इत्य् एतत् सर्वम् आख्यातं पुराणं नारसिंहकम् सर्वपापहरं पुण्यं सर्वदुःखनिवारणम्
ity etat sarvam ākhyātaṃ purāṇaṃ nārasiṃhakam sarvapāpaharaṃ puṇyaṃ sarvaduḥkhanivāraṇam
समस्तपुण्यफलदं सर्वयज्ञफलप्रदम् ये पठन्त्य् अपि शृण्वन्ति श्लोकं श्लोकार्धम् एव वा
samastapuṇyaphaladaṃ sarvayajñaphalapradam ye paṭhanty api śṛṇvanti ślokaṃ ślokārdham eva vā
न तेषां पापबन्धस् तु कदाचिद् अपि जायते विष्ण्वर्पितम् इदं पुण्यं पुराणं सर्वकामदम्
na teṣāṃ pāpabandhas tu kadācid api jāyate viṣṇvarpitam idaṃ puṇyaṃ purāṇaṃ sarvakāmadam
भक्त्या च वदताम् एतच् *छृण्वतां च फलं शृणु शतजन्मार्जितैः पापैः सद्य एव विमोचिताः
bhaktyā ca vadatām etac *chṛṇvatāṃ ca phalaṃ śṛṇu śatajanmārjitaiḥ pāpaiḥ sadya eva vimocitāḥ
सहस्रकुलसंयुक्ताः प्रयान्ति परमं पदम् किं तीर्थैर् गोप्रदानैर् वा तपोभिर् वा किम् अध्वरैः
sahasrakulasaṃyuktāḥ prayānti paramaṃ padam kiṃ tīrthair gopradānair vā tapobhir vā kim adhvaraiḥ
अहन्यहनि गोविन्दं तत्परत्वेन शृण्वताम् यः पठेत् प्रातर् उत्थाय यद् अस्य श्लोकविंशतिम्
ahanyahani govindaṃ tatparatvena śṛṇvatām yaḥ paṭhet prātar utthāya yad asya ślokaviṃśatim
ज्योतिष्टोमफलं प्राप्य विष्णुलोके महीयते एतत् पवित्रं पूज्यं च न वाच्यम् अकृतात्मनाम्
jyotiṣṭomaphalaṃ prāpya viṣṇuloke mahīyate etat pavitraṃ pūjyaṃ ca na vācyam akṛtātmanām
द्विजानां विष्णुभक्तानां श्राव्यम् एतन् न संशयः एतत् पुराणश्रवणम् इहामुत्र सुखप्रदम्
dvijānāṃ viṣṇubhaktānāṃ śrāvyam etan na saṃśayaḥ etat purāṇaśravaṇam ihāmutra sukhapradam
वदतां शृण्वतां सद्यः सर्वपापप्रणाशनम् बहुनात्र किम् उक्तेन भूयो भूयो मुनीश्वराः
vadatāṃ śṛṇvatāṃ sadyaḥ sarvapāpapraṇāśanam bahunātra kim uktena bhūyo bhūyo munīśvarāḥ
श्रद्धयाश्रद्धया वापि श्रोतव्यम् इदम् उत्तमम् भारद्वाजमुखाः सर्वे कृतकृत्या द्विजोत्तमाः
śraddhayāśraddhayā vāpi śrotavyam idam uttamam bhāradvājamukhāḥ sarve kṛtakṛtyā dvijottamāḥ
सूतं हृष्टाः प्रपूज्याथ सर्वे स्वस्वाश्रमं ययुः
sūtaṃ hṛṣṭāḥ prapūjyātha sarve svasvāśramaṃ yayuḥ