इति श्रीवामनपुराणे चतुर्विंशो ऽध्यायः पुलस्त्य उवाच । मेनायाः कन्यकास्तिस्रो जाता रूपगुणान्विताः । सुनाभ इति च ख्यातश्चतुर्थस्तनयो ऽभवत्
iti śrīvāmanapurāṇe caturviṃśo 'dhyāyaḥ pulastya uvāca / menāyāḥ kanyakāstisro jātā rūpaguṇānvitāḥ / sunābha iti ca khyātaścaturthastanayo 'bhavat
रक्ताङ्गी रक्तनेत्रा च रक्ताम्बरविभूषिता । रागिणि नाम संजाता ज्येष्ठा मेनासुता मुने
raktāṅgī raktanetrā ca raktāmbaravibhūṣitā / rāgiṇi nāma saṃjātā jyeṣṭhā menāsutā mune
शुभाङ्गी पद्मपत्राक्षी नीलकुञ्चितमूर्धजा । श्वेतमाल्याम्बरधरा कुटिला नाम चापरा
śubhāṅgī padmapatrākṣī nīlakuñcitamūrdhajā / śvetamālyāmbaradharā kuṭilā nāma cāparā
नीलाञ्चनचयप्रख्या नीलेन्दीवरलोचना । रूपेणानुपमा काली जघन्या मेनकासुता
nīlāñcanacayaprakhyā nīlendīvaralocanā / rūpeṇānupamā kālī jaghanyā menakāsutā
जातास्ताः कन्यकास्तिस्रः षडब्दात् परतो मुने । कर्तुं तपः प्रयातास्ता देवास्ता ददृशुः शुभाः
jātāstāḥ kanyakāstisraḥ ṣaḍabdāt parato mune / kartuṃ tapaḥ prayātāstā devāstā dadṛśuḥ śubhāḥ
ततो दिवाकरैः सर्वैर्वसुभिश्च तपस्विनी । कुटिला ब3ह्मलोकं तु नीता शशिकरप्रभा
tato divākaraiḥ sarvairvasubhiśca tapasvinī / kuṭilā ba3hmalokaṃ tu nītā śaśikaraprabhā
अथोचुर्देवताः सर्वाः किं त्वियं जनयिष्यति । पुत्रं महिषहन्तारं ब्रह्मन् व्याख्यातुमर्हसि
athocurdevatāḥ sarvāḥ kiṃ tviyaṃ janayiṣyati / putraṃ mahiṣahantāraṃ brahman vyākhyātumarhasi
ततो ऽब्रवीत् सुरपतिर्नेयं शक्ता तपस्विनी । शार्वं धारयितुं तेजो वराकी मुच्यातां त्वियम्
tato 'bravīt surapatirneyaṃ śaktā tapasvinī / śārvaṃ dhārayituṃ tejo varākī mucyātāṃ tviyam
ततस्तु कुटुला ऋद्धा ब्रह्माणं प्राह नारद । तथा यतिष्ये भगवन् यता शार्वं सुदुर्द्धरम्
tatastu kuṭulā ṛddhā brahmāṇaṃ prāha nārada / tathā yatiṣye bhagavan yatā śārvaṃ sudurddharam
धारयिष्याम्यहं तेजस्तथैव श्रुणु सत्तम । तपसाहं सुतप्तेन समाराध्य जनार्दनम्
dhārayiṣyāmyahaṃ tejastathaiva śruṇu sattama / tapasāhaṃ sutaptena samārādhya janārdanam
यथा हरस्य मूर्धानं नमयिथ्ये पितामह । तथा देव करिष्यामि सत्यं सत्यं मयोदितम्
yathā harasya mūrdhānaṃ namayithye pitāmaha / tathā deva kariṣyāmi satyaṃ satyaṃ mayoditam
पुलस्त्य उवाच । ततः पितामहः क्रुद्धः कुटिलां प्राह दारुणाम् । भगवानादिकृद् ब्रह्मा सर्वेशो ऽपि महामुन्
pulastya uvāca / tataḥ pitāmahaḥ kruddhaḥ kuṭilāṃ prāha dāruṇām / bhagavānādikṛd brahmā sarveśo 'pi mahāmun
ब्रह्मोवाच । यस्मान्मद्वचनं पापे न क्षान्तं कुटिले त्वया । तस्मान्मच्छापनिर्दग्धा सर्वा आपो भविष्यसि
brahmovāca / yasmānmadvacanaṃ pāpe na kṣāntaṃ kuṭile tvayā / tasmānmacchāpanirdagdhā sarvā āpo bhaviṣyasi
इत्येवं ब्रह्मणा शप्ता हिमवद् दुहिता मुने । आपोमयी ब्रह्मलोकं प्लावयामास वेगिनी
ityevaṃ brahmaṇā śaptā himavad duhitā mune / āpomayī brahmalokaṃ plāvayāmāsa veginī
तामुद्वृत्तजलां दृष्ट्वा प्रबबन्ध पितामहः । ऋक्सामाथर्वयजुभिर्वाङ्मयैर्बन्धनैर्दृढम्
tāmudvṛttajalāṃ dṛṣṭvā prababandha pitāmahaḥ / ṛksāmātharvayajubhirvāṅmayairbandhanairdṛḍham
सा बद्धा सिस्थिता ब्रह्मन् तत्रैव गिरिकन्यका । आपोमयी प्लावयन्ती ब्रह्मणो विमला जटाः
sā baddhā sisthitā brahman tatraiva girikanyakā / āpomayī plāvayantī brahmaṇo vimalā jaṭāḥ
या सा रागवती नाम सापि नीता सुरैर्दिवम् । ब्रह्मणे तां निवेद्यैवं तामप्याह प्रजापतिः
yā sā rāgavatī nāma sāpi nītā surairdivam / brahmaṇe tāṃ nivedyaivaṃ tāmapyāha prajāpatiḥ
सापि क्रुद्धाब्रवीन्नूनं तथा तप्स्ये महत्तपः । यथा मन्नामसंयुक्तो महिषघ्नो भविष्यति
sāpi kruddhābravīnnūnaṃ tathā tapsye mahattapaḥ / yathā mannāmasaṃyukto mahiṣaghno bhaviṣyati
तामप्यथाशपद् ब्रह्म सन्ध्या पापे भविष्यसि । या मद्वाक्यमलङ्घ्यं वै सुरैर्लङ्घयसे बलात्
tāmapyathāśapad brahma sandhyā pāpe bhaviṣyasi / yā madvākyamalaṅghyaṃ vai surairlaṅghayase balāt
तामप्यथाशपद् ब्रह्म सन्ध्या पापे भविष्यसि । या मद्वाक्यमलङ्घ्यं वै सुरैर्लङ्घयसे बलात्
tāmapyathāśapad brahma sandhyā pāpe bhaviṣyasi / yā madvākyamalaṅghyaṃ vai surairlaṅghayase balāt
सापि जाता मुनिश्रेष्ठ सन्ध्या रागवती ततः । प्रतीच्छत् कृत्तिकायोगं शैलेया विग्रहं दृढम्
sāpi jātā muniśreṣṭha sandhyā rāgavatī tataḥ / pratīcchat kṛttikāyogaṃ śaileyā vigrahaṃ dṛḍham
ततो गते कन्यके द्वे ज्ञात्वा मेना तपस्विनी । तपसो वारयमास उमेत्येवाब्रवीच्च सा
tato gate kanyake dve jñātvā menā tapasvinī / tapaso vārayamāsa umetyevābravīcca sā
तदेव माता नामास्याश्चक्रे पितृसुता शुभा । उमेत्येव हि कन्यायाः सा जगाम तपोवनम्
tadeva mātā nāmāsyāścakre pitṛsutā śubhā / umetyeva hi kanyāyāḥ sā jagāma tapovanam
ततः सा मनसा देवं शूलपाणिं वृषध्वजम् । रुद्रं चेतसि संधाय तपस्तेपे सुदुष्करम्
tataḥ sā manasā devaṃ śūlapāṇiṃ vṛṣadhvajam / rudraṃ cetasi saṃdhāya tapastepe suduṣkaram
ततो ब्रह्माब्रवीद् देवान् गच्छध्वं हिमवत्सुताम् । इहानयध्वं तां कालीं तपस्यन्तीं हिमालये
tato brahmābravīd devān gacchadhvaṃ himavatsutām / ihānayadhvaṃ tāṃ kālīṃ tapasyantīṃ himālaye
ततो देवाः समाजग्मुर्ददृशुपः शैलनन्दिनीम् । तेजसा विजितास्तस्या न शेकुरुपसर्पितुम्
tato devāḥ samājagmurdadṛśupaḥ śailanandinīm / tejasā vijitāstasyā na śekurupasarpitum
इन्द्रो ऽमरगणैः सार्द्धं निर्द्धूतस्तेजसा तया । ब्रह्मणो ऽधिकतेजो ऽस्या विनिवेद्य प्रतिष्ठितः
indro 'maragaṇaiḥ sārddhaṃ nirddhūtastejasā tayā / brahmaṇo 'dhikatejo 'syā vinivedya pratiṣṭhitaḥ
ततो ब्रह्माब्रवीत् सा दि ध्रवं शङ्करवल्लभा । यूयं यत्तेजसा नूनं विक्षिप्तास्तु हतप्रभाः
tato brahmābravīt sā di dhravaṃ śaṅkaravallabhā / yūyaṃ yattejasā nūnaṃ vikṣiptāstu hataprabhāḥ
तस्माद् भजध्वं स्व स्वं हि स्थानं भो विगतज्वराः । सतारकं हि महिषं विदध्वं निहतं रणे
tasmād bhajadhvaṃ sva svaṃ hi sthānaṃ bho vigatajvarāḥ / satārakaṃ hi mahiṣaṃ vidadhvaṃ nihataṃ raṇe
इत्येवमुक्ता देवेन ब्रह्मणा सेन्द्रकाः सुराः । जग्मुः स्वान्येव धिष्ण्यानि सद्यो वै विगतज्वराः
ityevamuktā devena brahmaṇā sendrakāḥ surāḥ / jagmuḥ svānyeva dhiṣṇyāni sadyo vai vigatajvarāḥ
उमामपि तपस्यन्तीं हिमवान् पर्वतेश्वरः । निवर्त्य तपसस्तस्मात् सदारो ह्यनयद्गृहान्
umāmapi tapasyantīṃ himavān parvateśvaraḥ / nivartya tapasastasmāt sadāro hyanayadgṛhān
देवो ऽप्याश्रित्य तद्रौद्रं व्रतं नाम्ना निराश्रयम् । विचचार महाशैलान् सेरुप्राग्र्यान् महामतिः
devo 'pyāśritya tadraudraṃ vrataṃ nāmnā nirāśrayam / vicacāra mahāśailān seruprāgryān mahāmatiḥ
स कदाचिन्महाशैलं हिमवन्तं समागतः । तेनार्चितः श्रद्धयासौ तां रात्रिमवसद्धरः
sa kadācinmahāśailaṃ himavantaṃ samāgataḥ / tenārcitaḥ śraddhayāsau tāṃ rātrimavasaddharaḥ
द्वितीये ऽह्नि गिरीशेन महादेवो नमन्त्रितः । इहैव तिष्ठस्व विभो तपःसाधनाकारणात्
dvitīye 'hni girīśena mahādevo namantritaḥ / ihaiva tiṣṭhasva vibho tapaḥsādhanākāraṇāt
इत्येवमुक्तो गिरिणा हरश्चक्रे मतिं च ताम् । तस्थावाश्रममाश्रित्य त्यक्त्वा वासं निराश्रयम्
ityevamukto giriṇā haraścakre matiṃ ca tām / tasthāvāśramamāśritya tyaktvā vāsaṃ nirāśrayam
वसतो ऽप्याश्रमे तस्य देवदेवस्य शूलिनः । तं देशमगमत् काली गिरिराजसुता शुभा
vasato 'pyāśrame tasya devadevasya śūlinaḥ / taṃ deśamagamat kālī girirājasutā śubhā
तामागतां हरो दृष्ट्वा भूयो जातां प्रियां सतीम् । स्वागतेनाभिसंपूज्य तस्थौ योगरतो हरः
tāmāgatāṃ haro dṛṣṭvā bhūyo jātāṃ priyāṃ satīm / svāgatenābhisaṃpūjya tasthau yogarato haraḥ
सा चाभ्येत्य वरारोहा कृताञ्जपरिग्रहा । ववन्दे चरणौ शौवौ सखीभिः सह भामिनी
sā cābhyetya varārohā kṛtāñjaparigrahā / vavande caraṇau śauvau sakhībhiḥ saha bhāminī
ततस्तु सुचिराच्छर्वः समीक्ष्य गिरिकन्यकाम् । न युक्तं चैवमुक्त्वाथ सगणो ऽन्तर्दधे ततः
tatastu sucirāccharvaḥ samīkṣya girikanyakām / na yuktaṃ caivamuktvātha sagaṇo 'ntardadhe tataḥ
सापि शर्ववचो रौद्रं श्रुत्वा ज्ञानसमन्विता । अन्तर्दुःखेन दह्यन्ती पितरं प्राह पार्वती
sāpi śarvavaco raudraṃ śrutvā jñānasamanvitā / antarduḥkhena dahyantī pitaraṃ prāha pārvatī
तात यास्ये महारण्ये तप्तुं घोरं महत्तपः । आराधनाय देवस्य शङ्करस्य पिनाकिनः
tāta yāsye mahāraṇye taptuṃ ghoraṃ mahattapaḥ / ārādhanāya devasya śaṅkarasya pinākinaḥ
तथेत्युक्तं वचः पित्रा पादे तस्यैव विस्तृते । ललिताख्या तपस्तेपे हराराधनाकाम्यया
tathetyuktaṃ vacaḥ pitrā pāde tasyaiva vistṛte / lalitākhyā tapastepe harārādhanākāmyayā
तस्याः सख्यस्तदा देव्याः परिचर्या तु कुर्वते । समित्कुशफलं चापि मूलाहरणमादितः
tasyāḥ sakhyastadā devyāḥ paricaryā tu kurvate / samitkuśaphalaṃ cāpi mūlāharaṇamāditaḥ
विनोदनार्थं पार्वत्या मृन्मयः शूलधृग् हरः । कृतस्तु तेजसा युक्तो भद्रमस्त्विति साब्रवीत्
vinodanārthaṃ pārvatyā mṛnmayaḥ śūladhṛg haraḥ / kṛtastu tejasā yukto bhadramastviti sābravīt
पूजां करोति तस्यैव तं पश्यति मुहुर्मुहुः । ततो ऽस्यास्तुष्टिमगमच्छ्रद्धया त्रिपुरान्तकृत्
pūjāṃ karoti tasyaiva taṃ paśyati muhurmuhuḥ / tato 'syāstuṣṭimagamacchraddhayā tripurāntakṛt
बटुरूपं समाधाय आषाढी मुञ्जमेखली । यज्ञोपवीती छत्री च मृगाजिनधरस्तथा
baṭurūpaṃ samādhāya āṣāḍhī muñjamekhalī / yajñopavītī chatrī ca mṛgājinadharastathā
कमण्डलुव्यग्रकरो भस्मारुणितविग्रहः । प्रत्याश्रमं पर्यटन् स तं काल्याश्रममागतः
kamaṇḍaluvyagrakaro bhasmāruṇitavigrahaḥ / pratyāśramaṃ paryaṭan sa taṃ kālyāśramamāgataḥ
तमुत्थाय तदा काली सखीभिः सह नारद । पूजयित्वा यथान्यायं पर्यपृच्छदिदं ततः
tamutthāya tadā kālī sakhībhiḥ saha nārada / pūjayitvā yathānyāyaṃ paryapṛcchadidaṃ tataḥ
उमोवाच । कस्मादागम्यते भिक्षो कुत्र स्थाने तवाश्रमः । क्व च त्वं प्रतिगन्तासि मम शीघ्रं निवेदय
umovāca / kasmādāgamyate bhikṣo kutra sthāne tavāśramaḥ / kva ca tvaṃ pratigantāsi mama śīghraṃ nivedaya
भिक्षुरुवाच। । ममाश्रमपदं बाले वाराणस्यां शुचिव्रते । अथातस्तीर्थयात्रायां गमिष्यामि पृथूदकम्
bhikṣuruvāca/ / mamāśramapadaṃ bāle vārāṇasyāṃ śucivrate / athātastīrthayātrāyāṃ gamiṣyāmi pṛthūdakam
देव्युवाच । किं पुण्यं तत्र विप्रेन्द्र लब्धासि त्वं पृथूदके । पथि स्नानेन च फलं केषु किं लब्दवानसि
devyuvāca / kiṃ puṇyaṃ tatra viprendra labdhāsi tvaṃ pṛthūdake / pathi snānena ca phalaṃ keṣu kiṃ labdavānasi
भिक्षुरुवाच । मया स्नानं प्रयागे तु कृतं प्रथममेव हि । ततो ऽथ तीर्थे कुब्जाम्रे जयन्ते चण्डिकेश्वरे
bhikṣuruvāca / mayā snānaṃ prayāge tu kṛtaṃ prathamameva hi / tato 'tha tīrthe kubjāmre jayante caṇḍikeśvare
बन्धुवृन्दे च कर्कन्धे तीर्थे कनखले तथा । सरस्वत्यामग्निकुण्डे भद्रायां तु त्रिविष्टपे
bandhuvṛnde ca karkandhe tīrthe kanakhale tathā / sarasvatyāmagnikuṇḍe bhadrāyāṃ tu triviṣṭape
कोनटे कोटितीर्थे च कुब्जके च कृसोदरि । निथ्कामेन कृतं स्नानं ततो ऽभ्यागां तवाश्रमम्
konaṭe koṭitīrthe ca kubjake ca kṛsodari / nithkāmena kṛtaṃ snānaṃ tato 'bhyāgāṃ tavāśramam
इहस्थां त्वां समाभाष्य गमिष्यामि पृथूदकम् । पृच्छामि यदहं त्वां वै तत्र न क्रोद्धुमर्हसि
ihasthāṃ tvāṃ samābhāṣya gamiṣyāmi pṛthūdakam / pṛcchāmi yadahaṃ tvāṃ vai tatra na kroddhumarhasi
अहं यत्तपसात्मानं शोषयामि कृशोदरि । बाल्ये ऽपि संयततनुस्तत्तु श्लाघ्यं द्विजन्मनाम्
ahaṃ yattapasātmānaṃ śoṣayāmi kṛśodari / bālye 'pi saṃyatatanustattu ślāghyaṃ dvijanmanām
किमर्थं भवती रौद्रं प्रथमे वयसि स्थिता । तपः समाश्रिता भीरु संशयः प्रतिभाति मे
kimarthaṃ bhavatī raudraṃ prathame vayasi sthitā / tapaḥ samāśritā bhīru saṃśayaḥ pratibhāti me
प्रथमे वयसि स्त्रीणां सह भर्त्रा विलासिनि । सुभोगा भोगिताः काले व्रजन्ति स्थिरयौवने
prathame vayasi strīṇāṃ saha bhartrā vilāsini / subhogā bhogitāḥ kāle vrajanti sthirayauvane
तपसा वाञ्छयन्तीह गिरिजे सचराचराः । रूपाभिजनमैश्वर्यं तच्च ते विद्यते बहु
tapasā vāñchayantīha girije sacarācarāḥ / rūpābhijanamaiśvaryaṃ tacca te vidyate bahu
तत् किमर्थमपास्यैतानलङ्काराञ् जटा धृताः । चीनांशुकं परित्यज्य किं त्वं वल्कलधारिणी
tat kimarthamapāsyaitānalaṅkārāñ jaṭā dhṛtāḥ / cīnāṃśukaṃ parityajya kiṃ tvaṃ valkaladhāriṇī
पुलस्त्य उवाच । ततस्तु तपसा वृद्धा देव्याः सोमप्रभा सखी । भिक्षवे कथयामास यथावत् सा हि नारद
pulastya uvāca / tatastu tapasā vṛddhā devyāḥ somaprabhā sakhī / bhikṣave kathayāmāsa yathāvat sā hi nārada
सोमप्रभोवाच । तपश्चर्या द्विजश्रेष्ठ पार्वत्या येन हेतुना । तं शृणुष्व त्वियं काली हरं भर्तारमिच्छति
somaprabhovāca / tapaścaryā dvijaśreṣṭha pārvatyā yena hetunā / taṃ śṛṇuṣva tviyaṃ kālī haraṃ bhartāramicchati
पुलस्त्य उवाच । सोमप्रभाया वचनं श्रुत्वा संकम्प्य वै शिरः । विहस्य च महाहासं भिक्षुराह वचस्त्विदम्
pulastya uvāca / somaprabhāyā vacanaṃ śrutvā saṃkampya vai śiraḥ / vihasya ca mahāhāsaṃ bhikṣurāha vacastvidam
भिक्षुरुवाच। । वदामि ते पार्वति वाक्यमेवं केन प्रदत्ता तव बुद्धिरेषा । कथं करः पल्लवकोमलस्ते समेष्यते शार्वकरं ससर्पम्
bhikṣuruvāca/ / vadāmi te pārvati vākyamevaṃ kena pradattā tava buddhireṣā / kathaṃ karaḥ pallavakomalaste sameṣyate śārvakaraṃ sasarpam
तथा दुकूलाम्बरशालिनी त्वं मृगारिचर्माभिवृतस्तु रुद्रः । त्वं चन्दनाक्ता स भस्मभूषितो न युक्तरूपं प्रतिभाति मे त्विदम्
tathā dukūlāmbaraśālinī tvaṃ mṛgāricarmābhivṛtastu rudraḥ / tvaṃ candanāktā sa bhasmabhūṣito na yuktarūpaṃ pratibhāti me tvidam
पुलस्त्य उवाच । एवं वादिनि विप्रेन्द्र पार्वती भिक्षुमब्रवीत् । मा मैवं वद बिक्षो त्वं हरः सर्वगुणाधिकः
pulastya uvāca / evaṃ vādini viprendra pārvatī bhikṣumabravīt / mā maivaṃ vada bikṣo tvaṃ haraḥ sarvaguṇādhikaḥ
शिवो वाप्यथवा भीमः सधनो निर्धनो ऽपि वा । अलङ्कृतो वा देवेशस्तथा वाप्यनलङ्कृतः
śivo vāpyathavā bhīmaḥ sadhano nirdhano 'pi vā / alaṅkṛto vā deveśastathā vāpyanalaṅkṛtaḥ
यादृशस्तादृशो वापि स मे नाथो भविष्यति । निवार्यतामयं भिक्षुर्विवक्षुः स्फुरिताधरः । न तथा निन्दकः पापी यथा शृण्वन् शशिप्रभे
yādṛśastādṛśo vāpi sa me nātho bhaviṣyati / nivāryatāmayaṃ bhikṣurvivakṣuḥ sphuritādharaḥ / na tathā nindakaḥ pāpī yathā śṛṇvan śaśiprabhe
पुलस्त्य उवाच । इत्येवमुक्त्वा वरदा समुत्थातुमथैच्छत । ततो ऽत्यजद् भिक्षुरूपं स्वरूपस्थो ऽभवच्छिवः
pulastya uvāca / ityevamuktvā varadā samutthātumathaicchata / tato 'tyajad bhikṣurūpaṃ svarūpastho 'bhavacchivaḥ
भूत्वोवाच प्रिये गच्छ स्वमेव भवनं पितुः । तवार्थाय प्रहेष्यामि महर्षिन् हिमवद्गृहे
bhūtvovāca priye gaccha svameva bhavanaṃ pituḥ / tavārthāya praheṣyāmi maharṣin himavadgṛhe
यच्चेह रुद्रमीहन्त्या मृन्मयश्चेश्वरः कृतः । असौ भद्रेश्वरेत्येवं ख्यातो लोके भविष्यति
yacceha rudramīhantyā mṛnmayaśceśvaraḥ kṛtaḥ / asau bhadreśvaretyevaṃ khyāto loke bhaviṣyati
देवदानवगन्धर्वा यक्षाः किंपुरुषोरगाः । पूजयिष्यन्ति सततं मानवाश्च शुभेप्सवः
devadānavagandharvā yakṣāḥ kiṃpuruṣoragāḥ / pūjayiṣyanti satataṃ mānavāśca śubhepsavaḥ
इत्येवमुक्ता देवेन गिरिराजसुता मुने । जगामाम्बरमाविश्य स्वमेव भवनं पितुः
ityevamuktā devena girirājasutā mune / jagāmāmbaramāviśya svameva bhavanaṃ pituḥ
शङ्करो ऽपि महातेजा विसृज्य किरिकन्यकाम् । पृथूदकं जगामाथ स्नानं चक्रे विधानतः
śaṅkaro 'pi mahātejā visṛjya kirikanyakām / pṛthūdakaṃ jagāmātha snānaṃ cakre vidhānataḥ
ततस्तु देवप्रवरो महेश्वरः पृथूदके स्नानमपास्तकल्मषः । कृत्वा सनन्दिः सगणः सवाहनो महागिरिं मन्दरमाजगाम
tatastu devapravaro maheśvaraḥ pṛthūdake snānamapāstakalmaṣaḥ / kṛtvā sanandiḥ sagaṇaḥ savāhano mahāgiriṃ mandaramājagāma
आयाति त्रिपुरान्तके सह गणैर्ब्रह्मर्षिभिः सप्तभिरारोहत्पुलको बभौ गिरिवरः संहृष्टतित्तः क्षणात् । चक्रे दिव्यफलैर्जलेन शुचिना मूलैश्च कन्दादिभिः पूजां सर्वगणेश्वरैः सह विभोरद्रिस्त्रिनेत्रस्य तु
āyāti tripurāntake saha gaṇairbrahmarṣibhiḥ saptabhirārohatpulako babhau girivaraḥ saṃhṛṣṭatittaḥ kṣaṇāt / cakre divyaphalairjalena śucinā mūlaiśca kandādibhiḥ pūjāṃ sarvagaṇeśvaraiḥ saha vibhoradristrinetrasya tu