श्री-शुक उवाच क्रीडासक्तेषु गोपेषु तद्-गावो दूर-चारिणीः । स्वैरं चरन्त्यो विविशुस् तृण-लोभेन गह्वरम् ॥
śrī-śuka uvāca krīḍāsakteṣu gopeṣu tad-gāvo dūra-cāriṇīḥ / svairaṃ carantyo viviśus tṛṇa-lobhena gahvaram //
अजा गावो महिष्यश् च निर्विशन्त्यो वनाद् वनम् । ईषीकाटवीं निर्विविशुः क्रन्दन्त्यो दाव-तर्षिताः ॥
ajā gāvo mahiṣyaś ca nirviśantyo vanād vanam / īṣīkāṭavīṃ nirviviśuḥ krandantyo dāva-tarṣitāḥ //
ते ऽपश्यन्तः पशून् गोपाः कृष्ण-रामादयस् तदा । जातानुतापा न विदुर् विचिन्वन्तो गवां गतिम् ॥
te 'paśyantaḥ paśūn gopāḥ kṛṣṇa-rāmādayas tadā / jātānutāpā na vidur vicinvanto gavāṃ gatim //
तृणैस् तत्-खुर-दच्-छिन्नैर् गोष्-पदैर् अङ्कितैर् गवाम् । मार्गम् अन्वगमन् सर्वे नष्टाजीव्या विचेतसः ॥
tṛṇais tat-khura-dac-chinnair goṣ-padair aṅkitair gavām / mārgam anvagaman sarve naṣṭājīvyā vicetasaḥ //
मुञ्जाटव्यां भ्रष्ट-मार्गं क्रन्दमानं स्व-गोधनम् । सम्प्राप्य तृषिताः श्रान्तास् ततस् ते सन्न्यवर्तयन् ॥
muñjāṭavyāṃ bhraṣṭa-mārgaṃ krandamānaṃ sva-godhanam / samprāpya tṛṣitāḥ śrāntās tatas te sannyavartayan //
ता आहूता भगवता मेघ-गम्भीरया गिरा । स्व-नाम्नां निनदं श्रुत्वा प्रतिनेदुः प्रहर्षिताः ॥
tā āhūtā bhagavatā megha-gambhīrayā girā / sva-nāmnāṃ ninadaṃ śrutvā pratineduḥ praharṣitāḥ //
ततः समन्ताद् दव-धूमकेतुर् यदृच्छयाभूत् क्षय-कृद् वनौकसाम् । समीरितः सारथिनोल्बणोल्मुकैर् विलेलिहानः स्थिर-जङ्गमान् महान् ॥
tataḥ samantād dava-dhūmaketur yadṛcchayābhūt kṣaya-kṛd vanaukasām / samīritaḥ sārathinolbaṇolmukair vilelihānaḥ sthira-jaṅgamān mahān //
तम् आपतन्तं परितो दवाग्निं गोपाश् च गावः प्रसमीक्ष्य भीताः । ऊचुश् च कृष्णं स-बलं प्रपन्ना यथा हरिं मृत्यु-भयार्दिता जनाः ॥
tam āpatantaṃ parito davāgniṃ gopāś ca gāvaḥ prasamīkṣya bhītāḥ / ūcuś ca kṛṣṇaṃ sa-balaṃ prapannā yathā hariṃ mṛtyu-bhayārditā janāḥ //
कृष्ण कृष्ण महा-वीर हे रामामोघ विक्रम । दावाग्निना दह्यमानान् प्रपन्नांस् त्रातुम् अर्हथः ॥
kṛṣṇa kṛṣṇa mahā-vīra he rāmāmogha vikrama / dāvāgninā dahyamānān prapannāṃs trātum arhathaḥ //
नूनं त्वद्-बान्धवाः कृष्ण न चार्हन्त्य् अवसादितुम् । वयं हि सर्व-धर्म-ज्ञ त्वन्-नाथास् त्वत्-परायणाः ॥
nūnaṃ tvad-bāndhavāḥ kṛṣṇa na cārhanty avasāditum / vayaṃ hi sarva-dharma-jña tvan-nāthās tvat-parāyaṇāḥ //
श्री-शुक उवाच वचो निशम्य कृपणं बन्धूनां भगवान् हरिः । निमीलयत मा भैष्ट लोचनानीत्य् अभाषत ॥
śrī-śuka uvāca vaco niśamya kṛpaṇaṃ bandhūnāṃ bhagavān hariḥ / nimīlayata mā bhaiṣṭa locanānīty abhāṣata //
तथेति मीलिताक्षेषु भगवान् अग्निम् उल्बणम् । पीत्वा मुखेन तान् कृच्छ्राद् योगाधीशो व्यमोचयत् ॥
tatheti mīlitākṣeṣu bhagavān agnim ulbaṇam / pītvā mukhena tān kṛcchrād yogādhīśo vyamocayat //
ततश् च ते ऽक्षीण्य् उन्मील्य पुनर् भाण्डीरम् आपिताः । निशम्य विस्मिता आसन्न् आत्मानं गाश् च मोचिताः ॥
tataś ca te 'kṣīṇy unmīlya punar bhāṇḍīram āpitāḥ / niśamya vismitā āsann ātmānaṃ gāś ca mocitāḥ //
कृष्णस्य योग-वीर्यं तद् योग-मायानुभावितम् । दावाग्नेर् आत्मनः क्षेमं वीक्ष्य ते मेनिरे ऽमरम् ॥
kṛṣṇasya yoga-vīryaṃ tad yoga-māyānubhāvitam / dāvāgner ātmanaḥ kṣemaṃ vīkṣya te menire 'maram //
गाः सन्निवर्त्य सायाह्ने सह-रामो जनार्दनः । वेणुं विरणयन् गोष्ठम् अगाद् गोपैर् अभिष्टुतः ॥
gāḥ sannivartya sāyāhne saha-rāmo janārdanaḥ / veṇuṃ viraṇayan goṣṭham agād gopair abhiṣṭutaḥ //
गोपीनां परमानन्द आसीद् गोविन्द-दर्शने । क्षणं युग-शतम् इव यासां येन विनाभवत् ॥
gopīnāṃ paramānanda āsīd govinda-darśane / kṣaṇaṃ yuga-śatam iva yāsāṃ yena vinābhavat //