9 ॥ युगेवदाब्धि निगमैर्द्वाभ्यां वर्णैर्मनूद्भवैः । पञ्चाङ्गानि प्रविन्यस्य तत्त्वन्यासं समाचरेत्
9 // yugevadābdhi nigamairdvābhyāṃ varṇairmanūdbhavaiḥ / pañcāṅgāni pravinyasya tattvanyāsaṃ samācaret
10 ॥ हृदन्तिमादिकान्तार्णमपराद्यानि चात्मने । मत्यन्तानि च तत्वानि जीवाद्यानि न्यसेत्क्रमात्
10 // hṛdantimādikāntārṇamaparādyāni cātmane / matyantāni ca tatvāni jīvādyāni nyasetkramāt
11 ॥ जीवं प्राणं मतिमहॄङ्कारं मनस्तथैव च । शब्दं स्पर्शं रूपरसौ गन्धं श्रोत्रं त्वचं तथा
11 // jīvaṃ prāṇaṃ matimahṝṅkāraṃ manastathaiva ca / śabdaṃ sparśaṃ rūparasau gandhaṃ śrotraṃ tvacaṃ tathā
12 ॥ नेत्रं च रसनाङ्घ्राणं वाचं पाणिं पदेन्द्रियम् । पायुं शिश्नमथाकाशं वायुं वह्निं जलं महीम्
12 // netraṃ ca rasanāṅghrāṇaṃ vācaṃ pāṇiṃ padendriyam / pāyuṃ śiśnamathākāśaṃ vāyuṃ vahniṃ jalaṃ mahīm
13 ॥ जीवं प्राणं च सर्वागे मत्यादित्रितयं हृदि । मूर्द्धास्यहृद्गुह्य पादेष्वथ शब्दादिकान्न्यसेत्
13 // jīvaṃ prāṇaṃ ca sarvāge matyāditritayaṃ hṛdi / mūrddhāsyahṛdguhya pādeṣvatha śabdādikānnyaset
14 ॥ कर्णादिस्वस्वस्थानेषु श्रोत्रादीनीन्द्रियाणि च । तथा वागादीन्द्रियाणि स्वस्वस्थानषु विन्यसेत्
14 // karṇādisvasvasthāneṣu śrotrādīnīndriyāṇi ca / tathā vāgādīndriyāṇi svasvasthānaṣu vinyaset
15 ॥ मूद्धस्यहृद्गुह्यपादेष्वाकाशादीन्न्यसेत्ततः । हृत्पुण्डरीकमर्केन्दुह्निबिंबान्यनुक्रमात्
15 // mūddhasyahṛdguhyapādeṣvākāśādīnnyasettataḥ / hṛtpuṇḍarīkamarkenduhnibiṃbānyanukramāt
16 ॥ द्विषठ्यष्टदशकलाव्याप्तानि च तथा मतः । भूताष्टां गाक्षिपदगैर्वर्णैः प्रग्विन्न्यसेद्धृदि
16 // dviṣaṭhyaṣṭadaśakalāvyāptāni ca tathā mataḥ / bhūtāṣṭāṃ gākṣipadagairvarṇaiḥ pragvinnyaseddhṛdi
17 ॥ अथाकाशादिस्थलेषु वासुदेवादिकांस्ततः । वासुदेवः संकर्षणः प्रद्युम्नश्चानिरुद्धकः
17 // athākāśādisthaleṣu vāsudevādikāṃstataḥ / vāsudevaḥ saṃkarṣaṇaḥ pradyumnaścāniruddhakaḥ
18 ॥ नारायणश्च क्रमशः परमेष्ठ्यादिभिर्युताः । परमेष्ठिपुमाञ्च्छौ चविश्वनिवृत्तिसर्वकाः
18 // nārāyaṇaśca kramaśaḥ parameṣṭhyādibhiryutāḥ / parameṣṭhipumāñcchau caviśvanivṛttisarvakāḥ
19 ॥ श्वेतानिलाग्न्यंबुभूमिवर्णैः प्राग्वत्प्रविन्यसेत् । स्वबीजाद्यं कोपतत्वं नृसिंहं व्यापकेन च
19 // śvetānilāgnyaṃbubhūmivarṇaiḥ prāgvatpravinyaset / svabījādyaṃ kopatatvaṃ nṛsiṃhaṃ vyāpakena ca
20 ॥ प्राग्वद्विन्यस्य सर्वागे तत्त्वन्यासो ऽयमीरितः । मकाराद्या आद्यवर्णाः सर्वे स्युश्चन्द्रभूषिताः
20 // prāgvadvinyasya sarvāge tattvanyāso 'yamīritaḥ / makārādyā ādyavarṇāḥ sarve syuścandrabhūṣitāḥ
21 ॥ वासुदेवादिका ज्ञेया ङेंताः साधकसत्तमैः । प्राणायामं ततः कृत्वा पूरकुम्भकरेचकैः
21 // vāsudevādikā jñeyā ṅeṃtāḥ sādhakasattamaiḥ / prāṇāyāmaṃ tataḥ kṛtvā pūrakumbhakarecakaiḥ
22 ॥ चतुर्भिः षड्भर्द्वाभ्यां च मूलमन्त्रेण मन्त्रवित् । केचिदाहुरिहाचार्याः प्राणायामोत्तरं पुनः
22 // caturbhiḥ ṣaḍbhardvābhyāṃ ca mūlamantreṇa mantravit / kecidāhurihācāryāḥ prāṇāyāmottaraṃ punaḥ
23 ॥ पीठन्यासं विधायाथ न्यासानन्यान्समाचरेत् । दशतत्त्वादि विन्यस्य वक्ष्यमाणविधानतः
23 // pīṭhanyāsaṃ vidhāyātha nyāsānanyānsamācaret / daśatattvādi vinyasya vakṣyamāṇavidhānataḥ
24 ॥ मूर्तिपञ्जरनामानं पूर्वोक्तं विन्यसेद्बुधः । सर्वाङ्गे व्यापकं कृत्वा किरीटमनुना सुधीः
24 // mūrtipañjaranāmānaṃ pūrvoktaṃ vinyasedbudhaḥ / sarvāṅge vyāpakaṃ kṛtvā kirīṭamanunā sudhīḥ
25 ॥ ततस्तारपुटं मन्त्रं व्यापय्य करयोस्त्रिशः । पञ्चाङ्गुलीषु करयोः पञ्चाङ्गं विन्यसेत्ततः
25 // tatastārapuṭaṃ mantraṃ vyāpayya karayostriśaḥ / pañcāṅgulīṣu karayoḥ pañcāṅgaṃ vinyasettataḥ
26 ॥ त्रिशो मूलेन मूर्द्धादिपादान्तं व्यापकं न्यसेत् । सकृद्व्यापय्य तारेण मन्त्रन्यासं ततश्चरेत्
26 // triśo mūlena mūrddhādipādāntaṃ vyāpakaṃ nyaset / sakṛdvyāpayya tāreṇa mantranyāsaṃ tataścaret
27 ॥ शिरोललाटे भ्रूमध्ये कर्णयोश्चक्षुषोस्तथा । घ्राणयोर्वदने कण्ठे हृदि नाभौ तथा पुनः
27 // śirolalāṭe bhrūmadhye karṇayoścakṣuṣostathā / ghrāṇayorvadane kaṇṭhe hṛdi nābhau tathā punaḥ
28 ॥ कट्यां लिङ्गे जानुनोश्च पादयोर्विन्यसेत्क्रमात् । हृदन्तान्मन्त्रवर्णांश्च ततो मूर्ध्नि ध्रुवं न्यसेत्
28 // kaṭyāṃ liṅge jānunośca pādayorvinyasetkramāt / hṛdantānmantravarṇāṃśca tato mūrdhni dhruvaṃ nyaset
29 ॥ पुनर्नयनयोरास्ये हृदि गुह्ये च पादयोः । विन्यसेद्धृदयान्तानि मनोः पञ्चपदानि च
29 // punarnayanayorāsye hṛdi guhye ca pādayoḥ / vinyaseddhṛdayāntāni manoḥ pañcapadāni ca
30 ॥ भूयो मुन्यादिकं न्यस्य पञ्चाङ्गं पूर्ववन्न्यसेत् । अथ वक्ष्ये महागुह्यं सर्वन्यासोत्तमोत्तमम्
30 // bhūyo munyādikaṃ nyasya pañcāṅgaṃ pūrvavannyaset / atha vakṣye mahāguhyaṃ sarvanyāsottamottamam
31 ॥ यस्य विज्ञानमात्रेण जीवन्मुक्तो भवेन्नरः । अणिमाद्यष्टसिद्धीनामीश्वरः स्यान्न संशयः
31 // yasya vijñānamātreṇa jīvanmukto bhavennaraḥ / aṇimādyaṣṭasiddhīnāmīśvaraḥ syānna saṃśayaḥ
32 ॥ यस्याराधनतो मन्त्री कृष्णसंनिध्यतां व्रजेत् । ताराद्याभिर्व्याहृतिभिः संपुटं विन्यसेन्मनुम्
32 // yasyārādhanato mantrī kṛṣṇasaṃnidhyatāṃ vrajet / tārādyābhirvyāhṛtibhiḥ saṃpuṭaṃ vinyasenmanum
33 ॥ मन्त्रेण पुटितांश्चापि प्रणवाद्यांस्ततो न्यसेत् । गायत्र्या पुटुतं मन्त्रं विन्यसेन्मातृकास्थले
33 // mantreṇa puṭitāṃścāpi praṇavādyāṃstato nyaset / gāyatryā puṭutaṃ mantraṃ vinyasenmātṛkāsthale
34 ॥ मन्त्रेण पुटितां तां च गायत्रीं विन्यसेत्क्रमात् । मातृकापुटितं मूलं विन्यसेत्साधकोत्तमः
34 // mantreṇa puṭitāṃ tāṃ ca gāyatrīṃ vinyasetkramāt / mātṛkāpuṭitaṃ mūlaṃ vinyasetsādhakottamaḥ
35 ॥ मूलेन पुटितां चैव मातृकां विन्यसेत्क्रमात् । तृचं न मातृकावर्णान्पूर्वं तत्तत्स्थले सुधीः
35 // mūlena puṭitāṃ caiva mātṛkāṃ vinyasetkramāt / tṛcaṃ na mātṛkāvarṇānpūrvaṃ tattatsthale sudhīḥ
36 ॥ विन्यसेन्न्यासषट्कं च षोढा न्यासो ऽयमीरितः । अनेन न्यासवर्येण साक्षात्कृष्णसमो भवेत्
36 // vinyasennyāsaṣaṭkaṃ ca ṣoḍhā nyāso 'yamīritaḥ / anena nyāsavaryeṇa sākṣātkṛṣṇasamo bhavet
37 ॥ न्यासेन पुटितं दृष्ट्वा सिद्धगन्धर्वकिन्नराः । देवा अपि नमन्त्येनं किंपुनर्मानवा भुवि
37 // nyāsena puṭitaṃ dṛṣṭvā siddhagandharvakinnarāḥ / devā api namantyenaṃ kiṃpunarmānavā bhuvi
38 ॥ सुदर्शनस्य मन्त्रेण कुर्याद्दिग्बन्धनं ततः । देवं ध्यायन्स्वहृदये सर्वाभीष्टप्रदायकम्
38 // sudarśanasya mantreṇa kuryāddigbandhanaṃ tataḥ / devaṃ dhyāyansvahṛdaye sarvābhīṣṭapradāyakam
39 ॥ उत्फुल्लकुसुमव्रातनम्रशाखैर्वरद्रुमैः । सस्मेयमञ्जरीवृन्दवल्लरीवेष्टितैः शुभैः
39 // utphullakusumavrātanamraśākhairvaradrumaiḥ / sasmeyamañjarīvṛndavallarīveṣṭitaiḥ śubhaiḥ
40 ॥ गलत्परागधूलिभिः सुरभीकृतदिङ्मुखः । स्मरेच्छिशिरितं वृन्दावनं मन्त्रीसमाहितः
40 // galatparāgadhūlibhiḥ surabhīkṛtadiṅmukhaḥ / smarecchiśiritaṃ vṛndāvanaṃ mantrīsamāhitaḥ
41 ॥ उन्मीलन्नवकञ्जालिविगलन्मधुसंचयैः । लुब्धान्तः करणैर्गुञ्जद्द्विरेफपटलैः शुभम्
41 // unmīlannavakañjālivigalanmadhusaṃcayaiḥ / lubdhāntaḥ karaṇairguñjaddvirephapaṭalaiḥ śubham
42 ॥ मरालपरभृत्कीरकपोतनिकरैर्मुहुः । मुखरीकृतमानृत्यन्मायूरकुलमञ्जुलम्
42 // marālaparabhṛtkīrakapotanikarairmuhuḥ / mukharīkṛtamānṛtyanmāyūrakulamañjulam
43 ॥ कालिन्द्या लोलकल्लोलविप्रुषैर्मन्दवाहिभिः । उन्निद्रांबुरुहव्रातरजोभिर्धूसरैः शिवैः
43 // kālindyā lolakallolavipruṣairmandavāhibhiḥ / unnidrāṃburuhavrātarajobhirdhūsaraiḥ śivaiḥ
44 ॥ प्रदीपित स्मरैर्गोष्ठसुंदरीमृदुवाससाम् । विलोलनपरैः संसेवितं वा तैर्निरन्तरम्
44 // pradīpita smarairgoṣṭhasuṃdarīmṛduvāsasām / vilolanaparaiḥ saṃsevitaṃ vā tairnirantaram
45 ॥ स्मरेत्तदन्ते गीर्वाणभूरुहं सुमनोहरम् । तदधः स्वर्णवेद्यां च रत्नपीठमनुत्तमम्
45 // smarettadante gīrvāṇabhūruhaṃ sumanoharam / tadadhaḥ svarṇavedyāṃ ca ratnapīṭhamanuttamam
46 ॥ रत्नकुट्टिमपीठे ऽस्मिन्नरुणं कमलं स्मरेत् । अष्टपत्रं च तन्मध्ये मुकुन्दं संस्मरेत्स्थितम्
46 // ratnakuṭṭimapīṭhe 'sminnaruṇaṃ kamalaṃ smaret / aṣṭapatraṃ ca tanmadhye mukundaṃ saṃsmaretsthitam
47 ॥ फुल्लेन्दीवरकान्तं च केकिबर्हावतंसकम् । पीतांशुकं चन्द्रमुखं सरसीरुहनेत्रकम्
47 // phullendīvarakāntaṃ ca kekibarhāvataṃsakam / pītāṃśukaṃ candramukhaṃ sarasīruhanetrakam
48 ॥ कौस्तुभोद्भासिताङ्गं च श्रीवत्सांकं सुभूषितम् । व्रजस्त्रीनेत्रकमलाभ्यर्चितं गोगणावृतम्
48 // kaustubhodbhāsitāṅgaṃ ca śrīvatsāṃkaṃ subhūṣitam / vrajastrīnetrakamalābhyarcitaṃ gogaṇāvṛtam
49 ॥ गोपवृन्दयुतं वंशीं वादयन्तं स्मरेत्सुधीः । एवं ध्यात्वा जपेदादावयुतद्वितयं बुधः
49 // gopavṛndayutaṃ vaṃśīṃ vādayantaṃ smaretsudhīḥ / evaṃ dhyātvā japedādāvayutadvitayaṃ budhaḥ
50 ॥ जुहुयादरुणांभोजैस्तद्दशांशं समाहितः । जपेत्पश्चान्मन्त्रसिद्ध्यै भूतलक्षं समाहितः
50 // juhuyādaruṇāṃbhojaistaddaśāṃśaṃ samāhitaḥ / japetpaścānmantrasiddhyai bhūtalakṣaṃ samāhitaḥ
51 ॥ अरुणैः कमलैहुत्वा सर्वसिद्धीश्वरो भवेत् । पूर्वोक्ते वैष्णवे पीठे मूर्तिं संकल्प्य मूलतः
51 // aruṇaiḥ kamalaihutvā sarvasiddhīśvaro bhavet / pūrvokte vaiṣṇave pīṭhe mūrtiṃ saṃkalpya mūlataḥ
52 ॥ तस्यामावाह्य चाभ्यर्चेद्गोपीजनमनोहरम् । मुखे वेणुं समभ्यर्च्य वनमालां च कौस्तुभम्
52 // tasyāmāvāhya cābhyarcedgopījanamanoharam / mukhe veṇuṃ samabhyarcya vanamālāṃ ca kaustubham
53 ॥ श्रीवत्सं च हृदि प्रार्च्य ततः पुष्पाञ्जलिं क्षिपेत् । ततः श्वेतां च तुलसीं शुक्लचन्दनपङ्किलाम्
53 // śrīvatsaṃ ca hṛdi prārcya tataḥ puṣpāñjaliṃ kṣipet / tataḥ śvetāṃ ca tulasīṃ śuklacandanapaṅkilām
54 ॥ रक्तां च तुलसीं रक्तञ्चदनाक्तां क्रसात्सुधीः । अर्पयेद्दक्षिणे जद्वयमश्वारियुग्मकम्
54 // raktāṃ ca tulasīṃ raktañcadanāktāṃ krasātsudhīḥ / arpayeddakṣiṇe jadvayamaśvāriyugmakam
55 ॥ हयमारद्वयेनैव हृदि मूर्ध्नि तथा पुनः । पद्मद्वयं च विधिवत्ततः शीर्षे समर्पयेत्
55 // hayamāradvayenaiva hṛdi mūrdhni tathā punaḥ / padmadvayaṃ ca vidhivattataḥ śīrṣe samarpayet
56 ॥ तुलसीद्वयमंभोजद्वयमश्वारियुग्मकम् । ततः सर्वाणि पुष्पाणि सर्वाङ्गेषु समर्पयेत्
56 // tulasīdvayamaṃbhojadvayamaśvāriyugmakam / tataḥ sarvāṇi puṣpāṇi sarvāṅgeṣu samarpayet
57 ॥ दक्षिणे वासुदेवाख्यं स्वच्छं चैतन्यमव्ययम् । वामे च रुक्मिणीं तदून्नित्यां रक्तां रजोगुणाम्
57 // dakṣiṇe vāsudevākhyaṃ svacchaṃ caitanyamavyayam / vāme ca rukmiṇīṃ tadūnnityāṃ raktāṃ rajoguṇām
58 ॥ एवं संपूज्य गोपालं कुर्यादावरणार्चनम् । यजेद्दामसुदामौ च वसुदामं च किङ्किणीम्
58 // evaṃ saṃpūjya gopālaṃ kuryādāvaraṇārcanam / yajeddāmasudāmau ca vasudāmaṃ ca kiṅkiṇīm
59 ॥ पूर्वाद्याशासु दामाद्या ङेंनमोन्तध्रुवादिकाः । अग्निनैरृतिवाय्वीशकोणेषु हृदयादिकान्
59 // pūrvādyāśāsu dāmādyā ṅeṃnamontadhruvādikāḥ / agninairṛtivāyvīśakoṇeṣu hṛdayādikān
60 ॥ दिक्ष्वस्त्राणि समभ्यर्च्य पत्रेषु महिषीर्यजेत् । रुक्मिणी सत्यभामा च नाग्नजित्यभिधा पुनः
60 // dikṣvastrāṇi samabhyarcya patreṣu mahiṣīryajet / rukmiṇī satyabhāmā ca nāgnajityabhidhā punaḥ
61 ॥ सुविन्दा मित्रविन्दा च लक्ष्मणा चर्क्षजा ततः । सुशीला च लसद्रम्यचित्रितांबरभूषणा
61 // suvindā mitravindā ca lakṣmaṇā carkṣajā tataḥ / suśīlā ca lasadramyacitritāṃbarabhūṣaṇā
62 ॥ ततो यजेद्दलाग्रेषु वसुदेवञ्च देवकीम् । नन्दगोपं यशोदां च बलभद्रं सुभद्रिकाम्
62 // tato yajeddalāgreṣu vasudevañca devakīm / nandagopaṃ yaśodāṃ ca balabhadraṃ subhadrikām
63 ॥ गोपानूगोपीश्च गोविन्दविलीनमतिलोचनान् । ज्ञानमुद्राभयकरौ पितरौ पीतपाण्डुरौ
63 // gopānūgopīśca govindavilīnamatilocanān / jñānamudrābhayakarau pitarau pītapāṇḍurau
64 ॥ दिव्यमाल्यांबरालेपभूषणे मातरौ पुनः । धारयन्त्यौ चरुं चैव पायसीं पूर्णपात्रिकाम्
64 // divyamālyāṃbarālepabhūṣaṇe mātarau punaḥ / dhārayantyau caruṃ caiva pāyasīṃ pūrṇapātrikām
65 ॥ अरुणश्यामले हारमणिकुं डलमण्डिते । बलः शङ्खेन्दुधवलो मुशलं लाङ्गलं दधत्
65 // aruṇaśyāmale hāramaṇikuṃ ḍalamaṇḍite / balaḥ śaṅkhendudhavalo muśalaṃ lāṅgalaṃ dadhat
66 ॥ हालालोलो नीलवासा हलवानेककुण्डलः । कला या श्यामला भद्रा सुभद्रा भद्रभूषणा
66 // hālālolo nīlavāsā halavānekakuṇḍalaḥ / kalā yā śyāmalā bhadrā subhadrā bhadrabhūṣaṇā
67 ॥ वराभययुता पीतवसना रूढयौवना । वेणुवीणाहेमयष्टिशङ्खशृङ्गादिपाणयः
67 // varābhayayutā pītavasanā rūḍhayauvanā / veṇuvīṇāhemayaṣṭiśaṅkhaśṛṅgādipāṇayaḥ
68 ॥ गोपा गोप्यश्च विविधप्राभृतान्नकरांबुजाः । मन्दारदींश्च तद्बाह्ये पूजयेत्कल्पपादपान्
68 // gopā gopyaśca vividhaprābhṛtānnakarāṃbujāḥ / mandāradīṃśca tadbāhye pūjayetkalpapādapān
69 ॥ मन्दारश्च तथा संतानको वै पारिजातकः । कल्पद्रुमस्ततः पश्चाद्ध्वरिचन्दनसंज्ञकः
69 // mandāraśca tathā saṃtānako vai pārijātakaḥ / kalpadrumastataḥ paścāddhvaricandanasaṃjñakaḥ
70 ॥ मध्ये दिक्षु समभ्यर्च्य बहिः शक्रादिकान्यजेत् । तदस्त्राणि च संपूज्य यजेत्कृष्णाष्टकेन च
70 // madhye dikṣu samabhyarcya bahiḥ śakrādikānyajet / tadastrāṇi ca saṃpūjya yajetkṛṣṇāṣṭakena ca
71 ॥ कृष्णं च वासुदेवं च देवकीनन्दनं तथा । नारायणं यदुश्रेष्ठं वार्ष्णेयं धर्मपालकम्
71 // kṛṣṇaṃ ca vāsudevaṃ ca devakīnandanaṃ tathā / nārāyaṇaṃ yaduśreṣṭhaṃ vārṣṇeyaṃ dharmapālakam
72 ॥ असुराक्रान्तभूभारहारिणं पूजयेत्ततः । एभिरावरणैः पूजा कर्तव्यासुखैरिणः
72 // asurākrāntabhūbhārahāriṇaṃ pūjayettataḥ / ebhirāvaraṇaiḥ pūjā kartavyāsukhairiṇaḥ
73 ॥ संसारसागरोत्थीर्त्यै सर्वकामाप्तये बुधः । एवं पूजादिभिः सिद्धा भवद्वैश्रवणो यमः
73 // saṃsārasāgarotthīrtyai sarvakāmāptaye budhaḥ / evaṃ pūjādibhiḥ siddhā bhavadvaiśravaṇo yamaḥ
74 ॥ त्रिकालपूजनं चास्य वक्ष्ये सर्वार्थसिद्धिदम् । श्रीमदुद्यानसंवीतिहेमभूरत्नमण्डपे
74 // trikālapūjanaṃ cāsya vakṣye sarvārthasiddhidam / śrīmadudyānasaṃvītihemabhūratnamaṇḍape
75 ॥ लसत्कल्पद्रुमाधस्थरत्नाब्जपीठसंस्थितम् । सुत्रामरत्नसंकाशं गुडस्निग्धालकं शिशुम्
75 // lasatkalpadrumādhastharatnābjapīṭhasaṃsthitam / sutrāmaratnasaṃkāśaṃ guḍasnigdhālakaṃ śiśum
76 ॥ चलत्कनककुण्डलोल्लसितचारुगण्डस्थलं सुघोणधरमद्भुतस्मितमुखांवुतं सुन्दरम् । स्फुरद्विमलरत्नयुक्कनकसूत्रनद्ध दधत्सुवर्णपरिमण्डितं सुभगपैण्डरीकं नखम्
76 // calatkanakakuṇḍalollasitacārugaṇḍasthalaṃ sughoṇadharamadbhutasmitamukhāṃvutaṃ sundaram / sphuradvimalaratnayukkanakasūtranaddha dadhatsuvarṇaparimaṇḍitaṃ subhagapaiṇḍarīkaṃ nakham
77 ॥ समुद्धूसरोरस्थले धेनुधूल्या सुपुष्टाङ्गमष्टापदाकल्पदीप्तम् । कटीलस्थले चारुजङ्घान्तयुग्मं पिनद्धं क्वणत्किङ्किणीजालदाम्ना
77 // samuddhūsarorasthale dhenudhūlyā supuṣṭāṅgamaṣṭāpadākalpadīptam / kaṭīlasthale cārujaṅghāntayugmaṃ pinaddhaṃ kvaṇatkiṅkiṇījāladāmnā
78 ॥ हसन्तं हसद्वन्धुजीवप्रसूनप्रभापाणिपादांबुजोदारकान्त्या । दधानं करो दक्षिणे पायसान्न सुहैयङ्गवीनं तथा वामहस्ते
78 // hasantaṃ hasadvandhujīvaprasūnaprabhāpāṇipādāṃbujodārakāntyā / dadhānaṃ karo dakṣiṇe pāyasānna suhaiyaṅgavīnaṃ tathā vāmahaste
79 ॥ लसद्गोपगोपीगवां वृन्दमध्ये स्थितं वासवाद्यैः सुरैरर्चितान्ध्रिम् । महाभारभूतामरारातियूथांस्ततः पूतनादीन्निहॄन्तुं प्रवृत्तम्
79 // lasadgopagopīgavāṃ vṛndamadhye sthitaṃ vāsavādyaiḥ surairarcitāndhrim / mahābhārabhūtāmarārātiyūthāṃstataḥ pūtanādīnnihṝntuṃ pravṛttam
80 ॥ एवं ध्यात्वार्च्चयेद्देवं पूर्ववत्स्थिरमानसः । दध्ना गुडेन नैवेद्यं दत्वा दशशतं जपेत्
80 // evaṃ dhyātvārccayeddevaṃ pūrvavatsthiramānasaḥ / dadhnā guḍena naivedyaṃ datvā daśaśataṃ japet
81 ॥ मध्यन्दिने यजेदेवं विशिष्यरूपधारिणम् । नारदाद्यैर्मुनिगणैः सुरवृन्दैश्च पूजितम्
81 // madhyandine yajedevaṃ viśiṣyarūpadhāriṇam / nāradādyairmunigaṇaiḥ suravṛndaiśca pūjitam
82 ॥ लसद्गोपगोपीगवां वृन्दमध्यस्तितं सांद्रमेघप्रभंसुंन्दराङ्गम् । शिखण्डिच्छदापीडमब्जायताक्षं लसञ्चिल्लिकं पूर्णचद्राननं च
82 // lasadgopagopīgavāṃ vṛndamadhyastitaṃ sāṃdrameghaprabhaṃsuṃndarāṅgam / śikhaṇḍicchadāpīḍamabjāyatākṣaṃ lasañcillikaṃ pūrṇacadrānanaṃ ca
83 ॥ चलत्कुण्डलोल्लासिगण्डस्थलश्रीभरं सुन्दरं मन्दहासं सुनासम् । सुकार्तस्वराभांबरं दिव्यभूषं क्वणत्किङ्किणीजालमत्तानुलेपम्
83 // calatkuṇḍalollāsigaṇḍasthalaśrībharaṃ sundaraṃ mandahāsaṃ sunāsam / sukārtasvarābhāṃbaraṃ divyabhūṣaṃ kvaṇatkiṅkiṇījālamattānulepam
84 ॥ वेणुं धमन्तं स्वकरे दधानं सव्ये दरं यष्टिमुदारवेषम् । दक्षे तथैवेप्सितदानदक्षं ध्यात्वार्चयेन्नन्दजमिन्दिराप्त्यै
84 // veṇuṃ dhamantaṃ svakare dadhānaṃ savye daraṃ yaṣṭimudāraveṣam / dakṣe tathaivepsitadānadakṣaṃ dhyātvārcayennandajamindirāptyai
85 ॥ एवं ध्यात्वार्चयेत्कृष्णं पूर्ववद्वैष्णवोत्तमः । अपूपपायसान्नाद्यैर्नैवैद्यं परिकल्पयेत्
85 // evaṃ dhyātvārcayetkṛṣṇaṃ pūrvavadvaiṣṇavottamaḥ / apūpapāyasānnādyairnaivaidyaṃ parikalpayet
86 ॥ हुत्वा चाष्टत्तरशतं पयो ऽनैः सर्पिषाप्लुतैः । स्वस्वदिक्षु बलिं दद्याद्दिशेदाचमनं ततः
86 // hutvā cāṣṭattaraśataṃ payo 'naiḥ sarpiṣāplutaiḥ / svasvadikṣu baliṃ dadyāddiśedācamanaṃ tataḥ
87 ॥ अष्ट्त्तरसहस्रं च प्रजपेन्मन्त्रमुत्तमम् । अह्नो मध्ये यजेदेवं यः कृष्णं वैष्णवोत्तमः
87 // aṣṭttarasahasraṃ ca prajapenmantramuttamam / ahno madhye yajedevaṃ yaḥ kṛṣṇaṃ vaiṣṇavottamaḥ
88 ॥ देवाः सर्वे नमस्यन्ति लोकानां वल्लभो नरः । मेधायुःश्रीकान्तियुक्तः पुत्रैः पौत्रैश्च वर्द्धते
88 // devāḥ sarve namasyanti lokānāṃ vallabho naraḥ / medhāyuḥśrīkāntiyuktaḥ putraiḥ pautraiśca varddhate
89 ॥ तृतीयकालपूजायामस्ति कालविकल्पना । सायाह्ने निशि वेत्यत्र वदन्त्येके विपश्चितः
89 // tṛtīyakālapūjāyāmasti kālavikalpanā / sāyāhne niśi vetyatra vadantyeke vipaścitaḥ
90 ॥ दशाक्षरेण चेद्रात्रौ सायाह्ने ऽष्टादशार्णतः । उभयीमुभयेनैव कुर्यादित्यपरे जगुः
90 // daśākṣareṇa cedrātrau sāyāhne 'ṣṭādaśārṇataḥ / ubhayīmubhayenaiva kuryādityapare jaguḥ
91 ॥ सायाह्ने द्वारवत्यां तु चित्रोद्यानोपशोभिते । अष्टसाहस्रसंख्यातैर्भवनैरुपमण्डिते
91 // sāyāhne dvāravatyāṃ tu citrodyānopaśobhite / aṣṭasāhasrasaṃkhyātairbhavanairupamaṇḍite
92 ॥ हंससारससंकीर्णकमलोत्पलशालिभिः । सरोभिर्नीलांभोभिः परीते भवनोत्तमे
92 // haṃsasārasasaṃkīrṇakamalotpalaśālibhiḥ / sarobhirnīlāṃbhobhiḥ parīte bhavanottame
93 ॥ उद्यत्प्रद्योतनोद्योतद्युतौ श्रीमणिमण्डले । हेमांभोजासनासीनं कृष्णं त्रैलोक्यमोहनम्
93 // udyatpradyotanodyotadyutau śrīmaṇimaṇḍale / hemāṃbhojāsanāsīnaṃ kṛṣṇaṃ trailokyamohanam
94 ॥ मुनिवृन्दैः परिवृतमात्मतत्त्वविनिर्णये । तेभ्यो मुनिभ्यः स्वं धाम दिशन्तं परमक्षरम्
94 // munivṛndaiḥ parivṛtamātmatattvavinirṇaye / tebhyo munibhyaḥ svaṃ dhāma diśantaṃ paramakṣaram
95 ॥ उन्निद्रेदीवरश्यामं पद्मपत्रायतेक्षणम् । स्निग्धं कुन्तलसंभिन्नकिरीटवनमालिनम्
95 // unnidredīvaraśyāmaṃ padmapatrāyatekṣaṇam / snigdhaṃ kuntalasaṃbhinnakirīṭavanamālinam
96 ॥ चारुप्रसन्नवदनं स्फुरन्मकरकुण्डलम् । श्रीवत्सवक्षसं भ्राजत्कौस्तुभं सुमनोहरम्
96 // cāruprasannavadanaṃ sphuranmakarakuṇḍalam / śrīvatsavakṣasaṃ bhrājatkaustubhaṃ sumanoharam
97 ॥ काश्मीरकपिशोरस्कं पीतकौशेयवाससम् । हारकेयूरकटककटिसूत्रैरलङ्कृतम्
97 // kāśmīrakapiśoraskaṃ pītakauśeyavāsasam / hārakeyūrakaṭakakaṭisūtrairalaṅkṛtam
98 ॥ हृतविश्वंभराभूरिभारं मुदितमानसम् । शङ्खचक्रगदापद्मराजद्भुजचतुष्टयम्
98 // hṛtaviśvaṃbharābhūribhāraṃ muditamānasam / śaṅkhacakragadāpadmarājadbhujacatuṣṭayam
99 ॥ एवं ध्यात्वार्चयेन्मन्त्री स्यादङ्गैः प्रथमावृत्तिः । द्वितीया महिषीभिस्तु तृतीयायां समर्चयेत्
99 // evaṃ dhyātvārcayenmantrī syādaṅgaiḥ prathamāvṛttiḥ / dvitīyā mahiṣībhistu tṛtīyāyāṃ samarcayet
100 ॥ नारदं पर्वतं जिष्णुं निशठोद्धवदारुकान् । विष्वक्सेनं च शैनेयं दिक्ष्वग्रे विनतासुतम्
100 // nāradaṃ parvataṃ jiṣṇuṃ niśaṭhoddhavadārukān / viṣvaksenaṃ ca śaineyaṃ dikṣvagre vinatāsutam
101 ॥ लोकपालैश्च वज्राद्यैः पूजयेद्वैष्णवोत्तमः । एवं संपूज्य विधिवत्पायसं विनिवेदयेत्
101 // lokapālaiśca vajrādyaiḥ pūjayedvaiṣṇavottamaḥ / evaṃ saṃpūjya vidhivatpāyasaṃ vinivedayet
102 ॥ तर्पयित्वा खण्डमिश्रदुग्धबुद्ध्या जलैरिह । जपेदष्टशतं मन्त्री भावयन्पुरुषोत्तमम्
102 // tarpayitvā khaṇḍamiśradugdhabuddhyā jalairiha / japedaṣṭaśataṃ mantrī bhāvayanpuruṣottamam
103 ॥ पूजासु होमं सर्वासु कुर्यान्मध्यन्दिने ऽथवा । आसनादर्घ्यपर्यन्तं कृत्वा स्तुत्वा नमेत्सुधीः
103 // pūjāsu homaṃ sarvāsu kuryānmadhyandine 'thavā / āsanādarghyaparyantaṃ kṛtvā stutvā nametsudhīḥ
104 ॥ समर्थात्मानमुद्वास्य स्वीयहृत्सरसीरुहे । विन्यस्य तन्मयो भूत्वा पुनरात्मानमर्चयेत्
104 // samarthātmānamudvāsya svīyahṛtsarasīruhe / vinyasya tanmayo bhūtvā punarātmānamarcayet
105 ॥ सायाह्ने वासुदेवं यो नित्यमेवं समर्चयेत् । सर्वान्कामानवाप्यान्ते स याति परमां गतिम्
105 // sāyāhne vāsudevaṃ yo nityamevaṃ samarcayet / sarvānkāmānavāpyānte sa yāti paramāṃ gatim
106 ॥ रात्रौ चेन्मदनाक्रान्तचेतसं नन्दनन्दनम् । यजेद्रासपरिश्रान्तं गोपीमण्डलमध्यगम्
106 // rātrau cenmadanākrāntacetasaṃ nandanandanam / yajedrāsapariśrāntaṃ gopīmaṇḍalamadhyagam
107 ॥ विकसत्कुन्दकह्लारमल्लिकाकुसुमोद्गतैः । रजोभिर्धूसरैर्मन्दमारुतैः शिशिरीकृते
107 // vikasatkundakahlāramallikākusumodgataiḥ / rajobhirdhūsarairmandamārutaiḥ śiśirīkṛte
108 ॥ उन्मीलन्नवकैरवालिविगलन्माध्वीकलब्धान्तरं भ्राम्यन्मत्तमिलिन्दगीतललिते सन्मल्लिकोज्जृम्भिते । पीयूषांशुकरैर्विशालितहरित्प्रान्ते स्मरोद्दीपने कालिन्दीपुलिनाङ्गणे स्मितमुखं वेणुं रणन्तं मुहुः
108 // unmīlannavakairavālivigalanmādhvīkalabdhāntaraṃ bhrāmyanmattamilindagītalalite sanmallikojjṛmbhite / pīyūṣāṃśukarairviśālitaharitprānte smaroddīpane kālindīpulināṅgaṇe smitamukhaṃ veṇuṃ raṇantaṃ muhuḥ
109 ॥ अन्तस्तोयलसन्नवांबुदघटासंघट्टकारत्विषं चञ्चञ्चिल्लिकमंबुजायतदृशं बिम्बाधरं सुन्दरम् । मायूरच्छदबद्धमौलिविलसद्धंमिल्लमालं चलं दीप्यत्कुण्डलरत्नरश्मिविलसद्गण्डद्वयोद्बासितम्
109 // antastoyalasannavāṃbudaghaṭāsaṃghaṭṭakāratviṣaṃ cañcañcillikamaṃbujāyatadṛśaṃ bimbādharaṃ sundaram / māyūracchadabaddhamaulivilasaddhaṃmillamālaṃ calaṃ dīpyatkuṇḍalaratnaraśmivilasadgaṇḍadvayodbāsitam
110 ॥ काञ्चीनूपुरहारकङ्कणलसत्केयूरभूषान्वितं गोपीनां द्वितयां तरे सुललितं वन्यप्रसूनस्रजम् । अन्योन्यं विनिबद्धगोपदयितादोर्वल्लिवीतं लसद्रासक्रीडनलोलुपं मनसिजाक्रान्तं मुकुन्दं भवेत्
110 // kāñcīnūpurahārakaṅkaṇalasatkeyūrabhūṣānvitaṃ gopīnāṃ dvitayāṃ tare sulalitaṃ vanyaprasūnasrajam / anyonyaṃ vinibaddhagopadayitādorvallivītaṃ lasadrāsakrīḍanalolupaṃ manasijākrāntaṃ mukundaṃ bhavet
111 ॥ विविधश्रुतिभिन्नमनोज्ञतरस्वरसप्तकमूर्छनतानगणैः । भ्रममाणममूभिरुदारमणिस्फुटमण्डनसिंजितचारुतनुम्
111 // vividhaśrutibhinnamanojñatarasvarasaptakamūrchanatānagaṇaiḥ / bhramamāṇamamūbhirudāramaṇisphuṭamaṇḍanasiṃjitacārutanum
112 ॥ इतरेतरबद्धकरप्रमदागणकल्पितरासविहारविधौ । मणिशङ्कुगमप्यमुना वपुषा बहुधा विहितस्वकदिव्यतनुम्
112 // itaretarabaddhakarapramadāgaṇakalpitarāsavihāravidhau / maṇiśaṅkugamapyamunā vapuṣā bahudhā vihitasvakadivyatanum
113 ॥ एवं ध्यात्वार्चयेन्मन्त्री स्यादङ्गैः प्रथमावृतिः । श्रीकामः सस्वराद्यानि कलाब्जैर्वैष्णवोत्तमः
113 // evaṃ dhyātvārcayenmantrī syādaṅgaiḥ prathamāvṛtiḥ / śrīkāmaḥ sasvarādyāni kalābjairvaiṣṇavottamaḥ
114 ॥ यजेत्केशवकीर्त्यादिमिथुनानि च षोडश । इन्द्राद्यानपि वज्रादीन्पूजयेत्तदनन्तरम्
114 // yajetkeśavakīrtyādimithunāni ca ṣoḍaśa / indrādyānapi vajrādīnpūjayettadanantaram
115 ॥ पृन्थु सुवृत्तं मसृणं वितस्तिमात्रोन्नतं कौ विनिखन्य शङ्कुम् । आक्रम्य पद्भ्यामितरेतरैस्तु हस्तैर्भ्रमो ऽयं खलु रासगोष्ठी
115 // pṛnthu suvṛttaṃ masṛṇaṃ vitastimātronnataṃ kau vinikhanya śaṅkum / ākramya padbhyāmitaretaraistu hastairbhramo 'yaṃ khalu rāsagoṣṭhī
116 ॥ सपूज्यैवं च पयसा ससितो पलसर्पिषा । नैवेद्यमर्चयित्वा तु चषकैर्नृपसंख्यकैः
116 // sapūjyaivaṃ ca payasā sasito palasarpiṣā / naivedyamarcayitvā tu caṣakairnṛpasaṃkhyakaiḥ
117 ॥ सततं पापप्ते (?) मन्त्री मिथुनेष्वर्पयेत्क्रमात् । विधाय पूर्ववच्छेषं सहस्रं प्रजपेन्मनुम्
117 // satataṃ pāpapte (?) mantrī mithuneṣvarpayetkramāt / vidhāya pūrvavaccheṣaṃ sahasraṃ prajapenmanum
118 ॥ स्तुत्वा नत्वा च संप्रार्थ्य पूजाशेषं समापयेत् । एवं यः पूजयेत्कृष्णं स सस्मृद्धेः पदं भवेत्
118 // stutvā natvā ca saṃprārthya pūjāśeṣaṃ samāpayet / evaṃ yaḥ pūjayetkṛṣṇaṃ sa sasmṛddheḥ padaṃ bhavet
119 ॥ अणिमाद्यष्टसिद्धीनामीश्वरः स्यान्न संशयः । भुक्त्वेह विविधान्भोगानन्ते विष्णुपदं व्रजेत्
119 // aṇimādyaṣṭasiddhīnāmīśvaraḥ syānna saṃśayaḥ / bhuktveha vividhānbhogānante viṣṇupadaṃ vrajet
120 ॥ एवं पूजादिभिः सिद्धे मनौकाम्यानि साधयेत् । अष्टाविंशतिवारं वा त्रिकालं पूजयेत्सुधीः
120 // evaṃ pūjādibhiḥ siddhe manaukāmyāni sādhayet / aṣṭāviṃśativāraṃ vā trikālaṃ pūjayetsudhīḥ
121 ॥ स्वकालविहितान् भूयः परिवारांश्च तर्पयेत् । प्रातर्द्दध्ना गुडाक्तेन मध्याह्ने पयसा पुनः
121 // svakālavihitān bhūyaḥ parivārāṃśca tarpayet / prātarddadhnā guḍāktena madhyāhne payasā punaḥ
122 ॥ नवनीतयुतेनाथ सायाह्ने तर्पयेत्पुनः । ससितोपलमिश्रेण पयसा वैष्णवोत्तमः
122 // navanītayutenātha sāyāhne tarpayetpunaḥ / sasitopalamiśreṇa payasā vaiṣṇavottamaḥ
123 ॥ तर्पयामिपदं योज्यं मन्त्रान्ते स्वेषु नामसु । द्वितीयान्तेषु तु पुनः पूजाशेषं समापयेत्
123 // tarpayāmipadaṃ yojyaṃ mantrānte sveṣu nāmasu / dvitīyānteṣu tu punaḥ pūjāśeṣaṃ samāpayet
124 ॥ अभ्युक्ष्यतत्प्रसादाद्भिरात्मानं प्रपबेदपः । तत्तृत्पस्तमथोद्वास्य तन्मयः प्रजपेन्मनुम्
124 // abhyukṣyatatprasādādbhirātmānaṃ prapabedapaḥ / tattṛtpastamathodvāsya tanmayaḥ prajapenmanum
125 ॥ अथ द्रव्याणि काम्येषु प्रोच्यन्ते तर्पणेषु च । तानि प्रोक्तविधानानामाश्रित्यान्यतमं भजेत्
125 // atha dravyāṇi kāmyeṣu procyante tarpaṇeṣu ca / tāni proktavidhānānāmāśrityānyatamaṃ bhajet
126 ॥ पायसं दाधिकं चाज्यं गौडान्नं कृसरं पयः । दधीनि कदली मोचा चिञ्चा रजस्वला तथा
126 // pāyasaṃ dādhikaṃ cājyaṃ gauḍānnaṃ kṛsaraṃ payaḥ / dadhīni kadalī mocā ciñcā rajasvalā tathā
127 ॥ अपूपा मोदका लाजाः पृथुका नवनीतकम् । द्रव्यषोडशकं ह्येतत्कथितं पद्मजादिभिः
127 // apūpā modakā lājāḥ pṛthukā navanītakam / dravyaṣoḍaśakaṃ hyetatkathitaṃ padmajādibhiḥ
128 ॥ लाजान्ते पृथुकं प्राक्च समर्प्य च सितोपलम् । चतुःसप्ततिवारं यः प्रातरेवं प्रतर्पयेत्
128 // lājānte pṛthukaṃ prākca samarpya ca sitopalam / catuḥsaptativāraṃ yaḥ prātarevaṃ pratarpayet
129 ॥ ध्यात्वा कृष्णपदं मत्री मण्डलादिष्टमाप्नुयात् । धारोष्णपक्कपयसा नवनीतं दधीनि च
129 // dhyātvā kṛṣṇapadaṃ matrī maṇḍalādiṣṭamāpnuyāt / dhāroṣṇapakkapayasā navanītaṃ dadhīni ca
130 ॥ दौग्धाम्रामाज्यं मत्स्यण्डी क्षौद्रं कीलालमेव च । पूजयेन्नवभिर्द्रव्यैः प्रत्येकं रविसंख्यया
130 // daugdhāmrāmājyaṃ matsyaṇḍī kṣaudraṃ kīlālameva ca / pūjayennavabhirdravyaiḥ pratyekaṃ ravisaṃkhyayā
131 ॥ एवमष्टोतरशतंसंख्याकं तर्पणं पुनः । यः कुर्याद्वैष्णवश्रेष्ठः पूर्वोक्तं फलमाप्नुयात्
131 // evamaṣṭotaraśataṃsaṃkhyākaṃ tarpaṇaṃ punaḥ / yaḥ kuryādvaiṣṇavaśreṣṭhaḥ pūrvoktaṃ phalamāpnuyāt
132 ॥ किं बहूक्तेन सर्वेष्टदायकं तर्पणं त्विदम् । ससितोपलधारोष्णदुग्धबुद्ध्या जलेन वै
132 // kiṃ bahūktena sarveṣṭadāyakaṃ tarpaṇaṃ tvidam / sasitopaladhāroṣṇadugdhabuddhyā jalena vai
133 ॥ कृष्णं प्रतपर्यन् ग्रामं व्रजन्प्राप्नोति साधकः । धनवस्त्राणि भोज्यं च परिवारगणैः सह
133 // kṛṣṇaṃ prataparyan grāmaṃ vrajanprāpnoti sādhakaḥ / dhanavastrāṇi bhojyaṃ ca parivāragaṇaiḥ saha
134 ॥ यावत्संतर्पयेन्मन्त्री तावत्संख्यं जपेन्मनुम् । तर्पणेनैव कार्याणि साधयेदखिलान्यपि
134 // yāvatsaṃtarpayenmantrī tāvatsaṃkhyaṃ japenmanum / tarpaṇenaiva kāryāṇi sādhayedakhilānyapi
135 ॥ काम्यहोममथो वक्ष्ये साधकानां हिताय च । श्रीपुष्पैर्जुहुयान्मन्त्री श्रियमिच्छन्निनिन्दिताम्
135 // kāmyahomamatho vakṣye sādhakānāṃ hitāya ca / śrīpuṣpairjuhuyānmantrī śriyamicchannininditām
136 ॥ साज्येनान्नेन जुहुयात्घृतान्नस्य समृद्धये । वन्यपुष्पैर्द्विजान् जातीपुष्पैश्च पृथिवीपतीन्
136 // sājyenānnena juhuyātghṛtānnasya samṛddhaye / vanyapuṣpairdvijān jātīpuṣpaiśca pṛthivīpatīn
137 ॥ असितैः कुसुमैर्वैश्यान् शूद्रान्नीलोत्पलैस्तथा । वशयेल्लवणैः सर्वानंबुजैर्युवतीजनम्
137 // asitaiḥ kusumairvaiśyān śūdrānnīlotpalaistathā / vaśayellavaṇaiḥ sarvānaṃbujairyuvatījanam
138 ॥ गोशालासु कृतो होमः पायसेन ससर्पिषा । गवां शान्तिं करोत्याशु गोपालो गोकुलेश्वरः
138 // gośālāsu kṛto homaḥ pāyasena sasarpiṣā / gavāṃ śāntiṃ karotyāśu gopālo gokuleśvaraḥ
139 ॥ शिक्षावेषधरं कृष्णं किङ्किणीजालशोभितम् । ध्यात्वा प्रतर्पयेन्मन्त्री दुग्धबुद्ध्या शुभैर्जलैः
139 // śikṣāveṣadharaṃ kṛṣṇaṃ kiṅkiṇījālaśobhitam / dhyātvā pratarpayenmantrī dugdhabuddhyā śubhairjalaiḥ
140 ॥ धनं धान्यं सुतान्कीर्तिं प्रीतस्तस्मै ददाति सः । ब्रह्मवृक्षसमिद्भिर्वा कुशैर्वा तिलतन्दुलैः
140 // dhanaṃ dhānyaṃ sutānkīrtiṃ prītastasmai dadāti saḥ / brahmavṛkṣasamidbhirvā kuśairvā tilatandulaiḥ
141 ॥ जुहुयादयुतं मन्त्री त्रिमध्वाक्तैर्हुताशने । वशये द्ब्राह्मणांश्चाथ राजवृक्षसमुद्भवैः
141 // juhuyādayutaṃ mantrī trimadhvāktairhutāśane / vaśaye dbrāhmaṇāṃścātha rājavṛkṣasamudbhavaiḥ
142 ॥ प्रसूनैः क्षत्रियान्वैश्यान्कुरण्डकुसुमैस्तथा । पाटलोत्थैश्च कुसुमैर्वशयेदन्तिमान्सुधीः
142 // prasūnaiḥ kṣatriyānvaiśyānkuraṇḍakusumaistathā / pāṭalotthaiśca kusumairvaśayedantimānsudhīḥ
143 ॥ श्वेतपद्मै रक्तपप्दैश्चंपकैः पाटलैः क्रमात् । हुत्वायुतं त्रिमध्वाक्तैर्वशयेत्तद्वराङ्गनाः
143 // śvetapadmai raktapapdaiścaṃpakaiḥ pāṭalaiḥ kramāt / hutvāyutaṃ trimadhvāktairvaśayettadvarāṅganāḥ
144 ॥ नित्यं हयारिकुसुमौर्निशीथे त्रिमधुप्लुतैः । वरस्त्रीर्वशयेत्प्राज्ञः सम्यग्धृत्वा दिनाष्टकम्
144 // nityaṃ hayārikusumaurniśīthe trimadhuplutaiḥ / varastrīrvaśayetprājñaḥ samyagdhṛtvā dināṣṭakam
145 ॥ अयुतत्रितयं रात्रौ सिद्धार्थैस्त्रिमधुप्लुतैः । प्रत्यहं जुह्वतो मासात्सुरेशो ऽपि वशीभवेत्
145 // ayutatritayaṃ rātrau siddhārthaistrimadhuplutaiḥ / pratyahaṃ juhvato māsātsureśo 'pi vaśībhavet
146 ॥ आहृत्य बल्लवीवस्त्राण्यारूढं नीपभूरुहे । स्मरेत्कृष्णं जपेद्रात्रौ सहस्रं खेन्दूहात्सुधीः
146 // āhṛtya ballavīvastrāṇyārūḍhaṃ nīpabhūruhe / smaretkṛṣṇaṃ japedrātrau sahasraṃ khendūhātsudhīḥ
147 ॥ हठादाकर्षयेच्छीघ्रमुर्वशीमपि साधकः । बहुना किमिहोक्तेन मन्त्रो ऽयं सर्ववश्यकृत्
147 // haṭhādākarṣayecchīghramurvaśīmapi sādhakaḥ / bahunā kimihoktena mantro 'yaṃ sarvavaśyakṛt
148 ॥ रहस्यं परमं चाथ वक्ष्ये मोक्षप्रदं नृणाम् । ध्यायेत्स्वहृत्सरसिजे देवकीनन्दनं विभुम्
148 // rahasyaṃ paramaṃ cātha vakṣye mokṣapradaṃ nṛṇām / dhyāyetsvahṛtsarasije devakīnandanaṃ vibhum
149 ॥ श्रीमत्कुन्देन्दुगौरं सरसिजनयनं शङ्खचक्रे गदाब्जे बिभ्राणं हस्तपद्मैर्नवनलिनलसन्मालयादीप्यमानम् । वन्दे वेद्यं मुनीन्द्रैः कणिकमुनिलसद्दिव्यभूषाभिरामं दिव्याङ्गालेपभासं सकलभयहरं पीतवस्त्रं नुरारिम्
149 // śrīmatkundendugauraṃ sarasijanayanaṃ śaṅkhacakre gadābje bibhrāṇaṃ hastapadmairnavanalinalasanmālayādīpyamānam / vande vedyaṃ munīndraiḥ kaṇikamunilasaddivyabhūṣābhirāmaṃ divyāṅgālepabhāsaṃ sakalabhayaharaṃ pītavastraṃ nurārim
150 ॥ एवं ध्यात्वा पुमांसं स्फुटहृदयसरोजासनासीनमाद्यं सांद्रांभोदाच्छबिंबाद्भुतकनकनिभं संजपेदर्कलक्षम् । मन्वोरेकं द्वितारान्तरितमथः हुनेदर्कसाहस्रमिध्मैः क्षीरिद्रूत्थर्यथोक्तैः समधुघृतसितेनाथवा पायसेन
150 // evaṃ dhyātvā pumāṃsaṃ sphuṭahṛdayasarojāsanāsīnamādyaṃ sāṃdrāṃbhodācchabiṃbādbhutakanakanibhaṃ saṃjapedarkalakṣam / manvorekaṃ dvitārāntaritamathaḥ hunedarkasāhasramidhmaiḥ kṣīridrūttharyathoktaiḥ samadhughṛtasitenāthavā pāyasena
151 ॥ एवं लोकेश्वराराध्यं कृष्णं स्वहृदयांबुजे । ध्यायन्ननुदिनं मन्त्री त्रिसहस्रं जपेन्मनुम्
151 // evaṃ lokeśvarārādhyaṃ kṛṣṇaṃ svahṛdayāṃbuje / dhyāyannanudinaṃ mantrī trisahasraṃ japenmanum
152 ॥ सायाह्नोक्तेन विधिना संपूज्य हवनं पुनः । कृत्वा पूर्वोक्तविधिना मन्त्री तद्गतमानसः
152 // sāyāhnoktena vidhinā saṃpūjya havanaṃ punaḥ / kṛtvā pūrvoktavidhinā mantrī tadgatamānasaḥ
153 ॥ एवं यो भजते नित्यं विद्वान् गोपालनन्दनम् । समुत्तीर्य भवांभोधिं स याति परमं पदम्
153 // evaṃ yo bhajate nityaṃ vidvān gopālanandanam / samuttīrya bhavāṃbhodhiṃ sa yāti paramaṃ padam
154 ॥ मध्ये केणेषु बाह्येष्वनलपुरपुटस्यालिखेत्कर्णिकायां कन्दर्पं साध्ययुक्तं विवरगतषडर्णद्विषः केशरेषु । शक्तिः श्रीपूर्विकाणिद्विनवलिपिमनोरक्षराणिच्छदानां मध्ये वर्णान्दशान्तो दशलिपिमनुवर्यस्य वैकैकशो ऽब्जम्
154 // madhye keṇeṣu bāhyeṣvanalapurapuṭasyālikhetkarṇikāyāṃ kandarpaṃ sādhyayuktaṃ vivaragataṣaḍarṇadviṣaḥ keśareṣu / śaktiḥ śrīpūrvikāṇidvinavalipimanorakṣarāṇicchadānāṃ madhye varṇāndaśānto daśalipimanuvaryasya vaikaikaśo 'bjam
155 ॥ भूसद्मनाभिवृतमस्रगमन्मथेन गोरोचनाविलिखितं तपनीयसूच्या । पट्टे हिरण्यरचिते गुलिकीकृतं तद्गोपालयन्त्रमखिलार्थदमेतदुक्तम्
155 // bhūsadmanābhivṛtamasragamanmathena gorocanāvilikhitaṃ tapanīyasūcyā / paṭṭe hiraṇyaracite gulikīkṛtaṃ tadgopālayantramakhilārthadametaduktam
156 ॥ संयातसिक्तमभिजप्तमिमं महद्भिर्धार्यं जगत्त्रयवशीकरणैकदक्षम् । रक्षायशः सुतमहीधनधान्यलक्ष्मीसौभाग्यलिप्सुभिरजस्रमनर्घ्यवीर्यम्
156 // saṃyātasiktamabhijaptamimaṃ mahadbhirdhāryaṃ jagattrayavaśīkaraṇaikadakṣam / rakṣāyaśaḥ sutamahīdhanadhānyalakṣmīsaubhāgyalipsubhirajasramanarghyavīryam
157 ॥ स्मरस्त्रिविक्रमाक्रान्तश्चाक्रीष्ट्याय हृदित्यसौ । षडक्षरो ऽयं संप्रोक्तः सर्वसिद्धिकरो मनुः
157 // smarastrivikramākrāntaścākrīṣṭyāya hṛdityasau / ṣaḍakṣaro 'yaṃ saṃproktaḥ sarvasiddhikaro manuḥ
158 ॥ क्रोडः शान्तीन्दुवह्न्याढ्यो माया बीज प्रकीर्ततम् । गोविन्दवह्निचन्द्राढ्यो मनुः श्रीबीजमीरितम्
158 // kroḍaḥ śāntīnduvahnyāḍhyo māyā bīja prakīrtatam / govindavahnicandrāḍhyo manuḥ śrībījamīritam
159 ॥ आभ्यामष्टादशक्लिपः स्याद्विंशत्यक्षरो मनुः । शालग्रामे मणौ यन्त्रे मण्डले प्रतिमासु वा
159 // ābhyāmaṣṭādaśaklipaḥ syādviṃśatyakṣaro manuḥ / śālagrāme maṇau yantre maṇḍale pratimāsu vā
160 ॥ नित्यं पूजा हरेः कार्या न तु केवलभूतले । एवं यो भजन्ते कृष्णं स याति परमां गतिम्
160 // nityaṃ pūjā hareḥ kāryā na tu kevalabhūtale / evaṃ yo bhajante kṛṣṇaṃ sa yāti paramāṃ gatim
161 ॥ विंशार्णस्य मुनिर्ब्रह्मा गायत्री छन्द ईरितम् । कृष्णश्च देवता कामो बीजं शक्तिर्द्विठो बुधैः
161 // viṃśārṇasya munirbrahmā gāyatrī chanda īritam / kṛṣṇaśca devatā kāmo bījaṃ śaktirdviṭho budhaiḥ
162 ॥ रामाग्निवेदवेदाब्धेर्नेत्रार्णैरङ्गकल्पनम् । मूलेन व्यापकं कृत्वा मनुना पुटितानथ
162 // rāmāgnivedavedābdhernetrārṇairaṅgakalpanam / mūlena vyāpakaṃ kṛtvā manunā puṭitānatha
163 ॥ मातृकार्णान्न्यसेत्तत्तत्स्थानेषु सुसमाहितः । दशतत्त्वानि विन्यस्य मूलेन व्यापकं चरेत्
163 // mātṛkārṇānnyasettattatsthāneṣu susamāhitaḥ / daśatattvāni vinyasya mūlena vyāpakaṃ caret
164 ॥ मन्त्रन्यासं ततः कुर्याद्देवताभावसिद्धये । शीर्षे ललाटे भ्रूमध्ये नेत्रयोः कर्णयोस्तथा
164 // mantranyāsaṃ tataḥ kuryāddevatābhāvasiddhaye / śīrṣe lalāṭe bhrūmadhye netrayoḥ karṇayostathā
165 ॥ नसोर्वक्रे च चिबुके कण्ठे दोर्मूलके हृदि । उदरे नाभिदेशे च लिङ्गे मूलसरोरुहे
165 // nasorvakre ca cibuke kaṇṭhe dormūlake hṛdi / udare nābhideśe ca liṅge mūlasaroruhe
166 ॥ कट्यां जान्वोर्जङ्घयोश्च गुल्फयोः पादयोः क्रमात् । न्यसेद्धृदन्तान्मन्त्राणां सृष्टिन्यासो ऽयमीरितः
166 // kaṭyāṃ jānvorjaṅghayośca gulphayoḥ pādayoḥ kramāt / nyaseddhṛdantānmantrāṇāṃ sṛṣṭinyāso 'yamīritaḥ
167 ॥ हृदये चोदरे नाभौ लिङ्गे मूलसरोरुहे । कट्यां जान्वोर्जङ्घयोश्च गुल्फयोः पादयोस्तथा
167 // hṛdaye codare nābhau liṅge mūlasaroruhe / kaṭyāṃ jānvorjaṅghayośca gulphayoḥ pādayostathā
168 ॥ मूर्ध्नि कपोले भ्रूमध्ये नेत्रयोः कर्णयोर्नसोः । वदने चिबुके कण्ठे दोर्मूले विन्यसेत्क्रमात्
168 // mūrdhni kapole bhrūmadhye netrayoḥ karṇayornasoḥ / vadane cibuke kaṇṭhe dormūle vinyasetkramāt
169 ॥ नमोतान्मन्त्रवर्णांश्च स्थितिन्यासो ऽयमीरितः । पादयोर्गुल्फयोश्चैव जङ्घयोर्जानुनोस्तथा
169 // namotānmantravarṇāṃśca sthitinyāso 'yamīritaḥ / pādayorgulphayoścaiva jaṅghayorjānunostathā
170 ॥ कट्यां मूले ध्वजे नाभौ जठरे हृदये पुनः । दोर्मूले कण्ठदेशे च चिबुके वदने नसोः
170 // kaṭyāṃ mūle dhvaje nābhau jaṭhare hṛdaye punaḥ / dormūle kaṇṭhadeśe ca cibuke vadane nasoḥ
171 ॥ कर्णयोर्नेत्रयोश्चैव भ्रूमध्ये निटिले तथा । मूर्ध्नि न्यसेन्मन्त्रवर्णान्संहाराख्यो ऽयमीरितः
171 // karṇayornetrayoścaiva bhrūmadhye niṭile tathā / mūrdhni nyasenmantravarṇānsaṃhārākhyo 'yamīritaḥ
172 ॥ पुनः सृष्टिस्थितिन्यासौ विधाय वैष्णवोत्तमः । मूर्तिपञ्जरनामानं विन्यसेत्पूर्ववत्ततः
172 // punaḥ sṛṣṭisthitinyāsau vidhāya vaiṣṇavottamaḥ / mūrtipañjaranāmānaṃ vinyasetpūrvavattataḥ
173 ॥ पुनः षडङ्गं कृत्वाथ ध्यायेत्कृष्णं हृदंबुजे । द्वारवत्यां सहस्रार्कभास्वरैर्भवनोत्तमैः
173 // punaḥ ṣaḍaṅgaṃ kṛtvātha dhyāyetkṛṣṇaṃ hṛdaṃbuje / dvāravatyāṃ sahasrārkabhāsvarairbhavanottamaiḥ
174 ॥ अनल्पैः कल्पवृक्षैश्च परीते मणिमण्डपे । ज्वलद्रत्न मयस्तंभद्वारतोरणकुड्यके
174 // analpaiḥ kalpavṛkṣaiśca parīte maṇimaṇḍape / jvaladratna mayastaṃbhadvāratoraṇakuḍyake
175 ॥ फुल्लप्रफुल्लसञ्चित्रवितानालंबिमौक्तिके । पद्मरागस्थलीराजद्रत्नसंघैश्च मध्यतः
175 // phullapraphullasañcitravitānālaṃbimauktike / padmarāgasthalīrājadratnasaṃghaiśca madhyataḥ
176 ॥ अनारतगलद्रत्नधाराढ्यस्वस्तस्तरोरधः । रत्नप्रदीपावलिभिः प्रदीपितदिगन्तरे
176 // anāratagaladratnadhārāḍhyasvastastaroradhaḥ / ratnapradīpāvalibhiḥ pradīpitadigantare
177 ॥ उद्यदादित्यसंकाशमणिसिंहासनांबुजे । समासीनो ऽच्युतो ध्येयो द्रुतहाटकसन्निभः
177 // udyadādityasaṃkāśamaṇisiṃhāsanāṃbuje / samāsīno 'cyuto dhyeyo drutahāṭakasannibhaḥ
178 ॥ समानोदितचन्द्रार्कतडित्कोटिसमद्युतिः । सर्वाङ्गसुंदरः सौम्यः सर्वाभरणभूषितः
178 // samānoditacandrārkataḍitkoṭisamadyutiḥ / sarvāṅgasuṃdaraḥ saumyaḥ sarvābharaṇabhūṣitaḥ
179 ॥ पीतवासाः शङ्खचक्रगदांभोजलसत्करः । अनाहतोच्छलद्रत्नधारौघकलशं स्पृशन्
179 // pītavāsāḥ śaṅkhacakragadāṃbhojalasatkaraḥ / anāhatocchaladratnadhāraughakalaśaṃ spṛśan
180 ॥ वामपादांबुजाग्रेण मुष्णता पल्लवच्छविम् । रुक्मिणीसत्यभामे ऽस्य मूर्ध्नि रत्नौघधारया
180 // vāmapādāṃbujāgreṇa muṣṇatā pallavacchavim / rukmiṇīsatyabhāme 'sya mūrdhni ratnaughadhārayā
181 ॥ सिंचन्त्यौ दक्षवामस्थे स्वदोस्थकलशोत्थया । नाग्नजिती सुनन्दा च दिशन्त्यौ कलशौ तयोः
181 // siṃcantyau dakṣavāmasthe svadosthakalaśotthayā / nāgnajitī sunandā ca diśantyau kalaśau tayoḥ
182 ॥ ताभ्यां च दक्षवामस्थमित्रविन्दासुलक्ष्मणे । रत्ननद्याः समुद्धृत्य रत्नपूर्णौं घटौ तयोः
182 // tābhyāṃ ca dakṣavāmasthamitravindāsulakṣmaṇe / ratnanadyāḥ samuddhṛtya ratnapūrṇauṃ ghaṭau tayoḥ
183 ॥ जांबवती सुशीला च दिशन्त्यौ दक्षवामके । बहिः षोडश साहस्रसंख्याकाः परितः प्रियाः
183 // jāṃbavatī suśīlā ca diśantyau dakṣavāmake / bahiḥ ṣoḍaśa sāhasrasaṃkhyākāḥ paritaḥ priyāḥ
184 ॥ ध्येयाः कनकरत्नौघधारायुक्कलशोज्वलाः । तद्बहिश्चाष्टनिधायः पूरयन्तो धनैर्धराम्
184 // dhyeyāḥ kanakaratnaughadhārāyukkalaśojvalāḥ / tadbahiścāṣṭanidhāyaḥ pūrayanto dhanairdharām
185 ॥ तद्बहिर्वृष्णयः सर्वे पुरोवच्च स्वरादयः । एवं ध्यात्वा जपेल्लक्षपञ्चकं तद्दशांशतः
185 // tadbahirvṛṣṇayaḥ sarve purovacca svarādayaḥ / evaṃ dhyātvā japellakṣapañcakaṃ taddaśāṃśataḥ
186 ॥ अरुणैः कमलैर्हुत्वा पीठे पूर्वोदिते यजेत् । विलिप्य गन्धपङ्केन लिखेदष्टदलांबुजम्
186 // aruṇaiḥ kamalairhutvā pīṭhe pūrvodite yajet / vilipya gandhapaṅkena likhedaṣṭadalāṃbujam
187 ॥ कर्णिकायां च षट्कोणं ससाध्यं तत्र मन्मथम् । शिष्टैस्तु सप्तदशभिरक्षरैर्वेष्टयेत्स्वरम्
187 // karṇikāyāṃ ca ṣaṭkoṇaṃ sasādhyaṃ tatra manmatham / śiṣṭaistu saptadaśabhirakṣarairveṣṭayetsvaram
188 ॥ प्राग्रक्षो ऽनिलकोणेषु श्रियं शिष्टेषु संविदम् । षट्सु संधिषु षट्कर्णे केसरेषु त्रिशस्त्रिशः
188 // prāgrakṣo 'nilakoṇeṣu śriyaṃ śiṣṭeṣu saṃvidam / ṣaṭsu saṃdhiṣu ṣaṭkarṇe kesareṣu triśastriśaḥ
189 ॥ विलिखेत्स्मरगायत्रीं मालामन्त्रं दलाष्टके । षटूषः संलिख्य तद्बाह्ये वेष्टयेन्मातृकाक्षरैः
189 // vilikhetsmaragāyatrīṃ mālāmantraṃ dalāṣṭake / ṣaṭūṣaḥ saṃlikhya tadbāhye veṣṭayenmātṛkākṣaraiḥ
190 ॥ भूबिंबं च लिखेद्बाह्ये श्रीमायादिग्विदिक्ष्वपि । भूग्रहं चतुरस्रं स्यादष्टवज्रविभूषितम्
190 // bhūbiṃbaṃ ca likhedbāhye śrīmāyādigvidikṣvapi / bhūgrahaṃ caturasraṃ syādaṣṭavajravibhūṣitam
191 ॥ एतद्यन्त्रं हाटकादिपट्टेष्वालिख्य पूर्ववत् । संस्कृतं धारयेद्यो वै सोर्ऽच्यते त्रिदशैरपि
191 // etadyantraṃ hāṭakādipaṭṭeṣvālikhya pūrvavat / saṃskṛtaṃ dhārayedyo vai sor'cyate tridaśairapi
192 ॥ स्याद्गायत्री वामदेवपुष्पबाणौ तु ङेंतिमौ । विद्महेधीमहियुतौ तन्नो ऽनङ्गः प्रचोदयात्
192 // syādgāyatrī vāmadevapuṣpabāṇau tu ṅeṃtimau / vidmahedhīmahiyutau tanno 'naṅgaḥ pracodayāt
193 ॥ जप्या जपादौ गोपालमनूनां जनरञ्जनी । हृदयं कामदेवाय ङेंतं सर्वजनप्रियम्
193 // japyā japādau gopālamanūnāṃ janarañjanī / hṛdayaṃ kāmadevāya ṅeṃtaṃ sarvajanapriyam
194 ॥ उक्त्वा सर्वजनान्ते तु संमोहनपदं तथा । ज्वल ज्वल प्रज्वलेति प्रोच्य सर्वजनस्य च
194 // uktvā sarvajanānte tu saṃmohanapadaṃ tathā / jvala jvala prajvaleti procya sarvajanasya ca
195 ॥ हृदयं मम च ब्रूयाद्वशङ्कुरुयुगं शिरः । प्रोक्तो मदनमन्त्रो ऽष्टचत्वारिंशद्भिरक्षरैः
195 // hṛdayaṃ mama ca brūyādvaśaṅkuruyugaṃ śiraḥ / prokto madanamantro 'ṣṭacatvāriṃśadbhirakṣaraiḥ
196 ॥ जपादौ स्मरबीजाद्यो जगत्त्रयवशीकरः । पीठ प्राग्वत्समभ्यर्च्य मूर्ति संकल्प्य मूलतः
196 // japādau smarabījādyo jagattrayavaśīkaraḥ / pīṭha prāgvatsamabhyarcya mūrti saṃkalpya mūlataḥ
197 ॥ तत्रावाह्याच्युतं भक्त्या सकलीकृत्य पूजयेत् । आसनादिविभूषान्तं पुनर्न्यासक्रमाद्यजेत्
197 // tatrāvāhyācyutaṃ bhaktyā sakalīkṛtya pūjayet / āsanādivibhūṣāntaṃ punarnyāsakramādyajet
198 ॥ सृष्टिं स्थितिं षडङ्गं च किरीटं कुण्डलद्वयम् । शङ्खं चक्रं गदां पद्मं मालां श्रीवत्सकौस्तुभौ
198 // sṛṣṭiṃ sthitiṃ ṣaḍaṅgaṃ ca kirīṭaṃ kuṇḍaladvayam / śaṅkhaṃ cakraṃ gadāṃ padmaṃ mālāṃ śrīvatsakaustubhau
199 ॥ गन्धपुष्पैः समभ्यर्च्य मूलेन वैष्णवोत्तमः । षट्कोणेषु षडङ्गानि दिग्दलेषु क्रमाद्यजेत्
199 // gandhapuṣpaiḥ samabhyarcya mūlena vaiṣṇavottamaḥ / ṣaṭkoṇeṣu ṣaḍaṅgāni digdaleṣu kramādyajet
200 ॥ वासुदेवादिकान्कोणेषु तु शान्त्यादिकांस्ततः । पत्राग्रगा महिष्यो ऽष्टौ यजेत्साधकसत्तमः
200 // vāsudevādikānkoṇeṣu tu śāntyādikāṃstataḥ / patrāgragā mahiṣyo 'ṣṭau yajetsādhakasattamaḥ
201 ॥ ततः षोडशसाहस्रं सकृदेवार्चयेत्प्रियाः । इन्द्रनीलमुकुन्दांश्च करालानन्दकच्छपान्
201 // tataḥ ṣoḍaśasāhasraṃ sakṛdevārcayetpriyāḥ / indranīlamukundāṃśca karālānandakacchapān
202 ॥ शङ्खपद्मौ ततः पद्मान्निधीनष्टौ क्रमाद्यजेत् । तद्बहिर्लोकपालांश्च वज्राद्यानपि पूजयेत्
202 // śaṅkhapadmau tataḥ padmānnidhīnaṣṭau kramādyajet / tadbahirlokapālāṃśca vajrādyānapi pūjayet
203 ॥ एवं सप्तावृत्तिवृतं कृष्णमभ्यर्च्य चादरात् । प्रीणयेद्दधिखण्डाज्यमिश्रेण तु पयोंऽधसा
203 // evaṃ saptāvṛttivṛtaṃ kṛṣṇamabhyarcya cādarāt / prīṇayeddadhikhaṇḍājyamiśreṇa tu payoṃ'dhasā
204 ॥ दिव्योपचारं दत्वाथ स्तुत्वा नत्वा च केशवम् । उद्वासयेत्स्वहृदये परिवारगणैः सह
204 // divyopacāraṃ datvātha stutvā natvā ca keśavam / udvāsayetsvahṛdaye parivāragaṇaiḥ saha
205 ॥ न्यस्यात्मानं समभ्यर्च्य तन्मयो विहरेत्सुधीः । रत्नाभिषेकध्यानेज्या विंशत्यर्णाश्रिते रिता
205 // nyasyātmānaṃ samabhyarcya tanmayo viharetsudhīḥ / ratnābhiṣekadhyānejyā viṃśatyarṇāśrite ritā
206 ॥ एवं यो भजते मन्त्रं स समृद्धेः पदं भवेत् । जपहोमार्चनध्यानैर्यो मनुं प्रजपेदमुम्
206 // evaṃ yo bhajate mantraṃ sa samṛddheḥ padaṃ bhavet / japahomārcanadhyānairyo manuṃ prajapedamum
207 ॥ तद्वेश्म पूर्यते रत्नैः रवर्णधान्यैरनारतम् । पृथ्वी पृथ्वी करे तस्य सर्वसस्यसमाकुला
207 // tadveśma pūryate ratnaiḥ ravarṇadhānyairanāratam / pṛthvī pṛthvī kare tasya sarvasasyasamākulā
208 ॥ पुत्रैर्मित्रैः सुसंपन्नः प्रयात्यन्ते परां गतिम् । वह्नावभ्यर्च्य गोविन्दं शुक्लपुष्पैः सतन्दुलैः
208 // putrairmitraiḥ susaṃpannaḥ prayātyante parāṃ gatim / vahnāvabhyarcya govindaṃ śuklapuṣpaiḥ satandulaiḥ
209 ॥ आज्याक्तैरयुतं हुत्वा भस्म तन्मूर्ध्नि धारयेत् । तस्यान्नादिसमृद्धिः स्यात्तदूशे सर्वयोषितः
209 // ājyāktairayutaṃ hutvā bhasma tanmūrdhni dhārayet / tasyānnādisamṛddhiḥ syāttadūśe sarvayoṣitaḥ
210 ॥ रक्तांभोजैस्त्रिमध्वक्तैर्हुनेल्लक्षं समाहितः । श्रिया तस्यैन्द्रमैश्वर्यं तृणलेशायते ध्रुवम्
210 // raktāṃbhojaistrimadhvaktairhunellakṣaṃ samāhitaḥ / śriyā tasyaindramaiśvaryaṃ tṛṇaleśāyate dhruvam
211 ॥ त्रिमध्वक्तैः सितैः पुष्पैरष्टोत्तरसहस्रकम् । यो हुनेत्प्रत्यहं मासात्पुरोधा नृपतेर्भवेत्
211 // trimadhvaktaiḥ sitaiḥ puṣpairaṣṭottarasahasrakam / yo hunetpratyahaṃ māsātpurodhā nṛpaterbhavet
212 ॥ एवमादिप्रयोगांश्च साधयेन्मनुनामुना । मन्त्रराजमथो वक्ष्ये दशार्णं सर्वसिद्धिदम्
212 // evamādiprayogāṃśca sādhayenmanunāmunā / mantrarājamatho vakṣye daśārṇaṃ sarvasiddhidam
213 ॥ स्मृतिः सद्यान्विता साक्षिर्लोहितो जनवल्लभा । पवनो ऽग्निप्रियान्तो ऽयं दशार्णो मन्त्र ईरितः
213 // smṛtiḥ sadyānvitā sākṣirlohito janavallabhā / pavano 'gnipriyānto 'yaṃ daśārṇo mantra īritaḥ
214 ॥ नारदो ऽस्य मुनिश्छन्दो विराट् कृष्णो ऽस्य देवता । कामो बीजं वह्निजाया शक्तिः प्रोक्ता मनीषिभिः
214 // nārado 'sya muniśchando virāṭ kṛṣṇo 'sya devatā / kāmo bījaṃ vahnijāyā śaktiḥ proktā manīṣibhiḥ
215 ॥ आचक्रं च विचक्रं च सुचक्रं तदनन्तरम् । त्रैलोक्यरक्षणं चक्रमसुरान्तकगचक्रकम्
215 // ācakraṃ ca vicakraṃ ca sucakraṃ tadanantaram / trailokyarakṣaṇaṃ cakramasurāntakagacakrakam
216 ॥ एतैर्ङेठद्वयान्तैश्च चक्रैः पञ्चाङ्गकं मनोः । ततस्तारपुटं मन्त्रं व्यापय्य करयोस्त्रिशः
216 // etairṅeṭhadvayāntaiśca cakraiḥ pañcāṅgakaṃ manoḥ / tatastārapuṭaṃ mantraṃ vyāpayya karayostriśaḥ
217 ॥ सेंदून्हृदन्तान्मन्त्रार्णान्प्रणवान्तरितान्न्यसेत् । दक्षाङ्गुष्ठाच्च वामाङ्गुष्ठान्तमङ्गुलिपर्वसु
217 // seṃdūnhṛdantānmantrārṇānpraṇavāntaritānnyaset / dakṣāṅguṣṭhācca vāmāṅguṣṭhāntamaṅguliparvasu
218 ॥ सृष्टिन्यासो ऽयमुदितः स्थितिन्यासो ऽधुनोच्यते । न्यसेद्वामकनिष्ठादिकनिष्टान्तं स्थितौ सुधीः
218 // sṛṣṭinyāso 'yamuditaḥ sthitinyāso 'dhunocyate / nyasedvāmakaniṣṭhādikaniṣṭāntaṃ sthitau sudhīḥ
219 ॥ वामाङ्गुष्ठान्न्यसेद्दक्षां गुष्ठान्तं संहृतौ तथा । संहृतिर्देषसंघातहारिणी परिकीर्तिता
219 // vāmāṅguṣṭhānnyaseddakṣāṃ guṣṭhāntaṃ saṃhṛtau tathā / saṃhṛtirdeṣasaṃghātahāriṇī parikīrtitā
220 ॥ विद्याप्रदश्च सृष्ट्यन्तो वर्णिनां शुद्धचेतसाम् । स्थित्यन्तः स्याद्गृहस्थानामेवं काम्यादिरूपतः
220 // vidyāpradaśca sṛṣṭyanto varṇināṃ śuddhacetasām / sthityantaḥ syādgṛhasthānāmevaṃ kāmyādirūpataḥ
221 ॥ संहारान्ते मुनीन्द्राणां विरक्तानां च सर्वशः । पुनः स्थितिक्रमेणार्णान्मनोरङ्गुलिषु न्यसेत्
221 // saṃhārānte munīndrāṇāṃ viraktānāṃ ca sarvaśaḥ / punaḥ sthitikrameṇārṇānmanoraṅguliṣu nyaset
222 ॥ पुनश्चक्रैश्च पूर्वोक्तैः पञ्चागं करयोर्न्यसेत् । ततो मूलेन पुटितान्मातृकार्णान्सबिन्दुकान्
222 // punaścakraiśca pūrvoktaiḥ pañcāgaṃ karayornyaset / tato mūlena puṭitānmātṛkārṇānsabindukān
223 ॥ विन्यसेन्मातृकान्यासस्थानेषु प्रणतः सुधीः । ततस्तारपुटं मूलं व्यापकत्वेन विन्यसेत्
223 // vinyasenmātṛkānyāsasthāneṣu praṇataḥ sudhīḥ / tatastārapuṭaṃ mūlaṃ vyāpakatvena vinyaset
224 ॥ संहारसृष्टिभेदेन दशतत्त्वानि विन्यसेत् । नमोन्तमूलमन्त्रार्णपदायाम्यानि चात्मने
224 // saṃhārasṛṣṭibhedena daśatattvāni vinyaset / namontamūlamantrārṇapadāyāmyāni cātmane
225 ॥ मत्यन्तानि च तत्त्वानि पृथिव्याद्यानि च क्रमात् । पृथ्वी जलं तथा वह्निर्वायुराकाशमेव च
225 // matyantāni ca tattvāni pṛthivyādyāni ca kramāt / pṛthvī jalaṃ tathā vahnirvāyurākāśameva ca
226 ॥ अहॄङ्कारो महत्तत्वं प्रकृतिं पुरुषं परम् । प्रविन्यसेन्मस्तके च नेत्रयोः श्रोत्रयोर्नसोः
226 // ahṝṅkāro mahattatvaṃ prakṛtiṃ puruṣaṃ param / pravinyasenmastake ca netrayoḥ śrotrayornasoḥ
227 ॥ वदने हृदये नाभौ लिङ्गे जान्वोश्च पादयोः । प्रणवान्तरितान्वर्णान्हृदन्तान्विज्यसेन्मनोः
227 // vadane hṛdaye nābhau liṅge jānvośca pādayoḥ / praṇavāntaritānvarṇānhṛdantānvijyasenmanoḥ
228 ॥ सृष्टिन्यासो ऽयमाख्यातः स्थितिन्यासं शृणु द्विज । हृदि नाभौ ध्वजे जान्वोः पादयोर्मस्तके पुनः
228 // sṛṣṭinyāso 'yamākhyātaḥ sthitinyāsaṃ śṛṇu dvija / hṛdi nābhau dhvaje jānvoḥ pādayormastake punaḥ
229 ॥ नेत्रयोः कर्णयोर्घ्राणे वदने विन्यसेत्क्रमात् । पदोर्जान्वोर्लिङ्गदेशे नाभौ हृदि मुखे नसोः
229 // netrayoḥ karṇayorghrāṇe vadane vinyasetkramāt / padorjānvorliṅgadeśe nābhau hṛdi mukhe nasoḥ
230 ॥ कर्णयोर्नेत्रयोर्मूर्ध्नि संहाराख्यो ऽयमीरितः । सृष्ट्यन्तो वर्णिनांन्यासः स्थित्यन्तोगृहमेधिनाम्
230 // karṇayornetrayormūrdhni saṃhārākhyo 'yamīritaḥ / sṛṣṭyanto varṇināṃnyāsaḥ sthityantogṛhamedhinām
231 ॥ यतेर्वैराग्ययुक्तस्य संहारान्तः प्रकीर्तितः । चतुर्द्धा वर्णिनां चैव गृहस्थानां च पञ्चधा
231 // yatervairāgyayuktasya saṃhārāntaḥ prakīrtitaḥ / caturddhā varṇināṃ caiva gṛhasthānāṃ ca pañcadhā
232 ॥ यतीनां च त्रिधा न्यासः प्रोक्तो ऽयं क्रमतः शुभः । केचिद्विरक्ते गृहगे संहारान्तं विदुर्बुधाः
232 // yatīnāṃ ca tridhā nyāsaḥ prokto 'yaṃ kramataḥ śubhaḥ / kecidvirakte gṛhage saṃhārāntaṃ vidurbudhāḥ
233 ॥ विभूतिपञ्जरं न्यासं कुर्यादिष्टाप्तये ततः । मनोर्दशावृत्तिमयं कृष्णसांनिध्यकारकम्
233 // vibhūtipañjaraṃ nyāsaṃ kuryādiṣṭāptaye tataḥ / manordaśāvṛttimayaṃ kṛṣṇasāṃnidhyakārakam
234 ॥ आधारे च ध्वजे नाभौ हृदि कण्ठे मुखे शये । ऊर्वोश्च कन्धरायां च नाभौ कुक्षौ तथा हृदि
234 // ādhāre ca dhvaje nābhau hṛdi kaṇṭhe mukhe śaye / ūrvośca kandharāyāṃ ca nābhau kukṣau tathā hṛdi
235 ॥ स्तनयोः पार्श्वयोः श्रोण्योर्मस्तकेवदनेतथा । नेत्रयोः कर्णयोर्नासापुटयोश्च कपोलयोः
235 // stanayoḥ pārśvayoḥ śroṇyormastakevadanetathā / netrayoḥ karṇayornāsāpuṭayośca kapolayoḥ
236 ॥ एवं दक्षिणदोर्मूससंध्यग्रेष्वङ्गुलीषु च । ततः शिरसि तत्पूर्वाद्यांशासु स्वकलासु च
236 // evaṃ dakṣiṇadormūsasaṃdhyagreṣvaṅgulīṣu ca / tataḥ śirasi tatpūrvādyāṃśāsu svakalāsu ca
237 ॥ दोष्णोः सक्थ्नोः शिरोक्ष्यास्यकण्ठहृज्जठरेषु च । मूलाधारे लिङ्गदेशे जानुनोः पादयोस्तथा
237 // doṣṇoḥ sakthnoḥ śirokṣyāsyakaṇṭhahṛjjaṭhareṣu ca / mūlādhāre liṅgadeśe jānunoḥ pādayostathā
238 ॥ श्रोत्रगण्डांसवक्षोजपार्श्वलिङ्गेषु विन्यसेत् । ऊर्वोर्जान्वोर्जङ्घयोश्च पादयोर्विन्यसेत्क्रमात्
238 // śrotragaṇḍāṃsavakṣojapārśvaliṅgeṣu vinyaset / ūrvorjānvorjaṅghayośca pādayorvinyasetkramāt
239 ॥ विभूतिपञ्जराख्यो ऽयं न्यासः सर्वार्थसिद्धिदः । अनेन न्यासवर्येण साक्षात्कृष्णतनुर्भवेत्
239 // vibhūtipañjarākhyo 'yaṃ nyāsaḥ sarvārthasiddhidaḥ / anena nyāsavaryeṇa sākṣātkṛṣṇatanurbhavet
240 ॥ मूर्ति पञ्जरनामानं न्यासं पूर्वोदितं न्यसेत् । ततो दशाङ्गपञ्चाङ्गौ न्यासवर्यौं न्यसे क्रमात्
240 // mūrti pañjaranāmānaṃ nyāsaṃ pūrvoditaṃ nyaset / tato daśāṅgapañcāṅgau nyāsavaryauṃ nyase kramāt
241 ॥ हृदि मूर्ध्नि शिखायां च सर्वाङ्गे दिक्षु पार्श्वयोः । कट्यां पृष्ठे तथा मूर्ध्नि विन्यसेद्वैष्णवोत्तमः
241 // hṛdi mūrdhni śikhāyāṃ ca sarvāṅge dikṣu pārśvayoḥ / kaṭyāṃ pṛṣṭhe tathā mūrdhni vinyasedvaiṣṇavottamaḥ
242 ॥ पञ्चाङ्गानि न्यसेद्भूयश्चक्रैः प्राग्वत्समाहितः । अन्यो ऽप्यष्टादशार्णोक्तः कर्तव्यो न्याससंचयः
242 // pañcāṅgāni nyasedbhūyaścakraiḥ prāgvatsamāhitaḥ / anyo 'pyaṣṭādaśārṇoktaḥ kartavyo nyāsasaṃcayaḥ
243 ॥ ततः किरीटमन्त्रेण व्यापकं रचयेत्सुधीः । वेणुबिल्वादिमुद्रांश्च दर्शयेत्साधकोत्तमः
243 // tataḥ kirīṭamantreṇa vyāpakaṃ racayetsudhīḥ / veṇubilvādimudrāṃśca darśayetsādhakottamaḥ
244 ॥ सुदर्शनस्य मन्त्रेण कुर्याद्दिग्बन्धनं ततः । अनङ्गुष्ठाश्च ऋजवः करशाखा भवन्ति चेत्
244 // sudarśanasya mantreṇa kuryāddigbandhanaṃ tataḥ / anaṅguṣṭhāśca ṛjavaḥ karaśākhā bhavanti cet
245 ॥ हृन्मुद्रेयं समाख्याता शिरोमुद्रा तथा भवेत् । अधोङ्गुष्ठा तु या मुष्टिः शिखामुद्रेयमीरिता । प्रसारितकराङ्गुल्योर्वर्ममुद्रेयमीरिता
245 // hṛnmudreyaṃ samākhyātā śiromudrā tathā bhavet / adhoṅguṣṭhā tu yā muṣṭiḥ śikhāmudreyamīritā / prasāritakarāṅgulyorvarmamudreyamīritā
246 ॥ नाराचमुष्ट्या धृतबाहुयुग्मः अङ्गुष्ठतर्जन्युदितो ध्वनिस्तु । विष्वग्विमुक्ता कथितास्त्रमुद्रा यत्राक्षिणी तर्जनिमध्यमे च
246 // nārācamuṣṭyā dhṛtabāhuyugmaḥ aṅguṣṭhatarjanyudito dhvanistu / viṣvagvimuktā kathitāstramudrā yatrākṣiṇī tarjanimadhyame ca
247 ॥ ओष्ठे वामकराङ्गुष्टो लग्नस्तस्य कनिष्टिका । दक्षिणाङ्गुष्टसंसक्ता तत्कनिष्ठा प्रसारिता
247 // oṣṭhe vāmakarāṅguṣṭo lagnastasya kaniṣṭikā / dakṣiṇāṅguṣṭasaṃsaktā tatkaniṣṭhā prasāritā
248 ॥ तर्जनी मध्यमानामा किञ्चित्सकुञ्च्य चालिता । वेणुमुद्रेयमुदिता सुगुप्ता प्रेयसी हरेः । नोच्यन्ते तत्र सिद्धत्वान्मालाश्रीवत्सकौस्तुभाः
248 // tarjanī madhyamānāmā kiñcitsakuñcya cālitā / veṇumudreyamuditā suguptā preyasī hareḥ / nocyante tatra siddhatvānmālāśrīvatsakaustubhāḥ
249 ॥ वामाङ्गुष्ठं समुद्रं तमपरकराङ्गुष्ठकेनाथ बद्ध्वा संपीड्याग्रं च दक्षाङ्गुलिभिरपि च तां वामहस्ताङ्गुलीभिः । गाढं बद्ध्वा स्वकीये हृदयसरसिजे स्थापयेत्कामबीजं प्रोच्चार्यैषा तु गोप्या सकलसुखकरी विल्वमुद्रा मुनीन्द्रैः
249 // vāmāṅguṣṭhaṃ samudraṃ tamaparakarāṅguṣṭhakenātha baddhvā saṃpīḍyāgraṃ ca dakṣāṅgulibhirapi ca tāṃ vāmahastāṅgulībhiḥ / gāḍhaṃ baddhvā svakīye hṛdayasarasije sthāpayetkāmabījaṃ proccāryaiṣā tu gopyā sakalasukhakarī vilvamudrā munīndraiḥ
250 ॥ कायेन मनसा वाचा यत्पापं समुपार्जितम् । मुद्राया ज्ञान मात्रेण सर्वं नाशमुपैष्यति
250 // kāyena manasā vācā yatpāpaṃ samupārjitam / mudrāyā jñāna mātreṇa sarvaṃ nāśamupaiṣyati
251 ॥ ध्यानं जपस्त्रिकालार्चा कार्या पूर्वोदिता मनोः । सर्वेष्वेकः क्रमः प्रोक्तो दशार्णाष्टादशार्णयोः
251 // dhyānaṃ japastrikālārcā kāryā pūrvoditā manoḥ / sarveṣvekaḥ kramaḥ prokto daśārṇāṣṭādaśārṇayoḥ
252 ॥ एवं सिद्धे मनौ मन्त्री प्रयोगान्कर्तुमर्हति । उद्दण्डबाहुदोर्दंहधृतगोवर्द्धनाचलम्
252 // evaṃ siddhe manau mantrī prayogānkartumarhati / uddaṇḍabāhudordaṃhadhṛtagovarddhanācalam
253 ॥ अन्यहस्तागुलीव्यक्तस्वरवंशार्पिताननम् । ध्यायन्कृष्णं जपेन्मन्त्रं व्रजेच्छत्रं विना सुधीः
253 // anyahastāgulīvyaktasvaravaṃśārpitānanam / dhyāyankṛṣṇaṃ japenmantraṃ vrajecchatraṃ vinā sudhīḥ
254 ॥ वर्षवाताशनिभ्यो ऽपि भयं तस्य न जायते । मोघमेधौघव्राताद्गगतेन्द्रं तं स्मरन्हुनेत्
254 // varṣavātāśanibhyo 'pi bhayaṃ tasya na jāyate / moghamedhaughavrātādgagatendraṃ taṃ smaranhunet
255 ॥ लोणैरयुतसंख्यैः स्यादनावृष्टिर्न संशयः । क्रीडन्तमर्कजातीरे मज्जनस्नापनादिभिः
255 // loṇairayutasaṃkhyaiḥ syādanāvṛṣṭirna saṃśayaḥ / krīḍantamarkajātīre majjanasnāpanādibhiḥ
256 ॥ तच्छीकरजलासारैः सिच्यमानं प्रियाजनैः । ध्यात्वायुतं पयः सिक्तैर्हुनेद्वा नीरतर्पणैः
256 // tacchīkarajalāsāraiḥ sicyamānaṃ priyājanaiḥ / dhyātvāyutaṃ payaḥ siktairhunedvā nīratarpaṇaiḥ
257 ॥ वृष्टिर्भवत्यकाले ऽपि महती नात्र संशयः । सदाहमोहैरार्तस्य विस्फोटकज्वरादिभिः
257 // vṛṣṭirbhavatyakāle 'pi mahatī nātra saṃśayaḥ / sadāhamohairārtasya visphoṭakajvarādibhiḥ
258 ॥ अमुमेव स्मरन्मूर्ध्नि जपेच्छान्तिर्भवेत्क्षणात् । अथवा गरुडारूढं प्रद्युम्नबलसंयुतम्
258 // amumeva smaranmūrdhni japecchāntirbhavetkṣaṇāt / athavā garuḍārūḍhaṃ pradyumnabalasaṃyutam
259 ॥ निजज्वरनिष्पिष्टज्वराभिष्टुतमच्युतम् । ध्यात्वा मूर्ध्नि जपेन्मन्त्रं ज्वरमुक्तो भवेज्ज्वरी
259 // nijajvaraniṣpiṣṭajvarābhiṣṭutamacyutam / dhyātvā mūrdhni japenmantraṃ jvaramukto bhavejjvarī
260 ॥ ध्यात्वैवमग्नावभ्यर्च्य यथोक्तैश्चतुरङ्गुलैः । जुहुयादमृताखण्डैरयुतं ज्वरशान्तये
260 // dhyātvaivamagnāvabhyarcya yathoktaiścaturaṅgulaiḥ / juhuyādamṛtākhaṇḍairayutaṃ jvaraśāntaye
261 ॥ शिलीमुखविनिर्भिन्नभीष्मतापहरं हरिम् । ध्यात्वा जपेत्स्पृशन्नार्तं पाणिभ्यां ज्वरशान्तये
261 // śilīmukhavinirbhinnabhīṣmatāpaharaṃ harim / dhyātvā japetspṛśannārtaṃ pāṇibhyāṃ jvaraśāntaye
262 ॥ सांदीपनाय ददतं पुत्रं ध्यात्वायुतं हुनेत् । यथोक्तैरमृताखण्डैरपमृत्युनिवृत्तये
262 // sāṃdīpanāya dadataṃ putraṃ dhyātvāyutaṃ hunet / yathoktairamṛtākhaṇḍairapamṛtyunivṛttaye
263 ॥ सपार्थं मृतपुत्रायार्पयन्तं च द्विजन्मने । सुतं ध्यात्वा जपेल्लक्षं पुत्रपौत्रादिवृद्धये
263 // sapārthaṃ mṛtaputrāyārpayantaṃ ca dvijanmane / sutaṃ dhyātvā japellakṣaṃ putrapautrādivṛddhaye
264 ॥ पुत्रजीवफलैर्हुत्वायुतं मधुरसंप्लुतैः । तत्काष्ठैरेधिते वह्नौ सुतान्दीर्घायुषो लभेत्
264 // putrajīvaphalairhutvāyutaṃ madhurasaṃplutaiḥ / tatkāṣṭhairedhite vahnau sutāndīrghāyuṣo labhet
265 ॥ क्षीरद्रुक्त्वाथसंपूर्णमभ्यर्च्य कलशं निशि । प्रातर्ज्जप्त्वायुतं नारीमभिषिञ्चेद्दिषड्दिनम्
265 // kṣīradruktvāthasaṃpūrṇamabhyarcya kalaśaṃ niśi / prātarjjaptvāyutaṃ nārīmabhiṣiñceddiṣaḍdinam
266 ॥ एवं कृते तु वन्ध्यापि लभेत्पुत्रांश्चिरायुषः । प्रातर्वाचंयमाश्वत्थदलसंपुटकं जलम्
266 // evaṃ kṛte tu vandhyāpi labhetputrāṃścirāyuṣaḥ / prātarvācaṃyamāśvatthadalasaṃpuṭakaṃ jalam
267 ॥ अष्टोत्तरशतं जप्तं मासं पुत्रार्थिनी पिबेत् । सर्वलक्षणसंपन्नं वन्ध्यापि लभते सुतम्
267 // aṣṭottaraśataṃ japtaṃ māsaṃ putrārthinī pibet / sarvalakṣaṇasaṃpannaṃ vandhyāpi labhate sutam
268 ॥ जित्वा कृत्यां काशिराजप्रेषितां च निजारिणः । तेजसा तस्य नगरं दहॄन्तं भावयन्हरिम्
268 // jitvā kṛtyāṃ kāśirājapreṣitāṃ ca nijāriṇaḥ / tejasā tasya nagaraṃ dahṝntaṃ bhāvayanharim
269 ॥ हुनेत्सप्तदिनं मन्त्री सुस्नेहाक्तैश्च सर्षपैः । कृत्याकर्तारमेवास्मै कुपिता नाशयेद्ध्रुवम्
269 // hunetsaptadinaṃ mantrī susnehāktaiśca sarṣapaiḥ / kṛtyākartāramevāsmai kupitā nāśayeddhruvam
270 ॥ बदरीद्रुमसंकीर्णे स्थितं दिव्याश्रमे शुभे । स्पृशन्तं करपद्माभ्यां घण्टाकर्णकलेवरम्
270 // badarīdrumasaṃkīrṇe sthitaṃ divyāśrame śubhe / spṛśantaṃ karapadmābhyāṃ ghaṇṭākarṇakalevaram
271 ॥ ध्यात्वैवं जुहुयाल्लक्षं तिलैस्त्रिमधुराप्लुतैः । महापापयुतो ऽप्येवं पूतो भवति तत्क्षणात्
271 // dhyātvaivaṃ juhuyāllakṣaṃ tilaistrimadhurāplutaiḥ / mahāpāpayuto 'pyevaṃ pūto bhavati tatkṣaṇāt
272 ॥ द्यूतासक्तौ रुक्मिबलौ द्वेषयन्तं हरिं स्मरन् । जुहुयादिष्टयोर्द्विष्ट्यै गुलिका गोमयोद्भवाः
272 // dyūtāsaktau rukmibalau dveṣayantaṃ hariṃ smaran / juhuyādiṣṭayordviṣṭyai gulikā gomayodbhavāḥ
273 ॥ नित्यं सहस्रं सप्ताहान्मिथो विद्वेषयेदरीन् । वर्षन्तं गरुडारूढं ज्वलदग्निमुखैः शरैः
273 // nityaṃ sahasraṃ saptāhānmitho vidveṣayedarīn / varṣantaṃ garuḍārūḍhaṃ jvaladagnimukhaiḥ śaraiḥ
274 ॥ धावन्तं रिपुसंघातमनुधावतमच्युतम् । ध्यात्वा सप्तसहस्रं तु जपेन्मन्त्रमनन्यधीः
274 // dhāvantaṃ ripusaṃghātamanudhāvatamacyutam / dhyātvā saptasahasraṃ tu japenmantramananyadhīḥ
275 ॥ उच्चाटनं भवत्येव शत्रूणां सप्तभिर्दिनैः । ध्यायन्नुत्क्षिप्तवत्सं तु कपित्थफलहारिणम्
275 // uccāṭanaṃ bhavatyeva śatrūṇāṃ saptabhirdinaiḥ / dhyāyannutkṣiptavatsaṃ tu kapitthaphalahāriṇam
276 ॥ प्रजपेदयुतं शत्रुमुञ्चाटयति तत्क्षणात् । आत्मानं कंसमथनं ध्यायन्मञ्चान्निपातितम्
276 // prajapedayutaṃ śatrumuñcāṭayati tatkṣaṇāt / ātmānaṃ kaṃsamathanaṃ dhyāyanmañcānnipātitam
277 ॥ कंसात्मानं व्यकर्षन्तं गतासुं तं जपेन्मनुम् । रिपुजन्मर्क्षवृक्षोत्थसमिद्भिरयुतं निशि
277 // kaṃsātmānaṃ vyakarṣantaṃ gatāsuṃ taṃ japenmanum / ripujanmarkṣavṛkṣotthasamidbhirayutaṃ niśi
278 ॥ जुहुयादेवमुग्रो ऽपि सपत्नो निधनं व्रजेत् । अथवा निंबतैलाक्तैर्हुनेधोभिरक्षजैः
278 // juhuyādevamugro 'pi sapatno nidhanaṃ vrajet / athavā niṃbatailāktairhunedhobhirakṣajaiḥ
279 ॥ अयुतं नियतो रात्रौ मारयेदचिरादरीन् । निशादिष्टदलव्योषकार्पासास्थिकरैर्निशि
279 // ayutaṃ niyato rātrau mārayedacirādarīn / niśādiṣṭadalavyoṣakārpāsāsthikarairniśi
280 ॥ हुनेदेरण्डतैलाक्तैः श्मशाने रिपुशान्तये । न शस्तं मारणं कर्म कुर्य्याञ्चेदयुतं हुनेत्
280 // hunederaṇḍatailāktaiḥ śmaśāne ripuśāntaye / na śastaṃ māraṇaṃ karma kuryyāñcedayutaṃ hunet
281 ॥ पायसैर्वा हुनेत्तावच्छान्तये शान्तमानसः । पारिजातहरं कृष्णं ध्यायन् लक्षं जपेन्मनुम्
281 // pāyasairvā hunettāvacchāntaye śāntamānasaḥ / pārijātaharaṃ kṛṣṇaṃ dhyāyan lakṣaṃ japenmanum
282 ॥ सर्वत्रैव जयस्तस्य न कदापि पराजयः । व्याख्यामुद्राकरं कृष्णं रथस्थं भावयञ्जपेत्
282 // sarvatraiva jayastasya na kadāpi parājayaḥ / vyākhyāmudrākaraṃ kṛṣṇaṃ rathasthaṃ bhāvayañjapet
283 ॥ पार्थे दिशन्तं गीतार्थं धर्मवृद्ध्यै सुमानवः । पावाशपुष्पैर्मध्वक्तैर्लक्षं विद्याप्तयेहुनेत्
283 // pārthe diśantaṃ gītārthaṃ dharmavṛddhyai sumānavaḥ / pāvāśapuṣpairmadhvaktairlakṣaṃ vidyāptayehunet
284 ॥ राष्ट्रपूर्ग्रामवस्तूनां शरीरस्यापि रक्षणे । विश्वरूपधर प्रोद्यद्भानुकोटिसमप्रभम्
284 // rāṣṭrapūrgrāmavastūnāṃ śarīrasyāpi rakṣaṇe / viśvarūpadhara prodyadbhānukoṭisamaprabham
285 ॥ अग्रीषोमात्मकं कृष्णं द्रुतचामीकरप्रभम् । अर्काग्निद्योतितास्याङ्घ्रिंप्रङ्कज दिव्यभूषणम्
285 // agrīṣomātmakaṃ kṛṣṇaṃ drutacāmīkaraprabham / arkāgnidyotitāsyāṅghriṃpraṅkaja divyabhūṣaṇam
286 ॥ नानायुधधरं प्राप्तं विश्वाकाशावकाशकम् । ध्यात्वा लक्ष जपेन्मन्त्रं रक्षणाय समाहितः
286 // nānāyudhadharaṃ prāptaṃ viśvākāśāvakāśakam / dhyātvā lakṣa japenmantraṃ rakṣaṇāya samāhitaḥ
287 ॥ रक्तैर्वन्यप्रसूनैर्यो दिनादौ पूजयेद्धरिम् । दिनमध्योक्तविधिना जपेदष्टोत्तरं शतम्
287 // raktairvanyaprasūnairyo dinādau pūjayeddharim / dinamadhyoktavidhinā japedaṣṭottaraṃ śatam
288 ॥ सहस्रमण्डलान्मन्त्री वशयेन्मुखरान्द्विजान् । जातिपुष्पैः क्षत्रियांश्च गोपवेषधरं स्मरन्
288 // sahasramaṇḍalānmantrī vaśayenmukharāndvijān / jātipuṣpaiḥ kṣatriyāṃśca gopaveṣadharaṃ smaran
289 ॥ ध्यायन् क्रीडारतं कृष्णं रक्तैरश्वारिपुष्पकैः । वशयेद्वैश्यजातीयान् शूद्रान्नीलोत्पलैः स्मरन्
289 // dhyāyan krīḍārataṃ kṛṣṇaṃ raktairaśvāripuṣpakaiḥ / vaśayedvaiśyajātīyān śūdrānnīlotpalaiḥ smaran
290 ॥ गीतनृत्यरतं श्वेतपुष्पैः साज्यैश्च तन्दुलैः । हुत्वान्वहं सप्तदिनं भस्म भाले च मूर्द्धनि
290 // gītanṛtyarataṃ śvetapuṣpaiḥ sājyaiśca tandulaiḥ / hutvānvahaṃ saptadinaṃ bhasma bhāle ca mūrddhani
291 ॥ धारयन्वशयेत्कान्तां सापि तद्वत्पतिं ध्रुवम् । तांबूलं कुसुमं वासोंऽजनं चन्दनमेव च
291 // dhārayanvaśayetkāntāṃ sāpi tadvatpatiṃ dhruvam / tāṃbūlaṃ kusumaṃ vāsoṃ'janaṃ candanameva ca
292 ॥ सहस्रं मनुना जप्तं दद्याद्यस्मै नराय च । सो ऽचिरादेष वशगः सपुत्रपशुबान्धवः
292 // sahasraṃ manunā japtaṃ dadyādyasmai narāya ca / so 'cirādeṣa vaśagaḥ saputrapaśubāndhavaḥ
293 ॥ वृन्दारण्यस्थितं ध्यायन्बल्लवीसंयुतं हरिम् । अपामार्गसमिद्भिस्तु हुत्वा तु वशयेज्जगत्
293 // vṛndāraṇyasthitaṃ dhyāyanballavīsaṃyutaṃ harim / apāmārgasamidbhistu hutvā tu vaśayejjagat
294 ॥ संप्राप्य सद्गुरोर् दीक्षां कृष्णं यो विधिनामुना । अर्चयेद्वैष्णवश्रेष्ठः सो ऽष्टसिद्धीश्वरो भवेत्
294 // saṃprāpya sadguror dīkṣāṃ kṛṣṇaṃ yo vidhināmunā / arcayedvaiṣṇavaśreṣṭhaḥ so 'ṣṭasiddhīśvaro bhavet
295 ॥ तस्य दर्शनमात्रेण वादिनो निष्प्रभाः स्मृताः । वसेत्सरस्वती वक्रे गृहे चापि सभासदः
295 // tasya darśanamātreṇa vādino niṣprabhāḥ smṛtāḥ / vasetsarasvatī vakre gṛhe cāpi sabhāsadaḥ
296 ॥ भुक्त्वा नानाविधान्भोगानन्ते विष्णुपदं व्रजेत्
296 // bhuktvā nānāvidhānbhogānante viṣṇupadaṃ vrajet