अत ऊर्ध्वं प्रवक्ष्यामि यतिधर्मम् अनुत्तमम् श्रद्धया यद् अनुष्ठाय यतिर् मुच्येत बन्धनात्
ata ūrdhvaṃ pravakṣyāmi yatidharmam anuttamam śraddhayā yad anuṣṭhāya yatir mucyeta bandhanāt
एवं वनाश्रमे तिष्ठंस् तपसा दग्धकिल्बिषः चतुर्थम् आश्रमं गच्छेत् संन्यस्य विधिना द्विजः
evaṃ vanāśrame tiṣṭhaṃs tapasā dagdhakilbiṣaḥ caturtham āśramaṃ gacchet saṃnyasya vidhinā dvijaḥ
दिव्यं ऋषिभ्यो देवेभ्यः स्वपितृभ्यश् च यत्नतः दत्त्वा श्राद्धम् ऋषिभ्यश् च मनुजेभ्यस् तथात्मने
divyaṃ ṛṣibhyo devebhyaḥ svapitṛbhyaś ca yatnataḥ dattvā śrāddham ṛṣibhyaś ca manujebhyas tathātmane
इष्टिं वैश्वानरीं कृत्वा प्राजापत्यम् अथापि वा अग्निं स्वात्मनि संस्थाप्य मन्त्रवत् प्रव्रजेत् पुनः
iṣṭiṃ vaiśvānarīṃ kṛtvā prājāpatyam athāpi vā agniṃ svātmani saṃsthāpya mantravat pravrajet punaḥ
ततः प्रभृति पुत्रादौ सुखलोभादि वर्जयेत् दद्याच् च भूमाव् उदकं सर्वभूताभयंकरम्
tataḥ prabhṛti putrādau sukhalobhādi varjayet dadyāc ca bhūmāv udakaṃ sarvabhūtābhayaṃkaram
त्रिदण्डं वैणवं सौम्यं सत्वचं समपर्वकम् वेष्टितं कृष्णगोवालरज्ज्वा च चतुरङ्गुलम्
tridaṇḍaṃ vaiṇavaṃ saumyaṃ satvacaṃ samaparvakam veṣṭitaṃ kṛṣṇagovālarajjvā ca caturaṅgulam
ग्रन्थिभिर् वा त्रिभिर् युक्तं जलपूतं च धारयेत् गृह्णीयाद् दक्षिणे हस्ते मन्त्रेणैव तु मन्त्रवित्
granthibhir vā tribhir yuktaṃ jalapūtaṃ ca dhārayet gṛhṇīyād dakṣiṇe haste mantreṇaiva tu mantravit
कौपीनाच् छादनं वासः कुथां शीतनिवारिणीम् पादुके चापि गृह्णीयात् कुर्यान् नान्यस्य संग्रहम्
kaupīnāc chādanaṃ vāsaḥ kuthāṃ śītanivāriṇīm pāduke cāpi gṛhṇīyāt kuryān nānyasya saṃgraham
एतानि तस्य लिङ्गानि यतेः प्रोक्तानि धर्मतः संगृह्य कृतसंन्यासो गत्वा तीर्थम् अनुत्तमम्
etāni tasya liṅgāni yateḥ proktāni dharmataḥ saṃgṛhya kṛtasaṃnyāso gatvā tīrtham anuttamam
स्नात्वा ह्य् आचम्य विधिवज् जलयुक्तांशुकेन वै वारिणा तर्पयित्वा तु मन्त्रवद् भास्करं नमेत्
snātvā hy ācamya vidhivaj jalayuktāṃśukena vai vāriṇā tarpayitvā tu mantravad bhāskaraṃ namet
आसीनः प्राङ्मुखो मौनी प्राणायामत्रयं चरेत् गायत्रीं च यथाशक्ति जप्त्वा ध्यायेत् परं पदम्
āsīnaḥ prāṅmukho maunī prāṇāyāmatrayaṃ caret gāyatrīṃ ca yathāśakti japtvā dhyāyet paraṃ padam
स्थित्यर्थम् आत्मनो नित्यं भिक्षाटनम् अथाचरेत् सायाह्नकाले विप्राणां गृहाणि विचरेद् यतिः
sthityartham ātmano nityaṃ bhikṣāṭanam athācaret sāyāhnakāle viprāṇāṃ gṛhāṇi vicared yatiḥ
स्याद् अर्थी यावतान्नेन तावद् भैक्षं समाचरेत् ततो निवृत्त्य तत्पात्रम् अभ्युक्ष्याचम्य संयमी
syād arthī yāvatānnena tāvad bhaikṣaṃ samācaret tato nivṛttya tatpātram abhyukṣyācamya saṃyamī
सूर्यादिदैवतेभ्यो हि दत्त्वान्नं प्रोक्ष्य वारिणा भुञ्जीत पर्णपुटके पात्रे वा वग्यतो यतिः
sūryādidaivatebhyo hi dattvānnaṃ prokṣya vāriṇā bhuñjīta parṇapuṭake pātre vā vagyato yatiḥ
वटकाश्वत्थपत्रेषु कुम्भीतिन्दुकपत्रयोः कोविदारकरञ्जेषु न भूञ्जीत कदाचन
vaṭakāśvatthapatreṣu kumbhītindukapatrayoḥ kovidārakarañjeṣu na bhūñjīta kadācana
भुक्त्वाचम्य निरुद्धासुर् उपतिष्ठेत भास्करम् जपध्यानेतिहासैस् तु दिनशेषं नयेद् यतिः
bhuktvācamya niruddhāsur upatiṣṭheta bhāskaram japadhyānetihāsais tu dinaśeṣaṃ nayed yatiḥ
पलाशाः सर्व उच्यन्ते यतयः कांस्यभोजिनः कांस्यस्येव तु यत्पात्रं गृहस्थस्य तथैव च
palāśāḥ sarva ucyante yatayaḥ kāṃsyabhojinaḥ kāṃsyasyeva tu yatpātraṃ gṛhasthasya tathaiva ca
कांस्यभोजी यतिः सर्वं प्राप्नुयात् किल्बिषं पुनः भुक्तपात्रे यतिर् नित्यं भक्षयेन् मन्त्रपूर्वकम्
kāṃsyabhojī yatiḥ sarvaṃ prāpnuyāt kilbiṣaṃ punaḥ bhuktapātre yatir nityaṃ bhakṣayen mantrapūrvakam
न दुष्येत् तस्य तत् पात्रं यज्ञेषु चमसा इव कृतसंध्यस् ततो रात्रिं नयेद् देवगृहादिषु
na duṣyet tasya tat pātraṃ yajñeṣu camasā iva kṛtasaṃdhyas tato rātriṃ nayed devagṛhādiṣu
हृत्पुण्डरीकनिलये ध्यायन् नारायणं हरिम् तत्पदं समवाप्नोति यत् प्राप्य न निवर्तते
hṛtpuṇḍarīkanilaye dhyāyan nārāyaṇaṃ harim tatpadaṃ samavāpnoti yat prāpya na nivartate