82 ॥ इति श्रीबृहन्नारदीयपुराणोत्तरभागे मोहिनीचरिते पञ्चविंशो ऽध्यायः राजोवाच कीर्तिर्नश्यतु मे पुत्र ह्यनृती वा भवाम्यहम् । गतो वा नरकं घोरं कथं भोक्ष्ये हरेर्दिने
82 // iti śrībṛhannāradīyapurāṇottarabhāge mohinīcarite pañcaviṃśo 'dhyāyaḥ rājovāca kīrtirnaśyatu me putra hyanṛtī vā bhavāmyaham / gato vā narakaṃ ghoraṃ kathaṃ bhokṣye harerdine
1 ॥ ब्रह्मणो निलयं यातु देवीयं मोहिनी सुत । भूयो भूयो वदति मां दुर्मेधाश्च सुबालिशा
1 // brahmaṇo nilayaṃ yātu devīyaṃ mohinī suta / bhūyo bhūyo vadati māṃ durmedhāśca subāliśā
2 ॥ नापरं कामये राज्यं वसुधां वसु किञ्चन । मुक्त्वैवं वासरे विष्णोर्भोजनं पापनाशने
2 // nāparaṃ kāmaye rājyaṃ vasudhāṃ vasu kiñcana / muktvaivaṃ vāsare viṣṇorbhojanaṃ pāpanāśane
3 ॥ यद्यहं कुत्सितां योनिं व्रजेयं क्रिमिसंज्ञिताम् । तथापि नैव कर्ताहं भोजनं हरिवासरे
3 // yadyahaṃ kutsitāṃ yoniṃ vrajeyaṃ krimisaṃjñitām / tathāpi naiva kartāhaṃ bhojanaṃ harivāsare
4 ॥ एषा गुरुतरा भूत्वा लोकानां शिक्षयान्विता । दुन्दुभी कुर्वती नादं सा कथं वितथा भवेत्
4 // eṣā gurutarā bhūtvā lokānāṃ śikṣayānvitā / dundubhī kurvatī nādaṃ sā kathaṃ vitathā bhavet
5 ॥ अभक्ष्यभक्षणं कृत्वा अगम्यागमनं तथा । अपेयं चैव पीत्वा तु किं जीवेच्छरदः शतम्
5 // abhakṣyabhakṣaṇaṃ kṛtvā agamyāgamanaṃ tathā / apeyaṃ caiva pītvā tu kiṃ jīveccharadaḥ śatam
6 ॥ असत्यं वापि कृत्वाहं त्यक्तराज्यनयः क्षितौ । धिक्कृतो ऽपि जनैः सर्वैर्न भोक्ष्ये हरिवासरे
6 // asatyaṃ vāpi kṛtvāhaṃ tyaktarājyanayaḥ kṣitau / dhikkṛto 'pi janaiḥ sarvairna bhokṣye harivāsare
7 ॥ वियोगे चपलापाङ्ग्या यदि चेन्मरणं मम । तच्चापि वरमेवात्र न भोक्ष्ये हरिवासरे
7 // viyoge capalāpāṅgyā yadi cenmaraṇaṃ mama / taccāpi varamevātra na bhokṣye harivāsare
8 ॥ कथं हर्षमहं कर्ता मार्तण्डतनयस्य वै । व्रजद्भिर्मनुजैर्मार्गे निरयस्यातिदुःखितैः
8 // kathaṃ harṣamahaṃ kartā mārtaṇḍatanayasya vai / vrajadbhirmanujairmārge nirayasyātiduḥkhitaiḥ
9 ॥ यास्तु शून्याः कृतास्तात मया नरकपङ्क्तयः । जनैः पूर्णा भविष्यन्ति मयि भुक्ते तु ताः सुत
9 // yāstu śūnyāḥ kṛtāstāta mayā narakapaṅktayaḥ / janaiḥ pūrṇā bhaviṣyanti mayi bhukte tu tāḥ suta
10 ॥ मास्म सीमन्तिनी पुत्र कुक्षौ संधारयेत्सुतम् । समर्थो यस्तु शत्रूणां हर्षं संजनयेद्भुवि
10 // māsma sīmantinī putra kukṣau saṃdhārayetsutam / samartho yastu śatrūṇāṃ harṣaṃ saṃjanayedbhuvi
11 ॥ भोजनं वासरे विष्णोरेतदेव हियाचते । तन्न दास्यामि मोहिन्या याचितो ऽपि सुरासुरैः
11 // bhojanaṃ vāsare viṣṇoretadeva hiyācate / tanna dāsyāmi mohinyā yācito 'pi surāsuraiḥ
12 ॥ पिबेद्विषं विशेद्वह्निं निपतेत्पर्वताग्रतः । आकाशभासा स्वशिरश्छिन्द्यादेव वरासिना
12 // pibedviṣaṃ viśedvahniṃ nipatetparvatāgrataḥ / ākāśabhāsā svaśiraśchindyādeva varāsinā
13 ॥ न भोक्ष्यते हरिदिने राजा रुक्माङ्गदः क्षितौ । रुक्माङ्गदेति मन्नाम प्रसिद्धं भुवनत्रये
13 // na bhokṣyate haridine rājā rukmāṅgadaḥ kṣitau / rukmāṅgadeti mannāma prasiddhaṃ bhuvanatraye
14 ॥ एकादश्युपवासेन तन्मया संचितं यशः । स कथं भोजनं कृत्वा नाशये स्वकृतं यशः
14 // ekādaśyupavāsena tanmayā saṃcitaṃ yaśaḥ / sa kathaṃ bhojanaṃ kṛtvā nāśaye svakṛtaṃ yaśaḥ
15 ॥ म्रियते यदि वा गच्छति निपतति नश्येच्च खण्डशो वापि । विरमति तदपि न चेतो मामकमिति मोहिनीहेतोः
15 // mriyate yadi vā gacchati nipatati naśyecca khaṇḍaśo vāpi / viramati tadapi na ceto māmakamiti mohinīhetoḥ
16 ॥ परित्यजाम्येष निजं हि जीवितं लोकैः समेतः सहदारभृत्यैः । न त्वेव कुर्यां मधुसूदनस्य दिने सुपुण्ये ऽन्ननिषेवणं हि
16 // parityajāmyeṣa nijaṃ hi jīvitaṃ lokaiḥ sametaḥ sahadārabhṛtyaiḥ / na tveva kuryāṃ madhusūdanasya dine supuṇye 'nnaniṣevaṇaṃ hi