॥ इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां पञ्चम आवन्त्यखण्डे रेवाखण्डे शुक्लतीर्थमहात्म्यवर्णनं नाम षट्पञ्चाशदधिकशततमो ऽध्यायः ॥ RKV अध्याय 157 श्रीमार्कण्डेय उवाच: तस्यैवानन्तरं राजञ्छुक्लतीर्थसमीपतः । वासुदेवस्य तीर्थं तु सर्वलोकेषु पूजितम्
|| iti śrīskānde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ pañcama āvantyakhaṇḍe revākhaṇḍe śuklatīrthamahātmyavarṇanaṃ nāma ṣaṭpañcāśadadhikaśatatamo 'dhyāyaḥ || RKV adhyāya 157 śrīmārkaṇḍeya uvāca: tasyaivānantaraṃ rājañchuklatīrthasamīpataḥ / vāsudevasya tīrthaṃ tu sarvalokeṣu pūjitam
तद्धि पुण्यं सुविख्यातं नर्मदायां पुरातनम् । यत्र हुङ्कारमात्रेण रेवा क्रोशं जगाम सा
taddhi puṇyaṃ suvikhyātaṃ narmadāyāṃ purātanam / yatra huṅkāramātreṇa revā krośaṃ jagāma sā
यदा प्रभृति राजेन्द्र हुङ्कारेण गता सरित् । तदाप्रभृति स स्वामी हुङ्कारः शब्दितो बुधैः
yadā prabhṛti rājendra huṅkāreṇa gatā sarit / tadāprabhṛti sa svāmī huṅkāraḥ śabdito budhaiḥ
हुङ्कारतीर्थे यः स्नात्वा पश्यत्यव्ययमच्युतम् । स मुच्यते नरः पापैः सप्तजन्म कृतैरपि
huṅkāratīrthe yaḥ snātvā paśyatyavyayamacyutam / sa mucyate naraḥ pāpaiḥ saptajanma kṛtairapi
संसारार्णवमग्नानां नराणां पापकर्मिणाम् । नैवोद्धर्ता जगन्नाथं विना नारायणं परः
saṃsārārṇavamagnānāṃ narāṇāṃ pāpakarmiṇām / naivoddhartā jagannāthaṃ vinā nārāyaṇaṃ paraḥ
सा जिह्वा या हरिं स्तौति तच्चित्तं यत्तदर्पितम् । तावेव केवलौ श्लाघ्यौ यौ तत्पूजाकरौ करौ
sā jihvā yā hariṃ stauti taccittaṃ yattadarpitam / tāveva kevalau ślāghyau yau tatpūjākarau karau
सर्वदा सर्वकार्येषु नास्ति तेषाममङ्गलम् । येषां हृदिस्थो भगवान्मङ्गलायतनो हरिः
sarvadā sarvakāryeṣu nāsti teṣāmamaṅgalam / yeṣāṃ hṛdistho bhagavānmaṅgalāyatano hariḥ
यद् अन्यद् देवतार्चायाः फलं प्राप्नोति मानवः । साष्टाङ्गप्रणिपातेन तत्फलं लभते हरेः
yad anyad devatārcāyāḥ phalaṃ prāpnoti mānavaḥ / sāṣṭāṅgapraṇipātena tatphalaṃ labhate hareḥ
रेणुगुण्ठितगात्रस्य यावन्तो ऽस्य रजःकणाः । तावद्वर्षसहस्राणि विष्णुलोके महीयते
reṇuguṇṭhitagātrasya yāvanto 'sya rajaḥkaṇāḥ / tāvadvarṣasahasrāṇi viṣṇuloke mahīyate
सम्मार्जनाभ्युक्षणलेपनेन तदालये नश्यति सर्वपापम् । नारी नराणां परया तु भक्त्या दृष्ट्वा तु रेवां नरसत्तमस्य
sammārjanābhyukṣaṇalepanena tadālaye naśyati sarvapāpam / nārī narāṇāṃ parayā tu bhaktyā dṛṣṭvā tu revāṃ narasattamasya
येनार्चितो भगवान्वासुदेवो जन्मार्जितं नश्यति तस्य पापम् । स याति लोकं गरुडध्वजस्य विधूतपापः सुरसङ्घपूज्यताम्
yenārcito bhagavānvāsudevo janmārjitaṃ naśyati tasya pāpam / sa yāti lokaṃ garuḍadhvajasya vidhūtapāpaḥ surasaṅghapūjyatām
शाठ्येनापि नमस्कारं प्रयुञ्जंश् चक्रपाणिनः । सप्तजन्मार्जितं पापं गच्छत्याशु न संशयः
śāṭhyenāpi namaskāraṃ prayuñjaṃś cakrapāṇinaḥ / saptajanmārjitaṃ pāpaṃ gacchatyāśu na saṃśayaḥ
पूजायां प्रीयते रुद्रो जपहोमैर् दिवाकरः । शङ्खचक्रगदापाणिः प्रणिपातेन तुष्यति
pūjāyāṃ prīyate rudro japahomair divākaraḥ / śaṅkhacakragadāpāṇiḥ praṇipātena tuṣyati
भवजलधिगतानां द्वन्द्ववाताहतानां सुतदुहितृकलत्रत्राणभारार्दितानाम् । विषमविषयतोये मज्जतामप्लवानां भवति शरणमेको विष्णुपोतो नराणाम्
bhavajaladhigatānāṃ dvandvavātāhatānāṃ sutaduhitṛkalatratrāṇabhārārditānām / viṣamaviṣayatoye majjatāmaplavānāṃ bhavati śaraṇameko viṣṇupoto narāṇām
हुङ्कारतीर्थे राजेन्द्र शुभं वा यदि वाशुभम् । यत्कृतं पुरुषव्याघ्र तन्नश्यति न कर्हिचित्
huṅkāratīrthe rājendra śubhaṃ vā yadi vāśubham / yatkṛtaṃ puruṣavyāghra tannaśyati na karhicit