जित्वैवम् आत्मनो मृत्युं तपसा शंसितव्रतः स जगाम पितुर् गेहं मार्कण्डेयो महामतिः
jitvaivam ātmano mṛtyuṃ tapasā śaṃsitavrataḥ sa jagāma pitur gehaṃ mārkaṇḍeyo mahāmatiḥ
कृत्वा विवाहं धर्मेण भृगोर् वाक्यविशेषतः स वेदशिरसं पुत्रम् उत्पाद्य च विधानतः
kṛtvā vivāhaṃ dharmeṇa bhṛgor vākyaviśeṣataḥ sa vedaśirasaṃ putram utpādya ca vidhānataḥ
इष्ट्वा यज्ञैस् तु देवेशं नारायणम् अनामयम् श्राद्धेन तु पितृन् इष्ट्वा अन्नदानेन चातिथीन्
iṣṭvā yajñais tu deveśaṃ nārāyaṇam anāmayam śrāddhena tu pitṛn iṣṭvā annadānena cātithīn
प्रयागम् आसाद्य पुनः स्नात्वा तीर्थे गरीयसि मार्कण्डेयो महातेजास् तेपे वटतले तपः
prayāgam āsādya punaḥ snātvā tīrthe garīyasi mārkaṇḍeyo mahātejās tepe vaṭatale tapaḥ
यस्य प्रसादेन पुरा जितवान् मृत्युम् आत्मनः तं देवं द्रष्टुम् इच्छन् यः स तेपे परमं तपः
yasya prasādena purā jitavān mṛtyum ātmanaḥ taṃ devaṃ draṣṭum icchan yaḥ sa tepe paramaṃ tapaḥ
वायुभक्षश् चिरं कालं तपसा शोषयंस् तनुम् एकदा तु महातेजा मार्कण्डेयो महामतिः
vāyubhakṣaś ciraṃ kālaṃ tapasā śoṣayaṃs tanum ekadā tu mahātejā mārkaṇḍeyo mahāmatiḥ
आराध्य माधवं देवं गन्धपुष्पादिभिः शुभैः अग्रे व्यग्रमनाः स्थित्वा हृदये तम् अनुस्मरन् शङ्खचक्रगदापाणिं तुष्टाव गरुडध्वजम्
ārādhya mādhavaṃ devaṃ gandhapuṣpādibhiḥ śubhaiḥ agre vyagramanāḥ sthitvā hṛdaye tam anusmaran śaṅkhacakragadāpāṇiṃ tuṣṭāva garuḍadhvajam
नरं नृसिंहं नरनाथम् अच्युतं प्रलम्बबाहुं कमलायतेक्षणम् क्षितीश्वरैर् अर्चितपादपङ्कजं नमामि विष्णुं पुरुषं पुरातनम्
naraṃ nṛsiṃhaṃ naranātham acyutaṃ pralambabāhuṃ kamalāyatekṣaṇam kṣitīśvarair arcitapādapaṅkajaṃ namāmi viṣṇuṃ puruṣaṃ purātanam
जगत्पतिं क्षीरसमुद्रमन्दिरं तं शार्ङ्गपाणिं मुनिवृन्दवन्दितम् श्रियः पतिं श्रीधरम् ईशम् ईश्वरं नमामि गोविन्दम् अनन्तवर्चसम्
jagatpatiṃ kṣīrasamudramandiraṃ taṃ śārṅgapāṇiṃ munivṛndavanditam śriyaḥ patiṃ śrīdharam īśam īśvaraṃ namāmi govindam anantavarcasam
अजं वरेण्यं जनदुःखनाशनं गुरुं पुराणं पुरुषोत्तमं प्रभुम् सहस्रसूर्यद्युतिमन्तम् अच्युतं नमामि भक्त्या हरिम् आद्यमाधवम्
ajaṃ vareṇyaṃ janaduḥkhanāśanaṃ guruṃ purāṇaṃ puruṣottamaṃ prabhum sahasrasūryadyutimantam acyutaṃ namāmi bhaktyā harim ādyamādhavam
पुरस्कृतं पुण्यवतां परां गतिं क्षितीश्वरं लोकपतिम् प्रजापतिम् परं पराणाम् अपि कारणं हरिं नमामि लोकत्रयकर्मसाक्षिणम्
puraskṛtaṃ puṇyavatāṃ parāṃ gatiṃ kṣitīśvaraṃ lokapatim prajāpatim paraṃ parāṇām api kāraṇaṃ hariṃ namāmi lokatrayakarmasākṣiṇam
भोगे त्व् अनन्तस्य पयोदधौ सुरः पुरा हि शेते भगवान् अनादिकृत् क्षीरोदवीचीकणिकाम्बुनोक्षितं तं श्रीनिवासं प्रणतो ऽस्मि केशवम्
bhoge tv anantasya payodadhau suraḥ purā hi śete bhagavān anādikṛt kṣīrodavīcīkaṇikāmbunokṣitaṃ taṃ śrīnivāsaṃ praṇato 'smi keśavam
यो नारसिंहं वपुर् आस्थितो महान् सुरो मुरारिर् मधुकैटभान्तकृत् समस्तलोकार्तिहरं हिरण्यकं नमामि विष्णुं सततं नमामि तम्
yo nārasiṃhaṃ vapur āsthito mahān suro murārir madhukaiṭabhāntakṛt samastalokārtiharaṃ hiraṇyakaṃ namāmi viṣṇuṃ satataṃ namāmi tam
अनन्तम् अव्यक्तम् अतीन्द्रियं विभुं स्वे स्वे हि रूपे स्वयम् एव संस्थितम् योगेश्वरैर् एव सदा नमस्कृतं नमामि भक्त्या सततं जनार्दनम्
anantam avyaktam atīndriyaṃ vibhuṃ sve sve hi rūpe svayam eva saṃsthitam yogeśvarair eva sadā namaskṛtaṃ namāmi bhaktyā satataṃ janārdanam
आनन्दम् एकं विरजं विदात्मकं वृन्दालयं योगिभिर् एव पूजितम् अणोर् अणीयांसम् अवृद्धिम् अक्षयं नमामि भक्तप्रियम् ईश्वरं हरिम्
ānandam ekaṃ virajaṃ vidātmakaṃ vṛndālayaṃ yogibhir eva pūjitam aṇor aṇīyāṃsam avṛddhim akṣayaṃ namāmi bhaktapriyam īśvaraṃ harim
इति स्तोत्रावसाने तं वाग् उवाचाशरीरिणी मार्कण्डेयं महाभागं तीर्थे ऽनु तपसि स्थितम्
iti stotrāvasāne taṃ vāg uvācāśarīriṇī mārkaṇḍeyaṃ mahābhāgaṃ tīrthe 'nu tapasi sthitam
किमर्थं क्लिश्यते ब्रह्मंस् त्वया यो नैव दृश्यते माधवः सर्वतीर्थेषु यावन् न स्नानम् आचरेः
kimarthaṃ kliśyate brahmaṃs tvayā yo naiva dṛśyate mādhavaḥ sarvatīrtheṣu yāvan na snānam ācareḥ
इत्युक्तः सर्वतीर्थेषु स्नात्वोवाच महामतिः कृत्वा कृत्वा सर्वतीर्थे स्नानं चैव कृतं भवेत् तद् वद त्वं मम प्रीत्या यो ऽसि सो ऽसि नमो ऽस्तु ते
ityuktaḥ sarvatīrtheṣu snātvovāca mahāmatiḥ kṛtvā kṛtvā sarvatīrthe snānaṃ caiva kṛtaṃ bhavet tad vada tvaṃ mama prītyā yo 'si so 'si namo 'stu te
स्तोत्रेणानेन विप्रेन्द्र स्तुहि नारायणं प्रभुम् नान्यथा सर्वतीर्थानां फलं प्राप्स्यसि सुव्रत
stotreṇānena viprendra stuhi nārāyaṇaṃ prabhum nānyathā sarvatīrthānāṃ phalaṃ prāpsyasi suvrata
तद् एवाख्याहि भगवन् स्तोत्रं तीर्थफलप्रदम् येन जप्तेन सकलं तीर्थस्नानफलं लभेत्
tad evākhyāhi bhagavan stotraṃ tīrthaphalapradam yena japtena sakalaṃ tīrthasnānaphalaṃ labhet
जय जय देवदेव जय माधव केशव जय पद्मपलाशाक्ष जय गोविन्द गोपते
jaya jaya devadeva jaya mādhava keśava jaya padmapalāśākṣa jaya govinda gopate
जय जय पद्मनाभ जय वैकुण्ठ वामन जय पद्म हृषीकेश जय दामोदराच्युत
jaya jaya padmanābha jaya vaikuṇṭha vāmana jaya padma hṛṣīkeśa jaya dāmodarācyuta
जय पद्मेश्वरानन्त जय लोकगुरो जय जय शङ्खगदापाणे जय भूधरसूकर
jaya padmeśvarānanta jaya lokaguro jaya jaya śaṅkhagadāpāṇe jaya bhūdharasūkara
जय यज्ञेश वाराह जय भूधर भूमिप जय योगेश योगज्ञ जय योगप्रवर्त्तक
jaya yajñeśa vārāha jaya bhūdhara bhūmipa jaya yogeśa yogajña jaya yogapravarttaka
जय योगप्रवर्त्तक जय धर्मप्रवर्त्तक कृतप्रिय जय जय यज्ञेश यज्ञाङ्ग जय
jaya yogapravarttaka jaya dharmapravarttaka kṛtapriya jaya jaya yajñeśa yajñāṅga jaya
जय वन्दित सद्द्विज जय नारदसिद्धिद जय पुण्यवतां गेह जय वैदिकभाजन
jaya vandita saddvija jaya nāradasiddhida jaya puṇyavatāṃ geha jaya vaidikabhājana
जय जय चतुर्भुज जयदेव जय दैत्यभयावह जय सर्वज्ञ सर्वात्मन् जय शंकर शाश्वत
jaya jaya caturbhuja jayadeva jaya daityabhayāvaha jaya sarvajña sarvātman jaya śaṃkara śāśvata
जय विष्णो महादेव जय नित्यम् अधोक्षज प्रसादं कुरु देवेश दर्शयाद्य स्वकां तनुम्
jaya viṣṇo mahādeva jaya nityam adhokṣaja prasādaṃ kuru deveśa darśayādya svakāṃ tanum
इत्य् एवं कीर्तिते तेन मार्कण्डेयेन धीमता प्रादुर् बभूव भगवान् पीतवासा जनार्दनः
ity evaṃ kīrtite tena mārkaṇḍeyena dhīmatā prādur babhūva bhagavān pītavāsā janārdanaḥ
शङ्खचक्रगदापाणिः सर्वाभरणभूषितः तेजसा द्योतयन् सर्वा दिशो विष्णुः सनातनः
śaṅkhacakragadāpāṇiḥ sarvābharaṇabhūṣitaḥ tejasā dyotayan sarvā diśo viṣṇuḥ sanātanaḥ
तं दृष्ट्वा सहसा भूमौ चिरप्रार्थितदर्शनम् प्रयातः शिरसा वश्यो भक्त्या स भृगुनन्दनः
taṃ dṛṣṭvā sahasā bhūmau ciraprārthitadarśanam prayātaḥ śirasā vaśyo bhaktyā sa bhṛgunandanaḥ
निपत्योत्पत्य च पुनः पुनः साङ्गं महामनाः प्रबद्धसंपुटकरो गोविन्दं पुरतः स्तुवन्
nipatyotpatya ca punaḥ punaḥ sāṅgaṃ mahāmanāḥ prabaddhasaṃpuṭakaro govindaṃ purataḥ stuvan
नमो ऽस्तु ते देवदेव महाचित्त महाकाय महाप्राज्ञ महादेव महाकीर्ते ब्रह्मेन्द्रचन्द्ररुद्रार्चितपादयुगल श्रीपद्महस्त संमर्दितदैत्यदेह ॥
namo 'stu te devadeva mahācitta mahākāya mahāprājña mahādeva mahākīrte brahmendracandrarudrārcitapādayugala śrīpadmahasta saṃmarditadaityadeha ||
अनन्तभोगशयनार्पितसर्वाङ्ग सनकसनन्दनसनत्कुमाराद्यैर् योगिभिर् नासाग्रन्यस्तलोचनैर् अनवरतम् अभिचिन्तितमोक्षतत्त्व । गन्धर्वविद्याधरयक्षकिंनरकिंपुरुषैर् अहरहो गीयमानदिव्ययशः ॥
anantabhogaśayanārpitasarvāṅga sanakasanandanasanatkumārādyair yogibhir nāsāgranyastalocanair anavaratam abhicintitamokṣatattva | gandharvavidyādharayakṣakiṃnarakiṃpuruṣair aharaho gīyamānadivyayaśaḥ ||
नृसिंह नारायण पद्मनाभ गोविन्द गोवर्धनगुहानिवास योगीश्वर देवेश्वर जलेश्वर महेश्वर ॥
nṛsiṃha nārāyaṇa padmanābha govinda govardhanaguhānivāsa yogīśvara deveśvara jaleśvara maheśvara ||
योगधर महामायाधर विद्याधर यशोधर कीर्तिधर त्रिगुणनिवास त्रितत्त्वधर त्रेताग्निधर ॥
yogadhara mahāmāyādhara vidyādhara yaśodhara kīrtidhara triguṇanivāsa tritattvadhara tretāgnidhara ||
त्रिवेदभाक् त्रिनिकेत त्रिसुपर्ण त्रिदण्डधर ॥
trivedabhāk triniketa trisuparṇa tridaṇḍadhara ||
स्निग्धमेघाभार्चितद्युतिविराजित पीताम्बरधर किरीटकटककेयूरहारमणिरत्नांशुदीप्तिविद्योतितसर्वदिश ॥
snigdhameghābhārcitadyutivirājita pītāmbaradhara kirīṭakaṭakakeyūrahāramaṇiratnāṃśudīptividyotitasarvadiśa ||
कनकमणिकुण्डलमण्डितगण्डस्थल मधुसूदन विश्वमूर्ते ॥
kanakamaṇikuṇḍalamaṇḍitagaṇḍasthala madhusūdana viśvamūrte ||
लोकनाथ यज्ञेश्वर यज्ञप्रिय तेजोमय भक्तिप्रिय वासुदेव दुरितापहाराराध्य पुरुषोत्तम नमो ऽस्तु ते ॥
lokanātha yajñeśvara yajñapriya tejomaya bhaktipriya vāsudeva duritāpahārārādhya puruṣottama namo 'stu te ||
इत्य् उदीरितम् आकर्ण्य भगवांस् तु जनार्दनः देवदेवः प्रसन्नात्मा मार्कण्डेयम् उवाच ह
ity udīritam ākarṇya bhagavāṃs tu janārdanaḥ devadevaḥ prasannātmā mārkaṇḍeyam uvāca ha
तुष्टो ऽस्मि भवतो वत्स तपसा महता पुनः स्तोत्रैर् अपि महाबुद्धे नष्टपापो ऽसि सांप्रतम्
tuṣṭo 'smi bhavato vatsa tapasā mahatā punaḥ stotrair api mahābuddhe naṣṭapāpo 'si sāṃpratam
वरं वरय विप्रेन्द्र वरदो ऽहं तवाग्रतः नातप्ततपसा ब्रह्मन् द्रष्टुं साध्यो ऽहम् अञ्जसा
varaṃ varaya viprendra varado 'haṃ tavāgrataḥ nātaptatapasā brahman draṣṭuṃ sādhyo 'ham añjasā
कृतकृत्यो ऽस्मि देवेश सांप्रतं तव दर्शनात् त्वद्भक्तिम् अचलाम् एकां मम देहि जगत्पते
kṛtakṛtyo 'smi deveśa sāṃprataṃ tava darśanāt tvadbhaktim acalām ekāṃ mama dehi jagatpate
यदि प्रसन्नो भगवन् मम माधव श्रीपते चिरायुष्यं हृषीकेश येन त्वां चिरम् अर्चये
yadi prasanno bhagavan mama mādhava śrīpate cirāyuṣyaṃ hṛṣīkeśa yena tvāṃ ciram arcaye
मृत्युस् ते निर्जितः पूर्वे चिरायुस् त्वं च लब्धवान् भक्तिर् अस्त्व् अचला ते मे वैष्णवी मुक्तिदायिनी
mṛtyus te nirjitaḥ pūrve cirāyus tvaṃ ca labdhavān bhaktir astv acalā te me vaiṣṇavī muktidāyinī
इदं तीर्थं महाभाग त्वन्नाम्ना ख्यातिम् एष्यति पुनस् त्वं द्रक्ष्यसे मां वै क्षीराब्धौ योगशायिनम्
idaṃ tīrthaṃ mahābhāga tvannāmnā khyātim eṣyati punas tvaṃ drakṣyase māṃ vai kṣīrābdhau yogaśāyinam
इत्य् उक्त्वा पुण्डरीकाक्षस् तत्रैवान्तर् अधीयत मार्कण्डेयो ऽपि धर्मात्मा चिन्तयन् मधुसूदनम्
ity uktvā puṇḍarīkākṣas tatraivāntar adhīyata mārkaṇḍeyo 'pi dharmātmā cintayan madhusūdanam
अर्चयन् देवदेवेशं जपन् शुद्धं नमन्न् अपि वेदशास्त्राणि पुण्यानि पुराणान्य् अखिलानि च
arcayan devadeveśaṃ japan śuddhaṃ namann api vedaśāstrāṇi puṇyāni purāṇāny akhilāni ca
मुनीनां भावयाम् आस गाथाश् चैव तपोधनः इतिहासानि पुण्यानि पितृतत्त्वं च सत्तमः
munīnāṃ bhāvayām āsa gāthāś caiva tapodhanaḥ itihāsāni puṇyāni pitṛtattvaṃ ca sattamaḥ
ततः कदाचित् पुरुषोत्तमोक्तं वचः स्मरन् शास्त्रविदां वरिष्ठः भ्रमन् समुद्रं स जगाम द्रष्टुं हरिं सुरेशं मुनिर् उग्रतेजाः
tataḥ kadācit puruṣottamoktaṃ vacaḥ smaran śāstravidāṃ variṣṭhaḥ bhraman samudraṃ sa jagāma draṣṭuṃ hariṃ sureśaṃ munir ugratejāḥ
श्रमेण युक्तश् चिरकालसंभ्रमाद् भृगोः स पौत्रो हरिभक्तिम् उद्वहन् क्षीराब्धिम् आसाद्य हरिं सुरेशं नागेन्द्रभोगे कृतनिद्रम् ऐक्षत
śrameṇa yuktaś cirakālasaṃbhramād bhṛgoḥ sa pautro haribhaktim udvahan kṣīrābdhim āsādya hariṃ sureśaṃ nāgendrabhoge kṛtanidram aikṣata
