स्वपुरुषम् अभिवीक्ष्य पाशहस्तं वदति यमः किल तस्य कर्णमूले परिहर मधुसूदनप्रपन्नान् प्रभुर् अहम् अन्यनृणां न वैष्णवानाम्
svapuruṣam abhivīkṣya pāśahastaṃ vadati yamaḥ kila tasya karṇamūle parihara madhusūdanaprapannān prabhur aham anyanṛṇāṃ na vaiṣṇavānām
अहम् अमरगणार्चितेन धात्रा यम इति लोकहिताहिते नियुक्तः हरिगुरुविमुखान् प्रशास्मि मर्त्यान् हरिचरणप्रणतान् नमस् करोमि
aham amaragaṇārcitena dhātrā yama iti lokahitāhite niyuktaḥ hariguruvimukhān praśāsmi martyān haricaraṇapraṇatān namas karomi
सुगतिम् अभिलषामि वासुदेवाद् अहम् अपि भागवते स्थितान्तरात्मा मधुवधवशगो ऽस्मि न स्वतन्त्रः प्रभवति संयमने ममापि कृष्णः
sugatim abhilaṣāmi vāsudevād aham api bhāgavate sthitāntarātmā madhuvadhavaśago 'smi na svatantraḥ prabhavati saṃyamane mamāpi kṛṣṇaḥ
भगवति विमुखस्य नास्ति सिद्धिर् विषम् अमृतं भवतीति नेदम् अस्ति वर्षशतम् अपीह पच्यमानं व्रजति न काञ्चनताम् अयः कदाचित्
bhagavati vimukhasya nāsti siddhir viṣam amṛtaṃ bhavatīti nedam asti varṣaśatam apīha pacyamānaṃ vrajati na kāñcanatām ayaḥ kadācit
न हि शशिकलुषच्छविः कदाचिद् विरमति नो रविताम् उपैति चन्द्रः भगवति च हराव् अनन्यचेता भृशमलिनो ऽपि विराजते मनुष्यः
na hi śaśikaluṣacchaviḥ kadācid viramati no ravitām upaiti candraḥ bhagavati ca harāv ananyacetā bhṛśamalino 'pi virājate manuṣyaḥ
महद् अपि सुविचार्य लोकतत्त्वं भगवदुपास्तिम् ऋते न सिद्धिर् अस्ति सुरगुरुसुदृढप्रसाददौ तौ हरिचरणौ स्मरतापवर्गहेतोः
mahad api suvicārya lokatattvaṃ bhagavadupāstim ṛte na siddhir asti suragurusudṛḍhaprasādadau tau haricaraṇau smaratāpavargahetoḥ
शुभम् इदम् उपलभ्य मानुषत्वं सुकृतशतेन वृथेन्द्रियार्थहेतोः रमयति कुरुते न मोक्षमार्गं दहयति चन्दनम् आशु भस्महेतोः
śubham idam upalabhya mānuṣatvaṃ sukṛtaśatena vṛthendriyārthahetoḥ ramayati kurute na mokṣamārgaṃ dahayati candanam āśu bhasmahetoḥ
मुकुलितकरकुड्मलैः सुरेन्द्रैः सततनमस्कृतपादपङ्कजो यः अविहतगतये सनातनाय जगति जनिं हरते नमो ऽग्रजाय
mukulitakarakuḍmalaiḥ surendraiḥ satatanamaskṛtapādapaṅkajo yaḥ avihatagataye sanātanāya jagati janiṃ harate namo 'grajāya
यमाष्टकम् इदं पुण्यं पठते यः शृणोति वा मुच्यते सर्वपापेभ्यो विष्णुलोकं स गच्छति
yamāṣṭakam idaṃ puṇyaṃ paṭhate yaḥ śṛṇoti vā mucyate sarvapāpebhyo viṣṇulokaṃ sa gacchati
इतीदम् उक्तं यमवाक्यम् उत्तमं मयाधुना ते हरिभक्तिवर्धनम् पुनः प्रवक्ष्यामि पुरातनीं कथां भृगोस् तु पौत्रेण च या पुरा कृता
itīdam uktaṃ yamavākyam uttamaṃ mayādhunā te haribhaktivardhanam punaḥ pravakṣyāmi purātanīṃ kathāṃ bhṛgos tu pautreṇa ca yā purā kṛtā