ओं इति श्रीशिवमहापुराणे सप्तम्यां वायवीयसंहितायामुत्तरखण्डे षडध्वशुद्ध्यादिकथनं नामाष्टादशो ऽध्यायः Cहप्तेर् 19 उपमन्युरुवाच अतः परं प्रवक्ष्यामि साधकं नाम नामतः
oṃ iti śrīśivamahāpurāṇe saptamyāṃ vāyavīyasaṃhitāyāmuttarakhaṇḍe ṣaḍadhvaśuddhyādikathanaṃ nāmāṣṭādaśo 'dhyāyaḥ Chapter 19 upamanyuruvāca ataḥ paraṃ pravakṣyāmi sādhakaṃ nāma nāmataḥ
संस्कारमन्त्रमाहात्म्यं कथने सूचितं मया
saṃskāramantramāhātmyaṃ kathane sūcitaṃ mayā
संपूज्य मंडले देवं स्थाप्य कुम्भे च पूर्ववत्
saṃpūjya maṃḍale devaṃ sthāpya kumbhe ca pūrvavat
हुत्वा शिष्यमनुष्णीषं प्रापयेद्भुवि मंडले
hutvā śiṣyamanuṣṇīṣaṃ prāpayedbhuvi maṃḍale
पूर्वांतं पूर्ववत्कृत्वा हुत्वाहुतिशतं तथा
pūrvāṃtaṃ pūrvavatkṛtvā hutvāhutiśataṃ tathā
संतर्प्य मूलमन्त्रेण कलशैर्देशिकोत्तमः
saṃtarpya mūlamantreṇa kalaśairdeśikottamaḥ
सन्दीप्य च यथापूर्वं कृत्वा पूर्वोदितं क्रमात्
sandīpya ca yathāpūrvaṃ kṛtvā pūrvoditaṃ kramāt
अभिषिच्य यथापूर्वं प्रदद्यान्मन्त्रमुत्तमम्
abhiṣicya yathāpūrvaṃ pradadyānmantramuttamam
तत्र विद्योपदेशांतं कृत्वा विस्तरशः क्रमात्
tatra vidyopadeśāṃtaṃ kṛtvā vistaraśaḥ kramāt
पुष्पाम्बुना शिशोः पाणौ विद्यां शैवीं समर्पयेत्
puṣpāmbunā śiśoḥ pāṇau vidyāṃ śaivīṃ samarpayet
तवैहिकामुष्मिकयोः सर्वसिद्धिफलप्रदः
tavaihikāmuṣmikayoḥ sarvasiddhiphalapradaḥ
भवत्येव महामन्त्रः प्रसादात्परमेष्ठिनः
bhavatyeva mahāmantraḥ prasādātparameṣṭhinaḥ
इत्युत्वा देवमभ्यर्च्य लब्धानुज्ञः शिवाद्गुरुः
ityutvā devamabhyarcya labdhānujñaḥ śivādguruḥ
साधनं शिवयोगं च साधकाय समादिशेत्
sādhanaṃ śivayogaṃ ca sādhakāya samādiśet
तच्छ्रुत्वा गुरुसंदेशं क्रमशो मंत्रसाधकः
tacchrutvā gurusaṃdeśaṃ kramaśo maṃtrasādhakaḥ
पुरतो विनियोगस्य मन्त्रसाधनमाचरेत्
purato viniyogasya mantrasādhanamācaret
साधनं मूलमन्त्रस्य पुरश्चरणमुच्यते
sādhanaṃ mūlamantrasya puraścaraṇamucyate
पुरतश्चरणीयत्वाद्विनियोगाख्यकर्मणः
purataścaraṇīyatvādviniyogākhyakarmaṇaḥ
नात्यन्तं करणीयन्तु मुमुक्षोर्मन्त्रसाधनम्
nātyantaṃ karaṇīyantu mumukṣormantrasādhanam
कृतन्तु तदिहान्यत्र तास्यापि शुभदं भवेत्
kṛtantu tadihānyatra tāsyāpi śubhadaṃ bhavet
शुभे ऽहनि शुभे देशे काले वा दोषवर्जिते
śubhe 'hani śubhe deśe kāle vā doṣavarjite
शुक्लदन्तनखः स्नातः कृतपूर्वाह्णिकक्रियः
śukladantanakhaḥ snātaḥ kṛtapūrvāhṇikakriyaḥ
अलंकृत्य यथा लब्धैर्गंधमाल्यविभूषणैः
alaṃkṛtya yathā labdhairgaṃdhamālyavibhūṣaṇaiḥ
सोष्णीषः सोत्तरासंगः सर्वशुक्लसमाहितः
soṣṇīṣaḥ sottarāsaṃgaḥ sarvaśuklasamāhitaḥ
देवालये गृहे ऽन्यस्मिन्देशे वा सुमनोहरे
devālaye gṛhe 'nyasmindeśe vā sumanohare
सुखेनाभ्यस्तपूर्वेण त्वासनेन कृतासनः
sukhenābhyastapūrveṇa tvāsanena kṛtāsanaḥ
तनुं कृत्वात्मनः शैवीं शिवशास्त्रोक्तवर्त्मना
tanuṃ kṛtvātmanaḥ śaivīṃ śivaśāstroktavartmanā
संपूज्य देवदेवेशं नकुलीश्वरमीश्वरम्
saṃpūjya devadeveśaṃ nakulīśvaramīśvaram
निवेद्य पायसं तस्मै समप्याराधनं क्रमात्
nivedya pāyasaṃ tasmai samapyārādhanaṃ kramāt
प्रणिपत्य च तं देवं प्राप्तानुज्ञश्च तन्मुखात्
praṇipatya ca taṃ devaṃ prāptānujñaśca tanmukhāt
कोटिवारं तदर्धं वा तदर्धं वा जपेच्छिवम्
koṭivāraṃ tadardhaṃ vā tadardhaṃ vā japecchivam
लक्षविंशतिकं वापि दशलक्षमथापि वा
lakṣaviṃśatikaṃ vāpi daśalakṣamathāpi vā
ततश्च पायसाक्षारलवणैकमिताशनः
tataśca pāyasākṣāralavaṇaikamitāśanaḥ
अहिंसकः क्षमी शांतो दांतश्चैव सदा भवेत्
ahiṃsakaḥ kṣamī śāṃto dāṃtaścaiva sadā bhavet
अलाभे पायसस्याश्नन्फलमूलादिकानि वा
alābhe pāyasasyāśnanphalamūlādikāni vā
विहितानि शिवेनैव विशिष्टान्युत्तरोत्तरम्
vihitāni śivenaiva viśiṣṭānyuttarottaram
चरुं भक्ष्यमथो सक्तुकणान्यावकमेव च
caruṃ bhakṣyamatho saktukaṇānyāvakameva ca
568अ शाकं पयो दधि घृतं मूलं फलमथोदकम्
568a śākaṃ payo dadhi ghṛtaṃ mūlaṃ phalamathodakam
अभिमंत्र्य च मन्त्रेण भक्ष्यभोज्यादिकानि च
abhimaṃtrya ca mantreṇa bhakṣyabhojyādikāni ca
साधने ऽस्मिन्विशेषेण नित्यं भुञ्जीत वाग्यतः
sādhane 'sminviśeṣeṇa nityaṃ bhuñjīta vāgyataḥ
मन्त्राष्टशतपूतेन जलेन शुचिना व्रती
mantrāṣṭaśatapūtena jalena śucinā vratī
स्नायान्नदीनदोत्थेन प्रोक्षयेद्वाथ शक्तितः
snāyānnadīnadotthena prokṣayedvātha śaktitaḥ
तर्पयेच्च तथा नित्यं जुहुयाच्च शिवानले
tarpayecca tathā nityaṃ juhuyācca śivānale
सप्तभिः पञ्चभिर्द्रव्यैस्त्रिभिर्वाथ घृतेन वा
saptabhiḥ pañcabhirdravyaistribhirvātha ghṛtena vā
इत्थं भक्त्या शिवं शैवो यः साधयति साधकः
itthaṃ bhaktyā śivaṃ śaivo yaḥ sādhayati sādhakaḥ
तस्येहामुत्र दुष्प्रापं न किंचिदपि विद्यते
tasyehāmutra duṣprāpaṃ na kiṃcidapi vidyate
अथवा ऽहरहर्मंत्रं जपेदेकाग्रमानसः
athavā 'haraharmaṃtraṃ japedekāgramānasaḥ
अनश्नन्नेव साहस्रं विना मन्त्रस्य साधनम्
anaśnanneva sāhasraṃ vinā mantrasya sādhanam
न तस्य दुर्लभं किंचिन्न तस्यास्त्यशुभं क्वचित्
na tasya durlabhaṃ kiṃcinna tasyāstyaśubhaṃ kvacit
इह विद्यां श्रियं सौख्यं लब्ध्वा मुक्तिं च विंदति
iha vidyāṃ śriyaṃ saukhyaṃ labdhvā muktiṃ ca viṃdati
साधने विनियोगे च नित्ये नैमित्तिके तथा
sādhane viniyoge ca nitye naimittike tathā
जपेज्जलैर्भस्मना च स्नात्वा मन्त्रेण च क्रमात्
japejjalairbhasmanā ca snātvā mantreṇa ca kramāt
शुचिर्बद्धशिखस्सूत्री सपवित्रकरस्तथा
śucirbaddhaśikhassūtrī sapavitrakarastathā
धृतत्रिपुंड्ररुद्राक्षो विद्यां पञ्चाक्षरीं जपेत्
dhṛtatripuṃḍrarudrākṣo vidyāṃ pañcākṣarīṃ japet