इति श्रीस्कन्दपुराणे रेवाखण्डे भानुमतीस्वर्गारोहणं नाम द्विनवतितमो ऽध्यायः ॥ RKS अध्याय 93 देव उवाच: ततः पुष्करिणीं गच्छेत् सर्वपापप्रणाशिनीम् । श्रुत्वा तस्याः प्रभावं तु सर्वपापैः प्रमुच्यते
iti śrīskandapurāṇe revākhaṇḍe bhānumatīsvargārohaṇaṃ nāma dvinavatitamo 'dhyāyaḥ || RKS adhyāya 93 deva uvāca: tataḥ puṣkariṇīṃ gacchet sarvapāpapraṇāśinīm / śrutvā tasyāḥ prabhāvaṃ tu sarvapāpaiḥ pramucyate
रेवाया उत्तरे कूले तीर्थं परमशोभनम् । यत्रास्ते सर्वदा देवो दिव्यमूर्तिर्दिवाकरः
revāyā uttare kūle tīrthaṃ paramaśobhanam / yatrāste sarvadā devo divyamūrtirdivākaraḥ
कुरुक्षेत्रं यथापुण्यं सर्वकामिकम् उत्तमम् । इदं तीर्थं तथा पुण्यं सर्वकामफलप्रदम्
kurukṣetraṃ yathāpuṇyaṃ sarvakāmikam uttamam / idaṃ tīrthaṃ tathā puṇyaṃ sarvakāmaphalapradam
कुरुक्षेत्रे यथा वृद्धिर् दानस्य जगतीपते । पुष्करिण्यां तथा वृद्धिर् दानस्यापि न संशयः
kurukṣetre yathā vṛddhir dānasya jagatīpate / puṣkariṇyāṃ tathā vṛddhir dānasyāpi na saṃśayaḥ
यवम् एकं तु यो दद्यात् सौवर्णं चात्र वै नृप । पुष्करिण्यां तथा स्नानं सर्वं स्थानेश्वरे स्मृतम्
yavam ekaṃ tu yo dadyāt sauvarṇaṃ cātra vai nṛpa / puṣkariṇyāṃ tathā snānaṃ sarvaṃ sthāneśvare smṛtam
सूर्यग्रहे यथा शक्त्या दत्त्वा दानं यथा विधि । हस्त्य् अश्वरथरत्नानि गृहं गाश् च धुरन्धरान्
sūryagrahe yathā śaktyā dattvā dānaṃ yathā vidhi / hasty aśvaratharatnāni gṛhaṃ gāś ca dhurandharān
सुवर्णं रजतं वापि ब्राह्मणेभ्यो ददाति यः । त्रयोदशदिनं यावत् त्रयोदशगुणं भवेत्
suvarṇaṃ rajataṃ vāpi brāhmaṇebhyo dadāti yaḥ / trayodaśadinaṃ yāvat trayodaśaguṇaṃ bhavet
तिलमिश्रेण तोयेन तर्पयेत् पितृदेवताः । द्वादशाब्दं भवेत् तृप्तिस् तत्र तीर्थे महीपते
tilamiśreṇa toyena tarpayet pitṛdevatāḥ / dvādaśābdaṃ bhavet tṛptis tatra tīrthe mahīpate
यस् तत्र कुरुते श्राद्धं पायसैर् मधुसर्पिषा । श्राद्धं मघादि ऋक्षेषु पितॄणां दत्तम् अक्षयम्
yas tatra kurute śrāddhaṃ pāyasair madhusarpiṣā / śrāddhaṃ maghādi ṛkṣeṣu pitṝṇāṃ dattam akṣayam
अक्षतैर् बदरैर् बिल्वैर् इङ्गुदैर् वै तिलैः सह । अक्षयं फलमाप्नोति तस्मिंस् तीर्थे न संशयः
akṣatair badarair bilvair iṅgudair vai tilaiḥ saha / akṣayaṃ phalamāpnoti tasmiṃs tīrthe na saṃśayaḥ
तत्र स्नात्वा तु यो देवं पूजयेच् च दिवाकरम् । स गच्छेत् परमं लोकं त्रिदशैर् अपि वन्दितः
tatra snātvā tu yo devaṃ pūjayec ca divākaram / sa gacchet paramaṃ lokaṃ tridaśair api vanditaḥ
ऋचमेकां पठेद् यस् तु यजुषः साम्न एव च । समग्रस्य स वेदस्य फलम् आप्नोति वै द्विजः
ṛcamekāṃ paṭhed yas tu yajuṣaḥ sāmna eva ca / samagrasya sa vedasya phalam āpnoti vai dvijaḥ
त्रिपुष्करं जपेन् मन्त्रं ध्यायमानो दिवाकरम् । स गच्छेत् परमं लोकं त्रिदशैर् अपि वन्दितम्
tripuṣkaraṃ japen mantraṃ dhyāyamāno divākaram / sa gacchet paramaṃ lokaṃ tridaśair api vanditam
यस्तत्र विधिवत् प्राणांस् त्यजते नृपसत्तम । स गच्छेत् परमं स्थानं यत्र देवो दिवाकरः
yastatra vidhivat prāṇāṃs tyajate nṛpasattama / sa gacchet paramaṃ sthānaṃ yatra devo divākaraḥ
मार्कण्डेय उवाच: भूयो ऽप्य् अन्यत् प्रवक्ष्यामि आदित्येश्वरम् उत्तमम् । सर्वदुःखहरं पार्थ सर्वविघ्नविनाशनम्
mārkaṇḍeya uvāca: bhūyo 'py anyat pravakṣyāmi ādityeśvaram uttamam / sarvaduḥkhaharaṃ pārtha sarvavighnavināśanam
अस्य तीर्थस्य चान्यानि तीर्थानि कुरुनन्दन । न लभन्ते श्रियं नाके मर्त्ये पातालगोचरे
asya tīrthasya cānyāni tīrthāni kurunandana / na labhante śriyaṃ nāke martye pātālagocare
कुरुक्षेत्रं यथा गङ्गा नैमिषं पुष्करं तथा । वाराणसी च केदारं प्रयागो नृपनन्दन
kurukṣetraṃ yathā gaṅgā naimiṣaṃ puṣkaraṃ tathā / vārāṇasī ca kedāraṃ prayāgo nṛpanandana
रवितीर्थस्य सर्वाणि कलां नार्हन्ति षोडशीम् । रवितीर्थे च यद् दत्तं शृणुष्व कुरुनन्दन
ravitīrthasya sarvāṇi kalāṃ nārhanti ṣoḍaśīm / ravitīrthe ca yad dattaṃ śṛṇuṣva kurunandana
स्नेहार्थे कथयिष्यामि वार्धक्ये नास्ति पण्डितः । शृण्वन्तु ऋषयः सर्वे तपोनिष्ठा महात्मानः
snehārthe kathayiṣyāmi vārdhakye nāsti paṇḍitaḥ / śṛṇvantu ṛṣayaḥ sarve taponiṣṭhā mahātmānaḥ
श्रुतं मे रुद्रसान्निध्ये स्कन्दरुद्रगणैः सह । पार्वत्या प्रार्थितः शम्भूरवितीर्थस्य यत्फलम्
śrutaṃ me rudrasānnidhye skandarudragaṇaiḥ saha / pārvatyā prārthitaḥ śambhūravitīrthasya yatphalam
शम्भुनापि तदाख्यातं गिरिजायाः पुरस् तदा । तत्सर्वम् एकचित्तेन रुद्रोद्गीतं श्रुतं मया
śambhunāpi tadākhyātaṃ girijāyāḥ puras tadā / tatsarvam ekacittena rudrodgītaṃ śrutaṃ mayā
दुर्भिक्षोपहता विप्रा नर्मदा तटम् आश्रिताः । उद्दालको वशिष्ठश् च माण्डव्यो गौतमस् तथा
durbhikṣopahatā viprā narmadā taṭam āśritāḥ / uddālako vaśiṣṭhaś ca māṇḍavyo gautamas tathā
याज्ञवल्क्यो ऽथ शाण्डिल्यश्च्यवनो भार्गवस् तथा । नाशके तुर्विभाण्डश् च बालखिल्यादयस् तथा
yājñavalkyo 'tha śāṇḍilyaścyavano bhārgavas tathā / nāśake turvibhāṇḍaś ca bālakhilyādayas tathā
शातातपो ऽपि शङ्खश् च जैमिनिर् गोभिलस् तथा । जैगीषव्यः शतानीक ऋषिसङ्घाः समागताः
śātātapo 'pi śaṅkhaś ca jaiminir gobhilas tathā / jaigīṣavyaḥ śatānīka ṛṣisaṅghāḥ samāgatāḥ
तीर्थयात्रा कृता तैस् तु नर्मदाया समन्ततः । आदित्येशं समायाताः प्रसङ्गाद् ऋषिसत्तमाः
tīrthayātrā kṛtā tais tu narmadāyā samantataḥ / ādityeśaṃ samāyātāḥ prasaṅgād ṛṣisattamāḥ
वृक्षैस् संछादितं सर्वं धवैस्तिन्दुकपाटलैः । जम्बीरैर् अर्जुनैः कुन्दैर् जटाकेसरकिंशुकैः
vṛkṣais saṃchāditaṃ sarvaṃ dhavaistindukapāṭalaiḥ / jambīrair arjunaiḥ kundair jaṭākesarakiṃśukaiḥ
पुन्नागनारिकेरैस् तु खदिरैः कल्पपादपैः । अनेकश्वापदाकीर्णं मृगमालासमाकुलम्
punnāganārikerais tu khadiraiḥ kalpapādapaiḥ / anekaśvāpadākīrṇaṃ mṛgamālāsamākulam
ऋक्षहस्तिसमायुक्तं चित्रकैश् च सुशोभितम् । प्रविश्य ऋषयः सर्वे वने पुष्पफलाकुले
ṛkṣahastisamāyuktaṃ citrakaiś ca suśobhitam / praviśya ṛṣayaḥ sarve vane puṣpaphalākule
वनान्ते च नारी शुभ्रा दृष्टा रक्ताम्बरान्विता । रक्तमाल्या सुशोभाढ्या रस्तचन्दनचर्चिता
vanānte ca nārī śubhrā dṛṣṭā raktāmbarānvitā / raktamālyā suśobhāḍhyā rastacandanacarcitā
रक्ताभरणसंयुक्ता शशिहस्ता भयावहा । तस्याः समीपगो दृष्टः कृष्णजीमूतसन्निभः
raktābharaṇasaṃyuktā śaśihastā bhayāvahā / tasyāḥ samīpago dṛṣṭaḥ kṛṣṇajīmūtasannibhaḥ
महाकायो भीमवक्त्रः पाशहस्तो भयावहः । अनाधृष्यो वयोवृद्ध आतुरः पिङ्गलोचनः
mahākāyo bhīmavaktraḥ pāśahasto bhayāvahaḥ / anādhṛṣyo vayovṛddha āturaḥ piṅgalocanaḥ
दीर्घजिह्वः करालास्यस् तीक्ष्णादंष्ट्रो दुरासदः । वृद्धां स्त्रियं कुरुश्रेष्ठ ते पश्यन् विप्रपुंगवाः
dīrghajihvaḥ karālāsyas tīkṣṇādaṃṣṭro durāsadaḥ / vṛddhāṃ striyaṃ kuruśreṣṭha te paśyan viprapuṃgavāḥ
ततः समीपगा वृद्धा स च वृद्धश् च भारत । स्वाध्यायनिरतैर् विप्रैस् तौ पृष्टौ पापकर्मिणौ
tataḥ samīpagā vṛddhā sa ca vṛddhaś ca bhārata / svādhyāyaniratair viprais tau pṛṣṭau pāpakarmiṇau
वृद्धावूचतुः: युष्माकं यमिनः सर्वे तिष्ठध्वं तीर्थमध्यतः । शीघ्रं प्रविश्यतां सर्वे नर्मदा चैव सेव्यताम्
vṛddhāvūcatuḥ: yuṣmākaṃ yaminaḥ sarve tiṣṭhadhvaṃ tīrthamadhyataḥ / śīghraṃ praviśyatāṃ sarve narmadā caiva sevyatām
तयोः श्रुत्वा तु वचनं ब्राह्मणाः शंसितव्रताः । जग्मुस् ते नर्मदाकच्छं दृष्ट्वा रेवां द्विजोत्तमाः
tayoḥ śrutvā tu vacanaṃ brāhmaṇāḥ śaṃsitavratāḥ / jagmus te narmadākacchaṃ dṛṣṭvā revāṃ dvijottamāḥ
नताः केचित् स्तुवन्त्य् अन्ये जयदेवि नमो ऽस्तु ते
natāḥ kecit stuvanty anye jayadevi namo 'stu te
ऋषय ऊचुः: नमो ऽस्तु ते सिद्धगणैर् निषेविते नमो ऽस्तु ते सर्वपवित्रमङ्गले । नमो ऽस्तु ते विप्रसहस्रपूजिते । नमो ऽस्तु ते रुद्रसमुद्भवे परे
ṛṣaya ūcuḥ: namo 'stu te siddhagaṇair niṣevite namo 'stu te sarvapavitramaṅgale / namo 'stu te viprasahasrapūjite / namo 'stu te rudrasamudbhave pare
नमोऽस्तु ते सर्वपवित्रपावने नमो ऽस्तु ते देवि वरे प्रसीद नः । नमो ऽस्तु ते शीतजले सुखप्रदे सरिद्वरे पापहरे दयान्विते
namo'stu te sarvapavitrapāvane namo 'stu te devi vare prasīda naḥ / namo 'stu te śītajale sukhaprade saridvare pāpahare dayānvite
अनेकभूताङ्गसुशोभिताङ्गे गन्धर्वयक्षोरगपाविताङ्गे । महागजौघा महिषा वराहाः क्रीडन्ति तोये सुमहोर्मिमालैः
anekabhūtāṅgasuśobhitāṅge gandharvayakṣoragapāvitāṅge / mahāgajaughā mahiṣā varāhāḥ krīḍanti toye sumahormimālaiḥ
नमामः सर्वे वरदे सुखप्रदे ऽस्मान् पशुपाशबद्धान् । पापैरनेकैः पशुपाशबद्धा भ्रमन्ति तावन्नरकेषु नित्यम्
namāmaḥ sarve varade sukhaprade 'smān paśupāśabaddhān / pāpairanekaiḥ paśupāśabaddhā bhramanti tāvannarakeṣu nityam
यावत् तवाम्भो नहि संस्पृशन्ति स्पृष्टं करैश्चन्द्रमसो रवेश् च । अनेकसंसारभयार्दितानां पापैर् अनेकैः परिवेष्टितानाम्
yāvat tavāmbho nahi saṃspṛśanti spṛṣṭaṃ karaiścandramaso raveś ca / anekasaṃsārabhayārditānāṃ pāpair anekaiḥ pariveṣṭitānām
गतिस् त्वम् अम्भोजसमानवक्त्रे द्वन्द्वैर् अनेकैर् अभिसंवृतानाम् । नद्यस् तु पूज्या विमला भवन्ति । त्वां देवि चासाद्य न संशयो ऽत्र
gatis tvam ambhojasamānavaktre dvandvair anekair abhisaṃvṛtānām / nadyas tu pūjyā vimalā bhavanti / tvāṃ devi cāsādya na saṃśayo 'tra
दुखातुराणाम् अभयं ददासि देवैर् अनेकैर् अभिपूजितासि । विण्मूत्रदेहार्णवमग्नदेहा भवन्ति तावन् नरकेषु मर्त्याः
dukhāturāṇām abhayaṃ dadāsi devair anekair abhipūjitāsi / viṇmūtradehārṇavamagnadehā bhavanti tāvan narakeṣu martyāḥ
महानिलोद्धूततरङ्गभङ्गं जलं न यावत् तव संस्पृशन्ति । म्लेच्छाः पुलिन्दास् त्वथ यातुधानाः पिबन्ति चाम्भस्तव देवि पुण्यम्
mahāniloddhūtataraṅgabhaṅgaṃ jalaṃ na yāvat tava saṃspṛśanti / mlecchāḥ pulindās tvatha yātudhānāḥ pibanti cāmbhastava devi puṇyam
ते ऽपि प्रमुञ्चन्ति भयात् तु घोरात् किम् अत्र विप्रा भयपापभीताः । घोरे युगे ऽस्मिन् कलिनाम्न्यपुण्ये त्वं भ्राजसे कालजलौघपूर्णे
te 'pi pramuñcanti bhayāt tu ghorāt kim atra viprā bhayapāpabhītāḥ / ghore yuge 'smin kalināmnyapuṇye tvaṃ bhrājase kālajalaughapūrṇe
देव्यत्र नक्षत्रपथे ऽपि गङ्गा तव प्रसादाद् दिवि देव्यतिष्ठत् । काले यथेष्टं परिपालय त्वं यास्याम लोकं तव सुप्रसादात्
devyatra nakṣatrapathe 'pi gaṅgā tava prasādād divi devyatiṣṭhat / kāle yatheṣṭaṃ paripālaya tvaṃ yāsyāma lokaṃ tava suprasādāt
वयं तथा त्वं कुरु नः प्रसादं त्वाम् आश्रितास् त्वां शरणं गता वै । गतिस् त्वम् एवात्र पितेव पुत्रं त्वम् आदिदेव प्रभवे विचित्रे
vayaṃ tathā tvaṃ kuru naḥ prasādaṃ tvām āśritās tvāṃ śaraṇaṃ gatā vai / gatis tvam evātra piteva putraṃ tvam ādideva prabhave vicitre
काले ऽप्य् अनावृष्टिभवं क्षयं च रक्षस्व (?) । सर्वं जगतः स्वरूपम् .... ....
kāle 'py anāvṛṣṭibhavaṃ kṣayaṃ ca rakṣasva (?) / sarvaṃ jagataḥ svarūpam .... ....
एवं स्तुता महादेवी नर्मदा सरितां वरा । प्रत्यक्षा सा पराभूता ब्राह्मणानां युधिष्ठिर
evaṃ stutā mahādevī narmadā saritāṃ varā / pratyakṣā sā parābhūtā brāhmaṇānāṃ yudhiṣṭhira
नर्मदोवाच: तुष्टाहं वरदा विप्रा दास्ये वो वाञ्छितं फलम् । ततो ऽवर्षन् महामेघा धान्यं च प्रचुरं तथा
narmadovāca: tuṣṭāhaṃ varadā viprā dāsye vo vāñchitaṃ phalam / tato 'varṣan mahāmeghā dhānyaṃ ca pracuraṃ tathā
कन्दमूलफलं शाकं सुखं सर्वसंश्रितम् । मार्कण्डेय उवाच: पठन्ति ये स्तोत्रम् इदं नरेन्द्र शृण्वन्ति भक्त्या परयआ प्रपन्नाः
kandamūlaphalaṃ śākaṃ sukhaṃ sarvasaṃśritam / mārkaṇḍeya uvāca: paṭhanti ye stotram idaṃ narendra śṛṇvanti bhaktyā parayaā prapannāḥ
तेभ्यो ऽन्तकाले सरिदुत्तमेयं गतिं विशद्धां नितरां ददाति । प्रातः समुत्थाय समान एवं संकीर्तयेद् रुद्रमुमां च देवीम्
tebhyo 'ntakāle sariduttameyaṃ gatiṃ viśaddhāṃ nitarāṃ dadāti / prātaḥ samutthāya samāna evaṃ saṃkīrtayed rudramumāṃ ca devīm
पापानि सर्वाणि लयं ग्रयान्ति समाश्रयन्ते च महानुभावाः । पापैस् तु मुक्ता दिवि मोदयन्ते शम्भोर्गिरा चैव तु नान्यथा च
pāpāni sarvāṇi layaṃ grayānti samāśrayante ca mahānubhāvāḥ / pāpais tu muktā divi modayante śambhorgirā caiva tu nānyathā ca
मार्कण्डेय उवाच: दृष्टास् ते पुरुषा नान्या नर्मदातटम् आश्रिताः । स्नानदेवार्च्चनैर्युक्ताः पञ्चैव तु महाबलाः
mārkaṇḍeya uvāca: dṛṣṭās te puruṣā nānyā narmadātaṭam āśritāḥ / snānadevārccanairyuktāḥ pañcaiva tu mahābalāḥ
ते दृष्टा ब्राह्मणैः सर्वैर् वेदवेदाङ्गपारगैः । विप्रा ऊचुः: दिनान्ते च स्त्रियोर् युग्मं दृष्टं रौद्रं भयावहम्
te dṛṣṭā brāhmaṇaiḥ sarvair vedavedāṅgapāragaiḥ / viprā ūcuḥ: dinānte ca striyor yugmaṃ dṛṣṭaṃ raudraṃ bhayāvaham
त्रयो वृद्धाश् च पुरुषाः पाशहस्ता भयावहाः । दुर्द्धरा दुर्निसंकाशा इतश्चेतश् च चञ्चलाः
trayo vṛddhāś ca puruṣāḥ pāśahastā bhayāvahāḥ / durddharā durnisaṃkāśā itaścetaś ca cañcalāḥ
व्याहरन्ति भिया वाचा आकाङ्क्षा दर्शनस्य च । अपरस्परिणस् सर्वे निरीक्षन्ते परस्परम्
vyāharanti bhiyā vācā ākāṅkṣā darśanasya ca / aparaspariṇas sarve nirīkṣante parasparam
तेषु सङ्घेषु यत्प्रोक्तं तत्सर्वं कथयामि ते । पुरुषा ऊचुः: तीर्थावगाहनं सर्वैः पूर्वपश्चिमदक्षिणे
teṣu saṅgheṣu yatproktaṃ tatsarvaṃ kathayāmi te / puruṣā ūcuḥ: tīrthāvagāhanaṃ sarvaiḥ pūrvapaścimadakṣiṇe
उत्तरे च कृतं भक्त्या न पापं तद् व्यपोहितम् । निष्पापाश् चात्र सञ्जातास् तीर्थस्यास्य प्रभावतः
uttare ca kṛtaṃ bhaktyā na pāpaṃ tad vyapohitam / niṣpāpāś cātra sañjātās tīrthasyāsya prabhāvataḥ
शृण्वन्तु ऋषयः सर्वे अग्निज्वालोपमा द्विजाः । पातकानि च घोराणि यान्य् अचिन्त्यानि देहिनाम्
śṛṇvantu ṛṣayaḥ sarve agnijvālopamā dvijāḥ / pātakāni ca ghorāṇi yāny acintyāni dehinām
पापिष्ठेन तु चानेन गरोर्दारा विदूषिताः । हृतं चान्येन मित्रस्य सुवर्णं च तथा च वै
pāpiṣṭhena tu cānena garordārā vidūṣitāḥ / hṛtaṃ cānyena mitrasya suvarṇaṃ ca tathā ca vai
ब्रह्महत्या कृता रौद्रा कृतं चान्येन पातकम् । सुरापानं तु चाप्य् अस्य संजातं चान्यकामतः
brahmahatyā kṛtā raudrā kṛtaṃ cānyena pātakam / surāpānaṃ tu cāpy asya saṃjātaṃ cānyakāmataḥ
गोवधं पापम् एतेन कृतम् एकेन पापिना । अकामतो ऽपि सर्वेषां पातकानि नराधिप
govadhaṃ pāpam etena kṛtam ekena pāpinā / akāmato 'pi sarveṣāṃ pātakāni narādhipa
ब्राह्मणास् तांस् तु ते दृष्ट्वा पापिष्ठा गतकल्मषाः । तीर्थस्यास्य प्रभावेण नर्मदायाः प्रभावतः
brāhmaṇās tāṃs tu te dṛṣṭvā pāpiṣṭhā gatakalmaṣāḥ / tīrthasyāsya prabhāveṇa narmadāyāḥ prabhāvataḥ
न क्वाचित् पातकानां तु प्रवेशश् चात्र जायते । एवं संचिन्त्य ते सर्वे पापिष्ठाश् च परस्परम्
na kvācit pātakānāṃ tu praveśaś cātra jāyate / evaṃ saṃcintya te sarve pāpiṣṭhāś ca parasparam
क्षिप्रम् एव समुद्धृत्य विचिन्त्य हृदये हरिम् । स्नात्वा रेवाजले पुण्ये तार्पित्वा पितृदेवताः
kṣipram eva samuddhṛtya vicintya hṛdaye harim / snātvā revājale puṇye tārpitvā pitṛdevatāḥ
नत्वा तु भास्करं देवं हृदि ध्यात्वा जनार्दनम् । कृत्वा प्रदक्षिणां भक्त्या ज्वलिते जातवेदसि
natvā tu bhāskaraṃ devaṃ hṛdi dhyātvā janārdanam / kṛtvā pradakṣiṇāṃ bhaktyā jvalite jātavedasi
पतिताः पाण्डवश्रेष्ठ पापोद्विग्नाश् च पापिनः । सात्त्विकीं कामनां कृत्वा त्यक्त्वा प्राणान् दिवङ्गताः
patitāḥ pāṇḍavaśreṣṭha pāpodvignāś ca pāpinaḥ / sāttvikīṃ kāmanāṃ kṛtvā tyaktvā prāṇān divaṅgatāḥ
निष्पापास् ते महाभागैर् नर्मदायोत्तरे तटे । विमानस्थास् तदा दृष्टा ब्राह्मणैस् ते युधिष्ठिर
niṣpāpās te mahābhāgair narmadāyottare taṭe / vimānasthās tadā dṛṣṭā brāhmaṇais te yudhiṣṭhira
आश्चर्यमतुलं दृष्टम् ऋषिभिर् नर्मदातटे । तदा प्रभृति ते सर्वे रागद्वेषविवर्जिताः
āścaryamatulaṃ dṛṣṭam ṛṣibhir narmadātaṭe / tadā prabhṛti te sarve rāgadveṣavivarjitāḥ
रवितीर्थं द्विजा हृष्टाः सेवन्ते मोक्षकाङ्क्षया
ravitīrthaṃ dvijā hṛṣṭāḥ sevante mokṣakāṅkṣayā