इति श्रीवामनपुराणे षट्त्रिशोध्यायः नाराद उवाच । गतो ऽन्धकस्तु पाताले किमचेष्टत दानवः । शङ्करो मन्दरस्थो ऽपि यच्चाकार तदुच्यताम्
iti śrīvāmanapurāṇe ṣaṭtriśodhyāyaḥ nārāda uvāca / gato 'ndhakastu pātāle kimaceṣṭata dānavaḥ / śaṅkaro mandarastho 'pi yaccākāra taducyatām
पुलास्त्य उवाच । पातालस्थो ऽन्धको ब्रह्मन् बाध्यते मदनाग्निना । संत्पतविग्रहः सर्वान् दानवानिदमब्रवीत्
pulāstya uvāca / pātālastho 'ndhako brahman bādhyate madanāgninā / saṃtpatavigrahaḥ sarvān dānavānidamabravīt
स मे सुहृत्स मे बन्धुः स भ्रात स पिता मम । यस्तामद्रिसुतां शीघ्नं ममान्ति कमुपानयेत्
sa me suhṛtsa me bandhuḥ sa bhrāta sa pitā mama / yastāmadrisutāṃ śīghnaṃ mamānti kamupānayet
एवं ब्रुवति दैत्येन्दे अन्धके मदनान्धके । मेघगम्भीरनिर्घोषं प्रहलादो वाक्यमब्रवीत्
evaṃ bruvati daityende andhake madanāndhake / meghagambhīranirghoṣaṃ prahalādo vākyamabravīt
येयं गिरिसुता वीर सा माता धर्मतस्तव । पिता त्रिनयनो देवः श्रूयतामत्र कारणम्
yeyaṃ girisutā vīra sā mātā dharmatastava / pitā trinayano devaḥ śrūyatāmatra kāraṇam
तव पित्रा ह्यपुत्रेम धर्मनित्येन दानव । आराधितो महादेवः पुत्रार्थाय पुरा किल
tava pitrā hyaputrema dharmanityena dānava / ārādhito mahādevaḥ putrārthāya purā kila
तस्मै त्रिलोचननासीद् दत्तो ऽन्धो ऽप्येव दानव । पुत्रकः पुत्रकामास्य प्रोक्त्वेत्यं वचनं विभो
tasmai trilocananāsīd datto 'ndho 'pyeva dānava / putrakaḥ putrakāmāsya proktvetyaṃ vacanaṃ vibho
नेत्रत्रयं हिरण्याक्ष नर्मार्थमुमया मम । पिहितं योगसंस्थस्य ततो ऽन्धमभवत्तमः
netratrayaṃ hiraṇyākṣa narmārthamumayā mama / pihitaṃ yogasaṃsthasya tato 'ndhamabhavattamaḥ
तस्माच्च तमसो जातो भूतो नीलघनस्वनः । तदितं गृह्यतां दैत्य तवोपयिकमात्मजम्
tasmācca tamaso jāto bhūto nīlaghanasvanaḥ / taditaṃ gṛhyatāṃ daitya tavopayikamātmajam
यदा तु लोकविद्विष्टं दुष्टं कर्म करिष्यति । त्रैलोक्यजननीं चापि अभीवाञ्छिष्यते ऽधमः
yadā tu lokavidviṣṭaṃ duṣṭaṃ karma kariṣyati / trailokyajananīṃ cāpi abhīvāñchiṣyate 'dhamaḥ
घातयिष्यति वा विप्रं यदा प्रक्षिप्त चासुरान् । तदास्य स्वयमेवाहं करिष्ये कायशोधनम्
ghātayiṣyati vā vipraṃ yadā prakṣipta cāsurān / tadāsya svayamevāhaṃ kariṣye kāyaśodhanam
एवमुक्त्वा गतः शंभुं स्वस्थानं मन्दराचलम् । त्वत्पितापि समभ्यागात् त्वामादाय रसातलम्
evamuktvā gataḥ śaṃbhuṃ svasthānaṃ mandarācalam / tvatpitāpi samabhyāgāt tvāmādāya rasātalam
एतेन कारणेनाम्बा शैलेयी भविता तव । सर्वस्यापीह जगतो गुरुः शंभुः पिता ध्रुवम्
etena kāraṇenāmbā śaileyī bhavitā tava / sarvasyāpīha jagato guruḥ śaṃbhuḥ pitā dhruvam
भवानपि तपोयुक्तः शास्त्रवेत्ता गुणाप्लुतः । नेदृशे पापसंकल्पे मतिं कुर्याद् भवद्विधः
bhavānapi tapoyuktaḥ śāstravettā guṇāplutaḥ / nedṛśe pāpasaṃkalpe matiṃ kuryād bhavadvidhaḥ
त्रैलोक्यप्रभुरव्यक्तो भवः सर्वैर्नमस्कृतः । अजेयस्तस्य भार्येयं न त्वमर्हे ऽमरार्दन
trailokyaprabhuravyakto bhavaḥ sarvairnamaskṛtaḥ / ajeyastasya bhāryeyaṃ na tvamarhe 'marārdana
न चापि शक्तः प्राप्तुं तां भवाञ्शैलनृपात्मजाम् । अजित्वा सगणं रुद्रं स च कामो ऽद्य दुर्लभः
na cāpi śaktaḥ prāptuṃ tāṃ bhavāñśailanṛpātmajām / ajitvā sagaṇaṃ rudraṃ sa ca kāmo 'dya durlabhaḥ
यस्तरेत् सागरं दोर्भ्या पातयेद् भुवि भास्करम् । मेरुमुत्पाटयेद् वापि स जयेच्छूलपाणिनम्
yastaret sāgaraṃ dorbhyā pātayed bhuvi bhāskaram / merumutpāṭayed vāpi sa jayecchūlapāṇinam
उताहोस्विदिमाः शक्याः क्रियाः कर्तुं नरेर्बलात् । न च शक्यो हरो जेतुं सत्यं सत्यं मयोदितम्
utāhosvidimāḥ śakyāḥ kriyāḥ kartuṃ narerbalāt / na ca śakyo haro jetuṃ satyaṃ satyaṃ mayoditam
किं त्वया न श्रुतं दैत्य यथा दण्डो महीपलिः । परस्त्रीकामवान् मूढः सराष्ट्रो नाशमाप्तवान्
kiṃ tvayā na śrutaṃ daitya yathā daṇḍo mahīpaliḥ / parastrīkāmavān mūḍhaḥ sarāṣṭro nāśamāptavān
आसीद् दण्डो नाम नृपः प्रभूतबलवाहनः । स च वव्रे महातेजाः पौरोहित्याय भार्गवम्
āsīd daṇḍo nāma nṛpaḥ prabhūtabalavāhanaḥ / sa ca vavre mahātejāḥ paurohityāya bhārgavam
ईजे च विविधैर्यज्ञैर्नृपतिः शुक्रपावलितः । सुक्रस्यासीच्च दुहिता अरजा नाम नामतः
īje ca vividhairyajñairnṛpatiḥ śukrapāvalitaḥ / sukrasyāsīcca duhitā arajā nāma nāmataḥ
शुक्रः कदाचिदगमद् वृषुपर्वाणमासुरम् । तेनार्चितश्चिरं तत्र तस्थौ भार्गवसत्त्मः
śukraḥ kadācidagamad vṛṣuparvāṇamāsuram / tenārcitaściraṃ tatra tasthau bhārgavasattmaḥ
अरजा स्वगृहे वह्निं शुश्रुषन्ती महासुर । अतिष्ठत सुचार्वङ्गी ततो ऽब्यागान्नराधिपः
arajā svagṛhe vahniṃ śuśruṣantī mahāsura / atiṣṭhata sucārvaṅgī tato 'byāgānnarādhipaḥ
स पप्रच्छ क्व शुक्रोति तमूचुः परिचारिकाः । गतः स भगवान् शुक्रो याजनाय दनोः सुतम्
sa papraccha kva śukroti tamūcuḥ paricārikāḥ / gataḥ sa bhagavān śukro yājanāya danoḥ sutam
पप्रच्छ नृपतिः का तु तिष्ठते भार्गवाश्रमे । तास्तमूचुर्गुरोः पुत्री संतिष्ठत्यरजा नृप
papraccha nṛpatiḥ kā tu tiṣṭhate bhārgavāśrame / tāstamūcurguroḥ putrī saṃtiṣṭhatyarajā nṛpa
तामाश्रमे शुक्रसुतां द्रष्टुमिक्ष्वाकुनन्दनः । प्रविवेश महाबाहुर्ददर्शारजसं ततः
tāmāśrame śukrasutāṃ draṣṭumikṣvākunandanaḥ / praviveśa mahābāhurdadarśārajasaṃ tataḥ
तां तृष्ट्वा कामसंतप्तस्तत्क्षणादेव पार्थिवः । संजातो ऽन्धक दण्डस्तु कृतान्तबलचोदितः
tāṃ tṛṣṭvā kāmasaṃtaptastatkṣaṇādeva pārthivaḥ / saṃjāto 'ndhaka daṇḍastu kṛtāntabalacoditaḥ
ततो विसर्जयामास भृत्यान् भ्रातृन् सुहृत्तमान् । शुक्रशिष्यानपि बली एकाकी नृप आव्रजत्
tato visarjayāmāsa bhṛtyān bhrātṛn suhṛttamān / śukraśiṣyānapi balī ekākī nṛpa āvrajat
तमागतं शुक्रसुता प्रत्युत्थाय यशस्विनी । पूजयामास संहृष्टा भ्रातृभावेन दानव
tamāgataṃ śukrasutā pratyutthāya yaśasvinī / pūjayāmāsa saṃhṛṣṭā bhrātṛbhāvena dānava
ततस्तामाह नृपतिर्बाले कामाग्निवारिणा । मां समाह्लादयस्वाद्य स्वपरिष्वङ्गवारिणा
tatastāmāha nṛpatirbāle kāmāgnivāriṇā / māṃ samāhlādayasvādya svapariṣvaṅgavāriṇā
सापि प्राह नृपश्रेष्ठ मा विनीनस आतुरः । पिता मम महाक्रोधात् त्रिदशानपि निर्दहेत्
sāpi prāha nṛpaśreṣṭha mā vinīnasa āturaḥ / pitā mama mahākrodhāt tridaśānapi nirdahet
मूढबुद्धे भवान् भ्राता ममासि त्वनयाप्लुतः । भगिनी धर्मतस्ते ऽहं भवाञ्शिष्यः पितुर्मम
mūḍhabuddhe bhavān bhrātā mamāsi tvanayāplutaḥ / bhaginī dharmataste 'haṃ bhavāñśiṣyaḥ piturmama
सो ऽब्रोवीद् भीरु मां शुक्रः कालेन परिधक्ष्यति । कामाग्निर्निर्दहति मामद्यैव तनुमध्यमे
so 'brovīd bhīru māṃ śukraḥ kālena paridhakṣyati / kāmāgnirnirdahati māmadyaiva tanumadhyame
सा प्राह दण्डं नृपातिं मुहूर्त परिपालय । तमेव याचस्व गुरुं स ते दास्यत्यसंशयम्
sā prāha daṇḍaṃ nṛpātiṃ muhūrta paripālaya / tameva yācasva guruṃ sa te dāsyatyasaṃśayam
दण्डो ऽब्रवीत् सुतन्वङ्गि कालक्षेपो न मे क्षमः । च्युतावसरकर्तृत्वे विघ्नो जायेत सुन्दरि
daṇḍo 'bravīt sutanvaṅgi kālakṣepo na me kṣamaḥ / cyutāvasarakartṛtve vighno jāyeta sundari
ततो ऽब्रवीच्च विरजा नाहं त्वां पार्थिवात्मज । दातुं शक्ता स्वमात्मानं स्वतन्त्रा न हि योषितः
tato 'bravīcca virajā nāhaṃ tvāṃ pārthivātmaja / dātuṃ śaktā svamātmānaṃ svatantrā na hi yoṣitaḥ
किं वा ते बहुनोक्तेन मा त्वं नाशं नराधिप । गच्छस्व शुक्रशापेन सभृत्यज्ञातिबान्धवः
kiṃ vā te bahunoktena mā tvaṃ nāśaṃ narādhipa / gacchasva śukraśāpena sabhṛtyajñātibāndhavaḥ
ततो ऽऽब्रवीन्नरपतिः सुतनु शृणु चेष्टितम् । चित्राङ्गदाया यद् वृत्तं पुरा देवयुगे शुभे
tato ''bravīnnarapatiḥ sutanu śṛṇu ceṣṭitam / citrāṅgadāyā yad vṛttaṃ purā devayuge śubhe
विश्वकर्णसुता साध्वी नाम्ना चित्राङ्गदाभवत् । रूपयौवनसंपन्ना पद्महीनेव पद्मिनी
viśvakarṇasutā sādhvī nāmnā citrāṅgadābhavat / rūpayauvanasaṃpannā padmahīneva padminī
सा कदाचिन्महारण्यं सखीभिः परिवारिता । जगाम नेमिषं नाम स्नातुं कमललोचना
sā kadācinmahāraṇyaṃ sakhībhiḥ parivāritā / jagāma nemiṣaṃ nāma snātuṃ kamalalocanā
सा स्नातुमवतीर्णा च अथाभ्यागान्नरेश्वरः । सुदेवतनयो धीमान् सुरथो नाम नामतः । ॥ तां ददर्श च तन्वङ्गीं शुभाङ्गो मदनातुरः
sā snātumavatīrṇā ca athābhyāgānnareśvaraḥ / sudevatanayo dhīmān suratho nāma nāmataḥ / // tāṃ dadarśa ca tanvaṅgīṃ śubhāṅgo madanāturaḥ
तं दृष्ट्वा सा सखीराह वचनं सत्यसंयुतम् । असौ नराधिपसुतो मदनेन सदर्थ्यते
taṃ dṛṣṭvā sā sakhīrāha vacanaṃ satyasaṃyutam / asau narādhipasuto madanena sadarthyate
मदर्थे च क्षमं मे ऽस्य स्वप्रदानं सुरूपिणः । सख्यस्तामब्रुवन् बाला न प्रगल्भऽसि सुन्दरि
madarthe ca kṣamaṃ me 'sya svapradānaṃ surūpiṇaḥ / sakhyastāmabruvan bālā na pragalbha'si sundari
अस्वातन्त्र्यं तवास्तीह प्रदाने स्वत्मनो ऽनघे । पिता तवास्ति धर्मिष्ठः सर्वशिल्पविशारदः
asvātantryaṃ tavāstīha pradāne svatmano 'naghe / pitā tavāsti dharmiṣṭhaḥ sarvaśilpaviśāradaḥ
न ते युक्तमिहात्मानं दातुं नरपतेः स्वयम् । एतस्मिन्नन्तरे राजा सुरथः सत्यवात् सुधी
na te yuktamihātmānaṃ dātuṃ narapateḥ svayam / etasminnantare rājā surathaḥ satyavāt sudhī
समभ्येत्याब्रबीदेनां कन्दर्पशरपीडितः । त्वं मुग्धे मोहयसि मां दृष्ट्यैव मदिरेक्षणे
samabhyetyābrabīdenāṃ kandarpaśarapīḍitaḥ / tvaṃ mugdhe mohayasi māṃ dṛṣṭyaiva madirekṣaṇe
त्वद्दृष्टिरपातेन स्मरेणाभ्येत्य ताडितः । तन्मां कुचतले तल्पे अभिशायितुमर्हसि
tvaddṛṣṭirapātena smareṇābhyetya tāḍitaḥ / tanmāṃ kucatale talpe abhiśāyitumarhasi
नोचेत् प्रधक्ष्यते कामो भूयो भूयो ऽतिदर्शनात् । ततः सा चारुसर्वाङ्गी राज्ञो राजीवलोचना
nocet pradhakṣyate kāmo bhūyo bhūyo 'tidarśanāt / tataḥ sā cārusarvāṅgī rājño rājīvalocanā
वार्यमाणा सखीभिस्तु प्रादादात्मानमात्मना । एवं पुरा तया तैन्व्या परित्रातः स भूपतिः
vāryamāṇā sakhībhistu prādādātmānamātmanā / evaṃ purā tayā tainvyā paritrātaḥ sa bhūpatiḥ
तस्मान्मामपि सुश्रोणि त्वं परित्रातुमर्हसि । अरजस्काब्रवीद् दण्डं तस्या यद् वृत्तमुत्तरम्
tasmānmāmapi suśroṇi tvaṃ paritrātumarhasi / arajaskābravīd daṇḍaṃ tasyā yad vṛttamuttaram
किं त्वया न पिरज्ञातं तस्मात् ते कथयाम्यहम् । तदा तया तु तन्वङ्ग्या सुरथस्य महीपतेः
kiṃ tvayā na pirajñātaṃ tasmāt te kathayāmyaham / tadā tayā tu tanvaṅgyā surathasya mahīpateḥ
आत्मा प्रदत्तः स्वातन्त्र्यात् ततस्तामशपत् पिता । यस्माद् धर्मं परित्यज्य स्त्रीभावान् मन्दचेतसे
ātmā pradattaḥ svātantryāt tatastāmaśapat pitā / yasmād dharmaṃ parityajya strībhāvān mandacetase
आत्मा प्रदत्तस्तस्माद्धि न विवाहो भविष्यति । विवाहरहिता नैव सुखं लप्स्यसि भर्तृतः
ātmā pradattastasmāddhi na vivāho bhaviṣyati / vivāharahitā naiva sukhaṃ lapsyasi bhartṛtaḥ
न च पुत्रफलं नैव पतिना योगमेष्यसि । उत्सृष्टमात्रे शापे तु ह्यपोवाह त्रयोदश । अपकृष्टे नपरपतौ सापि मोहमुपागता
na ca putraphalaṃ naiva patinā yogameṣyasi / utsṛṣṭamātre śāpe tu hyapovāha trayodaśa / apakṛṣṭe naparapatau sāpi mohamupāgatā
अकृतार्थं नरपतिं योजनानि त्रयोदश । अपकृष्टे नपरपतौ सापि मोहमुपागता
akṛtārthaṃ narapatiṃ yojanāni trayodaśa / apakṛṣṭe naparapatau sāpi mohamupāgatā
ततस्तां सिषिचुः सख्यः सरस्वत्या जलेन हि । सा सिच्यमाना सुतरां शिशिरेणाप्यथाम्भसा
tatastāṃ siṣicuḥ sakhyaḥ sarasvatyā jalena hi / sā sicyamānā sutarāṃ śiśireṇāpyathāmbhasā
मृतकल्पा महाबाहो विश्वकर्मसुताभवत् । तां मृतामिति विज्ञाय जग्मुः सख्यस्त्वरान्विताः
mṛtakalpā mahābāho viśvakarmasutābhavat / tāṃ mṛtāmiti vijñāya jagmuḥ sakhyastvarānvitāḥ
काष्ठान्याहर्तुमपरा वह्निमानेतुमाकुलाः । सा च तास्वपि सर्वासु गतासु वनमुत्तमम्
kāṣṭhānyāhartumaparā vahnimānetumākulāḥ / sā ca tāsvapi sarvāsu gatāsu vanamuttamam
संज्ञां लेभे सुचार्वङ्गी दिशश्चाप्यवलोकयत् । अपश्यन्ती नापतिं तथा स्निग्धं सखीजनम्
saṃjñāṃ lebhe sucārvaṅgī diśaścāpyavalokayat / apaśyantī nāpatiṃ tathā snigdhaṃ sakhījanam
निपपात सरस्वत्याः पयसि स्फुरितेक्षणा । तां वेगात् काञ्चनाक्षी तु महानद्यां नरेश्वर
nipapāta sarasvatyāḥ payasi sphuritekṣaṇā / tāṃ vegāt kāñcanākṣī tu mahānadyāṃ nareśvara
गोमत्यां परिचिक्षेप तरङ्कुटिले जले । तयापि तस्यास्तद्भाव्यं विदित्वाथ विशां पते
gomatyāṃ paricikṣepa taraṅkuṭile jale / tayāpi tasyāstadbhāvyaṃ viditvātha viśāṃ pate
महावने परिक्षिप्ता सिंहव्याघ्रभयाकुले । एवं तस्याः स्वतन्त्राया एषावस्था श्रुता मया
mahāvane parikṣiptā siṃhavyāghrabhayākule / evaṃ tasyāḥ svatantrāyā eṣāvasthā śrutā mayā
तां प्राह पुत्रि कस्यासि सुता सुरसुतोपमा । किमर्थमागतासीह निर्मनुष्यमृगे वने
tāṃ prāha putri kasyāsi sutā surasutopamā / kimarthamāgatāsīha nirmanuṣyamṛge vane
ततः सा प्राह तमृषिं यथातथ्यं कृशोदरी । श्रुत्वार्षिः कोपमगमदशपच्छिल्पिनां वपम्
tataḥ sā prāha tamṛṣiṃ yathātathyaṃ kṛśodarī / śrutvārṣiḥ kopamagamadaśapacchilpināṃ vapam
यस्मात् स्वतनुजातेयं परदेयापि पापिना । योजिता नैव पतिना तस्माच्छाखामृगो ऽस्तु सः
yasmāt svatanujāteyaṃ paradeyāpi pāpinā / yojitā naiva patinā tasmācchākhāmṛgo 'stu saḥ
इत्युक्त्वा स महायोगी भूयः स्नात्वा विधानतः । उपास्य पश्विमां सन्ध्यां पूजयामास शङ्करम्
ityuktvā sa mahāyogī bhūyaḥ snātvā vidhānataḥ / upāsya paśvimāṃ sandhyāṃ pūjayāmāsa śaṅkaram
संपूज्य देवदेवेशं यथोक्तविधिना हरम् । उवाचागम्यतां सुभ्रूं सुदतीं पतिलालसाम्
saṃpūjya devadeveśaṃ yathoktavidhinā haram / uvācāgamyatāṃ subhrūṃ sudatīṃ patilālasām
गच्छस्व सुभगे देशं सप्तगोदावरं शुभम् । तत्रोपास्य महेशानं महान्तं हाटकेश्वरम्
gacchasva subhage deśaṃ saptagodāvaraṃ śubham / tatropāsya maheśānaṃ mahāntaṃ hāṭakeśvaram
तत्र स्थिताया रम्भोरु ख्याता देववती शुभा । आगमिष्यति दैत्यस्य पुत्री कन्दरमालिनः
tatra sthitāyā rambhoru khyātā devavatī śubhā / āgamiṣyati daityasya putrī kandaramālinaḥ
तथान्या सुह्यकसुता नन्दयन्तीति विश्रुता । अञ्जनस्यैव तत्रापि समेष्यति तपस्विनी । तथापरा वेदवती पर्जन्यदुहिता शुभा
tathānyā suhyakasutā nandayantīti viśrutā / añjanasyaiva tatrāpi sameṣyati tapasvinī / tathāparā vedavatī parjanyaduhitā śubhā
यदा तिस्रः समेष्यन्ति सप्तगोदावरे जले । हाटकाख्ये महादेव तदा संयोगमेष्यसि
yadā tisraḥ sameṣyanti saptagodāvare jale / hāṭakākhye mahādeva tadā saṃyogameṣyasi
इत्येवमुक्ता मुनिना बाला चित्राङ्गदा तदा । सप्तगोदावरं तीर्थमगमत् त्वरिता ततः
ityevamuktā muninā bālā citrāṅgadā tadā / saptagodāvaraṃ tīrthamagamat tvaritā tataḥ
संप्राप्य तत्र देवेशं पूजयन्ती त्रिलोचनम् । समध्यास्ते शुचिपरा फलमूलाशनाभवत्
saṃprāpya tatra deveśaṃ pūjayantī trilocanam / samadhyāste śuciparā phalamūlāśanābhavat
स चर्षिर्ज्ञानसंपन्नः श्रीकण्ठायतने ऽलिखत् । श्लोकमेकं महाख्यानं तस्याश्च प्रियकाम्यया
sa carṣirjñānasaṃpannaḥ śrīkaṇṭhāyatane 'likhat / ślokamekaṃ mahākhyānaṃ tasyāśca priyakāmyayā
न सो ऽस्ति कश्चित् त्रिदशो ऽसुरो वा यक्षो ऽथ मर्त्यो रजनीचरो वा । इदं हि दुःखं मृगशावनेत्र्या निर्मार्जयेद् यः स्वपराक्रमेण
na so 'sti kaścit tridaśo 'suro vā yakṣo 'tha martyo rajanīcaro vā / idaṃ hi duḥkhaṃ mṛgaśāvanetryā nirmārjayed yaḥ svaparākrameṇa
इत्येवमुक्त्वा स मुनिर्जगाम द्रष्टुं विभुं पुष्करनाथमीड्यम् । नदीं पयोष्णीं मुनिवृन्दवन्द्यां संचिन्तयन्नेव विशालनेत्राम्
ityevamuktvā sa munirjagāma draṣṭuṃ vibhuṃ puṣkaranāthamīḍyam / nadīṃ payoṣṇīṃ munivṛndavandyāṃ saṃcintayanneva viśālanetrām