अतः परं प्रवक्ष्यामि प्रादुर्भावद्वयं शुभम् तृतीयस्य तु रामस्य कृष्णस्य तु समासतः
ataḥ paraṃ pravakṣyāmi prādurbhāvadvayaṃ śubham tṛtīyasya tu rāmasya kṛṣṇasya tu samāsataḥ
पुरा ह्य् असुरभारार्ता मही प्राह नृपोत्तम आसीनं देवमध्ये तु ब्रह्माणं कमलासनम्
purā hy asurabhārārtā mahī prāha nṛpottama āsīnaṃ devamadhye tu brahmāṇaṃ kamalāsanam
देवासुरे हता ये तु विष्णुना दैत्यदानवाः ते सर्वे क्षत्रिया जाताः कंसाद्याः कमलोद्भव
devāsure hatā ye tu viṣṇunā daityadānavāḥ te sarve kṣatriyā jātāḥ kaṃsādyāḥ kamalodbhava
तद्भूरिभारसंप्राप्ता सीदन्ती चतुरानन मम तद्भारहानिः स्याद् यथा देव तथा कुरु
tadbhūribhārasaṃprāptā sīdantī caturānana mama tadbhārahāniḥ syād yathā deva tathā kuru
तयैवम् उक्तो ब्रह्माथ देवैः सह जगाम ह क्षीरोदस्योत्तरं कूलं विष्णुं भक्तिविबोधितम्
tayaivam ukto brahmātha devaiḥ saha jagāma ha kṣīrodasyottaraṃ kūlaṃ viṣṇuṃ bhaktivibodhitam
तत्र गत्वा जगत्स्रष्टा देवैः सार्धं जनार्दनम् नरसिंहं महादेवं गन्धपुष्पादिभिः क्रमात्
tatra gatvā jagatsraṣṭā devaiḥ sārdhaṃ janārdanam narasiṃhaṃ mahādevaṃ gandhapuṣpādibhiḥ kramāt
अभ्यर्च्य भक्त्या गोविन्दं वाक्पुष्पेण च केशवम् पूजयाम्_अस राजेन्द्र तेन तुष्टो जगत्पतिः
abhyarcya bhaktyā govindaṃ vākpuṣpeṇa ca keśavam pūjayām_asa rājendra tena tuṣṭo jagatpatiḥ
वाक्पुष्पेण कथं ब्रह्मन् ब्रह्माप्य् अर्चितवान् हरिम् तन् मे कथय विप्रेन्द्र ब्रह्मोक्तं स्तोत्रम् उत्तमम्
vākpuṣpeṇa kathaṃ brahman brahmāpy arcitavān harim tan me kathaya viprendra brahmoktaṃ stotram uttamam
शृणु राजन् प्रवक्ष्यामि स्तोत्रं ब्रह्ममुखेरितम् सर्वपापहरं पुण्यं विष्णुतुष्टिकरं परम्
śṛṇu rājan pravakṣyāmi stotraṃ brahmamukheritam sarvapāpaharaṃ puṇyaṃ viṣṇutuṣṭikaraṃ param
तम् आराध्य जगन्नाथम् ऊर्ध्वबाहुः पितामहः भूत्वैकाग्रमना राजन्न् इदं स्तोत्रम् उदीरयत्
tam ārādhya jagannātham ūrdhvabāhuḥ pitāmahaḥ bhūtvaikāgramanā rājann idaṃ stotram udīrayat
नमामि देवं नरनाथम् अच्युतं नारायणं लोकगुरुं सनातनम् अनादिम् अव्यक्तम् अचिन्त्यम् अव्ययं वेदान्तवेद्यं पुरुषोत्तमं हरिम्
namāmi devaṃ naranātham acyutaṃ nārāyaṇaṃ lokaguruṃ sanātanam anādim avyaktam acintyam avyayaṃ vedāntavedyaṃ puruṣottamaṃ harim
आनन्दरूपं परमं परात् परं चिदात्मकं ज्ञानवतां परां गतिम् सर्वात्मकं सर्वगतैकरूपं ध्येयस्वरूपं प्रणमामि माधवम्
ānandarūpaṃ paramaṃ parāt paraṃ cidātmakaṃ jñānavatāṃ parāṃ gatim sarvātmakaṃ sarvagataikarūpaṃ dhyeyasvarūpaṃ praṇamāmi mādhavam
भक्तप्रियं कान्तम् अतीवं निर्मलं सुराधिपं सूरिजनैर् अभिष्टुतम् चतुर्भुजं नीरजवर्णम् ईश्वरं रथाङ्गपाणिं प्रणतो ऽस्मि केशवम्
bhaktapriyaṃ kāntam atīvaṃ nirmalaṃ surādhipaṃ sūrijanair abhiṣṭutam caturbhujaṃ nīrajavarṇam īśvaraṃ rathāṅgapāṇiṃ praṇato 'smi keśavam
गदासिशङ्खाब्जकरं श्रियः पतिं सदाशिवं शार्ङ्गधरं रविप्रभम् पीताम्बरं हारविराजितोदरं नमामि विष्णुं सततं किरीटिनम्
gadāsiśaṅkhābjakaraṃ śriyaḥ patiṃ sadāśivaṃ śārṅgadharaṃ raviprabham pītāmbaraṃ hāravirājitodaraṃ namāmi viṣṇuṃ satataṃ kirīṭinam
गण्डस्थलासक्तसुरक्तकुण्डलं सुदीपिताशेषदिशं निजत्विषा गन्धर्वसिद्धैर् उपगीतम् ऋग्ध्वनिं जनार्दनं भूतपतिं नमामि तम्
gaṇḍasthalāsaktasuraktakuṇḍalaṃ sudīpitāśeṣadiśaṃ nijatviṣā gandharvasiddhair upagītam ṛgdhvaniṃ janārdanaṃ bhūtapatiṃ namāmi tam
हत्वासुरान् पाति युगे युगे सुरान् स्वधर्मसंस्थान् भुवि संस्थितो हरिः करोति सृष्टिं जगतः क्षयं यस् तं वासुदेवं प्रणतो ऽस्मि केशवम्
hatvāsurān pāti yuge yuge surān svadharmasaṃsthān bhuvi saṃsthito hariḥ karoti sṛṣṭiṃ jagataḥ kṣayaṃ yas taṃ vāsudevaṃ praṇato 'smi keśavam
यो मत्स्यरूपेण रसातलस्थितान् वेदान् समाहृत्य मम प्रदत्तवान् निहत्य युद्धे मधुकैटभाव् उभौ तं वेदवेद्यं प्रणतो ऽस्म्य् अहं सदा
yo matsyarūpeṇa rasātalasthitān vedān samāhṛtya mama pradattavān nihatya yuddhe madhukaiṭabhāv ubhau taṃ vedavedyaṃ praṇato 'smy ahaṃ sadā
देवासुरैः क्षीरसमुद्रमध्यतो न्यस्तो गिरिर् येन धृतः पुरा महान् हिताय कौर्मं वपुर् आस्थितो यस् तं विष्णुम् आद्यं प्रणतो ऽस्मि भास्करम्
devāsuraiḥ kṣīrasamudramadhyato nyasto girir yena dhṛtaḥ purā mahān hitāya kaurmaṃ vapur āsthito yas taṃ viṣṇum ādyaṃ praṇato 'smi bhāskaram
हत्वा हिरण्याक्षम् अतीवं दर्पितं वराहरूपी भगवान् सनातनः यो भूमिम् एतां सकलां समुद्धरंस् तं वेदमूर्तिं प्रणमामि सूकरम्
hatvā hiraṇyākṣam atīvaṃ darpitaṃ varāharūpī bhagavān sanātanaḥ yo bhūmim etāṃ sakalāṃ samuddharaṃs taṃ vedamūrtiṃ praṇamāmi sūkaram
कृत्वा नृसिंहं वपुर् आत्मनः परं हिताय लोकस्य सनातनो हरिः जघान यस् तीक्ष्णनखैर् दितेः सुतं तं नारसिंहं पुरुषं नमामि
kṛtvā nṛsiṃhaṃ vapur ātmanaḥ paraṃ hitāya lokasya sanātano hariḥ jaghāna yas tīkṣṇanakhair diteḥ sutaṃ taṃ nārasiṃhaṃ puruṣaṃ namāmi
यो वामनो ऽसौ भगवान् जनार्दनो बलिं बबन्ध त्रिभिर् ऊर्जितैः पदैः जगत्त्रयं क्रम्य ददौ पुरंदरे तद् एवं आद्यं प्रणतो ऽस्मि वामनम्
yo vāmano 'sau bhagavān janārdano baliṃ babandha tribhir ūrjitaiḥ padaiḥ jagattrayaṃ kramya dadau puraṃdare tad evaṃ ādyaṃ praṇato 'smi vāmanam
यः कार्तवीर्यं निजघान रोषात् त्रिःसप्तकृत्वः क्षितिपात्मजान् अपि तं जामदग्न्यं क्षितिभारनाशकं नतो ऽस्मि विष्णुं पुरुषोत्तमं सदा
yaḥ kārtavīryaṃ nijaghāna roṣāt triḥsaptakṛtvaḥ kṣitipātmajān api taṃ jāmadagnyaṃ kṣitibhāranāśakaṃ nato 'smi viṣṇuṃ puruṣottamaṃ sadā
सेतुं महान्तं जलधौ बबन्ध यः संप्राप्य लङ्कां सगणं दशाननम् जघान भृत्यै जगतां सनातनं तं रामदेवं सततं नतो ऽस्मि
setuṃ mahāntaṃ jaladhau babandha yaḥ saṃprāpya laṅkāṃ sagaṇaṃ daśānanam jaghāna bhṛtyai jagatāṃ sanātanaṃ taṃ rāmadevaṃ satataṃ nato 'smi
यथा तु वाराहनृसिंहरूपैः कृतं त्वया देव हितं सुराणाम् तथाद्य भूमेः कुरु भारहानिं प्रसीद विष्णो भगवन् नमस् ते
yathā tu vārāhanṛsiṃharūpaiḥ kṛtaṃ tvayā deva hitaṃ surāṇām tathādya bhūmeḥ kuru bhārahāniṃ prasīda viṣṇo bhagavan namas te
इति स्तुतो जगन्नाथः श्रीधरः पद्मयोनिना आविर् बभूव भगवान् शङ्खचक्रगदाधरः
iti stuto jagannāthaḥ śrīdharaḥ padmayoninā āvir babhūva bhagavān śaṅkhacakragadādharaḥ
उवाच च हृषीकेशः पद्मयोनिं सुरान् अपि स्तुत्यानयाहं संतुष्टः पितामह दिवौकसः
uvāca ca hṛṣīkeśaḥ padmayoniṃ surān api stutyānayāhaṃ saṃtuṣṭaḥ pitāmaha divaukasaḥ
पठतां पापनाशाय नृणां भक्तिमताम् अपि यतो ऽस्मि प्रकटीभूतो दुर्लभो ऽपि हरिः सुराः
paṭhatāṃ pāpanāśāya nṛṇāṃ bhaktimatām api yato 'smi prakaṭībhūto durlabho 'pi hariḥ surāḥ
देवैः सेन्द्रैः सरुद्रैस् तु पृथ्व्या च प्रार्थितो ह्य् अहम् पद्मयोने वदाद्य त्वं श्रुत्वा तत् करवाणि ते
devaiḥ sendraiḥ sarudrais tu pṛthvyā ca prārthito hy aham padmayone vadādya tvaṃ śrutvā tat karavāṇi te
इत्युक्ते विष्णुना प्राह ब्रह्मा लोकपितामहः दैत्यानां गुरुभारेण पीडितेयं मही भृशम्
ityukte viṣṇunā prāha brahmā lokapitāmahaḥ daityānāṃ gurubhāreṇa pīḍiteyaṃ mahī bhṛśam
लघ्वीम् इमां कारयितुं त्वयाहं पुरुषोत्तम तेनागतः सुरैः सार्धं नान्यद् अस्तीति कारणम्
laghvīm imāṃ kārayituṃ tvayāhaṃ puruṣottama tenāgataḥ suraiḥ sārdhaṃ nānyad astīti kāraṇam
इत्युक्तो भगवान् प्राह गच्छध्वम् अमराः स्वयम् स्थानं निरामयाः सर्वे पद्मयोनिस् तु गच्छतु
ityukto bhagavān prāha gacchadhvam amarāḥ svayam sthānaṃ nirāmayāḥ sarve padmayonis tu gacchatu
देवक्यां वसुदेवाच् च अवतीर्य महीतले सितकृष्णे च मच्छक्ती कंसादीन् घातयिष्यतः
devakyāṃ vasudevāc ca avatīrya mahītale sitakṛṣṇe ca macchaktī kaṃsādīn ghātayiṣyataḥ
इत्य् आकर्ण्य हरेर् वाक्यं हरिं नत्वा ययुः सुराः गतेषु त्रिदिवौकःसु देवदेवो जनार्दनः
ity ākarṇya harer vākyaṃ hariṃ natvā yayuḥ surāḥ gateṣu tridivaukaḥsu devadevo janārdanaḥ
शिष्टानां पालनार्थाय दुष्टनिग्रहणाय च प्रेषयाम्_अस ते शक्ती सितकृष्णे स्वके नृप
śiṣṭānāṃ pālanārthāya duṣṭanigrahaṇāya ca preṣayām_asa te śaktī sitakṛṣṇe svake nṛpa
तयोः सिता च रोहिण्यां वसुदेवाद् बभूव ह तद्वत् कृष्णा च देवक्यां वसुदेवाद् बभूव ह
tayoḥ sitā ca rohiṇyāṃ vasudevād babhūva ha tadvat kṛṣṇā ca devakyāṃ vasudevād babhūva ha
रौहिणेयो ऽथ पुण्यात्मा रामनामाश्रितो महान् देवकीनन्दनः कृष्णस् तयोः कर्म शृणुष्व मे
rauhiṇeyo 'tha puṇyātmā rāmanāmāśrito mahān devakīnandanaḥ kṛṣṇas tayoḥ karma śṛṇuṣva me
गोकुले बालकाले तु राक्षसी शकुनी निशि रामेण निहता राजन् तथा कृष्णेन पूतना
gokule bālakāle tu rākṣasī śakunī niśi rāmeṇa nihatā rājan tathā kṛṣṇena pūtanā
धेनुकः सगणस् तालवने रामेण घातितः शकटश् चार्जुनौ वृक्षौ तद्वत् कृष्णेन घातितौ
dhenukaḥ sagaṇas tālavane rāmeṇa ghātitaḥ śakaṭaś cārjunau vṛkṣau tadvat kṛṣṇena ghātitau
प्रलम्बो निधनं नीतो दैत्यो रामेण मुष्टिना कालियो दमितस् तोये कालिन्द्यां विषपन्नगः
pralambo nidhanaṃ nīto daityo rāmeṇa muṣṭinā kāliyo damitas toye kālindyāṃ viṣapannagaḥ
गोवर्धनश् च कृष्णेन धृतो वर्षति वासवे गोकुलं रक्षता तेन अरिष्टश् च निपातितः
govardhanaś ca kṛṣṇena dhṛto varṣati vāsave gokulaṃ rakṣatā tena ariṣṭaś ca nipātitaḥ
केशी च निधनं नीतो दुष्टवाजी महासुरः अक्रूरेण च तौ नीतौ मथुरायां महात्मना
keśī ca nidhanaṃ nīto duṣṭavājī mahāsuraḥ akrūreṇa ca tau nītau mathurāyāṃ mahātmanā
ददर्श तु निमग्नश् च रामकृष्णौ महामते स्वं स्वं रूपं जले तस्य अक्रूरस्य विभूतिदम्
dadarśa tu nimagnaś ca rāmakṛṣṇau mahāmate svaṃ svaṃ rūpaṃ jale tasya akrūrasya vibhūtidam
अनयोर् भावम् अतुलं ज्ञात्वा दृष्ट्वा च यादवाः बभूवुः प्रीतमनसो ह्य् अक्रूरश् च नृपात्मज
anayor bhāvam atulaṃ jñātvā dṛṣṭvā ca yādavāḥ babhūvuḥ prītamanaso hy akrūraś ca nṛpātmaja
दुर्वचश् च प्रजल्पन्तं कंसस्य रजकं ततः कृष्णो जघान रामश् च तद्वस्त्रं ब्रह्मणे ददौ
durvacaś ca prajalpantaṃ kaṃsasya rajakaṃ tataḥ kṛṣṇo jaghāna rāmaś ca tadvastraṃ brahmaṇe dadau
मालाकारेण भक्त्या तु सुमनोभिः प्रपूजितौ ततस् तस्य वरान् दत्त्वा दुर्लभान् रामकेशवौ
mālākāreṇa bhaktyā tu sumanobhiḥ prapūjitau tatas tasya varān dattvā durlabhān rāmakeśavau
गच्छन्तौ राजमार्गे तु कुब्जया पूजितौ ततः तत्कौटिल्यम् अपानीय विरूपं कार्मुकं ततः
gacchantau rājamārge tu kubjayā pūjitau tataḥ tatkauṭilyam apānīya virūpaṃ kārmukaṃ tataḥ
बभञ्ज कृष्णो बलवान् कंसस्याकृष्य तत्क्षणात् रक्षपालान् जघानाथ रामस् तत्र खलान् बहून् हत्वा कुवलयाख्यं च गजं रामजनार्दनौ
babhañja kṛṣṇo balavān kaṃsasyākṛṣya tatkṣaṇāt rakṣapālān jaghānātha rāmas tatra khalān bahūn hatvā kuvalayākhyaṃ ca gajaṃ rāmajanārdanau
प्रविश्य रङ्गं गजदन्तपाणी मदानुलिप्तौ वसुदेवपुत्रौ युद्धे तु रामो निजघान मल्लं शैलोपमं मुष्टिकम् अव्ययात्मा
praviśya raṅgaṃ gajadantapāṇī madānuliptau vasudevaputrau yuddhe tu rāmo nijaghāna mallaṃ śailopamaṃ muṣṭikam avyayātmā
कृष्णो ऽपि चाणूरम् अतिप्रसिद्धं बलेन वीर्येण च कंसमल्लकम् युद्ध्वा तु तेनाथ चिरं जघान तं दैत्यमल्लं जनसंसदीशः
kṛṣṇo 'pi cāṇūram atiprasiddhaṃ balena vīryeṇa ca kaṃsamallakam yuddhvā tu tenātha ciraṃ jaghāna taṃ daityamallaṃ janasaṃsadīśaḥ
मृतस्य मल्लस्य च मुष्टिकस्य मित्रं पुनः पुष्करकं स रामः युद्धार्थम् उत्थाय कृतक्षणं तं मुष्टिप्रहारेण जघान वीरः
mṛtasya mallasya ca muṣṭikasya mitraṃ punaḥ puṣkarakaṃ sa rāmaḥ yuddhārtham utthāya kṛtakṣaṇaṃ taṃ muṣṭiprahāreṇa jaghāna vīraḥ
कृष्णः पुनस् तान् सकलान् निहत्य निगृह्य कंसं विनिपात्य भूमौ स्वयं च देहे विनिपत्य तस्य हत्वा तथोर्व्यां निचकर्ष कृष्णः
kṛṣṇaḥ punas tān sakalān nihatya nigṛhya kaṃsaṃ vinipātya bhūmau svayaṃ ca dehe vinipatya tasya hatvā tathorvyāṃ nicakarṣa kṛṣṇaḥ
हते तु कंसे हरिणातिक्रुद्धो भ्रातापि तस्यातिरुषेण चोत्थितः सुनाभसंज्ञो बलवीर्ययुक्तो रामेण नीतो यमसादनं क्षणात्
hate tu kaṃse hariṇātikruddho bhrātāpi tasyātiruṣeṇa cotthitaḥ sunābhasaṃjño balavīryayukto rāmeṇa nīto yamasādanaṃ kṣaṇāt
तौ वन्द्य मातापितरौ सुहृष्टौ जनैः समस्तैर् यदुभिः सुसंवृतौ कृत्वा नृपं चोग्रसेनं यदूनां सभां सुधर्मां ददतुर् महेन्द्रीम्
tau vandya mātāpitarau suhṛṣṭau janaiḥ samastair yadubhiḥ susaṃvṛtau kṛtvā nṛpaṃ cograsenaṃ yadūnāṃ sabhāṃ sudharmāṃ dadatur mahendrīm
सर्वज्ञभावाव् अपि रामकृष्णौ संप्राप्य सांदीपनितो ऽस्त्रविद्याम् गुरोः कृते पञ्चजनं निहत्य यमं च जित्वा गुरवे सुतं ददौ
sarvajñabhāvāv api rāmakṛṣṇau saṃprāpya sāṃdīpanito 'stravidyām guroḥ kṛte pañcajanaṃ nihatya yamaṃ ca jitvā gurave sutaṃ dadau
निहत्य रामो मगधेश्वरस्य बलं समस्तं बहुशः समागतम् दिव्यास्त्रपूरैर् अमराव् इमाव् उभौ शुभां पुरीं चक्रतुः सागरान्ते
nihatya rāmo magadheśvarasya balaṃ samastaṃ bahuśaḥ samāgatam divyāstrapūrair amarāv imāv ubhau śubhāṃ purīṃ cakratuḥ sāgarānte
तस्यां विधायाथ जनस्य वासं हत्वा शृगालं हरिर् अव्ययात्मा दग्ध्वा महान्तं यवनं ह्य् उपायाद् वरं च दत्त्वा नृपतेर् जगाम
tasyāṃ vidhāyātha janasya vāsaṃ hatvā śṛgālaṃ harir avyayātmā dagdhvā mahāntaṃ yavanaṃ hy upāyād varaṃ ca dattvā nṛpater jagāma
रामो ऽथ संशान्तसमस्तविग्रहः संप्राप्य नन्दस्य पुनः स गोकुलम् वृन्दावने गोपजनैः सुभाषितः सीरेण रामो यमुनां चकर्ष
rāmo 'tha saṃśāntasamastavigrahaḥ saṃprāpya nandasya punaḥ sa gokulam vṛndāvane gopajanaiḥ subhāṣitaḥ sīreṇa rāmo yamunāṃ cakarṣa
संप्राप्य भार्याम् अथ रेवतीं च रेमे तया द्वारवतीं स लाङ्गली क्षात्रेण संप्राप्य तदा स रुक्मिणीं कृष्णो ऽपि रेमे पुरुषः पुराणः
saṃprāpya bhāryām atha revatīṃ ca reme tayā dvāravatīṃ sa lāṅgalī kṣātreṇa saṃprāpya tadā sa rukmiṇīṃ kṛṣṇo 'pi reme puruṣaḥ purāṇaḥ
द्यूते कलिङ्गराजस्य दन्तान् उत्पाट्य लाङ्गली जघानाष्टपदेनैव रुक्मिणं चानृतान्वितम्
dyūte kaliṅgarājasya dantān utpāṭya lāṅgalī jaghānāṣṭapadenaiva rukmiṇaṃ cānṛtānvitam
कृष्णः प्राग्ज्योतिषो दैत्यान् हयग्रीवादिकान् बहून् हत्वा तु नरकं चापि जग्राह च महद् धनम्
kṛṣṇaḥ prāgjyotiṣo daityān hayagrīvādikān bahūn hatvā tu narakaṃ cāpi jagrāha ca mahad dhanam
अदित्यै कुण्डले दत्त्वा जित्वेन्द्रं दैवतैः सह गृहीत्वा पारिजातं तु ततो द्वारावतीं पुरीम्
adityai kuṇḍale dattvā jitvendraṃ daivataiḥ saha gṛhītvā pārijātaṃ tu tato dvārāvatīṃ purīm
कुरुभिश् च धृतं साम्बं राम एको महाबलः कुरूणां भयम् उत्पाद्य मोचयाम्_अस वीर्यवान्
kurubhiś ca dhṛtaṃ sāmbaṃ rāma eko mahābalaḥ kurūṇāṃ bhayam utpādya mocayām_asa vīryavān
बाणबाहुवनं छिन्नं कृष्णेन युधि धीमता रामेण तद्बलं नीतं क्षयं कोटिगुणं क्षणात्
bāṇabāhuvanaṃ chinnaṃ kṛṣṇena yudhi dhīmatā rāmeṇa tadbalaṃ nītaṃ kṣayaṃ koṭiguṇaṃ kṣaṇāt
देवापकारी रामेण निहतो वानरो महान् ततो ऽर्जुनस्य साहाय्यं कुर्वता कंसशत्रुणा
devāpakārī rāmeṇa nihato vānaro mahān tato 'rjunasya sāhāyyaṃ kurvatā kaṃsaśatruṇā
सर्वभूतवधाद् राजन् भुवो भारो ऽवरोपितः तीर्थयात्रा कृता तद्वद् रामेण जगतः कृते
sarvabhūtavadhād rājan bhuvo bhāro 'varopitaḥ tīrthayātrā kṛtā tadvad rāmeṇa jagataḥ kṛte
रामेण निहिता ये तु तान् न संख्यातुम् उत्सहे एवं तौ रामकृष्णौ तु कृत्वा दुष्टवधं नृप
rāmeṇa nihitā ye tu tān na saṃkhyātum utsahe evaṃ tau rāmakṛṣṇau tu kṛtvā duṣṭavadhaṃ nṛpa
अवतार्य भुवो भारं जग्मतुः स्वेच्छया दिवम् इत्य् एतौ कथितौ दिव्यौ प्रादुर्भावौ मया तव संक्षेपाद् रामकृष्णस्य काल्क्यं शृणु ममाधुना
avatārya bhuvo bhāraṃ jagmatuḥ svecchayā divam ity etau kathitau divyau prādurbhāvau mayā tava saṃkṣepād rāmakṛṣṇasya kālkyaṃ śṛṇu mamādhunā
इत्थं हि शक्ती सितकृष्णरूपे हरेर् अनन्तस्य महाबलाढ्ये कृत्वा तु भूमेर् नृप भारहानिं पुनश् च विष्णुं प्रतिजग्मतुस् ते
itthaṃ hi śaktī sitakṛṣṇarūpe harer anantasya mahābalāḍhye kṛtvā tu bhūmer nṛpa bhārahāniṃ punaś ca viṣṇuṃ pratijagmatus te