शंतनयोर् योजनगन्धायां विचित्रवीर्यः । स तु हस्तिनापुरे स्थित्वा प्रजाः स्वधर्मेण पालयन् देवांश् च यागैः पितृंश् च श्राद्धैः संतर्प्य संजातपुत्रो दिवम् आरुरोह ॥
śaṃtanayor yojanagandhāyāṃ vicitravīryaḥ | sa tu hastināpure sthitvā prajāḥ svadharmeṇa pālayan devāṃś ca yāgaiḥ pitṛṃś ca śrāddhaiḥ saṃtarpya saṃjātaputro divam āruroha ||
ःविचित्रवीर्यस्याम्बालिकायां पाण्डुः पुत्रो जज्ञे । ःसो ऽपि राज्यं धर्मतः कृत्वा मुनिशापाच् छरीरं विहाय देवलोकम् अवाप । ःतस्य पाण्डोः कुन्तिदेव्याम् अर्जुनः ॥
ḥvicitravīryasyāmbālikāyāṃ pāṇḍuḥ putro jajñe | ḥso 'pi rājyaṃ dharmataḥ kṛtvā muniśāpāc charīraṃ vihāya devalokam avāpa | ḥtasya pāṇḍoḥ kuntidevyām arjunaḥ ||
स तु महता तपसा शंकरं तोषयित्वा पाशुपतम् अस्त्रम् अवाप्य त्रिविष्टपाधिपतेः शत्रून् निवातकवचान् दानवान् हत्वा खाण्डववनम् अग्नेर् यथारुचि निवेद्य तृप्ताग्नितो दिव्यान् वरान् अवाप्य सुयोधनेन हृतराज्यो धर्मभीमनकुलसहदेवद्रौपदीसहितो विराटनगरे ऽज्ञातवासं चरित्वा गोग्रहे च भीष्मद्रोणकृपदुर्योधनकर्णादीन् जित्वा समस्तगोमण्डलं निवर्तयित्वा भ्रातृभिः सह विराटराजकृतपूजो वासुदेवसहितः कुरुक्षेत्रे धार्तराष्ट्रैर् बहुबलैर् युद्धं कुर्वन् भीष्मद्रोणकृपशल्यकर्णादिभिर् भूरिपराक्रमैः क्षत्रियैर् नानादेशागतैर् अनेकैर् अपि राजपुत्रैः सह दुर्योधनादीन् धार्तराष्ट्रान् हत्वा स्वराज्यं प्राप्य धर्मेण राज्यं परिपाल्य भ्रातृभिः सह मुदितो दिवम् आरुरोह ॥
sa tu mahatā tapasā śaṃkaraṃ toṣayitvā pāśupatam astram avāpya triviṣṭapādhipateḥ śatrūn nivātakavacān dānavān hatvā khāṇḍavavanam agner yathāruci nivedya tṛptāgnito divyān varān avāpya suyodhanena hṛtarājyo dharmabhīmanakulasahadevadraupadīsahito virāṭanagare 'jñātavāsaṃ caritvā gograhe ca bhīṣmadroṇakṛpaduryodhanakarṇādīn jitvā samastagomaṇḍalaṃ nivartayitvā bhrātṛbhiḥ saha virāṭarājakṛtapūjo vāsudevasahitaḥ kurukṣetre dhārtarāṣṭrair bahubalair yuddhaṃ kurvan bhīṣmadroṇakṛpaśalyakarṇādibhir bhūriparākramaiḥ kṣatriyair nānādeśāgatair anekair api rājaputraiḥ saha duryodhanādīn dhārtarāṣṭrān hatvā svarājyaṃ prāpya dharmeṇa rājyaṃ paripālya bhrātṛbhiḥ saha mudito divam āruroha ||
अर्जुनस्य सुभद्रायाम् अभिमन्युः । येन भारतयुद्धे चक्रव्यूहं प्रविश्यानेकभूभुजो निधनं प्रापिताः ॥
arjunasya subhadrāyām abhimanyuḥ | yena bhāratayuddhe cakravyūhaṃ praviśyānekabhūbhujo nidhanaṃ prāpitāḥ ||
अभिमन्योर् उत्तरायां परीक्षितः । सो ऽप्य् अभिषिक्तो वनं गच्छता धर्मपुत्रेण राज्यं कृत्वा राजपुत्रो नाकं संप्राप्य रेमे ॥
abhimanyor uttarāyāṃ parīkṣitaḥ | so 'py abhiṣikto vanaṃ gacchatā dharmaputreṇa rājyaṃ kṛtvā rājaputro nākaṃ saṃprāpya reme ||
परीक्षितान् मातृवत्यां जनमेजयः । येन ब्रह्महत्यावारणार्थं महाभारतं व्यासशिष्याद् वैशंपायनात् साद्यन्तं श्रुतम् ॥
parīkṣitān mātṛvatyāṃ janamejayaḥ | yena brahmahatyāvāraṇārthaṃ mahābhārataṃ vyāsaśiṣyād vaiśaṃpāyanāt sādyantaṃ śrutam ||
राज्यं च धर्मतः कृत्वा दिवम् आरुरोह । जनमेजयस्य पुष्पवत्यां शतानीकः ॥
rājyaṃ ca dharmataḥ kṛtvā divam āruroha | janamejayasya puṣpavatyāṃ śatānīkaḥ ||
स तु धर्मेण राज्यं कुर्वन् संसारदुःखाद् विरक्तः शौनकोपदेशेन क्रियायोगेन सकललोकनाथं विष्णुम् आराध्य निष्कामो वैष्णवं पदम् अवाप । तस्य शतानीकस्य फलवत्यां सहस्रानीकः ॥
sa tu dharmeṇa rājyaṃ kurvan saṃsāraduḥkhād viraktaḥ śaunakopadeśena kriyāyogena sakalalokanāthaṃ viṣṇum ārādhya niṣkāmo vaiṣṇavaṃ padam avāpa | tasya śatānīkasya phalavatyāṃ sahasrānīkaḥ ||
स तु बाल एवाभिषिक्तो नरसिंहे ऽत्यन्तं भक्तिमान् अभवत् । तस्य चरितम् उपरिष्टाद् भविष्यति ॥
sa tu bāla evābhiṣikto narasiṃhe 'tyantaṃ bhaktimān abhavat | tasya caritam upariṣṭād bhaviṣyati ||
सहस्रानीकस्य मृगवन्त्याम् उदयनः । सो ऽपि राज्यं कृत्वा धर्मतो नारायणम् आराध्य तत्पुरम् अवाप ॥
sahasrānīkasya mṛgavantyām udayanaḥ | so 'pi rājyaṃ kṛtvā dharmato nārāyaṇam ārādhya tatpuram avāpa ||
ःउदयनस्य वासवदत्तायां नरवाहनः । ःस तु यथान्यायं राज्यं कृत्वा दिवम् अवाप । ःनरवाहनस्याश्वमेधदत्तायां क्षेमकः ॥
ḥudayanasya vāsavadattāyāṃ naravāhanaḥ | ḥsa tu yathānyāyaṃ rājyaṃ kṛtvā divam avāpa | ḥnaravāhanasyāśvamedhadattāyāṃ kṣemakaḥ ||
स च राज्यस्थः प्रजाः परिपाल्य म्लेच्छाभिभूते जगति ज्ञानबलात् कलापग्रामम् आश्रितः ॥
sa ca rājyasthaḥ prajāḥ paripālya mlecchābhibhūte jagati jñānabalāt kalāpagrāmam āśritaḥ ||
यः श्रद्दधानः पठते शृणोति वा हरौ च भक्तिं चरितं महीभृताम् स संततिं प्राप्य विशुद्धकर्मकृद् दिवं समासाद्य वसेच् चिरं सुखी
yaḥ śraddadhānaḥ paṭhate śṛṇoti vā harau ca bhaktiṃ caritaṃ mahībhṛtām sa saṃtatiṃ prāpya viśuddhakarmakṛd divaṃ samāsādya vasec ciraṃ sukhī