Aṃśa 5 · Chapter 19

एवम् अन्तर् जले विष्णुम् अभिष्टूय स यादवः अर्चयाम् आस सर्वेशं पुष्पधूपैर् मनोमयैः ॥

evam antar jale viṣṇum abhiṣṭūya sa yādavaḥ arcayām āsa sarveśaṃ puṣpadhūpair manomayaiḥ //

परित्यक्तान्यविषयं मनस् तत्र निवेश्य सः ब्रह्मभूते चिरं स्थित्वा विरराम समाधितः ॥

parityaktānyaviṣayaṃ manas tatra niveśya saḥ brahmabhūte ciraṃ sthitvā virarāma samādhitaḥ //

कृतकृत्यम् इवात्मानं मन्यमानो महामतिः आजगाम रथं भूयो निर्गम्य यमुनाम्भसः ॥

kṛtakṛtyam ivātmānaṃ manyamāno mahāmatiḥ ājagāma rathaṃ bhūyo nirgamya yamunāmbhasaḥ //

रामकृष्णौ च ददृशे यथापूर्वं रथे स्थितौ विस्मिताक्षस् तदाक्रूरस् तं च कृष्णो ऽभ्यभाषत ॥

rāmakṛṣṇau ca dadṛśe yathāpūrvaṃ rathe sthitau vismitākṣas tadākrūras taṃ ca kṛṣṇo 'bhyabhāṣata //

नूनं ते दृष्टम् आश्चर्यम् अक्रूर यमुनाजले विस्मयोत्फुल्लनयनो भवान् संलक्ष्यते यतः ॥

nūnaṃ te dṛṣṭam āścaryam akrūra yamunājale vismayotphullanayano bhavān saṃlakṣyate yataḥ //

अन्तर् जले यद् आश्चर्यं दृष्टं तत्र मयाच्युत तद् अत्रापि हि पश्यामि मूर्तिमत् पुरतः स्थितम् ॥

antar jale yad āścaryaṃ dṛṣṭaṃ tatra mayācyuta tad atrāpi hi paśyāmi mūrtimat purataḥ sthitam //

जगद् एतन् महाश्चर्यं रूपं यस्य महात्मनः तेनाश्चर्यपरेणाहं भवता कृष्ण संगतः ॥

jagad etan mahāścaryaṃ rūpaṃ yasya mahātmanaḥ tenāścaryapareṇāhaṃ bhavatā kṛṣṇa saṃgataḥ //

तत् किम् एतेन मथुरां प्रयामो मधुसूदन बिभेमि कंसाद् धिग् जन्म परपिण्डोपजीविनाम् ॥

tat kim etena mathurāṃ prayāmo madhusūdana bibhemi kaṃsād dhig janma parapiṇḍopajīvinām //

इत्य् उक्त्वा चोदयाम् आस तान् हयान् वातरंहसः संप्राप्तश् चातिसायाह्ने सो ऽक्रूरो मथुरां पुरीम् ॥

ity uktvā codayām āsa tān hayān vātaraṃhasaḥ saṃprāptaś cātisāyāhne so 'krūro mathurāṃ purīm //

विलोक्य मथुरां रामं कृष्णं चाह स यादवः पद्भ्यां यातं महावीर्यौ रथेनैको विशाम्य् अहम् ॥

vilokya mathurāṃ rāmaṃ kṛṣṇaṃ cāha sa yādavaḥ padbhyāṃ yātaṃ mahāvīryau rathenaiko viśāmy aham //

गन्तव्यं वसुदेवस्य न भवद्भ्यां तथा गृहम् युवयोर् हि कृते वृद्धः स कंसेन निरस्यते ॥

gantavyaṃ vasudevasya na bhavadbhyāṃ tathā gṛham yuvayor hi kṛte vṛddhaḥ sa kaṃsena nirasyate //

इत्य् उक्त्वा प्रविवेशाथ सो ऽक्रूरो मथुरां पुरीम् प्रविष्टौ रामकृष्णौ च राजमार्गम् उपागतौ ॥

ity uktvā praviveśātha so 'krūro mathurāṃ purīm praviṣṭau rāmakṛṣṇau ca rājamārgam upāgatau //

स्त्रीभिर् नरैश् च सानन्दं लोचनैर् अभिवीक्षितौ जग्मतुर् लीलया वीरौ मत्तौ बालगजाव् इव ॥

strībhir naraiś ca sānandaṃ locanair abhivīkṣitau jagmatur līlayā vīrau mattau bālagajāv iva //

भ्रममाणौ तु तौ दृष्ट्वा रजकं रङ्गकारकम् अयाचेतां सुरूपाणि वासांसि रुचिराननौ ॥

bhramamāṇau tu tau dṛṣṭvā rajakaṃ raṅgakārakam ayācetāṃ surūpāṇi vāsāṃsi rucirānanau //

कंसस्य रजकः सो ऽथ प्रसादारूढविस्मयः बहून्य् आक्षेपवाक्यानि प्राहोच्चै रामकेशवौ ॥

kaṃsasya rajakaḥ so 'tha prasādārūḍhavismayaḥ bahūny ākṣepavākyāni prāhoccai rāmakeśavau //

ततस् तलप्रहारेण कृष्णस् तस्य दुरात्मनः पातयाम् आस कोपेन रजकस्य शिरो भुवि ॥

tatas talaprahāreṇa kṛṣṇas tasya durātmanaḥ pātayām āsa kopena rajakasya śiro bhuvi //

हत्वादाय च वस्त्राणि पीतनीलाम्बरौ ततः कृष्णरामौ मुदा युक्तौ मालाकारगृहं गतौ ॥

hatvādāya ca vastrāṇi pītanīlāmbarau tataḥ kṛṣṇarāmau mudā yuktau mālākāragṛhaṃ gatau //

विकासिनेत्रयुगलो मालाकारो ऽपि विस्मितः एतौ कस्य कुतो वैतौ मैत्रेयाचिन्तयत् ततः ॥

vikāsinetrayugalo mālākāro 'pi vismitaḥ etau kasya kuto vaitau maitreyācintayat tataḥ //

पीतनीलाम्बरधरौ तौ दृष्ट्वातिमनोहरौ स तर्कयाम् आस तदा भुवं देवाव् उपागतौ ॥

pītanīlāmbaradharau tau dṛṣṭvātimanoharau sa tarkayām āsa tadā bhuvaṃ devāv upāgatau //

विकासिमुखपद्माभ्यां ताभ्यां पुष्पाणि याचितः भुवं विष्टभ्य हस्ताभ्यां पस्पर्श शिरसा महीम् ॥

vikāsimukhapadmābhyāṃ tābhyāṃ puṣpāṇi yācitaḥ bhuvaṃ viṣṭabhya hastābhyāṃ pasparśa śirasā mahīm //

प्रसादपरमौ नाथौ मम गेहम् उपागतौ धन्यो ऽहम् अर्चयिष्यामीत्य् आह तौ माल्यजीवकः ॥

prasādaparamau nāthau mama geham upāgatau dhanyo 'ham arcayiṣyāmīty āha tau mālyajīvakaḥ //

ततः प्रहृष्टवदनस् तयोः पुष्पाणि कामतः चारूण्य् एतान्य् अथैतानि प्रददौ स विलोभयन् ॥

tataḥ prahṛṣṭavadanas tayoḥ puṣpāṇi kāmataḥ cārūṇy etāny athaitāni pradadau sa vilobhayan //

पुनः पुनः प्रणम्यासौ मालाकारो नरोत्तमौ ददौ पुष्पाणि चारूणि गन्धवन्त्य् अमलानि च ॥

punaḥ punaḥ praṇamyāsau mālākāro narottamau dadau puṣpāṇi cārūṇi gandhavanty amalāni ca //

मालाकाराय कृष्णो ऽपि प्रसन्नः प्रददौ वरम् श्रीस् त्वां मत्संश्रया भद्र न कदाचित् त्यजिष्यति ॥

mālākārāya kṛṣṇo 'pi prasannaḥ pradadau varam śrīs tvāṃ matsaṃśrayā bhadra na kadācit tyajiṣyati //

बलहानिर् न ते सौम्य धनहानिस् तथैव च यावद् दिनानि तावच् च न नशिष्यति संततिः ॥

balahānir na te saumya dhanahānis tathaiva ca yāvad dināni tāvac ca na naśiṣyati saṃtatiḥ //

भुक्त्वा च भोगान् विपुलांस् त्वम् अन्ते मत्प्रसादजम् ममानुस्मरणं प्राप्य दिव्यं लोकम् अवाप्स्यसि ॥

bhuktvā ca bhogān vipulāṃs tvam ante matprasādajam mamānusmaraṇaṃ prāpya divyaṃ lokam avāpsyasi //

धर्मे मनश् च ते भद्र सर्वकालं भविष्यति युष्मत्संततिजातानां दीर्घम् आयुर् भविष्यति ॥

dharme manaś ca te bhadra sarvakālaṃ bhaviṣyati yuṣmatsaṃtatijātānāṃ dīrgham āyur bhaviṣyati //

नोपसर्गादिकं दोषं युष्मत्संततिसंभवः संप्राप्स्यति महाभाग यावत् सूर्यो भविष्यति ॥

nopasargādikaṃ doṣaṃ yuṣmatsaṃtatisaṃbhavaḥ saṃprāpsyati mahābhāga yāvat sūryo bhaviṣyati //

इत्य् उक्त्वा तद्गृहात् कृष्णो बलदेवसहायवान् निर्जगाम मुनिश्रेष्ठ मालाकारेण पूजितः ॥

ity uktvā tadgṛhāt kṛṣṇo baladevasahāyavān nirjagāma muniśreṣṭha mālākāreṇa pūjitaḥ //