16 ॥ इति श्रीबृहन्नारदीयपुराणोत्तरभागे यमविलापनं नाम पञ्चमो ऽध्यायः ब्रह्मोवाच किमाश्चर्यं त्वया दृष्टं कथं वा खिद्यते भवान् । सद्गुणेषु च संतापः स तापो मरणान्तिकः
16 // iti śrībṛhannāradīyapurāṇottarabhāge yamavilāpanaṃ nāma pañcamo 'dhyāyaḥ brahmovāca kimāścaryaṃ tvayā dṛṣṭaṃ kathaṃ vā khidyate bhavān / sadguṇeṣu ca saṃtāpaḥ sa tāpo maraṇāntikaḥ
1 ॥ यस्योच्चारणमात्रेण प्राप्यते परमं पदम् । तमुपोष्य कथं सौरे न गच्छति नरस्त्विति
1 // yasyoccāraṇamātreṇa prāpyate paramaṃ padam / tamupoṣya kathaṃ saure na gacchati narastviti
2 ॥ एको हि कृष्णस्य कृतः प्रणामो दशाश्वमेधावभृथेन तुल्यः । दशाश्वमेधी पुनरेति जन्म कष्णप्रणामी न पुनर्भवाय
2 // eko hi kṛṣṇasya kṛtaḥ praṇāmo daśāśvamedhāvabhṛthena tulyaḥ / daśāśvamedhī punareti janma kaṣṇapraṇāmī na punarbhavāya
3 ॥ कुरुक्षेत्रेण किं तस्य किं काश्या विरजेन वा । जिह्वाग्रे वर्तते यस्य हरिरित्यक्षरद्वयम्
3 // kurukṣetreṇa kiṃ tasya kiṃ kāśyā virajena vā / jihvāgre vartate yasya harirityakṣaradvayam
4 ॥ ब्राह्मणः श्वपचीं गच्छन् विशेषेण रजस्वलाम् । अन्नमश्नन्सुरापक्वं मरणे यो हरिं स्मरेत्
4 // brāhmaṇaḥ śvapacīṃ gacchan viśeṣeṇa rajasvalām / annamaśnansurāpakvaṃ maraṇe yo hariṃ smaret
5 ॥ अभक्ष्यागम्ययोर्जातं विहाय पापसंचयम् । स याति विष्णुसायुज्यं विमुक्तो भवबन्धनैः
5 // abhakṣyāgamyayorjātaṃ vihāya pāpasaṃcayam / sa yāti viṣṇusāyujyaṃ vimukto bhavabandhanaiḥ
6 ॥ यन्नामोच्चारणान्मोक्षः कथं न तदुपोषणे । यस्मिन्संगीयते सो ऽपि चिन्त्यते पुरुषोत्तमः
6 // yannāmoccāraṇānmokṣaḥ kathaṃ na tadupoṣaṇe / yasminsaṃgīyate so 'pi cintyate puruṣottamaḥ
7 ॥ लीलया चोच्चरेद्देवं शृणुयाच्च जनार्दनम् । गङ्गांभः पूतपुण्यत्वे स नरः समतां व्रजेत्
7 // līlayā coccareddevaṃ śṛṇuyācca janārdanam / gaṅgāṃbhaḥ pūtapuṇyatve sa naraḥ samatāṃ vrajet
8 ॥ अस्माकं जगतांनाथो जन्मदः पुरुषोत्तमः । कथं शासति दुर्मेधास्तस्य वासरसेविनम्
8 // asmākaṃ jagatāṃnātho janmadaḥ puruṣottamaḥ / kathaṃ śāsati durmedhāstasya vāsarasevinam
9 ॥ यस्त्वं न चूर्णितस्तैस्तु यस्त्वं बद्धो न तैर्दृढम् । तदस्माकं कृतं मानं मे तत्त्वं नावबुध्यसे
9 // yastvaṃ na cūrṇitastaistu yastvaṃ baddho na tairdṛḍham / tadasmākaṃ kṛtaṃ mānaṃ me tattvaṃ nāvabudhyase
10 ॥ यो नियोगी न जानाति नृपभक्तान्वरान् क्षितौ । कृत्स्नायासेन संयुक्तः स तैर्निग्राह्यते पुनः
10 // yo niyogī na jānāti nṛpabhaktānvarān kṣitau / kṛtsnāyāsena saṃyuktaḥ sa tairnigrāhyate punaḥ
11 ॥ राजेष्टा न नियोक्तव्याः सापराधा नियोगिना । स्वामिप्रसादात्सिद्धास्ते विनिन्युर्व्वै नियोगिनम्
11 // rājeṣṭā na niyoktavyāḥ sāparādhā niyoginā / svāmiprasādātsiddhāste vininyurvvai niyoginam
12 ॥ एवं हि पापकर्तारः प्रणता ये जनार्दने । कथं संयमिता तेषां बाल्याद्भास्करनन्दन
12 // evaṃ hi pāpakartāraḥ praṇatā ye janārdane / kathaṃ saṃyamitā teṣāṃ bālyādbhāskaranandana
13 ॥ शैवैर्भास्करभक्तैर्वा मद्भक्तैर्वा दिवाकरे । करोमि तव साहाय्यं हरिभक्तैर्न भास्करे
13 // śaivairbhāskarabhaktairvā madbhaktairvā divākare / karomi tava sāhāyyaṃ haribhaktairna bhāskare
14 ॥ सर्वेषामेव देवानामादिस्तुपुरुषोत्तमः
14 // sarveṣāmeva devānāmādistupuruṣottamaḥ
15 ॥ मधुसूदनभक्तानां निग्रहो नोपपद्यते । व्याजेनापि कृता यैस्तु द्वादशी पक्षयोर्द्वयोः
15 // madhusūdanabhaktānāṃ nigraho nopapadyate / vyājenāpi kṛtā yaistu dvādaśī pakṣayordvayoḥ
16 ॥ तैः कृते अवमाने तु तव नाहं सहायवान् । कृते सहाये तव सूर्यसूनो भवेदनीतिर्मम देहघातिनी । विपर्ययो ब्रह्मपदात्सुपुण्यात्कृतेव मार्गे सह विष्णुभक्तैः
16 // taiḥ kṛte avamāne tu tava nāhaṃ sahāyavān / kṛte sahāye tava sūryasūno bhavedanītirmama dehaghātinī / viparyayo brahmapadātsupuṇyātkṛteva mārge saha viṣṇubhaktaiḥ