॥ इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां पञ्चम आवन्त्यखण्डे रेवाखण्डे श्रीनर्मदामाहात्म्यवर्णनं नाम एकादशोऽध्यायः ॥ RKV अध्याय 12 श्रीमार्कण्डेय उवाच: एतच्छ्रुत्वा वचो राजन्संहृष्टा ऋषयो ऽभवन् । नर्मदां स्तोतुमारब्धाः कृताञ्जलिपुटा द्विजाः
|| iti śrīskānde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ pañcama āvantyakhaṇḍe revākhaṇḍe śrīnarmadāmāhātmyavarṇanaṃ nāma ekādaśo'dhyāyaḥ || RKV adhyāya 12 śrīmārkaṇḍeya uvāca: etacchrutvā vaco rājansaṃhṛṣṭā ṛṣayo 'bhavan / narmadāṃ stotumārabdhāḥ kṛtāñjalipuṭā dvijāḥ
नमो ऽस्तु ते पुण्यजले नमो मकरगामिनि । नमस्ते पापमोचिन्यै नमो देवि वरानने
namo 'stu te puṇyajale namo makaragāmini / namaste pāpamocinyai namo devi varānane
नमो ऽस्तु ते पुण्यजलाश्रये शुभे विशुद्धसत्त्वं सुरसिद्धसेविते । नमो ऽस्तु ते तीर्थगणैर्निषेविते नमो ऽस्तु रुद्राङ्गसमुद्भवे वरे
namo 'stu te puṇyajalāśraye śubhe viśuddhasattvaṃ surasiddhasevite / namo 'stu te tīrthagaṇairniṣevite namo 'stu rudrāṅgasamudbhave vare
नमो ऽस्तु ते देवि समुद्रगामिनि नमो ऽस्तु ते देवि वरप्रदे शिवे । नमो ऽस्तु लोकद्वयसौख्यदायिनि ह्यनेकभूतौघसमाश्रिते ऽनघे
namo 'stu te devi samudragāmini namo 'stu te devi varaprade śive / namo 'stu lokadvayasaukhyadāyini hyanekabhūtaughasamāśrite 'naghe
सरिद्वरे पापहरे विचित्रिते गन्धर्वयक्षोरगसेविताङ्गे । सनातनि प्राणिगणानुकम्पिनि मोक्षप्रदे देवि विधेहि शं नः
saridvare pāpahare vicitrite gandharvayakṣoragasevitāṅge / sanātani prāṇigaṇānukampini mokṣaprade devi vidhehi śaṃ naḥ
महागजैर् घमहिषैर् वराहैः संसेविते देवि महोर्मिमाले । नताः स्म सर्वे वरदे सुखप्रदे विमोचयास्मान्पशुपाशबन्धात्
mahāgajair ghamahiṣair varāhaiḥ saṃsevite devi mahormimāle / natāḥ sma sarve varade sukhaprade vimocayāsmānpaśupāśabandhāt
पापैरनेकैरशुभैर्विबद्धा भ्रमन्ति तावन्नरकेषु मर्त्याः । महानिलोद्भूततरङ्गभूतं यावत्तवाम्भो हि न संस्पृशन्ति
pāpairanekairaśubhairvibaddhā bhramanti tāvannarakeṣu martyāḥ / mahānilodbhūtataraṅgabhūtaṃ yāvattavāmbho hi na saṃspṛśanti
अनेकदुःखौघभयार्दितानां पापैरनेकैरभिवेष्टितानाम् । गतिस्त्वम् अम्भोजसमानवक्रे द्वन्द्वैरनेकैरपि संवृतानाम्
anekaduḥkhaughabhayārditānāṃ pāpairanekairabhiveṣṭitānām / gatistvam ambhojasamānavakre dvandvairanekairapi saṃvṛtānām
नद्यश्च पूता विमला भवन्ति त्वां देवि सम्प्राप्य न संशयो ऽत्र । दुःखातुराणाम् अभयं ददासि शिष्टैरनेकैरभिपूजितासि
nadyaśca pūtā vimalā bhavanti tvāṃ devi samprāpya na saṃśayo 'tra / duḥkhāturāṇām abhayaṃ dadāsi śiṣṭairanekairabhipūjitāsi
स्पृष्टं करैश्चन्द्रमसो रवेश्च तदैव दद्यात्परमं पदं तु । यत्रोपलाः पुण्यजलाप्लुतास्ते शिवत्वम् आयान्ति किमत्र चित्रम्
spṛṣṭaṃ karaiścandramaso raveśca tadaiva dadyātparamaṃ padaṃ tu / yatropalāḥ puṇyajalāplutāste śivatvam āyānti kimatra citram
भ्रमन्ति तावन्नरकेषु मर्त्या दुःखातुराः पापपरीतदेहाः । महानिलोद्भूततरङ्गभङ्गं यावत्तवाम्भो न हि संश्रयन्ति
bhramanti tāvannarakeṣu martyā duḥkhāturāḥ pāpaparītadehāḥ / mahānilodbhūtataraṅgabhaṅgaṃ yāvattavāmbho na hi saṃśrayanti
म्लेच्छाः पुलिन्दास्त्वथ यातुधानाः पिबन्ति ये ऽम्भस्तव देवि पुण्यम् । मुक्ता भवन्तीह भयात्तु घोरान्निःसंशयं तेऽपि किमत्र चित्रम्
mlecchāḥ pulindāstvatha yātudhānāḥ pibanti ye 'mbhastava devi puṇyam / muktā bhavantīha bhayāttu ghorānniḥsaṃśayaṃ te'pi kimatra citram
सरांसि नद्यः क्षयमभ्युपेता घोरे युगे ऽस्मिन् हि कलौ प्रदूषिते । त्वं भ्राजसे देवि जलौघपूर्णा दिवीव नक्षत्रपथे च गङ्गा
sarāṃsi nadyaḥ kṣayamabhyupetā ghore yuge 'smin hi kalau pradūṣite / tvaṃ bhrājase devi jalaughapūrṇā divīva nakṣatrapathe ca gaṅgā
तव प्रसादाद् वरदे वरिष्ठे कालं यथेमं परिपालयित्वा । यामो ऽथ रुद्रं तव सुप्रसादाद् वयं तथा त्वं कुरु वै प्रसादम्
tava prasādād varade variṣṭhe kālaṃ yathemaṃ paripālayitvā / yāmo 'tha rudraṃ tava suprasādād vayaṃ tathā tvaṃ kuru vai prasādam
गतिस्त्वमम्बेव पितेव पुत्रांस्त्वं पाहि नो यावदिमं युगान्तम् । कालं त्वनावृष्टिहतं सुघोरं यावत्तरामस्तव सुप्रसादात्
gatistvamambeva piteva putrāṃstvaṃ pāhi no yāvadimaṃ yugāntam / kālaṃ tvanāvṛṣṭihataṃ sughoraṃ yāvattarāmastava suprasādāt
पठन्ति ये स्तोत्रमिदं द्विजेन्द्राः शृण्वन्ति ये चापि नराः प्रशान्ताः । ते यान्ति रुद्रं वृषसंयुतेन यानेन दिव्याम्बरभूषिताश्च
paṭhanti ye stotramidaṃ dvijendrāḥ śṛṇvanti ye cāpi narāḥ praśāntāḥ / te yānti rudraṃ vṛṣasaṃyutena yānena divyāmbarabhūṣitāśca
ये स्तोत्रमेतत् सततं पठन्ति स्नात्वा तु तोये खलु नर्मदायाः । अन्ते हि तेषां सरिदुत्तमेयं गतिं विशुद्धाम् अचिराद् ददाति
ye stotrametat satataṃ paṭhanti snātvā tu toye khalu narmadāyāḥ / ante hi teṣāṃ sariduttameyaṃ gatiṃ viśuddhām acirād dadāti
प्रातः समुत्थाय तथा शयानो यः कीर्तयेतानुदिनं स्तवं च । स मुक्तपापः सुविशुद्धदेहः समाश्रयं याति महेश्वरस्य
prātaḥ samutthāya tathā śayāno yaḥ kīrtayetānudinaṃ stavaṃ ca / sa muktapāpaḥ suviśuddhadehaḥ samāśrayaṃ yāti maheśvarasya