Chapter 38

॥ इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां पञ्चम आवन्त्यखण्डे रेवाखण्डे देवतीर्थमाहात्म्यवर्णनं नाम सप्तविंशो ऽध्यायः ॥ RKV अध्याय 38 श्रीमार्कण्डेय उवाच: ततो गच्छेत राजेन्द्र गुहावासीति चोत्तमम् । यत्र सिद्धो महादेवो गुहावासी समार्बुदम्

|| iti śrīskānde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ pañcama āvantyakhaṇḍe revākhaṇḍe devatīrthamāhātmyavarṇanaṃ nāma saptaviṃśo 'dhyāyaḥ || RKV adhyāya 38 śrīmārkaṇḍeya uvāca: tato gaccheta rājendra guhāvāsīti cottamam / yatra siddho mahādevo guhāvāsī samārbudam

युधिष्ठिर उवाच: केन कार्येण भो तात महादेवो जगद्गुरुः । गुहायाम् अनयत्कालं सुदीर्घं द्विजसत्तम

yudhiṣṭhira uvāca: kena kāryeṇa bho tāta mahādevo jagadguruḥ / guhāyām anayatkālaṃ sudīrghaṃ dvijasattama

एतद्विस्तरतः सर्वं कथयस्व ममानघ । श्रोतुमिच्छाम्यहं सर्वपरं कौतूहलं हि मे

etadvistarataḥ sarvaṃ kathayasva mamānagha / śrotumicchāmyahaṃ sarvaparaṃ kautūhalaṃ hi me

मार्कण्डेय उवाच: साधु प्रश्नो महाराज पृष्टो यो वै त्वयोत्तमः । पुराणे विस्तरो ह्यस्य न शक्यो हि मयाधुना

mārkaṇḍeya uvāca: sādhu praśno mahārāja pṛṣṭo yo vai tvayottamaḥ / purāṇe vistaro hyasya na śakyo hi mayādhunā

कथितुं वृद्धभावत्वादतीतो बहुकालिकः । संक्षेपात् तेन ते तात कथयामि निबोध मे

kathituṃ vṛddhabhāvatvādatīto bahukālikaḥ / saṃkṣepāt tena te tāta kathayāmi nibodha me

पुरा कृतयुगे राजन्नासीद् दारुवनं महत् । नानाद्रुमलताकीर्णं नानावल्ल्युपशोभितम्

purā kṛtayuge rājannāsīd dāruvanaṃ mahat / nānādrumalatākīrṇaṃ nānāvallyupaśobhitam

सिंहव्याघ्रवराहैश्च गजैः खड्गैर्निषेवितम् । बहुपक्षियुतं दिव्यं यथा चैत्ररथं वनम्

siṃhavyāghravarāhaiśca gajaiḥ khaḍgairniṣevitam / bahupakṣiyutaṃ divyaṃ yathā caitrarathaṃ vanam

तत्र केचिन् महाप्राज्ञा वसन्ति संशितव्रताः । वसन्ति परया भक्त्या चतुराश्रमभाविताः

tatra kecin mahāprājñā vasanti saṃśitavratāḥ / vasanti parayā bhaktyā caturāśramabhāvitāḥ

ब्रह्मचारी गृहस्थश्च वानप्रस्थो यतिस् तथा । स्वधर्मनिरताः सर्वे वाञ्छन्तः परमं पदम्

brahmacārī gṛhasthaśca vānaprastho yatis tathā / svadharmaniratāḥ sarve vāñchantaḥ paramaṃ padam

तावद्वसन्तसमये कस्मिंश्चित् कारणान्तरे । विमानस्थो महादेवो गच्छन्वै ह्युमया सह

tāvadvasantasamaye kasmiṃścit kāraṇāntare / vimānastho mahādevo gacchanvai hyumayā saha

ददर्श तोय आवासमृक्सामयजुर्नादितम् । अलक्ष्यागतनिर्गम्यं सर्वपापक्षयंकरम्

dadarśa toya āvāsamṛksāmayajurnāditam / alakṣyāgatanirgamyaṃ sarvapāpakṣayaṃkaram

तं दृष्ट्वा मुदिता देवी हर्षगङ्गदया गिरा । पप्रच्छ देवदेवेशं शशाङ्ककृतभूषणम्

taṃ dṛṣṭvā muditā devī harṣagaṅgadayā girā / papraccha devadeveśaṃ śaśāṅkakṛtabhūṣaṇam

देव्युवाच: कस्यायमाश्रमो देव वेदध्वनिनिनादितः । यं दृष्ट्वा क्षुत्पिपासाद्यैः श्रमैश्च परिहीयते

devyuvāca: kasyāyamāśramo deva vedadhvaninināditaḥ / yaṃ dṛṣṭvā kṣutpipāsādyaiḥ śramaiśca parihīyate

महेश्वर उवाच: किं त्वया न श्रुतं देवि महादारुवनं महत् । बहुविप्रजनो यत्र गृहधर्मेण वर्तते

maheśvara uvāca: kiṃ tvayā na śrutaṃ devi mahādāruvanaṃ mahat / bahuviprajano yatra gṛhadharmeṇa vartate

अत्र यः स्त्रीजनः कश्चिद् भर्तृशुश्रूषणे रतः । नान्यो देवो न वै धर्मो ज्ञायते शैलनन्दिनि

atra yaḥ strījanaḥ kaścid bhartṛśuśrūṣaṇe rataḥ / nānyo devo na vai dharmo jñāyate śailanandini

एतच्छ्रुत्वा परं वाक्यं देवदेवेन भाषितम् । कौतूहलसमाविष्टा शङ्करं पुनरब्रवीत्

etacchrutvā paraṃ vākyaṃ devadevena bhāṣitam / kautūhalasamāviṣṭā śaṅkaraṃ punarabravīt

यत्त्वयोक्तं महादेव पतिधर्मरताः स्त्रियः । तासां त्वं मदनो भूत्वा चारित्रं क्षोभय प्रभो

yattvayoktaṃ mahādeva patidharmaratāḥ striyaḥ / tāsāṃ tvaṃ madano bhūtvā cāritraṃ kṣobhaya prabho

ईश्वर उवाच: यत्त्वयोक्तं च वचनं न हि मे रोचते प्रिये । ब्राह्मणा हि महद्भूतं न चैषां विप्रियं चरेत्

īśvara uvāca: yattvayoktaṃ ca vacanaṃ na hi me rocate priye / brāhmaṇā hi mahadbhūtaṃ na caiṣāṃ vipriyaṃ caret

मन्युप्रहरणा विप्राश्चक्रप्रहरणो हरिः । चक्रात्क्रूरतरो मन्युस् तस्माद् विप्रं न कोपयेत्

manyupraharaṇā viprāścakrapraharaṇo hariḥ / cakrātkrūrataro manyus tasmād vipraṃ na kopayet

न ते देवा न ते लोका न ते नगा न चासुराः । दृश्यन्ते त्रिषु लोकेषु ये तैर्दृष्टैर् न नाशिताः

na te devā na te lokā na te nagā na cāsurāḥ / dṛśyante triṣu lokeṣu ye tairdṛṣṭair na nāśitāḥ

तेषां मोक्षस् तथा स्वर्गो भूमिर्मर्त्ये फलानि च । येषां तुष्टा महाभागा ब्राह्मणाः क्षितिदेवताः

teṣāṃ mokṣas tathā svargo bhūmirmartye phalāni ca / yeṣāṃ tuṣṭā mahābhāgā brāhmaṇāḥ kṣitidevatāḥ

एवं ज्ञात्वा महाभागे असद्ग्राहं परित्यज । तत्र लोके विरुद्धं वै कुप्यन्ते येन वै द्विजाः

evaṃ jñātvā mahābhāge asadgrāhaṃ parityaja / tatra loke viruddhaṃ vai kupyante yena vai dvijāḥ

देव्युवाच: नाहं ते दयिता देव नाहं ते वशवर्तिनी । अकृत्वाधश्व वै तासां मानं सुरसुपूजितम्

devyuvāca: nāhaṃ te dayitā deva nāhaṃ te vaśavartinī / akṛtvādhaśva vai tāsāṃ mānaṃ surasupūjitam

लोकलोके महादेव अशक्यं नास्ति ते प्रभो । क्रियतां मम चैवैकम् एतत् कार्यं सुरोत्तम

lokaloke mahādeva aśakyaṃ nāsti te prabho / kriyatāṃ mama caivaikam etat kāryaṃ surottama

एवमुक्तो महादेवो देव्या वाक्यहिते रतः । कृत्वा कापालिकं रूपं ययौ दारुवनं प्रति

evamukto mahādevo devyā vākyahite rataḥ / kṛtvā kāpālikaṃ rūpaṃ yayau dāruvanaṃ prati

महाहितजटाजूटं नियम्य शशिभूषणम् । कण्ठत्राणं परं कृत्वा धारयन् कर्णकुण्डले

mahāhitajaṭājūṭaṃ niyamya śaśibhūṣaṇam / kaṇṭhatrāṇaṃ paraṃ kṛtvā dhārayan karṇakuṇḍale

व्याघ्रचर्मपरीधानो मेखलाहारभूषितः । नूपुरध्वनिनिघोषैः कम्पयन् वै वसुंधराम्

vyāghracarmaparīdhāno mekhalāhārabhūṣitaḥ / nūpuradhvaninighoṣaiḥ kampayan vai vasuṃdharām

महानूर्द्ध्वजटामाली कृत्तिभस्मानुलेपनः । कृत्वा हस्ते कपालं तु ब्रह्मणश्च महात्मनः

mahānūrddhvajaṭāmālī kṛttibhasmānulepanaḥ / kṛtvā haste kapālaṃ tu brahmaṇaśca mahātmanaḥ

महाडमरुघोषेण कम्पयन् वै वसुंधराम् । प्रभातसमये प्राप्तो महादारुवनं प्रति

mahāḍamarughoṣeṇa kampayan vai vasuṃdharām / prabhātasamaye prāpto mahādāruvanaṃ prati

तावत् पुण्यजनः सर्वपुष्पपत्रफलार्थिकः । निर्गतो बहुभिः सार्द्धं पवमानः समन्ततः

tāvat puṇyajanaḥ sarvapuṣpapatraphalārthikaḥ / nirgato bahubhiḥ sārddhaṃ pavamānaḥ samantataḥ

तद् दृष्ट्वा महदाश्चर्यं रूपं देवस्य भारत । युवतीनां मनस् तासां कामेन कलुषीकृतम्

tad dṛṣṭvā mahadāścaryaṃ rūpaṃ devasya bhārata / yuvatīnāṃ manas tāsāṃ kāmena kaluṣīkṛtam

शोभनं पुरुषं दृष्ट्वा सर्वा अपि वराङ्गनाः । क्लेदभावं ततो जग्मुर्मुदा दारुवनस्त्रियः

śobhanaṃ puruṣaṃ dṛṣṭvā sarvā api varāṅganāḥ / kledabhāvaṃ tato jagmurmudā dāruvanastriyaḥ

विकारा बहवस्तासां देवं दृष्ट्वा महाद्भुतम् । संजाता विप्रपत्नीनां तदा तासु नरोत्तम

vikārā bahavastāsāṃ devaṃ dṛṣṭvā mahādbhutam / saṃjātā viprapatnīnāṃ tadā tāsu narottama

परिधानं न जानन्ति काश्चिद् दृष्ट्वा वराङ्गनाः । उत्तरीयं तथा चान्या महामोहसमन्विताः

paridhānaṃ na jānanti kāścid dṛṣṭvā varāṅganāḥ / uttarīyaṃ tathā cānyā mahāmohasamanvitāḥ

केशभारपरिभ्रष्टा काचिदेवासनोत्थिता । दातुकामा तदा भैक्ष्यं चेष्टितुं नैव चाशकत्

keśabhāraparibhraṣṭā kācidevāsanotthitā / dātukāmā tadā bhaikṣyaṃ ceṣṭituṃ naiva cāśakat

काचिद् दृष्ट्वा महादेवं रूपयौवनगर्विता । उत्सङ्गे संस्थितं बालं विस्मृता पायितुम् स्तनम्

kācid dṛṣṭvā mahādevaṃ rūpayauvanagarvitā / utsaṅge saṃsthitaṃ bālaṃ vismṛtā pāyitum stanam

कामबाणहता चान्या बाहुभ्यां पीड्य सुस्तनौ । निःश्वसन्ती तदा चोष्णं न किंचित् प्रतिजल्पति

kāmabāṇahatā cānyā bāhubhyāṃ pīḍya sustanau / niḥśvasantī tadā coṣṇaṃ na kiṃcit pratijalpati

एवं संक्षोभ्य तं सर्वं स्त्रीजनं परमेश्वरः । जगाम तत्र वै तासां क्षोभं कृत्वा महाद्भुतम्

evaṃ saṃkṣobhya taṃ sarvaṃ strījanaṃ parameśvaraḥ / jagāma tatra vai tāsāṃ kṣobhaṃ kṛtvā mahādbhutam

तावत् ते ब्राह्मणाः सर्वे भ्रमित्वा काननं महत् । आगताः स्वगृहे दारान् ददृशुश् च हतौजसः

tāvat te brāhmaṇāḥ sarve bhramitvā kānanaṃ mahat / āgatāḥ svagṛhe dārān dadṛśuś ca hataujasaḥ

यासां पूर्वतरा भक्तिः पातिव्रत्ये पतीन्प्रति । चलितास्ता विदित्वाशु निर्जग्मुर्द्विजसत्तमाः

yāsāṃ pūrvatarā bhaktiḥ pātivratye patīnprati / calitāstā viditvāśu nirjagmurdvijasattamāḥ

संविदं परमां कृत्वा ज्ञात्वा देवं महेश्वरम् । क्षोभयित्वा मनस्तासां ततश्चादर्शनं गतम्

saṃvidaṃ paramāṃ kṛtvā jñātvā devaṃ maheśvaram / kṣobhayitvā manastāsāṃ tataścādarśanaṃ gatam

क्रोधाविष्टो द्विजः कश्चिद् दण्डमुद्यम्य धावति । कल्माषयष्टिमन्ये च तथान्ये दर्भमुष्टिकाम्

krodhāviṣṭo dvijaḥ kaścid daṇḍamudyamya dhāvati / kalmāṣayaṣṭimanye ca tathānye darbhamuṣṭikām

इतश्चेतश्च ते सर्वे भ्रमित्वा काननं नृप । एकीभूत्वा महात्मानो व्याजह्रुश्च रुषा गिरम्

itaścetaśca te sarve bhramitvā kānanaṃ nṛpa / ekībhūtvā mahātmāno vyājahruśca ruṣā giram

यद् इदं च हुतं किंचिद् गुरवस् तोषिता यदि । तेन सत्येन देवस्य लिङ्गं पततु चोत्तमम्

yad idaṃ ca hutaṃ kiṃcid guravas toṣitā yadi / tena satyena devasya liṅgaṃ patatu cottamam

आश्रमाद् आश्रमं सर्वे न त्यजामो विधिक्रमात् । तेन सत्येन देवस्य लिङ्गं पततु भूतले

āśramād āśramaṃ sarve na tyajāmo vidhikramāt / tena satyena devasya liṅgaṃ patatu bhūtale

एवं सत्यप्रभावेन त्रिरुक्तेन द्विजन्मनाम् । शिवस्य पश्यतो लिङ्गं पतितं धरणीतले

evaṃ satyaprabhāvena triruktena dvijanmanām / śivasya paśyato liṅgaṃ patitaṃ dharaṇītale

हाहाकारो महानासील्लोकालोके ऽपि भारत । देवस्य पतिते लिङ्गे जगतश्च महाक्षये

hāhākāro mahānāsīllokāloke 'pi bhārata / devasya patite liṅge jagataśca mahākṣaye

पतमानस्य लिङ्गस्य शब्दो ऽभूच्च सुदारुणः । उल्कापाता दिशां हाहा भूमिकम्पाश्च दारुणाः

patamānasya liṅgasya śabdo 'bhūcca sudāruṇaḥ / ulkāpātā diśāṃ hāhā bhūmikampāśca dāruṇāḥ

पतन्ति पर्वताग्राणि शोषं यान्ति च सागराः । देवस्य पतिते लिङ्गे देवा विमनसो ऽभवन्

patanti parvatāgrāṇi śoṣaṃ yānti ca sāgarāḥ / devasya patite liṅge devā vimanaso 'bhavan

समेत्य सहिताः सर्वे ब्रह्माणं परमेष्ठिनम् । कृताञ्जलिपुटाः सर्वे स्तुवन्ति विविधैः स्तवैः

sametya sahitāḥ sarve brahmāṇaṃ parameṣṭhinam / kṛtāñjalipuṭāḥ sarve stuvanti vividhaiḥ stavaiḥ

ततस् तुष्टो जगन्नाथश् चतुर्वदनपङ्कजः । आर्तान्प्राह सुरान्सर्वान्मा विषादं गमिष्यथ

tatas tuṣṭo jagannāthaś caturvadanapaṅkajaḥ / ārtānprāha surānsarvānmā viṣādaṃ gamiṣyatha

ब्रह्मशापाभिभूतो ऽसौ देवदेवस्त्रिलोचनः । तुष्टैस्तैस्तपसा युक्तैः पुनर्मोक्षं गमिष्यति

brahmaśāpābhibhūto 'sau devadevastrilocanaḥ / tuṣṭaistaistapasā yuktaiḥ punarmokṣaṃ gamiṣyati

एतच्छ्रुत्वा ययुर्देवा यथागतमरिन्दम । भावयित्वा ततः सर्वे मुनयश्चैव भारत

etacchrutvā yayurdevā yathāgatamarindama / bhāvayitvā tataḥ sarve munayaścaiva bhārata

विश्वामित्रवसिष्ठाद्या जाबालिरथ कश्यपः । समेत्य सहिताः सर्वे तमूचुस् त्रिपुरान्तकम्

viśvāmitravasiṣṭhādyā jābāliratha kaśyapaḥ / sametya sahitāḥ sarve tamūcus tripurāntakam

ब्रह्मतेजो हि बलवद्द्विजानां हि सुरेश्वर । क्षान्तियुक्तस्तपस्तप्त्वा भविष्यसि गतक्लमः

brahmatejo hi balavaddvijānāṃ hi sureśvara / kṣāntiyuktastapastaptvā bhaviṣyasi gataklamaḥ

यतः क्षोभादृषीणां च तदेवं लिङ्गमुत्तमम् । पतितं ते महादेव न तत्पूज्यं भविष्यति

yataḥ kṣobhādṛṣīṇāṃ ca tadevaṃ liṅgamuttamam / patitaṃ te mahādeva na tatpūjyaṃ bhaviṣyati

न तच्छ्रेयो ऽग्निहोत्रेण नाग्निष्टोमेन लभ्यते । प्राप्नुवन्ति च यच्छ्रेयो मानवा लिङ्गपूजने

na tacchreyo 'gnihotreṇa nāgniṣṭomena labhyate / prāpnuvanti ca yacchreyo mānavā liṅgapūjane

देवदानवयक्षाणां गन्धर्वोरगरक्षसाम् । वचनेन तु विप्राणाम् एतत् पूज्यं भविष्यति

devadānavayakṣāṇāṃ gandharvoragarakṣasām / vacanena tu viprāṇām etat pūjyaṃ bhaviṣyati

ब्रह्मविष्ण्विन्द्रचन्द्राणाम् एतत् पूज्यं भविष्यति । यत्फलं तव लिङ्गस्य इह लोके परत्र च

brahmaviṣṇvindracandrāṇām etat pūjyaṃ bhaviṣyati / yatphalaṃ tava liṅgasya iha loke paratra ca

एवमुक्तो जगन्नाथः प्रणिपत्य द्विजोत्तमान् । मुदा परमया युक्तः कृताञ्जलिर् अभाषत

evamukto jagannāthaḥ praṇipatya dvijottamān / mudā paramayā yuktaḥ kṛtāñjalir abhāṣata

ब्राह्मणा जङ्गमं तीर्थं निर्जलं सार्वकामिकम् । येषां वाक्योदकेनैव शुध्यन्ति मलिनो जनाः

brāhmaṇā jaṅgamaṃ tīrthaṃ nirjalaṃ sārvakāmikam / yeṣāṃ vākyodakenaiva śudhyanti malino janāḥ

न तत्क्षेत्रं न तत्तीर्थमूषरं पुष्कराणि च । ब्राह्मणे मन्युमुत्पाद्य यत्र गत्वा स शुध्यति

na tatkṣetraṃ na tattīrthamūṣaraṃ puṣkarāṇi ca / brāhmaṇe manyumutpādya yatra gatvā sa śudhyati

न तच्छास्त्रं यन्न विप्रप्रणीतं न तद् दानं यन्न विप्रप्रदेयम् । न तत्सौख्यं यन्नविप्रप्रसादान्न तद्दुःखं यन्न विप्रप्रकोपात्

na tacchāstraṃ yanna viprapraṇītaṃ na tad dānaṃ yanna viprapradeyam / na tatsaukhyaṃ yannavipraprasādānna tadduḥkhaṃ yanna vipraprakopāt

पृथिव्यां यानि तीर्थानि गङ्गाद्याः सरितस् तथा । एकस्य विप्रवाक्यस्य कलां नार्हन्ति षोडशीम्

pṛthivyāṃ yāni tīrthāni gaṅgādyāḥ saritas tathā / ekasya vipravākyasya kalāṃ nārhanti ṣoḍaśīm

अभिनन्द्य द्विजान्सर्वाननुज्ञातो महर्षिभिः । ततो ऽगमत् तदा देवो नर्मदातटमुत्तमम्

abhinandya dvijānsarvānanujñāto maharṣibhiḥ / tato 'gamat tadā devo narmadātaṭamuttamam

परमं व्रतमास्थाय गुहावासी समार्बुदम् । तपश्चचार भगवाञ्जपस्नानरतः सदा

paramaṃ vratamāsthāya guhāvāsī samārbudam / tapaścacāra bhagavāñjapasnānarataḥ sadā

समाप्ते नियमे तात स्थापयित्वा महेश्वरम् । वन्द्यमानः सुरैः सार्द्धं कैलासमगमत् प्रभुः

samāpte niyame tāta sthāpayitvā maheśvaram / vandyamānaḥ suraiḥ sārddhaṃ kailāsamagamat prabhuḥ

नर्मदायास् तटे तेन स्थापितः परमेश्वरः । तेनैव कारणेनासौ नर्मदेश्वर उच्यते

narmadāyās taṭe tena sthāpitaḥ parameśvaraḥ / tenaiva kāraṇenāsau narmadeśvara ucyate

यो ऽर्चयेन्नर्मदेशानं यतिर् वै संजितेन्द्रियः । स्नात्वा चैव महादेवम् अश्वमेधफलं लभेत्

yo 'rcayennarmadeśānaṃ yatir vai saṃjitendriyaḥ / snātvā caiva mahādevam aśvamedhaphalaṃ labhet

ददाति यः पितृभ्यस्तु तिलपुष्पकुशोदकम् । त्रिःसप्तपूर्वजास्तस्य स्वर्गे मोदन्ति पाण्डव

dadāti yaḥ pitṛbhyastu tilapuṣpakuśodakam / triḥsaptapūrvajāstasya svarge modanti pāṇḍava

यस्तु भोजयते विप्रांस् तस्मिंस्तीर्थे नराधिप । पायसं घृतमिश्रं तु स लभेत् कोटिजं फलम्

yastu bhojayate viprāṃs tasmiṃstīrthe narādhipa / pāyasaṃ ghṛtamiśraṃ tu sa labhet koṭijaṃ phalam

सुवर्णं रजतं वापि ब्राह्मणेभ्यो युधिष्ठिर । ददाति तोयमध्यस्थः सो ऽग्निष्टोमफलं लभेत्

suvarṇaṃ rajataṃ vāpi brāhmaṇebhyo yudhiṣṭhira / dadāti toyamadhyasthaḥ so 'gniṣṭomaphalaṃ labhet

अष्टम्यांवा चतुर्दश्यां निराहारो वसेत् तु यः । नर्मदेश्वरमासाद्य प्राप्नुयाज्जन्मनः फलम्

aṣṭamyāṃvā caturdaśyāṃ nirāhāro vaset tu yaḥ / narmadeśvaramāsādya prāpnuyājjanmanaḥ phalam

अग्निप्रवेशं यः कुर्यात् तस्मिंस्तीर्थे नराधिप । तस्य व्याधिभयं न स्यात् सप्तजन्मसु भारत

agnipraveśaṃ yaḥ kuryāt tasmiṃstīrthe narādhipa / tasya vyādhibhayaṃ na syāt saptajanmasu bhārata

अनाशकं तु यः कुर्यात् तस्मिंस्तीर्थे नराधिप । अनिवर्तिका गतिस् तस्य रुद्रलोके भविष्यति

anāśakaṃ tu yaḥ kuryāt tasmiṃstīrthe narādhipa / anivartikā gatis tasya rudraloke bhaviṣyati

एष ते विधिर् उद्दिष्टस् तस्योत्पत्तिर् नरोत्तम । पुराणे विहिता तात संज्ञा तस्य तु विस्तरात्

eṣa te vidhir uddiṣṭas tasyotpattir narottama / purāṇe vihitā tāta saṃjñā tasya tu vistarāt

एतं कीर्तयते यस्तु नर्मदेश्वरसम्भवम् । भक्त्या शृणोति च नरः सो ऽपि स्नानफलं लभेत्

etaṃ kīrtayate yastu narmadeśvarasambhavam / bhaktyā śṛṇoti ca naraḥ so 'pi snānaphalaṃ labhet