इति श्रीवामनपुराणो ष्ट्पञ्चाशो ऽध्यायः पुलस्त्य उवाच । तस्मिंस्तीर्थवरे स्नात्वा दृष्ट्वा देवं त्रिलोचनम् । पूजयित्वा सुवर्णाक्षं नैमिषं प्रययौ ततः
iti śrīvāmanapurāṇo ṣṭpañcāśo 'dhyāyaḥ pulastya uvāca / tasmiṃstīrthavare snātvā dṛṣṭvā devaṃ trilocanam / pūjayitvā suvarṇākṣaṃ naimiṣaṃ prayayau tataḥ
तत्र तीर्थसहस्राणि त्रिंशत्पापहराणि च । तोम्त्याः काञ्चनाक्ष्याश्च गुरुदायाश्च मध्यतः
tatra tīrthasahasrāṇi triṃśatpāpaharāṇi ca / tomtyāḥ kāñcanākṣyāśca gurudāyāśca madhyataḥ
तेषु स्नात्वार्च्य देवेशं पीतवाससमच्युतम् । ऋषीनपि च संपूज्य नैमिषारण्यवासिनः
teṣu snātvārcya deveśaṃ pītavāsasamacyutam / ṛṣīnapi ca saṃpūjya naimiṣāraṇyavāsinaḥ
देवदेवं तथेशानं संपूज्य विधिना ततः । गयायां गोपतिं द्रष्टुं जगाम स महासुरः
devadevaṃ tatheśānaṃ saṃpūjya vidhinā tataḥ / gayāyāṃ gopatiṃ draṣṭuṃ jagāma sa mahāsuraḥ
तत्र ब्रह्मध्वजे स्नात्वा कृत्वा चास्य प्रदक्षिणाम् । पिण्डनिर्वपणं पुण्यं पिदृणां स चकार ह
tatra brahmadhvaje snātvā kṛtvā cāsya pradakṣiṇām / piṇḍanirvapaṇaṃ puṇyaṃ pidṛṇāṃ sa cakāra ha
उदपाने तथा स्नात्वा तत्राभ्यर्च्य पितॄन् वशी । गदापाणिं समभ्यर्च्य गोपतिं चापि शङ्करम्
udapāne tathā snātvā tatrābhyarcya pitṝn vaśī / gadāpāṇiṃ samabhyarcya gopatiṃ cāpi śaṅkaram
इन्द्रतीर्थे तथा स्नात्वा संतर्प्य पितृदेवताः । महानदीजले स्नात्वा सरयूमाजगाम सः
indratīrthe tathā snātvā saṃtarpya pitṛdevatāḥ / mahānadījale snātvā sarayūmājagāma saḥ
तस्यां स्नात्वा समभ्यर्च्य गोप्रतारे कुशेशयम् । उपोष्य रजनीमेकां विरजां नगरीं ययौ
tasyāṃ snātvā samabhyarcya gopratāre kuśeśayam / upoṣya rajanīmekāṃ virajāṃ nagarīṃ yayau
स्नात्वा विरजसे तीर्थे दत्त्वा पिण्डं पितॄंस् तथा । दर्शनार्थ ययौ श्रीमान् अजितं पुरुषोत्तमम्
snātvā virajase tīrthe dattvā piṇḍaṃ pitṝṃs tathā / darśanārtha yayau śrīmān ajitaṃ puruṣottamam
तं दृष्ट्वा पुण्डरीकाक्षमक्षरं परमं शुचिः । षड्रात्रमुष्य तत्रैव महेन्द्रं दक्षिणं ययौ
taṃ dṛṣṭvā puṇḍarīkākṣamakṣaraṃ paramaṃ śuciḥ / ṣaḍrātramuṣya tatraiva mahendraṃ dakṣiṇaṃ yayau
तत्र देववरं शंभुमर्द्धनारीश्वरं हरम् । दृष्ट्वार्च्य संपूज्य पितॄन् महेन्द्रं चोत्तरं गतः
tatra devavaraṃ śaṃbhumarddhanārīśvaraṃ haram / dṛṣṭvārcya saṃpūjya pitṝn mahendraṃ cottaraṃ gataḥ
तत्र देववरं शंभुं गोपालं सोमपायिनम्. दृष्ट्वा स्नात्वा सोमतीर्थे सह्याचलमुपागतः
tatra devavaraṃ śaṃbhuṃ gopālaṃ somapāyinam. dṛṣṭvā snātvā somatīrthe sahyācalamupāgataḥ
तत्र स्नात्वा महोदक्यां वैकुण्ठं चार्च्यं भक्तितः । सुरान् पितृन् समभ्यर्च्य पारियात्रं गिरिं गतः
tatra snātvā mahodakyāṃ vaikuṇṭhaṃ cārcyaṃ bhaktitaḥ / surān pitṛn samabhyarcya pāriyātraṃ giriṃ gataḥ
तत्र स्नात्वा लाह्गलिन्यां पूजयित्वापराजितम् । कशेरुदेशं चाभयेत्य विश्वरूपं ददर्श सः
tatra snātvā lāhgalinyāṃ pūjayitvāparājitam / kaśerudeśaṃ cābhayetya viśvarūpaṃ dadarśa saḥ
यत्र देववरः शंभुर्गणानां तु सुपूजितम् । विश्वरूपमथात्मानं दर्शयामास योगवित्
yatra devavaraḥ śaṃbhurgaṇānāṃ tu supūjitam / viśvarūpamathātmānaṃ darśayāmāsa yogavit
तत्र मङ्कुणिकातोये स्नात्वाभ्यर्य्य महेश्वरम् । जगामाद्रिं स सौगन्धि प्रह्लादो मलायाचलम्
tatra maṅkuṇikātoye snātvābhyaryya maheśvaram / jagāmādriṃ sa saugandhi prahlādo malāyācalam
महाह्रदे ततः स्नात्वा पूजयित्वा च शङ्करम् । ततो जगाम योगात्मा द्रष्टुं विन्ध्ये सदाशिवम्
mahāhrade tataḥ snātvā pūjayitvā ca śaṅkaram / tato jagāma yogātmā draṣṭuṃ vindhye sadāśivam
ततो विपाशासलिले स्नात्वाभ्यर्च्य सदाशिवम् । त्रिरात्रं समुपोष्याथ अवन्तीं नगरीं ययो
tato vipāśāsalile snātvābhyarcya sadāśivam / trirātraṃ samupoṣyātha avantīṃ nagarīṃ yayo
तत्र शिप्राजले स्नात्वा विष्णुं संपूज्य भक्तिततः । श्मशानस्थं ददर्शाथ महाकालवपुर्धरम्
tatra śiprājale snātvā viṣṇuṃ saṃpūjya bhaktitataḥ / śmaśānasthaṃ dadarśātha mahākālavapurdharam
तस्मिन् हि सर्वसत्त्वानां तेन रूपेण शङ्करः । तामसं रूपमास्थाय संहारं कुरुते वशी
tasmin hi sarvasattvānāṃ tena rūpeṇa śaṅkaraḥ / tāmasaṃ rūpamāsthāya saṃhāraṃ kurute vaśī
तत्रस्थेन सुरेशेन श्वेतकिर्नाम भूपतिः । रक्षितस्त्वन्तकं दग्ध्वा सर्वबूतापहारिणम्
tatrasthena sureśena śvetakirnāma bhūpatiḥ / rakṣitastvantakaṃ dagdhvā sarvabūtāpahāriṇam
तत्रातिहृष्टो वसति नित्यं शर्वः सहोमया । वृतः प्रमथकोटीभिर्बहुभिस्त्रिदशार्चितः
tatrātihṛṣṭo vasati nityaṃ śarvaḥ sahomayā / vṛtaḥ pramathakoṭībhirbahubhistridaśārcitaḥ
तं दृष्ट्वाथ महाकालं कालकालान्तकान्तकम् । यमसंयमनं मृत्योर्मृत्युं चित्रविचित्रकम्
taṃ dṛṣṭvātha mahākālaṃ kālakālāntakāntakam / yamasaṃyamanaṃ mṛtyormṛtyuṃ citravicitrakam
श्मसाननिलयं शंभुं भूतनाथं जगत्पतिम् । पूजयित्वा शूलधरं जगाम निषधान् प्रति
śmasānanilayaṃ śaṃbhuṃ bhūtanāthaṃ jagatpatim / pūjayitvā śūladharaṃ jagāma niṣadhān prati
तत्रामरेश्वरं देवं दृष्ट्वा संपूज्य भक्तितः । महोदयं समभ्येत्य हयग्रीवं ददर्श सः
tatrāmareśvaraṃ devaṃ dṛṣṭvā saṃpūjya bhaktitaḥ / mahodayaṃ samabhyetya hayagrīvaṃ dadarśa saḥ
अश्वतीर्थे ततः स्नात्वा दृष्ट्वा च तुरगाननम् । श्रीधरं चैव संपूज्य पञ्चालविषयं ययौ
aśvatīrthe tataḥ snātvā dṛṣṭvā ca turagānanam / śrīdharaṃ caiva saṃpūjya pañcālaviṣayaṃ yayau
तत्रेश्वरगुणैर्युक्तं पुत्रमर्थपतेरथ । पाञ्चालिकं वशी दृष्ट्वा प्रयागं परतो ययौ
tatreśvaraguṇairyuktaṃ putramarthapateratha / pāñcālikaṃ vaśī dṛṣṭvā prayāgaṃ parato yayau
स्नात्वा सन्निहिते तीर्थे यामुने लोकविश्रुते । दृष्ट्वा वटेश्वरं रुद्रं माधवं योगशायिनम्
snātvā sannihite tīrthe yāmune lokaviśrute / dṛṣṭvā vaṭeśvaraṃ rudraṃ mādhavaṃ yogaśāyinam
द्वावेव भक्तितः पूज्यौ पूजयित्वा महासुरः । माघमासमथोपोष्य ततो वाराणसीं गतः
dvāveva bhaktitaḥ pūjyau pūjayitvā mahāsuraḥ / māghamāsamathopoṣya tato vārāṇasīṃ gataḥ
ततो ऽस्यां वरणायं च तीर्थेषु च पृथक् पृथक् । सर्वपापहराद्येषु स्नात्वार्ऽच्य पितृदेवताः
tato 'syāṃ varaṇāyaṃ ca tīrtheṣu ca pṛthak pṛthak / sarvapāpaharādyeṣu snātvār'cya pitṛdevatāḥ
प्रदक्षिमीकृत्य पुरीं पूज्याविमुक्तकेशवौ । लोलं दिवाकरं दृष्ट्वा ततो मधुवनं ययौ
pradakṣimīkṛtya purīṃ pūjyāvimuktakeśavau / lolaṃ divākaraṃ dṛṣṭvā tato madhuvanaṃ yayau
तत्र स्वयंभुवं देवं ददर्शासुरसत्तमः । तमभ्यर्च्य महातेजाः पुष्करारण्यमागमत्
tatra svayaṃbhuvaṃ devaṃ dadarśāsurasattamaḥ / tamabhyarcya mahātejāḥ puṣkarāraṇyamāgamat
तेषु त्रिष्वपि तीर्थेषु स्नात्वार्ऽच्य पितृदेवताः । पुष्कराक्षमयोगन्धि ब्रह्माणं चाप्यपूजयत्
teṣu triṣvapi tīrtheṣu snātvār'cya pitṛdevatāḥ / puṣkarākṣamayogandhi brahmāṇaṃ cāpyapūjayat
ततो भूयः सरस्वत्यास्तीर्थे त्रैलोक्यविश्रुते । कोटितीर्थे रुद्रकोटिं ददर्श वृषभध्वजम्
tato bhūyaḥ sarasvatyāstīrthe trailokyaviśrute / koṭitīrthe rudrakoṭiṃ dadarśa vṛṣabhadhvajam
नैमिषेया द्विजवरा मागधेयाः ससैन्धवाः । धर्मारण्याः पौष्करेया दण्डकारण्यकास्तथा
naimiṣeyā dvijavarā māgadheyāḥ sasaindhavāḥ / dharmāraṇyāḥ pauṣkareyā daṇḍakāraṇyakāstathā
चाम्पेया भारुकच्छेया देविकातीरगाश्च ये । ते तत्र शङ्करं द्रष्टुं समायाता द्विजातयः
cāmpeyā bhārukaccheyā devikātīragāśca ye / te tatra śaṅkaraṃ draṣṭuṃ samāyātā dvijātayaḥ
कोटिसंख्यास्तपः सिद्धा हरदर्शलालसाः । अहं पूर्वमहं पूर्वमित्येवं वादिनो मुन्
koṭisaṃkhyāstapaḥ siddhā haradarśalālasāḥ / ahaṃ pūrvamahaṃ pūrvamityevaṃ vādino mun
तान् संक्षुब्धान् हरो दृष्ट्वा महर्षीन् दग्धकिल्बिषान् । तेषामेवानुकम्पार्थं कोटिमूर्त्तिरभूद् भवः
tān saṃkṣubdhān haro dṛṣṭvā maharṣīn dagdhakilbiṣān / teṣāmevānukampārthaṃ koṭimūrttirabhūd bhavaḥ
ततस्ते मुनयः प्रीताः सर्व एव महेश्वरम् । संपूजयन्तस्तस्थुर्वै तीर्थं कृत्वा पृथक् पृथक् । इत्येवं रुद्रकोटीति नाम्ना शंभुरजायत
tataste munayaḥ prītāḥ sarva eva maheśvaram / saṃpūjayantastasthurvai tīrthaṃ kṛtvā pṛthak pṛthak / ityevaṃ rudrakoṭīti nāmnā śaṃbhurajāyata
तं ददर्श महातेजाः प्रह्लादो भक्तिमान् वशी । कोटितीर्थे ततः स्नात्वा तर्पयित्वा वसुन् पितॄन् । रुद्रकोटिं समभ्यर्च्य जगाम कुरुजाङ्गलम्
taṃ dadarśa mahātejāḥ prahlādo bhaktimān vaśī / koṭitīrthe tataḥ snātvā tarpayitvā vasun pitṝn / rudrakoṭiṃ samabhyarcya jagāma kurujāṅgalam
त6 देववरं स्थाणुं शङ्करं पार्वतीप्रियम् । सरस्वतीजले मग्नं ददर्श सुरपूजितम्
ta6 devavaraṃ sthāṇuṃ śaṅkaraṃ pārvatīpriyam / sarasvatījale magnaṃ dadarśa surapūjitam
सारस्वते ऽम्भसि स्नात्वा स्थाणुं संपूज्य भक्तितः । स्नात्वा दसाश्वमेधे च संपूज्य च सुरान् पितृन्
sārasvate 'mbhasi snātvā sthāṇuṃ saṃpūjya bhaktitaḥ / snātvā dasāśvamedhe ca saṃpūjya ca surān pitṛn
सहस्रलिङ्गं संपूज्य स्नात्वा कन्याह्रदे शुचिः । अभिवाद्य गुरुं शुक्रं सोमतीर्थं जगाम ह
sahasraliṅgaṃ saṃpūjya snātvā kanyāhrade śuciḥ / abhivādya guruṃ śukraṃ somatīrthaṃ jagāma ha
तत्र स्नात्वार्ऽच्य च पितृन् सोमं संपूज्य भक्तिततः । क्षीरिकावासमभ्येत्य स्नानं चक्रे महायशाः
tatra snātvār'cya ca pitṛn somaṃ saṃpūjya bhaktitataḥ / kṣīrikāvāsamabhyetya snānaṃ cakre mahāyaśāḥ
प्रदक्षिणीकृत्य तरुं वरुणं चार्च्य बुद्धिमान् । भूयः कुरुध्वजं दृष्ट्वा पद्माख्यां नगरी गतः
pradakṣiṇīkṛtya taruṃ varuṇaṃ cārcya buddhimān / bhūyaḥ kurudhvajaṃ dṛṣṭvā padmākhyāṃ nagarī gataḥ
तत्रार्च्य मित्रावरुणौ भास्करौ लोकपूजितौ । कुमारधारामभ्येत्य ददर्श स्वामिनं वशी
tatrārcya mitrāvaruṇau bhāskarau lokapūjitau / kumāradhārāmabhyetya dadarśa svāminaṃ vaśī
स्नात्वा कपिलधारायां संतर्प्यार्च्य पितृन् सुरान् । दृष्ट्वा स्कन्दं समभ्यर्च्य नर्मदायां जगाम ह
snātvā kapiladhārāyāṃ saṃtarpyārcya pitṛn surān / dṛṣṭvā skandaṃ samabhyarcya narmadāyāṃ jagāma ha
तस्यां स्नात्वा समभ्यर्च्य वासुदेवं श्रियः पतिम् । जगाम भूधरं द्रष्टुं वाराहं चक्रधारिणम्
tasyāṃ snātvā samabhyarcya vāsudevaṃ śriyaḥ patim / jagāma bhūdharaṃ draṣṭuṃ vārāhaṃ cakradhāriṇam
स्नात्वा कोकामुके तीर्थे संपूज्य धरणीधरम् । त्रिसौवर्णं महादेवमर्बुदेशं जगाम ह
snātvā kokāmuke tīrthe saṃpūjya dharaṇīdharam / trisauvarṇaṃ mahādevamarbudeśaṃ jagāma ha
तत्र नारीह्रदे स्नात्वा पूजयित्वा च शङ्करम् । कालिञ्जरं समभ्येत्य नीलकण्ठं ददर्श सः
tatra nārīhrade snātvā pūjayitvā ca śaṅkaram / kāliñjaraṃ samabhyetya nīlakaṇṭhaṃ dadarśa saḥ
नीलतीर्थजले स्नात्वा पूजयित्वा ततः शिवम् । जगाम सागरानूपे प्रभासे द्रष्टुमीश्वरम्
nīlatīrthajale snātvā pūjayitvā tataḥ śivam / jagāma sāgarānūpe prabhāse draṣṭumīśvaram
स्नात्वा च संगमे नद्याः सरस्वत्यार्णंवस्य च । सोमेश्वरं लोकपतिं ददर्श स कपर्दिनम्
snātvā ca saṃgame nadyāḥ sarasvatyārṇaṃvasya ca / someśvaraṃ lokapatiṃ dadarśa sa kapardinam
यो दक्षशापनिर्दग्धः क्षयी ताराधिपः शशी । आप्यायितः शङ्करेण विष्णुना सकपर्दिना
yo dakṣaśāpanirdagdhaḥ kṣayī tārādhipaḥ śaśī / āpyāyitaḥ śaṅkareṇa viṣṇunā sakapardinā
तावर्च्य देवप्रवरौ प्रजगाम महालयम् । तत्र रुद्रं समभ्यर्च्य प्रजगामोत्तरान् कुरून्
tāvarcya devapravarau prajagāma mahālayam / tatra rudraṃ samabhyarcya prajagāmottarān kurūn
पद्मनाभं स तत्रर्च्य सप्तगोदावरं ययौ । तत्र स्नात्वार्ऽच्य विश्वेशं भीमं त्रैलोक्यवन्दितम्
padmanābhaṃ sa tatrarcya saptagodāvaraṃ yayau / tatra snātvār'cya viśveśaṃ bhīmaṃ trailokyavanditam
गत्वा दारुवने श्रीमान् लिङ्गं स ददर्श ह । तमर्च्य ब्राह्मणीं गत्वा स्नात्वार्ऽच्य त्रिदशेश्वरम्
gatvā dāruvane śrīmān liṅgaṃ sa dadarśa ha / tamarcya brāhmaṇīṃ gatvā snātvār'cya tridaśeśvaram
प्लक्षावतरणं गत्वा श्रीनिवासमपूजयत् । ततश्च कुण्डिनं गत्वा संपूज्य प्रामतृप्तिदम्
plakṣāvataraṇaṃ gatvā śrīnivāsamapūjayat / tataśca kuṇḍinaṃ gatvā saṃpūjya prāmatṛptidam
शूर्पारके चतुर्बाहुं पूजयित्वा विधानतः । मागधारण्यमासाद्य ददर्श वसुधाधिपम्
śūrpārake caturbāhuṃ pūjayitvā vidhānataḥ / māgadhāraṇyamāsādya dadarśa vasudhādhipam
तमर्चयित्वा विश्वेशं स जगाम प्रजामुखम् । महातीर्थे ततः स्नात्वा वासुदेवं प्रणम्य च
tamarcayitvā viśveśaṃ sa jagāma prajāmukham / mahātīrthe tataḥ snātvā vāsudevaṃ praṇamya ca
शोणं शंप्राप्य संपूज्य स्कमवर्माणमीश्वरम् । महाकोश्यां महादेवं हंसाख्यं भक्तिमानथ
śoṇaṃ śaṃprāpya saṃpūjya skamavarmāṇamīśvaram / mahākośyāṃ mahādevaṃ haṃsākhyaṃ bhaktimānatha
पूजयित्वा जगामाथ सैन्धवारण्यमुत्तमम् । तत्रेश्वरं सुनेत्राख्यं शङ्खशूलधरं गुरुम् । पूजयित्वा महाबाहुः प्रजागाम त्रिविष्टपम्
pūjayitvā jagāmātha saindhavāraṇyamuttamam / tatreśvaraṃ sunetrākhyaṃ śaṅkhaśūladharaṃ gurum / pūjayitvā mahābāhuḥ prajāgāma triviṣṭapam
तत्र देवं महेशानं जटाधरमिति श्रुतम् । तं दृष्ट्वार्ऽच्य हरिं चासौ तीर्थं कनखलं ययौ
tatra devaṃ maheśānaṃ jaṭādharamiti śrutam / taṃ dṛṣṭvār'cya hariṃ cāsau tīrthaṃ kanakhalaṃ yayau
तत्रार्च्य भद्रकालीशं वीरभद्रं च दानवः । धनाधिपं च मेघङ्कं ययावथ गिरिव्रजम्
tatrārcya bhadrakālīśaṃ vīrabhadraṃ ca dānavaḥ / dhanādhipaṃ ca meghaṅkaṃ yayāvatha girivrajam
तत्र देवं पशुपतिं लोकनाथं महेश्वरम् । संपूजयित्वा पिधिवत्कामरूपं जगाम ह
tatra devaṃ paśupatiṃ lokanāthaṃ maheśvaram / saṃpūjayitvā pidhivatkāmarūpaṃ jagāma ha
शशिप्रभं देववरं त्रिनेत्रं संपूजयित्वा सह वै मृडान्या । जगाम तीर्थप्रवरं महाख्यं तस्मिन् महादेवमपूजयत्
śaśiprabhaṃ devavaraṃ trinetraṃ saṃpūjayitvā saha vai mṛḍānyā / jagāma tīrthapravaraṃ mahākhyaṃ tasmin mahādevamapūjayat
ततस्त्रिकूटं गिरिमत्रिपुत्रं जगाम द्रष्टुं स हि चक्रपाणिनम् । तमीड्य भक्त्या तु गजेन्द्रसोक्षणं जजाप जप्यं परमं पवित्रम्
tatastrikūṭaṃ girimatriputraṃ jagāma draṣṭuṃ sa hi cakrapāṇinam / tamīḍya bhaktyā tu gajendrasokṣaṇaṃ jajāpa japyaṃ paramaṃ pavitram
तत्रोष्य दैत्येश्वरसूनुरादरान्मासत्रयं मूलफलाम्बुभक्षी । निवेद्य विप्रप्रवरेषु काञ्चनं जगाम घोरं स हि दण्डकं वनम्
tatroṣya daityeśvarasūnurādarānmāsatrayaṃ mūlaphalāmbubhakṣī / nivedya viprapravareṣu kāñcanaṃ jagāma ghoraṃ sa hi daṇḍakaṃ vanam
तत्र दिव्यं महाशाखं वनस्पतिवपुर्धरम् । ददर्श पुण्डरीकाक्षं महाश्वापदवारणम्
tatra divyaṃ mahāśākhaṃ vanaspativapurdharam / dadarśa puṇḍarīkākṣaṃ mahāśvāpadavāraṇam
तस्याधस्थात् त्रिरात्रं स महाभागवतो ऽसुरः । स्थितः स्थिण्डिलशायी तु पठन् सारस्वतं स्तवम्
tasyādhasthāt trirātraṃ sa mahābhāgavato 'suraḥ / sthitaḥ sthiṇḍilaśāyī tu paṭhan sārasvataṃ stavam
तस्मात् तीर्थवरं विद्वान् सर्वपापप्रमोचनम् । जगाम दानवो द्रष्टुं सर्वपापहरं हरिम्
tasmāt tīrthavaraṃ vidvān sarvapāpapramocanam / jagāma dānavo draṣṭuṃ sarvapāpaharaṃ harim
तस्याग्रतो जजापासौ स्तवौ पापप्रणाशनौ । यौ पुरा भगवान् प्राह क्रोडरूपी जनार्दनः
tasyāgrato jajāpāsau stavau pāpapraṇāśanau / yau purā bhagavān prāha kroḍarūpī janārdanaḥ
तस्मादथागाद् दैत्येन्द्रः शालग्रामं महाफलम् । यत्र संनिहितो विष्णुश्चरेषु स्थावरेषु च । । 57.72 तत्र सर्वगतं विष्णुं मत्वा चक्रे रतिं बली । पूजयन् भगवत्पादौ महाभागवतो मुने
tasmādathāgād daityendraḥ śālagrāmaṃ mahāphalam / yatra saṃnihito viṣṇuścareṣu sthāvareṣu ca / / 57.72 tatra sarvagataṃ viṣṇuṃ matvā cakre ratiṃ balī / pūjayan bhagavatpādau mahābhāgavato mune
इयं तवोक्ता मुनिसंघजुष्टा प्रह्लादतीर्थानुगतिः सुपुण्या । यत्कीर्त्तनाच्छ्रवणात् स्पर्शनाच्च विमुक्तपापा मनुजा भवन्ति
iyaṃ tavoktā munisaṃghajuṣṭā prahlādatīrthānugatiḥ supuṇyā / yatkīrttanācchravaṇāt sparśanācca vimuktapāpā manujā bhavanti