प्रदोषार्धे कदाचित् तु रासासक्ते जनार्दने त्रासयन् समदो गोष्ठम् अरिष्टः समुपागतः ॥
pradoṣārdhe kadācit tu rāsāsakte janārdane trāsayan samado goṣṭham ariṣṭaḥ samupāgataḥ //
सतोयतोयदच्छायस् तीक्ष्णशृङ्गो ऽर्कलोचनः खुराग्रपातैर् अत्यर्थं दारयन् वसुधातलम् ॥
satoyatoyadacchāyas tīkṣṇaśṛṅgo 'rkalocanaḥ khurāgrapātair atyarthaṃ dārayan vasudhātalam //
लेलिहानः सनिष्पेषं जिह्वयौष्ठौ पुनः पुनः संरम्भाविद्धलाङ्गूलः कठिनस्कन्धबन्धनः ॥
lelihānaḥ saniṣpeṣaṃ jihvayauṣṭhau punaḥ punaḥ saṃrambhāviddhalāṅgūlaḥ kaṭhinaskandhabandhanaḥ //
उदग्रककुदाभोगः प्रमाणाद् दुरतिक्रमः विण्मूत्रलिप्तपृष्ठाङ्गो गवाम् उद्वेगकारकः ॥
udagrakakudābhogaḥ pramāṇād duratikramaḥ viṇmūtraliptapṛṣṭhāṅgo gavām udvegakārakaḥ //
प्रलम्बकण्ठो ऽतिमुखस् तरुघाताङ्किताननः पातयन् स गवां गर्भान् दैत्यो वृषभरूपधृक् ॥
pralambakaṇṭho 'timukhas tarughātāṅkitānanaḥ pātayan sa gavāṃ garbhān daityo vṛṣabharūpadhṛk //
सूदयंस् तापसान् उग्रो वनान्य् अटति यः सदा ॥
sūdayaṃs tāpasān ugro vanāny aṭati yaḥ sadā //
ततस् तम् अतिघोराक्षम् अवेक्ष्यातिभयातुराः गोपा गोपस्त्रियश् चैव कृष्ण कृष्णेति चुक्रुशुः ॥
tatas tam atighorākṣam avekṣyātibhayāturāḥ gopā gopastriyaś caiva kṛṣṇa kṛṣṇeti cukruśuḥ //
सिंहनादं ततश् चक्रे तलशब्दं च केशवः तच्छब्दश्रवणाच् चासौ दामोदरमुखं ययौ ॥
siṃhanādaṃ tataś cakre talaśabdaṃ ca keśavaḥ tacchabdaśravaṇāc cāsau dāmodaramukhaṃ yayau //
अग्रन्यस्तविषाणाग्रः कृष्णकुक्षिकृतेक्षणः अभ्यधावत दुष्टात्मा कृष्णं वृषभदानवः ॥
agranyastaviṣāṇāgraḥ kṛṣṇakukṣikṛtekṣaṇaḥ abhyadhāvata duṣṭātmā kṛṣṇaṃ vṛṣabhadānavaḥ //
आयान्तं दैत्यवृषभं दृष्ट्वा कृष्णो महाबलः न चचाल ततः स्थानाद् अवज्ञास्मितलीलया ॥
āyāntaṃ daityavṛṣabhaṃ dṛṣṭvā kṛṣṇo mahābalaḥ na cacāla tataḥ sthānād avajñāsmitalīlayā //
आसन्नं चैव जग्राह ग्राहवन् मधुसूदनः जघान जानुना कुक्षौ विषाणग्रहणाचलम् ॥
āsannaṃ caiva jagrāha grāhavan madhusūdanaḥ jaghāna jānunā kukṣau viṣāṇagrahaṇācalam //
तस्य दर्पबलं भङ्क्त्वा गृहीतस्य विषाणयोः अपीडयद् अरिष्टस्य कण्ठं क्लिन्नम् इवाम्बरम् ॥
tasya darpabalaṃ bhaṅktvā gṛhītasya viṣāṇayoḥ apīḍayad ariṣṭasya kaṇṭhaṃ klinnam ivāmbaram //
उत्पाट्य शृङ्गम् एकं तु तेनैवाताडयत् ततः ममार सहसा दैत्यो मुखाच् छोणितम् उद्वमन् ॥
utpāṭya śṛṅgam ekaṃ tu tenaivātāḍayat tataḥ mamāra sahasā daityo mukhāc choṇitam udvaman //
तुष्टुवुर् निहते तस्मिन् दैत्ये गोपा जनार्दनम् जम्भे हते सहस्राक्षं पुरा देवगणा यथा ॥
tuṣṭuvur nihate tasmin daitye gopā janārdanam jambhe hate sahasrākṣaṃ purā devagaṇā yathā //
[[इति श्रीविष्णुपुराणे पञ्चमे ऽंशे चतुर्दशो ऽध्यायः ]]
[[iti śrīviṣṇupurāṇe pañcame 'ṃśe caturdaśo 'dhyāyaḥ ]]