33 ॥ इति श्रीबृहन्नारदीयपुराणोत्तरभागे समयकरणं नाम द्वादशो ऽध्यायः वसिष्ठ उवाच उत्थापयित्वा राजानं मोहिनी वाक्यमब्रवीत् । मा शङ्कां कुरु राजेन्द्र कुमारीं विद्ध्यकल्मषाम्
33 // iti śrībṛhannāradīyapurāṇottarabhāge samayakaraṇaṃ nāma dvādaśo 'dhyāyaḥ vasiṣṭha uvāca utthāpayitvā rājānaṃ mohinī vākyamabravīt / mā śaṅkāṃ kuru rājendra kumārīṃ viddhyakalmaṣām
1 ॥ उद्वहस्व महीपाल गृह्योक्तविधिना हि माम् । अनूढा कन्यका राजन् यदि गर्भं बिभर्ति हि
1 // udvahasva mahīpāla gṛhyoktavidhinā hi mām / anūḍhā kanyakā rājan yadi garbhaṃ bibharti hi
2 ॥ प्रसूयति दिवाकीर्तिं सर्ववर्णविगर्हितम् । चाण्डालयोनयस्तिस्रः पुराणे कवयो विदुः
2 // prasūyati divākīrtiṃ sarvavarṇavigarhitam / cāṇḍālayonayastisraḥ purāṇe kavayo viduḥ
3 ॥ कुमारीसंभवात्वेका सगोत्रापि द्वितीयका । ब्राह्मण्यां शूद्रजनिता तृतीया नृपपुङ्गव
3 // kumārīsaṃbhavātvekā sagotrāpi dvitīyakā / brāhmaṇyāṃ śūdrajanitā tṛtīyā nṛpapuṅgava
4 ॥ एतस्मात्कारणाद्राजन् कुमारीं मां समुद्वह । ततस्तां चपलापाङ्गीं नृपो रुक्माङ्गदो गिरौ
4 // etasmātkāraṇādrājan kumārīṃ māṃ samudvaha / tatastāṃ capalāpāṅgīṃ nṛpo rukmāṅgado girau
5 ॥ उद्वाह्य विधिना युक्तस्तस्थौ राजा हसन्निव । राजोवाच न तथा त्रिदिवप्राप्तिः प्रीणयेन्मां वरानने
5 // udvāhya vidhinā yuktastasthau rājā hasanniva / rājovāca na tathā tridivaprāptiḥ prīṇayenmāṃ varānane
6 ॥ तवप्राप्तिर्यथा देवि मन्दरे ऽस्मिन्सुखाय वै । मन्ये पुरन्दराद्देवि ह्यात्मानमधिकं क्षितौ
6 // tavaprāptiryathā devi mandare 'sminsukhāya vai / manye purandarāddevi hyātmānamadhikaṃ kṣitau
7 ॥ त्रैलोक्यसुन्दरीं प्राप्य भार्यां त्वां चारुलोचने । तस्माद्यदनुकूलं ते तत्करोमि प्रशाधि माम्
7 // trailokyasundarīṃ prāpya bhāryāṃ tvāṃ cārulocane / tasmādyadanukūlaṃ te tatkaromi praśādhi mām
8 ॥ इहैव रमसे बाले अथवा मन्दिरे मम । मलये मेरुशिखरे वने वा नन्दने वद
8 // ihaiva ramase bāle athavā mandire mama / malaye meruśikhare vane vā nandane vada
9 ॥ तच्छ्रुत्वा नृपतेर्वाक्यं मोहिनी मधुरं नृप । उवाचानुशयं राजन्वचनं प्रीतिवर्द्धनम्
9 // tacchrutvā nṛpatervākyaṃ mohinī madhuraṃ nṛpa / uvācānuśayaṃ rājanvacanaṃ prītivarddhanam
10 ॥ सपत्नीनां कटाक्षाणां क्षतानि नगरे मम । भविष्यन्ति महीपाल कथं गच्छामि ते पुरम्
10 // sapatnīnāṃ kaṭākṣāṇāṃ kṣatāni nagare mama / bhaviṣyanti mahīpāla kathaṃ gacchāmi te puram
11 ॥ मास्म सीमन्तिनी काचिद्भवेद्धि क्षितिमण्डले । यस्याः सपत्नीप्रभवं दुःखमामरणं भवेत्
11 // māsma sīmantinī kācidbhaveddhi kṣitimaṇḍale / yasyāḥ sapatnīprabhavaṃ duḥkhamāmaraṇaṃ bhavet
12 ॥ साहं लब्धा महीपाल मनसा वशगा तव । ज्ञात्वा सपत्नीप्रभवं दुःखं भर्ता कृतो मया
12 // sāhaṃ labdhā mahīpāla manasā vaśagā tava / jñātvā sapatnīprabhavaṃ duḥkhaṃ bhartā kṛto mayā
13 ॥ वत्स्यामि पर्वतश्रेष्ठे बह्वाश्चर्यसमन्विते । न त्वं वससि राजेन्द्र संध्यावल्या विना क्वचित्
13 // vatsyāmi parvataśreṣṭhe bahvāścaryasamanvite / na tvaṃ vasasi rājendra saṃdhyāvalyā vinā kvacit
14 ॥ तस्यास्त्वं विरहे दुःखी सपुत्राया भविष्यसि । दुःखेन भवतो राजन्भूरि दुःखं भवेन्मम
14 // tasyāstvaṃ virahe duḥkhī saputrāyā bhaviṣyasi / duḥkhena bhavato rājanbhūri duḥkhaṃ bhavenmama
15 ॥ यत्रैव भवतः सौख्यं तत्राहमपि संस्थिता । यत्र त्वं रंस्यसे राजंस्तत्र मे मन्दरो गिरिः
15 // yatraiva bhavataḥ saukhyaṃ tatrāhamapi saṃsthitā / yatra tvaṃ raṃsyase rājaṃstatra me mandaro giriḥ
16 ॥ भर्तृस्थाने हि वस्तव्यमृद्धिहीने ऽपि भार्यया । स मेरुः काञ्चनमयः सन्निधाने प्रचक्षते
16 // bhartṛsthāne hi vastavyamṛddhihīne 'pi bhāryayā / sa meruḥ kāñcanamayaḥ sannidhāne pracakṣate
17 ॥ मनोरथो नाम मेरुर्यत्र त्वं रमसे विभो । भर्तृस्थानं परित्यज्य स्वपितुर्वापि वर्जितम्
17 // manoratho nāma meruryatra tvaṃ ramase vibho / bhartṛsthānaṃ parityajya svapiturvāpi varjitam
18 ॥ पितृस्थानाश्रयरता नारी तमसि मज्जति । सर्वधर्मविहीनापि नारी भवति सूकरी
18 // pitṛsthānāśrayaratā nārī tamasi majjati / sarvadharmavihīnāpi nārī bhavati sūkarī
19 ॥ एवं जानाम्यहं दोषं कथं वत्स्यामि मन्दरे । ममिष्यामित्वया सार्द्धमीशस्त्वं सुखदुःखयोः
19 // evaṃ jānāmyahaṃ doṣaṃ kathaṃ vatsyāmi mandare / mamiṣyāmitvayā sārddhamīśastvaṃ sukhaduḥkhayoḥ
20 ॥ मोहिन्यास्तद्वचः श्रुत्वा राजा संहृष्टमानसः । परिष्वज्य वरारोहामिदं वचनमब्रवीत्
20 // mohinyāstadvacaḥ śrutvā rājā saṃhṛṣṭamānasaḥ / pariṣvajya varārohāmidaṃ vacanamabravīt
21 ॥ भार्याणां मम सर्वासामुपरिष्टाद्भविष्यसि । मा शङ्कां कुरु वामोरु यतो दुःखं भविष्यति
21 // bhāryāṇāṃ mama sarvāsāmupariṣṭādbhaviṣyasi / mā śaṅkāṃ kuru vāmoru yato duḥkhaṃ bhaviṣyati
22 ॥ जीवितादधिका सुभ्रु भविष्यसि गृहे मम । एहि गच्छाव तन्वङ्गि सुखाय नगरं प्रति
22 // jīvitādadhikā subhru bhaviṣyasi gṛhe mama / ehi gacchāva tanvaṅgi sukhāya nagaraṃ prati
23 ॥ भुङ्क्ष्व भोगान्मया सार्द्धं तत्रस्था स्वेच्छया प्रिये
23 // bhuṅkṣva bhogānmayā sārddhaṃ tatrasthā svecchayā priye
24 ॥ सा त्वेवमुक्ता शशिगौरवक्त्रा रुक्माङ्गदेनात्मविनाशनाय । संप्रस्थिता नूपुरगोषयुक्ता विकर्षयन्ती गिरिजातशोभाम्
24 // sā tvevamuktā śaśigauravaktrā rukmāṅgadenātmavināśanāya / saṃprasthitā nūpuragoṣayuktā vikarṣayantī girijātaśobhām