॥ इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां पञ्चम आवन्त्यखण्डे रेवाखण्डे शूलभेदतीर्थमाहात्म्यवर्णनं नामाष्टपञ्चाशत्तमो ऽध्यायः॥ शूलभेदमाहात्म्यं समाप्तम् RKV अध्याय 59 श्रीमार्कण्डेय उवाच: ततः पुष्करिणीं गच्छेत् सर्वपापप्रणाशिनीम् । श्रुते यस्याः प्रभावे तु सर्वपापैः प्रमुच्यते
|| iti śrīskānde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ pañcama āvantyakhaṇḍe revākhaṇḍe śūlabhedatīrthamāhātmyavarṇanaṃ nāmāṣṭapañcāśattamo 'dhyāyaḥ|| śūlabhedamāhātmyaṃ samāptam RKV adhyāya 59 śrīmārkaṇḍeya uvāca: tataḥ puṣkariṇīṃ gacchet sarvapāpapraṇāśinīm / śrute yasyāḥ prabhāve tu sarvapāpaiḥ pramucyate
रेवाया उत्तरे कूले तीर्थं परमशोभनम् । यत्रास्ते सर्वदा देवो वेदमूर्तिर्दिवाकरः
revāyā uttare kūle tīrthaṃ paramaśobhanam / yatrāste sarvadā devo vedamūrtirdivākaraḥ
कुरुक्षेत्रं यथा पुण्यं सार्वकामिकमुत्तमम् । इदं तीर्थं तथा पुण्यं सर्वकामफलप्रदम्
kurukṣetraṃ yathā puṇyaṃ sārvakāmikamuttamam / idaṃ tīrthaṃ tathā puṇyaṃ sarvakāmaphalapradam
कुरुक्षेत्रे यथा वृद्धिर्दानस्य जगतीपते । पुष्करिण्यां तथा दानं वर्धते नात्र संशयः
kurukṣetre yathā vṛddhirdānasya jagatīpate / puṣkariṇyāṃ tathā dānaṃ vardhate nātra saṃśayaḥ
यवमेकं तु यो दद्यात् सौवर्णं मस्तके नृप । पुष्करिण्यां तथा स्थानं यथा स्थानं नरे स्मृतम्
yavamekaṃ tu yo dadyāt sauvarṇaṃ mastake nṛpa / puṣkariṇyāṃ tathā sthānaṃ yathā sthānaṃ nare smṛtam
सूर्यग्रहे तु यः स्नात्वा दद्याद् दानं यथाविधि । हस्त्यश्वरथरत्नादि गृहं गाश्च युगंधरान्
sūryagrahe tu yaḥ snātvā dadyād dānaṃ yathāvidhi / hastyaśvaratharatnādi gṛhaṃ gāśca yugaṃdharān
सुवर्णं रजतं वापि ब्राह्मणेभ्यो ददाति यः । त्रयोदश दिनं यावत्त्रयोदशगुणं भवेत्
suvarṇaṃ rajataṃ vāpi brāhmaṇebhyo dadāti yaḥ / trayodaśa dinaṃ yāvattrayodaśaguṇaṃ bhavet
तिलमिश्रेण तोयेन तर्पयेत् पितृदेवताः । द्वादशाब्दे भवेत् प्रीतिस्तत्र तीर्थे महीपते
tilamiśreṇa toyena tarpayet pitṛdevatāḥ / dvādaśābde bhavet prītistatra tīrthe mahīpate
यस्तत्र कुरुते श्राद्धं पायसैर् मधुसर्पिषा । श्राद्धदो लभते स्वर्गं पित्ःणां दत्तम् अक्षयम्
yastatra kurute śrāddhaṃ pāyasair madhusarpiṣā / śrāddhado labhate svargaṃ pitḥṇāṃ dattam akṣayam
अक्षतैर्बदरैर्बिल्वैरिङ्गुदैर्वा तिलैः सह । अक्षयं फलमाप्नोति तस्मिंस्तीर्थे न संशयः
akṣatairbadarairbilvairiṅgudairvā tilaiḥ saha / akṣayaṃ phalamāpnoti tasmiṃstīrthe na saṃśayaḥ
तत्र स्नात्वा तु यो देवं पूजयेच् च दिवाकरम् । आदित्यहृदयं जप्त्वा पुनरादित्यम् अर्चयेत् । स गच्छेत् परमं लोकं त्रिदशैरपि वन्दितम्
tatra snātvā tu yo devaṃ pūjayec ca divākaram / ādityahṛdayaṃ japtvā punarādityam arcayet / sa gacchet paramaṃ lokaṃ tridaśairapi vanditam
ऋचमेकां जपेद्यस्तु यजुर्वा साम एव च । स समग्रस्य वेदस्य फलमाप्नोति वै नृप
ṛcamekāṃ japedyastu yajurvā sāma eva ca / sa samagrasya vedasya phalamāpnoti vai nṛpa
यस्त्र्यक्षरं जपेन्मन्त्रं ध्यायमानो दिवाकरम् । आदित्यहृदयं जप्त्वा मुच्यते सर्वपातकैः
yastryakṣaraṃ japenmantraṃ dhyāyamāno divākaram / ādityahṛdayaṃ japtvā mucyate sarvapātakaiḥ
यस्तत्र विधिवत्प्राणांस्त्यजते नृपसत्तम । स गच्छेत्परमं स्थानं यत्र देवो दिवाकरः
yastatra vidhivatprāṇāṃstyajate nṛpasattama / sa gacchetparamaṃ sthānaṃ yatra devo divākaraḥ