॥ इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां पञ्चम आवन्त्यखण्डे रेवाखण्डे मेघनादतीर्थमाहात्म्यवर्णनं नाम पञ्चत्रिंशो ऽध्यायः ॥ RKV अध्याय 36 मार्कण्डेय उवाच: ततो गच्छेच्च राजेन्द्र दारुतीर्थमनुत्तमम् । दारुको यत्र संसिद्ध इन्द्रस्य दयितः पुरा
|| iti śrīskānde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ pañcama āvantyakhaṇḍe revākhaṇḍe meghanādatīrthamāhātmyavarṇanaṃ nāma pañcatriṃśo 'dhyāyaḥ || RKV adhyāya 36 mārkaṇḍeya uvāca: tato gacchecca rājendra dārutīrthamanuttamam / dāruko yatra saṃsiddha indrasya dayitaḥ purā
युधिष्ठिर उवाच: दारुकेण कथं तात तपश्चीर्णं पुरानघ । विधानं श्रोतुमिच्छामि त्वत्सकाशाद्द्विजोत्तम
yudhiṣṭhira uvāca: dārukeṇa kathaṃ tāta tapaścīrṇaṃ purānagha / vidhānaṃ śrotumicchāmi tvatsakāśāddvijottama
श्रीमार्कण्डेय उवाच: हन्त ते कथयिष्यामि विचित्रं यत्पुरातनम् । वृत्तं स्वर्गसभामध्ये ऋषीणां भावितात्मनाम्
śrīmārkaṇḍeya uvāca: hanta te kathayiṣyāmi vicitraṃ yatpurātanam / vṛttaṃ svargasabhāmadhye ṛṣīṇāṃ bhāvitātmanām
सूतो वज्रधरस्येष्टो मातलिर्नाम नामतः । स पुत्रं शप्तवान्पूर्वं कस्मिंश्चित्कारणान्तरे
sūto vajradharasyeṣṭo mātalirnāma nāmataḥ / sa putraṃ śaptavānpūrvaṃ kasmiṃścitkāraṇāntare
शापाहतो वेपमान इन्द्रस्य चरणौ शुभौ । प्रपीड्य मूर्ध्ना देवेशं विज्ञापयति भारत
śāpāhato vepamāna indrasya caraṇau śubhau / prapīḍya mūrdhnā deveśaṃ vijñāpayati bhārata
तमुवाचाभिशप्तं चाप्यनाथं च सुरेश्वरः । कर्मणा केन शापस्य घोरस्यान्तो भविष्यति
tamuvācābhiśaptaṃ cāpyanāthaṃ ca sureśvaraḥ / karmaṇā kena śāpasya ghorasyānto bhaviṣyati
नर्मदातटमाश्रित्य तोषयन्वै महेश्वरम् । तिष्ठ यावद् युगस्यान्तं पुनर्जन्म ह्यवाप्स्यसि
narmadātaṭamāśritya toṣayanvai maheśvaram / tiṣṭha yāvad yugasyāntaṃ punarjanma hyavāpsyasi
पुनर्भूत्वा तु पूतस्त्वं दारुको नाम विश्रुतः । संसेव्य परमं देवं शङ्खचक्रगदाधरम्
punarbhūtvā tu pūtastvaṃ dāruko nāma viśrutaḥ / saṃsevya paramaṃ devaṃ śaṅkhacakragadādharam
मानुषं भावमापन्नस्ततः सिद्धिमवाप्स्यसि । एवमुक्तस्तु देवेन सहस्राक्षेण धीमता
mānuṣaṃ bhāvamāpannastataḥ siddhimavāpsyasi / evamuktastu devena sahasrākṣeṇa dhīmatā
प्रणम्य शिरसा भूमिम् आगतो ऽसौ ह्यचेतनः । नर्मदातटमाश्रित्य कर्षयन्निजविग्रहम्
praṇamya śirasā bhūmim āgato 'sau hyacetanaḥ / narmadātaṭamāśritya karṣayannijavigraham
व्रतोपवाससंखिन्नो जपहोमरतः सदा । महादेवं महात्मानं वरदं शूलपाणिनम्
vratopavāsasaṃkhinno japahomarataḥ sadā / mahādevaṃ mahātmānaṃ varadaṃ śūlapāṇinam
भक्त्या तु परया राजन्यावदाभूतसम्प्लवम् । अंशावतरणाद् विष्णोः सूतो भूत्वा महामतिः
bhaktyā tu parayā rājanyāvadābhūtasamplavam / aṃśāvataraṇād viṣṇoḥ sūto bhūtvā mahāmatiḥ
तोषयन् वै जगन्नाथं ततो यातो हि सद्गतिम्
toṣayan vai jagannāthaṃ tato yāto hi sadgatim
एष तत्सम्भवस्तात दारुतीर्थस्य सुव्रत । कथितो ऽयं मया पूर्वं यथा मे शङ्करो ऽब्रवीत्
eṣa tatsambhavastāta dārutīrthasya suvrata / kathito 'yaṃ mayā pūrvaṃ yathā me śaṅkaro 'bravīt
ततो युधिष्ठिरः श्रुत्वा विस्मयं परमं गतः । भ्रात्ःन् विलोकयामास हृष्टरोमा मुहुर्मुहुः
tato yudhiṣṭhiraḥ śrutvā vismayaṃ paramaṃ gataḥ / bhrātḥn vilokayāmāsa hṛṣṭaromā muhurmuhuḥ
श्रीमार्कण्डेय उवाच: तस्मिंस्तीर्थे नरः स्नात्वा विधिपूर्वं नरेश्वर । उपास्य संध्यां देवेशमर्चयेद्यश्च शङ्करम्
śrīmārkaṇḍeya uvāca: tasmiṃstīrthe naraḥ snātvā vidhipūrvaṃ nareśvara / upāsya saṃdhyāṃ deveśamarcayedyaśca śaṅkaram
वेदाभ्यासं तु तत्रैव यः करोति समाहितः । सो ऽश्वमेधफलं राजंल्लभते नात्र संशयः
vedābhyāsaṃ tu tatraiva yaḥ karoti samāhitaḥ / so 'śvamedhaphalaṃ rājaṃllabhate nātra saṃśayaḥ
तस्मिंस्तीर्थे तु यो भक्त्या भोजयेद् ब्राह्मणाञ्छुचिः । स तु विप्रसहस्रस्य लभते फलमुत्तमम्
tasmiṃstīrthe tu yo bhaktyā bhojayed brāhmaṇāñchuciḥ / sa tu viprasahasrasya labhate phalamuttamam
स्नानं दानं जपो होमः स्वाध्यायो देवतार्चनम् । यत्कृतं शुद्धभावेन तत्सर्वं सफलं भवेत्
snānaṃ dānaṃ japo homaḥ svādhyāyo devatārcanam / yatkṛtaṃ śuddhabhāvena tatsarvaṃ saphalaṃ bhavet