ओं इति श्रीशिवमहापुराणे सप्तम्यां वायवीयसंहितायामुत्तरखण्डे दीक्षाविधाने गुरुमाहात्म्यं नाम पञ्चदशो ऽध्यायः Cहप्तेर् 16 उपमन्युरुवाच पुण्ये ऽहनि शुचौ देशे बहुदोषविवर्जिते
oṃ iti śrīśivamahāpurāṇe saptamyāṃ vāyavīyasaṃhitāyāmuttarakhaṇḍe dīkṣāvidhāne gurumāhātmyaṃ nāma pañcadaśo 'dhyāyaḥ Chapter 16 upamanyuruvāca puṇye 'hani śucau deśe bahudoṣavivarjite
देशिकः प्रथमं कुर्यात्संस्कारं समयाह्वयम्
deśikaḥ prathamaṃ kuryātsaṃskāraṃ samayāhvayam
परीक्ष्य भूमिं विधिवद्गंधवर्णरसादिभिः
parīkṣya bhūmiṃ vidhivadgaṃdhavarṇarasādibhiḥ
शिल्पिशास्त्रोक्तमार्गेण मण्डपं तत्र कल्पयेत्
śilpiśāstroktamārgeṇa maṇḍapaṃ tatra kalpayet
कृत्वा वेदिं च तन्मध्ये कुण्डानि परिकल्पयेत्
kṛtvā vediṃ ca tanmadhye kuṇḍāni parikalpayet
अष्टदिक्षु तथा दिक्षु तत्रैशान्यां पुनः क्रमात्
aṣṭadikṣu tathā dikṣu tatraiśānyāṃ punaḥ kramāt
प्रधानकुंडं कुर्वीत यद्वा पश्चिमभागतः
pradhānakuṃḍaṃ kurvīta yadvā paścimabhāgataḥ
प्रधानमेकमेवाथ कृत्वा शोभां प्रकल्पयेत्
pradhānamekamevātha kṛtvā śobhāṃ prakalpayet
वितानध्वजमालाभिर्विविधाभिरनेकशः
vitānadhvajamālābhirvividhābhiranekaśaḥ
वेदिमध्ये ततः कुर्यान्मंडलं शुभलक्षणम्
vedimadhye tataḥ kuryānmaṃḍalaṃ śubhalakṣaṇam
रक्तहेमादिभिश्चूर्णैरीश्वरावाहनोचितम्
raktahemādibhiścūrṇairīśvarāvāhanocitam
सिंदूरशालिनीवारचूर्णैरेवाथ निर्धनः
siṃdūraśālinīvāracūrṇairevātha nirdhanaḥ
एकहस्तं द्विहस्तं वा सितं वा रक्तमेव वा
ekahastaṃ dvihastaṃ vā sitaṃ vā raktameva vā
एकहस्तस्य पद्मस्य कर्णिकाष्टांगुला मता
ekahastasya padmasya karṇikāṣṭāṃgulā matā
केसराणि तदर्धानि शेषं चाष्टदलादिकम्
kesarāṇi tadardhāni śeṣaṃ cāṣṭadalādikam
द्विहस्तस्य तु पद्मस्य द्विगुणं कर्णिकादिकम्
dvihastasya tu padmasya dviguṇaṃ karṇikādikam
कृत्वा शोभोपशोभाढ्यमैशान्यां तस्य कल्पयेत्
kṛtvā śobhopaśobhāḍhyamaiśānyāṃ tasya kalpayet
एकहस्तं तदर्धं वा पुनर्वेद्यः तु मंडलम्
ekahastaṃ tadardhaṃ vā punarvedyaḥ tu maṃḍalam
व्रीहितंदुलसिद्धार्थतिलपुष्पकुशास्तृते
vrīhitaṃdulasiddhārthatilapuṣpakuśāstṛte
तत्र लक्षणसंयुक्तं शिवकुंभं प्रसाधयेत्
tatra lakṣaṇasaṃyuktaṃ śivakuṃbhaṃ prasādhayet
सौवर्णं राजतं वापि ताम्रजं मृन्मयं तु वा
sauvarṇaṃ rājataṃ vāpi tāmrajaṃ mṛnmayaṃ tu vā
गन्धपुष्पाक्षताकीर्णं कुशदूर्वांकुराचितम्
gandhapuṣpākṣatākīrṇaṃ kuśadūrvāṃkurācitam
सितसूत्रावृतं कंठे नववस्त्रयुगावृतम्
sitasūtrāvṛtaṃ kaṃṭhe navavastrayugāvṛtam
शुद्धाम्बुपूर्णमुत्कूर्चं सद्रव्यं सपिधानकम्
śuddhāmbupūrṇamutkūrcaṃ sadravyaṃ sapidhānakam
भृङ्गारं वर्धनीं चापि शंखं च चक्रमेव वा
bhṛṅgāraṃ vardhanīṃ cāpi śaṃkhaṃ ca cakrameva vā
विना सूत्रादिकं सर्वं पद्मपत्रमथापि वा
vinā sūtrādikaṃ sarvaṃ padmapatramathāpi vā
तस्यासनारविंदस्य कल्पयेदुत्तरे दले
tasyāsanāraviṃdasya kalpayeduttare dale
अग्रतश्चंदनांभोभिरस्त्रराजस्य वर्धनीम्
agrataścaṃdanāṃbhobhirastrarājasya vardhanīm
मण्डलस्य ततः प्राच्यां मंत्रकुंभे च पूर्ववत्
maṇḍalasya tataḥ prācyāṃ maṃtrakuṃbhe ca pūrvavat
कृत्वा विधिवदीशस्य महापूजां समाचरेत्
kṛtvā vidhivadīśasya mahāpūjāṃ samācaret
अथार्णवस्य तीरे वा नद्यां गोष्ठे ऽपि वा गिरौ
athārṇavasya tīre vā nadyāṃ goṣṭhe 'pi vā girau
देवागरे गृहे वापि देशे ऽन्यस्मिन्मनोहरे
devāgare gṛhe vāpi deśe 'nyasminmanohare
कृत्वा पूर्वोदितं सर्वं विना वा मंडपादिकम्
kṛtvā pūrvoditaṃ sarvaṃ vinā vā maṃḍapādikam
मंडलं पूर्ववत्कृत्वा स्थंडिलं च विभावसोः
maṃḍalaṃ pūrvavatkṛtvā sthaṃḍilaṃ ca vibhāvasoḥ
प्रविश्य पूजाभवनं प्रहृष्टवदनो गुरुः
praviśya pūjābhavanaṃ prahṛṣṭavadano guruḥ
सर्वमंगलसंयुक्तः समाचरितनैत्यकः
sarvamaṃgalasaṃyuktaḥ samācaritanaityakaḥ
563ब् महापूजां महेशस्य कृत्वा मण्डलमध्यतः
563b mahāpūjāṃ maheśasya kṛtvā maṇḍalamadhyataḥ
शिवकुंभे तथा भूयः शिवमावाह्य पूजयेत्
śivakuṃbhe tathā bhūyaḥ śivamāvāhya pūjayet
पश्चिमाभिमुखं ध्यात्वा यज्ञरक्षकमीश्वरम्
paścimābhimukhaṃ dhyātvā yajñarakṣakamīśvaram
अर्चयेदस्त्रवर्धन्यामस्त्रमीशस्य दक्षिणे
arcayedastravardhanyāmastramīśasya dakṣiṇe
मन्त्रकुम्भे च विन्यस्य मन्त्रं मन्त्रविशारदः
mantrakumbhe ca vinyasya mantraṃ mantraviśāradaḥ
कृत्वा मुद्रादिकं सर्वं मन्त्रयागं समाचरेत्
kṛtvā mudrādikaṃ sarvaṃ mantrayāgaṃ samācaret
ततश्शिवानले होमं कुर्याद्देशिकसत्तमः
tataśśivānale homaṃ kuryāddeśikasattamaḥ
प्रधानकुण्डे परितो जुहुयुश्चापरे द्विजाः
pradhānakuṇḍe parito juhuyuścāpare dvijāḥ
आचार्यात्पादमर्धं वा होमस्तेषां विधीयते
ācāryātpādamardhaṃ vā homasteṣāṃ vidhīyate
प्रधानकुण्ड एवाथ जुहुयाद्देशिकोत्तमः
pradhānakuṇḍa evātha juhuyāddeśikottamaḥ
स्वाध्यायमपरे कुर्युः स्तोत्रं मंगलवाचनम्
svādhyāyamapare kuryuḥ stotraṃ maṃgalavācanam
जपं च विधिवच्चान्ये शिवभक्तिपरायणाः
japaṃ ca vidhivaccānye śivabhaktiparāyaṇāḥ
नृत्यं गीतं च वाद्यं च मंगलान्यपराणि च
nṛtyaṃ gītaṃ ca vādyaṃ ca maṃgalānyaparāṇi ca
पूजनं च सदस्यानां कृत्वा सम्यग्विधानतः
pūjanaṃ ca sadasyānāṃ kṛtvā samyagvidhānataḥ
पुण्याहं कारयित्वाथ पुनः संपूज्य शंकरम्
puṇyāhaṃ kārayitvātha punaḥ saṃpūjya śaṃkaram
प्रार्थयेद्देशिको देवं शिष्यानुग्रहकाम्यया
prārthayeddeśiko devaṃ śiṣyānugrahakāmyayā
प्रसीद देवदेवेश देहमाविश्य मामकम्
prasīda devadeveśa dehamāviśya māmakam
विमोचयैनं विश्वेश घृणया च घृणानिधे
vimocayainaṃ viśveśa ghṛṇayā ca ghṛṇānidhe
अथ चैवं करोमीति लब्धानुज्ञस्तु देशिकः
atha caivaṃ karomīti labdhānujñastu deśikaḥ
आनीयोपोषितं शिष्यं हविष्याशिनमेव वा
ānīyopoṣitaṃ śiṣyaṃ haviṣyāśinameva vā
एकाशनं वा विरतं स्नातं प्रातःकृतक्रियम्
ekāśanaṃ vā virataṃ snātaṃ prātaḥkṛtakriyam
जपंतं प्रणवं देवं ध्यायंतं कृतमंगलम्
japaṃtaṃ praṇavaṃ devaṃ dhyāyaṃtaṃ kṛtamaṃgalam
द्वारस्य पश्चिमस्याग्रमण्डले दक्षिणस्य वा
dvārasya paścimasyāgramaṇḍale dakṣiṇasya vā
दर्भासने समासीनं विधायोदङ्मुखं शिशुम्
darbhāsane samāsīnaṃ vidhāyodaṅmukhaṃ śiśum
स्वयं प्राग्वदनस्तिष्ठन्नूर्ध्वकायं कृतांजलिम्
svayaṃ prāgvadanastiṣṭhannūrdhvakāyaṃ kṛtāṃjalim
संप्रोक्ष्य प्रोक्षणौतोयैर्मूर्धन्यस्त्रेण मुद्रया
saṃprokṣya prokṣaṇautoyairmūrdhanyastreṇa mudrayā
पुष्पक्षेपेण संताड्य बध्नीयाल्लोचनं गुरुः
puṣpakṣepeṇa saṃtāḍya badhnīyāllocanaṃ guruḥ
दुकूलार्धेन वस्त्रेण मंत्रितेन नवेन च
dukūlārdhena vastreṇa maṃtritena navena ca
ततः प्रवेशयेच्छिष्यं गुरुर्द्वारेण मंडलम्
tataḥ praveśayecchiṣyaṃ gururdvāreṇa maṃḍalam
सो ऽपि तेनेरितः शंभोराचरेत्त्रिः प्रदक्षिणम्
so 'pi teneritaḥ śaṃbhorācarettriḥ pradakṣiṇam
ततस्सुवर्णसंमिश्रं दत्त्वा पुष्पांजलिं प्रभोः
tatassuvarṇasaṃmiśraṃ dattvā puṣpāṃjaliṃ prabhoḥ
प्राङ्मुखश्चोदङ्मुखो वा प्रणमेद्दंडवत्क्षितो
prāṅmukhaścodaṅmukho vā praṇameddaṃḍavatkṣito
ततस्संप्रोक्ष्य मूलेन शिरस्यस्त्रेण पूर्ववत्
tatassaṃprokṣya mūlena śirasyastreṇa pūrvavat
संताड्य देशिकस्तस्य मोचयेन्नेत्रबंधनम्
saṃtāḍya deśikastasya mocayennetrabaṃdhanam
स दृष्ट्वा मंडलं भूयः प्रणमेत्साञ्जलिः प्रभुम्
sa dṛṣṭvā maṃḍalaṃ bhūyaḥ praṇametsāñjaliḥ prabhum
अथासीनं शिवाचार्यो मंडलस्य तु दक्षिणे
athāsīnaṃ śivācāryo maṃḍalasya tu dakṣiṇe
उपवेश्यात्मनस्सव्ये शिष्यं दर्भासने गुरुः
upaveśyātmanassavye śiṣyaṃ darbhāsane guruḥ
आराध्य च महादेवं शिवहस्तं प्रविन्यसेत्
ārādhya ca mahādevaṃ śivahastaṃ pravinyaset
शिवतेजोमयं पाणिं शिवमंत्रमुदीरयेत्
śivatejomayaṃ pāṇiṃ śivamaṃtramudīrayet
शिवाभिमानसंपन्नो न्यसेच्छिष्यस्य मस्तके
śivābhimānasaṃpanno nyasecchiṣyasya mastake
सर्वांगालंबनं चैव कुर्यात्तेनैव देशिकः
sarvāṃgālaṃbanaṃ caiva kuryāttenaiva deśikaḥ
शिष्यो ऽपि प्रणमेद्भूमौ देशिकाकृतमीश्वरम्
śiṣyo 'pi praṇamedbhūmau deśikākṛtamīśvaram
ततश्शिवानले देवं समभ्यर्च्य यथाविधि
tataśśivānale devaṃ samabhyarcya yathāvidhi
हुताहुतित्रयं शिष्यमुपवेश्य यथा पुरा
hutāhutitrayaṃ śiṣyamupaveśya yathā purā
564अ दर्भाग्रैः संस्पृशंस्तं च विद्ययात्मानमाविशेत्
564a darbhāgraiḥ saṃspṛśaṃstaṃ ca vidyayātmānamāviśet
नमस्कृत्य महादेवं नाडीसंधानमाचरेत्
namaskṛtya mahādevaṃ nāḍīsaṃdhānamācaret
शिवशास्त्रोक्तमार्गेण कृत्वा प्राणस्य निर्गमम्
śivaśāstroktamārgeṇa kṛtvā prāṇasya nirgamam
शिष्यदेहप्रवेशं च स्मृत्वा मंत्रांस्तु तर्पयेत्
śiṣyadehapraveśaṃ ca smṛtvā maṃtrāṃstu tarpayet
संतर्पणाय मूलस्य तेनैवाहुतयो दश
saṃtarpaṇāya mūlasya tenaivāhutayo daśa
देयास्तिस्रस्तथांगानामंगैरेव यथाक्रमम्
deyāstisrastathāṃgānāmaṃgaireva yathākramam
ततः पूर्णाहुतिं दत्त्वा प्रायश्चित्ताय देशिकः
tataḥ pūrṇāhutiṃ dattvā prāyaścittāya deśikaḥ
पुनर्दशाहुतीन्कुर्यान्मूलमंत्रेण मंत्रवित्
punardaśāhutīnkuryānmūlamaṃtreṇa maṃtravit
पुनः संपूज्य देवेशं सम्यगाचम्य देशिकः
punaḥ saṃpūjya deveśaṃ samyagācamya deśikaḥ
हुत्वा चैव यथान्यायं स्वजात्या वैश्यमुद्धरेत्
hutvā caiva yathānyāyaṃ svajātyā vaiśyamuddharet
तस्यैवं जनयेत्क्षात्रमुद्धारं च ततः पुनः
tasyaivaṃ janayetkṣātramuddhāraṃ ca tataḥ punaḥ
कृत्वा तथैव विप्रत्वं जनयेदस्य देशिकः
kṛtvā tathaiva vipratvaṃ janayedasya deśikaḥ
राजन्यं चैवमुद्धृत्य कृत्वा विप्रं पुनस्तयोः
rājanyaṃ caivamuddhṛtya kṛtvā vipraṃ punastayoḥ
रुद्रत्वं जनयेद्विप्रे रुद्रनामैव साधयेत्
rudratvaṃ janayedvipre rudranāmaiva sādhayet
प्रोक्षणं ताडनं कृत्वा शिशोस्स्वात्मानमात्मनि
prokṣaṇaṃ tāḍanaṃ kṛtvā śiśossvātmānamātmani
शिवात्मकमनुस्मृत्य स्फुरंतं विस्फुलिंगवत्
śivātmakamanusmṛtya sphuraṃtaṃ visphuliṃgavat
नाड्या यथोक्तया वायुं रेचयेन्मंत्रतो गुरुः
nāḍyā yathoktayā vāyuṃ recayenmaṃtrato guruḥ
निर्गम्य प्रविशेन्नाड्या शिष्यस्य हृदयं तथा
nirgamya praviśennāḍyā śiṣyasya hṛdayaṃ tathā
प्रविश्य तस्य चैतन्यं नीलबिन्दुनिभं स्मरन्
praviśya tasya caitanyaṃ nīlabindunibhaṃ smaran
स्वतेजसापास्तमलं ज्वलंतमनुचिंतयेत्
svatejasāpāstamalaṃ jvalaṃtamanuciṃtayet
तमादाय तया नाड्या मंत्री संहारमुद्रया
tamādāya tayā nāḍyā maṃtrī saṃhāramudrayā
न पूरकेण निवेश्यैनमेकीभावार्थमात्मनः
na pūrakeṇa niveśyainamekībhāvārthamātmanaḥ
कुंभकेन तथा नाड्या रेचकेन यथा पुरा
kuṃbhakena tathā nāḍyā recakena yathā purā
तस्मादादाय शिष्यस्य हृदये तन्निवेशयेत्
tasmādādāya śiṣyasya hṛdaye tanniveśayet
तमालभ्य शिवाल्लब्धं तस्मै दत्त्वोपवीतकम्
tamālabhya śivāllabdhaṃ tasmai dattvopavītakam
हुत्वा ऽ ऽहुतित्रयं पश्चाद्दद्यात्पूर्णाहुतिं ततः
hutvā ' 'hutitrayaṃ paścāddadyātpūrṇāhutiṃ tataḥ
देवस्य दक्षिणे शिष्यमुपवेश्यवरासने
devasya dakṣiṇe śiṣyamupaveśyavarāsane
कुशपुष्पपरिस्तीर्णे बद्धांजलिरुदङ्मुखम्
kuśapuṣpaparistīrṇe baddhāṃjalirudaṅmukham
स्वस्तिकासनमारूढं विधाय प्राङ्मुखः स्वयम्
svastikāsanamārūḍhaṃ vidhāya prāṅmukhaḥ svayam
वरासनस्थितो मंत्रैर्महामंगलनिःस्वनैः
varāsanasthito maṃtrairmahāmaṃgalaniḥsvanaiḥ
समादाय घटं पूर्णं पूर्णमेव प्रसादितम्
samādāya ghaṭaṃ pūrṇaṃ pūrṇameva prasāditam
ध्यायमानः शिवं शिष्यमाभिषिंचेत देशिकः
dhyāyamānaḥ śivaṃ śiṣyamābhiṣiṃceta deśikaḥ
अथापनुद्य स्नानांबु परिधाय सितांबरम्
athāpanudya snānāṃbu paridhāya sitāṃbaram
आचान्तोलंकृतश्शिष्यः प्रांजलिर्मंडपं व्रजेत्
ācāntolaṃkṛtaśśiṣyaḥ prāṃjalirmaṃḍapaṃ vrajet
उपवेश्य यथापूर्वं तं गुरुर्दर्भविष्टरे
upaveśya yathāpūrvaṃ taṃ gururdarbhaviṣṭare
संपूज्य मंडलं देवं करन्यासं समाचरेत्
saṃpūjya maṃḍalaṃ devaṃ karanyāsaṃ samācaret
ततस्तु भस्मना देवं ध्यायन्मनसि देशिकः
tatastu bhasmanā devaṃ dhyāyanmanasi deśikaḥ
समालभेत पाणिभ्यां शिशुं शिवमुदीरयेत्
samālabheta pāṇibhyāṃ śiśuṃ śivamudīrayet
अथ तस्य शिवाचार्यो दहनप्लावनादिकम्
atha tasya śivācāryo dahanaplāvanādikam
सकलीकरणं कृत्वा मातृकान्यासवर्त्मना
sakalīkaraṇaṃ kṛtvā mātṛkānyāsavartmanā
ततः शिवासनं ध्यात्वा शिष्यमूर्ध्नि देशिकः
tataḥ śivāsanaṃ dhyātvā śiṣyamūrdhni deśikaḥ
तत्रावाह्य यथान्यायमर्चयेन्मनसा शिवम्
tatrāvāhya yathānyāyamarcayenmanasā śivam
प्रार्थयेत्प्रांजलिर्देवं नित्यमत्र स्थितो भव
prārthayetprāṃjalirdevaṃ nityamatra sthito bhava
इति विज्ञाप्य तं शंभोस्तेजसा भासुरं स्मरेत्
iti vijñāpya taṃ śaṃbhostejasā bhāsuraṃ smaret
564ब् संपूज्याथ शिवं शैवीमाज्ञां प्राप्य शिवात्मिकाम्
564b saṃpūjyātha śivaṃ śaivīmājñāṃ prāpya śivātmikām
कर्णे शिष्यस्य शनकैश्शिवमन्त्रमुदीरयेत्
karṇe śiṣyasya śanakaiśśivamantramudīrayet
स तु बद्धांजलिः श्रुत्वा मन्त्रं तद्गतमानसः
sa tu baddhāṃjaliḥ śrutvā mantraṃ tadgatamānasaḥ
शनैस्तं व्याहरेच्छिष्यशिवाचार्यस्य शासनात्
śanaistaṃ vyāharecchiṣyaśivācāryasya śāsanāt
ततः शाक्तं च संदिश्य मन्त्रं मन्त्रविचक्षणः
tataḥ śāktaṃ ca saṃdiśya mantraṃ mantravicakṣaṇaḥ
उच्चारयित्वा च सुखं तस्मै मंगलमादिशेत्
uccārayitvā ca sukhaṃ tasmai maṃgalamādiśet
ततस्समासान्मन्त्रार्थं वाच्यवाचकयोगतः
tatassamāsānmantrārthaṃ vācyavācakayogataḥ
समदिश्येश्वरं रूपं योगमासनमादिशेत्
samadiśyeśvaraṃ rūpaṃ yogamāsanamādiśet
अथ गुर्वाज्ञया शिष्यः शिवाग्निगुरुसन्निधौ
atha gurvājñayā śiṣyaḥ śivāgnigurusannidhau
भक्त्यैवमभिसंधाय दीक्षावाक्यमुदीरयेत्
bhaktyaivamabhisaṃdhāya dīkṣāvākyamudīrayet
वरं प्राणपरित्यागश्छेदनं शिरसो ऽपि वा
varaṃ prāṇaparityāgaśchedanaṃ śiraso 'pi vā
न त्वनभ्यर्च्य भुंजीय भगवन्तं त्रिलोचनम्
na tvanabhyarcya bhuṃjīya bhagavantaṃ trilocanam
स एव दद्यान्नियतो यावन्मोहविपर्ययः
sa eva dadyānniyato yāvanmohaviparyayaḥ
तावदाराधयेद्देवं तन्निष्ठस्तत्परायणः
tāvadārādhayeddevaṃ tanniṣṭhastatparāyaṇaḥ
ततः स समयो नाम भविष्यति शिवाश्रमे
tataḥ sa samayo nāma bhaviṣyati śivāśrame
लब्धाधिकारो गुर्वाज्ञापालकस्तद्वशो भवेत्
labdhādhikāro gurvājñāpālakastadvaśo bhavet
अतः परं न्यस्तकरो भस्मादाय स्वहस्ततः
ataḥ paraṃ nyastakaro bhasmādāya svahastataḥ
दद्याच्छिष्याय मूलेन रुद्राक्षं चाभिमंत्रितम्
dadyācchiṣyāya mūlena rudrākṣaṃ cābhimaṃtritam
प्रतिमा वापि देवस्य गूढदेहमथापि वा
pratimā vāpi devasya gūḍhadehamathāpi vā
पूजाहोमजपध्यानसाधनानि च संभवे
pūjāhomajapadhyānasādhanāni ca saṃbhave
सोपि शिष्यः शिवाचार्याल्लब्धानि बहुमानतः
sopi śiṣyaḥ śivācāryāllabdhāni bahumānataḥ
आददीताज्ञया तस्य देशिकस्य न चान्यथा
ādadītājñayā tasya deśikasya na cānyathā
आचार्यादाप्तमखिलं शिरस्याधाय भक्तितः
ācāryādāptamakhilaṃ śirasyādhāya bhaktitaḥ
रक्षयेत्पूजयेच्छंभुं मठे वा गृह एववा
rakṣayetpūjayecchaṃbhuṃ maṭhe vā gṛha evavā
अतः परं शिवाचारमादिशेदस्य देशिकः
ataḥ paraṃ śivācāramādiśedasya deśikaḥ
भक्तिश्रद्धानुसारेण प्रज्ञायाश्चानुसारतः
bhaktiśraddhānusāreṇa prajñāyāścānusārataḥ
यदुक्तं यत्समाज्ञातं यच्चैवान्यत्प्रकीर्तितम्
yaduktaṃ yatsamājñātaṃ yaccaivānyatprakīrtitam
शिवाचार्येण समये तत्सर्वं शिरसा वहेत्
śivācāryeṇa samaye tatsarvaṃ śirasā vahet
शिवागमस्य ग्रहणं वाचनं श्रवणं तथा
śivāgamasya grahaṇaṃ vācanaṃ śravaṇaṃ tathā
देशिकदेशतः कुर्यान्न स्वेच्छातो न चान्यतः
deśikadeśataḥ kuryānna svecchāto na cānyataḥ
इति संक्षेपतः प्रोक्तः संस्कारः समयाह्वयः
iti saṃkṣepataḥ proktaḥ saṃskāraḥ samayāhvayaḥ
साक्षाच्छिवपुरप्राप्तौ नृणां परमसाधनम्
sākṣācchivapuraprāptau nṛṇāṃ paramasādhanam